روانشناسی بالینی

روانشناسی بالینی
روانشناسی بالینی

روانشناسی بالینی و چکیده ای جامع از آن

روانشناسی بالینی
روانشناسی بالینی

همه ی افراد ممکن است بعضی روزها حس و حال خوب همیشگی خودشان را نداشته باشند. این حس و حال برای بیشتر افراد طبیعی است، و زیاد طول نمی کشد. اما برای برخی، این حس و حال جدی تر است، و می تواند نشان دهنده ی یک مشکل ذهنی یا احساسی باشد.
روانشناسی بالینی یکی از شاخه های گسترده ی روانشناسی است که بر تشخیص و درمان اختلالات ذهنی، احساسی و رفتاری تمرکز دارد. برخی از رایج ترین اختلالاتی که به آنها پرداخته می شود عبارتند از ناتوانی های یادگیری، مصرف مواد، افسردگی، اضطراب و اختلالات غذا خوردن.
رشته ی روانشناسی در نیمه ی دوم قرن نوزدهم بیشتر شناخته شد، هرچند روانشناسی بالینی تا پایان قرن نوزدهم شناخته نشد. تقریباً در همین زمان بود که لایتنر ویتمر برای اولین بار به درمان یک پسربچه با ناتوانی یادگیری، کمک کرد. در سال ۱۸۹۶، ویتنر اولین کلینیک روانشناسی را افتتاح کرد، که به کودکان دارای معلولیت خدمت رسانی می کرد. در سال ۱۹۰۷، او در مجله ی روانشناسی جدید خود با نام The Psychology Clinic از عبارت «روانشناسی بالینی» استفاده کرد.
گرچه فهمیدن ایده های او به نوعی دشوار بود، اما امروزه از او به عنوان یکی از بنیانگذاران اصلی روانشناسی بالینی یاد می شود. پیشرفت او در درمان آن کودک کمک کرد تا مسیر برای پیشرفت روانشناسی بالینی هموار شود.

شرایط آموزشی لازم برای تبدیل شدن به یک روانشناس بالینی چیست؟

روانشناسی بالینی
روانشناسی بالینی

در تمام ایالت های کشور لازم است افرادی که مجوز می گیرند و قصد دارند خود را روانشناس بالینی معرفی کنند، ابتدا یک مدرک دانشگاهی در یکی از رشته های روانشناسی بالینی داشته باشند (تقریباً در همه جا مدرک ارشد مورد نیاز است). بیشتر روانشناس ها دکترای روانشناسی بالینی دارند، هرچند برای دارندگان مدرک ارشد نیز فرصت های شغلی فراهم است. برای اینکه بهترین افراد واجد شرایط انتخاب شوند، دانشجویان باید مدرک کارشناسی روانشناسی داشته باشند. دو رشته برای مقطع دکترا موجود است.

روانشناس بالینی چه کار می کند؟

روانشناسی بالینی
روانشناسی بالینی

روانشناس های بالینی بسته به جمعیتی که برای درمان انتخاب می کنند، در حوزه های مختلفی فعالیت می کنند. یک روانشناس می تواند در زمینه ی بیماری های مزمن مثل دیابت یا چاقی، مشکلات ذهنی مثل افسردگی و اضطراب، و مشکلات روانی مثل اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی، تخصص داشته باشد. آنها با کودکان و بزرگسالان دارای اختلال کم توجهی یا سندرم آسپرگر سر و کار دارند.
در مدارس می توانند به کودکان دارای اختلال یادگیری کمک کنند. در دانشگاه، می توانند به دانشجوهایی که قصد انتخاب شغل دارند، و می خواهند از نظر احساسی سالم باشند و موفقیت های آکادمیک کسب کنند، کمک کنند. در جوامع مختلف می توانند به اقلیت های فرهنگی جوامع محروم از نظر اقتصادی کمک کنند. هرچه جمعیت کشور مسن تر می شود، روانشناس ها بیشتر با افراد سالخورده سر و کار دارند.
سایر روانشناس های بالینی در مورد مشکلات سلامت روان، سیاست گزاری و آموزش، که توسط انجمن علمی روانشناسی بالینی عرضه می شود، به پژوهش می پردازند.

در اینجا نگاهی فهرست وار به حوزه هایی که روانشناسان بالینی می توانند در آنها فعالیت کنند می اندازیم:

پژوهش در یک دانشگاه
روانشناسی مدارس
روانشناسی خدمات بهداشتی
روانشناسی سلامت جسمی
کار با افراد سالخورده
کار با کودکان و دانشجویان دانشگاه ها

روانشناس بالینی در کجا کار می کند؟

افرادی که به دنبال شغل های روانشناسی بالینی هستند غالباً به این نتیجه می رسند که در برخی از حوزه های خدمات بهداشت و درمان مثل بیمارستان ها و مراکز سلامت روان جایگاه شغلی مطمئن تری خواهند داشت.
روانشناسان بالینی بسته به تخصصی که دارند، می تواند در برخی سازمان های خصوصی و دولتی نیز مشغول به کار شوند.
دانشگاه ها غالباً از روانشناسان بالینی برای انجام پژوهش و کمک به دانشجویان علاقمند در انتخاب شغل های روانشناسی بالینی استفاده می کنند.
مدارس، ادارات پلیس و بخش های نظامی نیز معمولاً به روانشناسان بالینی حرفه ای نیاز دارند.
بسیاری از روانشناسان بالینی نیز ترجیح می دهند مطب شخصی خود را داشته باشند و خودشان رئیس خودشان باشند. باز کردن مطب روانشناسی شخصی غالباً می تواند پرهزینه و سخت باشد، اما می تواند مزایا و درآمد زیادی نیز به همراه داشته باشد.
میانگین حقوق سالانه ی یک روانشناس بالینی چقدر است؟
همانند بسیاری از مشاغل روانشناسی، حقوق روانشناسان بالینی نیز به عوامل مختلفی از جمله محل کار، تجربه، جمعیت و غیره متفاوت است.
بنا بر آمار اداره کار ایالات متحده، میانگین حقوق سالانه برای روانشناسان بالینی در ماه مه ۲۰۱۵، ۷۶۰۴۰ دلار بود. مدارس ابتدایی، بیمارستان ها و مطب های خصوصی، بیشترین استخدام کننده ی روانشناسان بالینی هستند و حقوق سالانه در این مکان ها از ۷۴۱۳۰ تا ۸۴۰۲۰ دلار متغیر است.

افراد تأثیرگذار در حوزه ی روانشناسی بالینی

غالباً از زیگموند فروید به عنوان مخترع گفتار درمانی و روانکاوی مدرن یاد می شود.
آلبرت الیس شیوه ی رفتار درمانی عقلانی هیجانی (REBT) و درمان های رفتاری شناختی مختلفی را پایه گذاری کرد، که امروزه از محبوب ترین انواع درمان در روانشناسی بالینی به شمار می روند.
لایتنر ویتمر اولین روانشناسی بود که از عبارت روانشناسی بالینی استفاده کرد.

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به مقاله « روانشناسی بالینی: بررسی های جامع و مدرن پیرامون روانشناسی بالینی در سال ۲۰۱۹ » مراجعه کنید.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید