در مقاله حاضر این دوتفکر را بررسی می‌کنیم و ویژگی‌های هردو دسته را باهم مقایسه خواهیم کرد. با ما در ذهن همراه باشید تا بفهمید جز کدام دسته از افراد هستید. آیا تفکر واگرا دارید یا تفکرتان همگرا است.

تفکر همگرا و تفکر واگرا

قبل از اینکه به سراغ بررسی تفاوت‌های دو تفکر همگرا و واگرا برویم، باید به صورت مفصل معانی و تعاریف این دو تفکر را بررسی کنیم. اصلا تفکر همگرا و واگرا چه معنایی دارد؟

تفکر همگرا

تفکر همگرا گونه‌ای خاص از بینش و نگاه به محیط و اتفاقات پیرامون زندگی است که براساس پیش‌فرض‌ها و راه‌حل‌های منطقی که از قبل امتحان شده‌اند و دیگران آنها را تجربه کرده‌اند انجام می‌شود.

افرادی که تفکر همگرایانه دارند به صورت مشخص، آشنا و سازمان یافته به مسائل نگاه می‌کنند و تفکری منطقی دارند. آنها جواب‌های منطقی که در چارچوب‌های عقلی و اندیشه‌ای می‌گنجد را پیش‌روی مسائل می‌گذراند.

تفکر واگرا

اما درمقابل، تفکر واگرا بر راه‌حل‌های نوآورانه و خلاق متمرکز می‌شود. افرادی که تفکر واگرایانه دارند، معمولا از روش‌های غیرمعمول، خلاق و عجیب برای حل مسائل و چالش‌ها استفاده میکنند.

تفکر واگرا درپی شکستن چارچوب‌های ذهنی و کلیشه‌های معمول است و یکی از پیش‌شرط‌های مهم تفکر خلاق و خلاقیت به حساب می‌آید. درواقع تفکر واگرا افراد را قادر می‌سازد که اطلاعات را سازماندهی کنند و جواب‌های جدید بسازند.

تفاوت‌های تفکر همگرا و تفکر واگرا

حالا که متوجه شباهت‌ها و تفاوت‌های تفکر همگرا و واگرا شدید، بهتر است به مقایسه و بررسی این دو تفکر برویم. با ما در ادامه هم همراه باشید.

بینش

اولین و مهم‌ترین تفاوت دو تفکر هم‌گرا و واگرا در نوع بینش این دونوع تفکر به مسائل پیرامون است. درحالی که تفکر همگرا تنها جنبه‌های خاص و منطقی ماجرا را مورد بررسی قرار می‌دهد و نگاه تک بعدی نسبت به مسائل دارد، تفکر واگرا جنبه‌ها و زوایای متفاوتی را مورد بررسی قرار می‌دهد و چالش‌ها را چند بعدی نگاه می‌کند.

انعطاف‌پذیری

افرادی که تفکر همگرایانه دارند، درمقابل مسائل و چالش‌های پیش آمده، انعطاف کمتری از خودشان نشان می‌دهند. اگر نظم ذهنی مورد نظر آنها بهم بریزد، شالوده امور از دستشان درمی‌رود و نمی‌توانند خودشان را با وضعیت جدید مطابقت دهند.

درواقع برای کسانی که تفکر همگرا دارند انطباقشان با مسائل و محیط‌های جدید بسیار سخت‌تر از کسانی است که واگرایانه فکر می‌کنند.

درمقابل افرادی که دارای تفکر واگرا هستند، بسیار منعطف عمل می‌کنند. چالش‌های جدید، موقعیت‌های جدید و تغییرات، برای این دسته از افراد اصلا سخت و دشوار به‌نظر نمی‌رسد و می‌توانند به سادگی خودشان را با موقعیت‌های متفاوت مطابقت دهند.

علت این امر، به طرز فکر آنها برمی‌گردد. چرا که تفکر واگرا براساس ارائه راه‌حل‌های جدید و بدیع است و با نظم ذهنی از پیش ساخته شده و منطقی تفکر همگرایانه، تفاوت‌های زیادی دارد.

هنجارها

تفکر واگرا، تفکری کاملا هنجار شکن است و از عادات و عرف پیروی نمی‌کند. کسانی که واگرایانه فکر می‌کنند درپی شکست نظم موجود هستند و شنا در جهت مخالف رودخانه برایشان کار مشکلی نیست.

از نظر آنها هر راهی که به خوبی به چالش جواب بدهد و کار کند، پذیرفتنی است.

درصورتیکه در تفکر همگرایانه، سمت و سوی تمایل افراد به سنت‌ها، عادات و عرف است. هنجارها و عرف جامعه برای افرادی که همگرا فکر می‌کنند بسیار با اهمیت است و معمولا تمایلی به برهم زدن آن ندارند.

این افراد بسیار قانون‌مندتر از افراد با تفکر واگرا هستند.

روش عمل

افرادی که تفکر همگرا دارند، از اصول مشخصی برای حل مسائل استفاده می‌کنند. برای این افراد همیشه دو به اضافه دو مساوی با چهار است. درمقابل کسانی که تفکر واگرا دارند، دوست دارند از راه‌های متفاوت برای رسیدن به هدف استفاده کنند.

مسیر مشخص و از پیش تعیین شده، فرمول‌ها و قواعد و الگوها برای این دسته از افراد معنای خاصی ندارد.

 افرادی که تفکر واگرایانه دارند معمولا قابل پیش‌بینی نیستند و ریتم حرکت‌شان به سمت ارائه راه‌حل نهایی معمولا مشخص نیست. گاهی ضرباهنگ حرکتشان کند است و گاهی سرعت‌شان به‌طرز غیرقابل باوری افزایش پیدا می‌کند.

نتیجه‌دهی تصمیمات

معمولا تصمیماتی که افراد با تفکر همگرا می‌گیرند، منطقی‌تر است و به همین دلیل، درصد خطا و اشتباه آنها بسیار کمتر از افرادی است که به صورت واگرا فکر می‌کنند.

آنها ذاتا تمایلی به ریسک کردن ندارند و به همین دلیل دوست دارند از اصول منطقی و آزمایش شده پیروی کنند.

اما افرادی که تفکر واگرایانه دارند، ترجیح می‌دهند از روش‌های جدید و خلاقانه استفاده کنند. روش‌هایی که الزاما به نتیجه مطلوب منجر نخواهد شد، اما جذابیت‌های زیادی دارد.

میل به هنجار شکنی و استفاده از دانش و اطلاعات در تولید راه‌های بدیع، علت اصلی این تفاوت میان تفکر همگرا و تفکر واگرا است.

شخصیت

معمولا افرادی که تفکر همگرا دارند در جامعه به عنوان افراد منطقی و منظم شناخته می‌شوند. این افراد چارچوب ذهنی مشخصی دارند و به سادگی می‌توانند با قواعد عرف هماهنگ شوند.

داشتن نظم و برنامه ذهنی برای انجام کارهای روزانه و پروژه‌ها به این دسته از افراد آرامش می‌‌بخشد و نتیجه کارشان را تضمین می‌کند. آنها دوست دارند به عنوان افراد قانون‌مند شناخته شوند و درعرف به عنوان انسان‌های موجه، معروف هستند.

درمقابل کسانی که واگرایی را ترجیح می‌دهند، شخصیت‌های خلاقی دارند. آنها در قواعد و عرف‌های معمول جا نمی‌شوند و عادت به شکستی هنجارها در این دسته از افراد بیدارند.

البته منظور از هنجارشکنی به معنای منفی آن نیست. آنها صرفا انسان‌هایی هستند که علاقه زیادی به شنا خلاف جهت رودخانه دارند. ماهیت تفکر آنها این دسته از افراد را به چنین شخصیت‌هایی تبدیل کرده است و معمولا نمی‌توانند براساس نظم و برنامه عمل کنند.

[su_box title=”همچنین بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]موانع تفکر خلاق ؛ چه چیزی درذهن ما جلوی خلاقیت ما را می‌گیرد؟[/su_animate]

[/su_box]     

اگر بخواهیم در انتها نتیجه‌ای از شخصیت افرادی که این دوتفکر در آنها غالب است داشته باشیم، می‌توانیم بگوییم افراد با تفکر همگرا، می‌توانند قانون‌گذاران خوبی باشند.

آنها افرادی قابل اتکا و قابل اعتماد هستند که تصمیماتی می‌گیرند که معمولا به نفع خیر عمومی و منطقی است.

اما افرادی که تفکر واگرا دارند، می‌توانند مدیران موفقی باشند. راه‌حل‌های پیشنهاد شده از طرف افرادی که تفکر واگرا دارند کمی جسورانه است، اما می‌تواند بسیار کارگشا و عملی باشد.

معمولا مخترعان و هنرمندان تفکر واگرایانه دارند.

پیش‌بینی و ارزیابی نتایج

از آنجایی که افراد با تفکر همگرا روی اصول و قواعد از پیش تعیین شده و فرمولاسیون مشخص حرکت می‌کنند، به سادگی می‌توان نتایج کارشان را پیش‌بینی کرد.

این افراد می‌توانند نتیجه کارشان را از قبل محاسبه کنند و معمولا نتیجه نهایی‌شان با درصد خطای پایین، با پیش‌بینی‌شان مطابقت دارد.

درمقابل نتیجه کار افرادی که تفکر همگرا دارند، ابدا قابل پیش‌بینی نیستند. آنها از روش‌های غیرمرسوم و غیرقابل پیش‌بینی برای ارائه راه‌حل‌ها استفاده می‌کنند و به همین دلیل نمی‌توان به صورت دقیق پیش‌بینی کرد که دقیقا به چه نتیجه‌ای خواهند رسید.

تفکر همگرا و تفکر واگرا؛ کدام بهتر است؟

مقایسه کارایی و برتری دونوع تفکر واگرا و همگرا با هم شبیه به این است که مثلا بخواهیم بگوییم غذا بهتر است یا آب.  واقعیت این است که نمی‌توان هیچ کدام از انواع تفکر همگرا و واگرا را به یکدیگر برتری داد.

هرکدام از انواع این تفکرات در جای خود بسیار مناسب و کارگشا هستند. در مواقع فکر به راه‌حل‌ها بهتر است به صورت واگرایانه فکر کنیم؛ اما موقع تصمیم‌گیری، تفکر همگرایانه بهتر نتیجه می‌دهد.

مساله اصلی این است که سازوکار جامعه به نحوی باشد که افراد با تفکر همگرا و واگرا بتوانند در جای مشخص و مناسب شخصیت‌شان باشند تا بتوانند به بهترین شکل ممکن استعدادهایشان را بروز دهند و جامعه را به حداکثر بهره‌وری برسانند.

البته بهترین حالت این است که یاد بگیریم در مواجهه با چالش‌های متفاوت، مناسب با موقعیت موردنظر، تفکرمان را به سمت تفکر واگرا یا همگرا تغییر دهیم.

این مساله همان چیزی است که در آموزش و پروش و تربیت کودکان باید توجه ویژه‌ای را به خود اختصاص دهد. تمرین ویژگی‌های مثبت هردو نوع فکر بهترین حالتی است که می‌توانیم درمواجهه با چالش‌های زندگی از خودمان بروز دهیم.

خلاقیت و انعطاف تفکر واگرا در کنار منطق و نظم همگرایی، می‌تواند از ما انسان‌های ایده‌آلی بسازد که بهترین تصیم‌های ممکن را در موقعیت‌های مختلف زندگی می‌گیرد.

[su_box title=”در ذهن بهترین ها را بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]

[/su_animate]

[/su_box]     

این نوشته مقایسه تفکر همگرا و تفکر واگرا؛ چه کسانی خلاق‌ترند؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

مردان مریخی، زنان ونوسی! از قدیم‌الایام تفاوت مردان و زنان مورد توجه انسان‌ها بوده است. اما آیا واقعا تفاوتی اساسی میان مردان و زنان وجود دارد؟ در این مقاله از منظر روانشناسی مرد و زن تفاوت‌های میان هر دو جنسیت را بررسی کرده‌ایم. با ما در ذهن همراه باشید.

تفاوت مردان و زنان؛ استریوتایپ ها را بشناسیم

مردان و زنان به صورت طبیعی با تفاوت‌های فیزیولوژیک و روانی خاص خلق شده‌اند. اما گاهی بیان تفاوت مردان و زنان با اغراق و پیش‌داوری‌هایی انجام شده است که از حقیقت دور هستند.

این استریوتایپ‌ها درباره تفاوت روان شناختی مردان و زنان باعث ایجاد کلیشه‌هایی شده‌اند که دعوای میان دو جنس را تشدید کرده‌اند. تفکرات قالبی مانند احساساتی یا وابسته بودن بیش از اندازه زنان و یا گریه نکردن مردان، مشخصا تفکرات غلطی هستند.

برای آنکه تفاوت‌ مردان و زنان را بشناسیم، باید به متن مطالعات علمی روان شناسان مراجعه کنیم. بحث روان شناسی مردان و زنان برای بسیاری از روان‌شناسان جذاب است. آنها تمرکز مطالعات خودشان را روی بررسی این موضوع گذاشته‌اند و نتیجه آن هم جالب و قابل توجه است. در ادامه با این مباحث آشنا خواهید شد.

روان شناسی مردان و زنان

اولین و مهم‌ترین نکته‌ای که در بررسی تفاوت‌ مردان و زنان مورد توجه قرار می‌گیرد، تفاوت بنیادین خلقت هر دو جنسیت است. اگر ما بخواهیم توانایی‌ها یا ویژگی‌های مردان و زنان را بررسی کنیم، باید به این مساله دقت کنیم که اساسا مردان و زنان متفاوت از هم خلق شده‌اند.

مقایسه مردان و زنان از نظر میزان توانایی مانند این است که بخواهیم دو چیز با دو ماهیت متفاوت را باهم قیاس کنیم. زنان و مردان طوری خلق شده‌اند که مکمل هم باشند.

توانایی‌ آنها براساس نقشی که در خلقت به عهده گرفته‌اند با هم متفاوت است و بنابراین استریوتایپ‌هایی که درباره روان شناسی مردان و زنان شکل گرفته است، از اساس غلط است.

جالب است بدانید که تفاوت مردان و زنان در بعد روانشناسی در فرهنگ‌ها و ملیت‌های متفاوت با هم فرق دارد. البته نمی‌توان منکر تفاوت‌های اساسی و بنیادین روان شناسی مردان و زنان شد. بیایید باهم بررسی کنیم روان‌شناسان چه تفاوت‌هایی را در مردان و زنان شناسایی کرده‌اند. احتمالا خواندن این تفاوت‌ها برایتان جالب باشد.

تفاوت‌های بیولوژیکی و تکاملی

دو عامل در شکل‌گیری تفاوت مردان و زنان، ساختار بیولوژیک بدن و نقش هر دو جنسیت طی تکامل است. بگذارید واضح‌تر توضیح بدهم. در متفاوت بودن زنان و مردان شکی نیست. اما باید بدانیم که این تفاوت‌ها از دو عامل مهم سرچشمه می‌گیرند.

عامل اول، تفاوت‌های بیولوژیک این دو گروه است. یعنی چه؟

محققان اثبات کرده‌اند که به صورت طبیعی، مغز زنان و مردان تفاوت‌های جالبی با هم دارد. میزان اتصالات نورونی درون مغز یا میزان توانایی ارتباط بین دو نیمکره مغز از مهم‌ترین تفاوت‌های ساختار مغز مردان و زنان است. 

از طرفی مغز زنان و مردان از نظر شکلی هم تفاوت‌های کمی با هم دارد. مثلا وزن مغز زنان از مردان کمتر است. یا دو نیمکره مغز در زنان قرینه‌تر از دو نیم‌کره مردان است. این تفاوت‌ها ظاهرا ساده به نظر می‌رسند؛ اما تاثیر ویژه‌ای در ویژگی‌های رفتاری مردان و زنان دارند.

[su_box title=”بیشتر از مغز بدانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]عملکرد نیمکره‌های چپ و راست مغز و تفاوت بین قسمت های آن[/su_animate]

[/su_box]     

عامل مهم دیگری که در شکل‌دهی به روان شناسی مردان و زنان نقش ایفا می‌کند، نقشی است که مردان و زنان در طول تکامل حیات انسانی برعهده داشته‌اند. مردان در طول تکامل مسئول شکار و کارهای بیرون از خانه بوده‌اند و زنان همیشه نقش خانه‌دار و مسئول تعلیم فرزندان را به دوش می‌کشیدند.

همین تفاوت در کارکرد باعث شده است که ویژگی‌های خاصی در طول قرن‌ها از اجدادمان به ما به ارث برسد. تمایل بیشتر مردان نسبت به تامین معاش خانواده و یا مدیریت دقیق زنان در امور داخل خانه ناشی از همان نقش‌هایی است که درطول هزاره‌های قبل مردان و زنان برعهده میگرفتند.

مردان و زنان چه تفاوتی دارند؟

اینهمه مقدمه بافتیم تا به اینجا برسیم! روان‌ شناسی مردان و زنان جه اطلاعاتی از تفاوت‌های این دو جنس به ما ارائه می‌دهد؟ البته قبل از هر جوابی باید این نکته را یادآوری کنم که تمام تفاوت‌هایی که در ادامه از آنها حرف خواهیم زد، براساس آمارهای کلی است و دلالت مطلق ندارد.

خلاقیت

یکی از جنجالی‌ترین موضوعاتی که در بررسی تفاوت‌ مردان و زنان به آنها اشاره می‌شود، خلاقیت و هوش است. تا پیش از این فرض می‌شد که مردان خلاقیت و هوش بیشتری نسبت به زنان دارند. اما در سال‌های گذشته، آمارها نتیجه دیگری را به روان‌شناسان نشان داده‌اند. آنها دریافته‌اند که هوش زنان با اختلاف کمی نسبت به مردان بیشتر است.

البته در مجموع می‌توان گفت که خلاقیت و هوش و استعداد زن و مرد تقریبا شبیه به هم است و بیشتر از عوامل بیولوژیک و جنسی، تحت تاثیر عوامل محیطی است.

زیبایی شناسی و درک هنری

یکی از پربحث‌ترین موضوعات در تفاوت‌ مردان و زنان درک مفاهیم هنری و زیباشناسی است. حتما این جوک معروف را شنیده‌اید که برای زنان بین رنگ گوجه‌ای، آلبالویی، جیگری، اناری، سرخابی تفاوت زیادی وجود دارد اما مردان همه آنها را به یک اسم می‌شناسند؛ قرمز! (البته می‌دانم که هیچ‌وقت در تعریف جوک قوی عمل نکرده‌ام!)

همین یک لطیفه تفاوت میان زنان و مردان را مشخص می‌کند. روان‌شناسان اثبات کرده‌اند که زنان قدرت تشخیص رنگ بیشتری نسبت به مردان دارند. به طور کلی توانایی درک زیبایی و هنر زنان از مردان بیشتر است.

تمرکز

نمی‌توان دقیق گفت که مردان قدرت تمرکز بیشتری دارند یا زنان. اما دانشمندان فهمیده‌اند که بین نوع تمرکز مردان و زنان تفاوتی اساسی وجود دارد.

زنان می‌توانند در آن واحد روی چند فعالیت متمرکز شوند و همه آنها را با هم مدیریت کنند. اما مردان صرفا می‌توانند روی یک فعالیت ذهنی به صورت عمیق متمرکز شوند. درعوض ذهن زنان پراکنده‌تر است و تمرکزشان سطحی‌تر از تمرکز مردان است.

مثلا زنان می‌توانند در عین اینکه رانندگی می‌کنند، با دیگران حرف بزنند، موسیقی اتومبیل را تنظیم کنند و حواسشان به جاده هم باشد. اما مردان حین رانندگی ترجیح می‌دهند روی رانندگی متمرکز شوند و کار دیگری نکنند.

 مثال دیگر اینکه زنان موقع مطالعه یک کتاب می‌توانند فرزندان‌شان را هم کنترل کنند و حواسشان به آنها هم باشد و درعین حال برنامه تلویزیونی درحال پخش را هم از دست ندهند. کاری که احتمالا بعید است مردی بتواند از پس آن بربیاید!

آموزش و یادگیری

به خاطر همان دلیلی که بالا از آن حرف زدیم، مردها آموزش‌پذیرتر از زنان هستند. آنها راحت‌تر می‌توانند روی مساله‌ای آموزشی متمرکز شوند و به همین دلیل زودتر آن را یاد می‌گیرند. درصورتیکه زنان به خاطر نداشتن تمرکز کافی نسبت به مردها، سخت‌تر مساله‌ای را آموزش می‌بینند.

ارتباط

شبوه‌های ارتباط گیری مردان و زنان تفاوت‌های اساسی و بنیادینی با هم دارد. مردان بیشتر علاقه دارند در ارتباط‌شان از موضع قدرت رفتار کنند و لحن حرف‌هایشان امری و قاطع است.

آنها در ارتباط با دیگران بیشتر به فکر منافع شخصی خودشان هستند درصورتیکه زنان ملاحظه‌کارتر و صمیمانه‌تر رفتار می‌کنند و هدف‌شان از ارتباط با دیگران شکل‌گیری پایه‌های دوستی و روابط احساسی است.

مواجهه با بحران

زنان می‌بخشند اما فراموش نمی‌کنند، برعکس مردان نمی‌بخشند ولی فراموش می‌کنند. من نمی‌دانم این جمله از چه کسی نقل شده است اما قطعا شخص خردمندی این جمله را در تفاوت احساس مردان و زنان نسبت به اشتباه و خطای دیگران گفته است.

مردان در مواجهه با موقعیت‌هایی که به لحاظ احساسی بحرانی به نظر می‌رسد، بیشتر در لحظه فکر و عمل می‌کنند. وقتی موقعیت برطرف شد و مشکل از بین رفت، مردان هم به طبع فراموش می‌کنند و دیگر به آن فکر نمی‌کنند.

اما سیستم روانی زنان متفاوت عمل می‌کند. آنها تا مدتها بعد از وقوع حادثه هم به آن فکر می‌کنند و تمام احساسات‌شان درگیر آن اتفاق می‌شود.

حافظه

زنان ریزبین‌تر از مردان هستند. مردها بیشتر به کلیات توجه نشان می‌دهند. درصورتیکه زنان دید محیطی قوی‌تری دارند و توجه آنها به جزییات بیشتر است. به همین دلیل زنان حافظه کوتاه‌مدت قوی‌تری نسبت به مردان دارند. چرا که در به خاطر سپردن اطلاعات، از حواس بیشتری استفاده می‌کنند. درعوض مردها حافظه طولانی‌مدت قدرتمندتری نسبت به زنان دارند.

اعتماد به‌نفس و عزت نفس

مطالعات نشان داده است که زنان اعتماد به‌نفس کمتری نسبت به مردان دارند. آنها بیش از اندازه روی جزییات متمرکز می‌شوند و سخت‌گیرتر از مردان هستند. همین مساله باعث می‌شود اعتماد به‌نفس آنها افت کندو معمولا مردان بیشتر از زن‌ها از خودشان راضی هستند.

درمورد عزت نفس هم همین فرمول جاری است. مردان نسبت به زنان عزت نفس بیشتری دارند و راحت‌تر با خودشان کنار می‌آیند.

حالا نوبت شماست. چه تفاوت‌های اساسی میان مردان و زنان می‌شناسید؟ اصلا این تفاوت‌ها را قبول دارید؟ نظرات خودتان را با ما به اشتراک بگذارید.

[su_box title=”در ذهن بهترین‌ها را بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]

[/su_animate]

[/su_box]     

این نوشته روان‌شناسی زنان و مردان؛ حقایقی جالب از تفاوت مردان و زنان برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

گلوسوفوبیا چیست؟

گلوسوفوبیا یا ترس از صحبت کردن در جمع، کم و بیش در بسیاری از افراد وجود دارد. البته شاید نتوان به استرس کم تا متوسط صحبت کردن در جمع، اسم فوبیا گذاشت. فوبیا حالت شدیدتر این استرس است. ممکن است افراد علایم خفیف تا شدید استرس را در خودشان تجربه کنند. این علایم نسبت به میزان ترس شما از سخنرانی در جمع، متغیر است.

تپش قلب، افت یا افزایش فشار، سرگیجه، خشکی دهان، تیک‌های عصبی، لرزش اندام‌ها و حتی درمواردی افت توانایی تکلم می‌تواند از علایم گلوسوفوبیا باشد. گاهی انقدر فوبیای صحبت در جمع شدید می‌شود که زندگی افراد را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

چرا صحبت کردن در جمع برایمان سخت است؟

درمورد فوبیای صحبت کردن در جمع علت‌های متفاوتی بیان شده است. اما به صورت کلی چند دلیل عمده در ایجاد ترس از صحبت کردن در جمع وجود دارد. در ادامه بعضی از این علت‌ها را با هم مرور می‌کنیم:

ترس از تمسخر و قضاوت

یکی دیگر از دلایلی که می‌تواند شما را از صحبت کردن در جمع بترساند، ترس از تمسخر و قضاوت شدن است. به شخصه این دلیل را تجربه کرده‌ام! من همیشه می‌ترسیدم وسط کنفرانس‌های دانشگاهی تپق بزنم و دیگران به من بخندند. همین مساله باعث می‌شد قبل از کنفرانس‌ها استرس شدیدی را تجربه کنم.

خاطره منفی و تجربه تلخ

ریشه اکثر فوبیاها و ترس‌های شدید، تجربیات تلخ و ناخوشایند است. گلوسوفوبیا هم از این قاعده مستثنی نیست. ممکن است افراد در کودکی تجربه مسخره شدن در جمع را داشته باشند و این خاطره تلخ تبدیل به فوبیا شود.

گاهی کودکان در جمع حرف‌هایی می‌زنند که باعث می‌شود والدین‌شان آنها را سرزنش کنند یا تحقیر شوند. این تجربه ناخوشایند به احتمال قوی در بزرگسالی، خود را به شکل فوبیای صحبت کردن در جمع نشان می‌دهد.

اعتماد به‌نفس پایین

اغلب اوقات کسانی که از ترس صحبت کردن در جمع رنج می‌برند، افراد بدون اعتماد به‌نفسی هستند. نداشتن اعتماد نسبت به توانایی‌ها می‌تواند باعث تردید نسبت به نتیجه کارهایمان شود و روی کارهایی که انجام می‌دهیم تاثیر زیادی داشته باشد.

نداشتن اعتماد به‌نفس باعث می‌شود شما وارد چرخه معیوبی شوید که از یک طرف ترستان را برای انجام کارها افزایش می‌دهد و از طرفی همین ترس باعث می‌شود توانایی‌هایتان محدود شود. وقتی توانایی‌تان محدود شد، نمی‌توانید کارها را به صورت ایده‌آل به ثمر برسانید و اعتماد به‌نفستان مجددا افت می‌کند و این چرخه ادامه پیدا می‌کند.

بیشتر بخوانید: با راهکارهای غلبه بر ترس آشنا شوید

انزوا

دسته‌ای از افراد، علاقه‌ای به داشتن ارتباطات گسترده اجتماعی ندارند. این افراد معمولا با صحبت کردن در جمع مشکل دارند و از آن می‌ترسند. افراد منزوی روابط دوستانه ضعیفی هم دارند و همین مساله هم باعث می‌شود اعتماد به‌نفس آنها در جمع کاهش پیدا کند.

این افراد که در جمع خودشان را بدون حامی و پشتوانه روحی می‌بینند، به سختی می‌توانند درحضور دیگران حرف بزنند و توانایی‌هایشان را به اثبات برسانند.

مطالعه ناکافی و نداشتن آمادگی

اگر برای صحبتی که قرار است در جمع داشته باشیم مطالعه کافی نداشته باشیم یا برای آن برنامه درستی نریخته باشیم، قبل از سخنرانی استرس خواهیم گرفت. نداشتن دانش درمورد موضوع سخنرانی، اعتماد به‌نفس ما را به شدت کاهش می‌دهد و باعث می‌شود سخنرانی‌مان تبدیل به یک افتضاح کامل شود!

چگونه در جمع خوب حرف بزنیم؟

خوشبختانه راه‌های زیادی برای مقابله با ترس از صحبت کردن در جمع وجود دارد. شما می‌توانید با به کارگیری روش‌های ساده زیر، به سخنرانی، کاربلد و مسلط تبدیل شوید.

برای سخنرانی‌تان به اندازه کافی مطالعه کنید

سعی کنید روی موضوعی که قرار است درباره آن حرف بزنید به اندازه کافی مطالعه داشته باشید. مطالعه کافی و داشتن دانش درباره موضوع صحبت‌تان، می‌تواند اعتماد به‌نفس‌تان را به طرز قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد.

سعی کنید موقع مطالعه درباره موضوع نکات کلیدی و سرفصل اطلاعات درباره موضوع را روی کاغذ یادداشت کنید و بعد از اتمام مطالعه آن را مرور کنید. می‌توانید این کاغذ را با خودتان داشته باشید تا اگر وسط سخنرانی سرفصل موضوعات یادتان رفت، به آن نگاهی بیندازید.

خودتان را دوست داشته باشید

بزرگ‌ترین لطفی که می‌توانید در حق خودتان بکنید این است که به خودتان اعتماد به‌نفس بدهید. داشتن اعتماد به‌نفس و تمرکز روی نقاط قوت و توانایی‌ها می‌تواند کارایی شما را به‌طرز قابل توجهی افزایش دهد و از شما یک سخنران قهار بسازد.

خودتان را دوست داشته باشید و به خودتان احترام بگذارید. به خودتان یادآوری کنید که توانایی‌های زیادی دارید و از پس هر چالشی برخواهید آمد. نتیجه کار شگفت‌انگیز خواهد بود. تضمین می‌کنم.

روی حرکات بدن و بیان‌تان کار کنید

یکی از تاثیرگذارترین مهارت‌های صحبت کردن در جمع مهارت‌های کلامی و فیزیکی هستند. زبان بدن می‌تواند توجه مخاطب را به شما جلب کند و او را تا انتهای صحبت‌هایتان با شما همراه کند.

حتما تجربه کرده‌اید که گوش کردن و توجه کردن به صحبت‌های کسانی که لحن بیان یکنواختی دارند، کار سختی است. بیان و لحن شما مهم‌ترین ابزارتان در سخنرانی است. شما باید یاد بگیرید که چه موقعی صدایتان را بالا ببرید و چه زمانی صدایتان را پایین بیاورید. نوع بیان شما می‌تواند ناگهان مخاطب را از جا بپراند و توجهش را جلب کند.

خودتان باشید

به خودتان سخت نگیرید. هرچقدر که در صحبت کردن در جمع راحت‌تر باشید و به خودتان نزدیک‌تر باشید، مخاطب راحت‌تر شما را باور خواهد کرد. این کار باعث می‌شود از صحبت کردن در جمع کمتر بترسید و با چالش‌های آن کنار بیایید. حتی وقتی که تپق می‌زنید، اولین کسی باشید که به خودتان می‌خندید.

بااین کار مخاطب هم به شما سخت نمی‌گیرد و با شما به سادگی ارتباط برقرار می‌کند و شما را می‌پذیرد. وقتی نقش کسی را بازی نمی‌کنید و خود واقعی‌تان هستید، کارتان به مراتب راحت‌تر هم خواهد بود. بزرگترین سخنوران دنیا، روی صحنه خودشان هستند و جوری رفتار می‌کنند که انگار درحال صحبت با دوستان‌شان هستند. می‌بینید که نتیجه کارشان تا چه اندازه شگفت‌انگیز و تاثیرگذار است.

با خودتان تمرین کنید

همه تکنیک‌هایی که تا پیش از این باهم مرور کردیم، بدون تمرین و تکرار بی‌نتیجه خواهند بود. شما باید قبل از سخنرانی با خودتان تمرین کنید. برقراری ارتباط چشمی، زبان بدن مناسب، لحن مناسب و همه آنچه که قرار است اجرا کنید را از قبل جلوی آینه با خودتان مرور کنید.

از کسی بخواهید جلو شما بنشیند و به حرف‌هایتان گوش دهد. از او بخواهید مانند یک شنونده حرفه‌ای به سخنرانی‌تان توجه و ایراد کارتان را به شما گوشزد کند. با تمرین، مداومت و تکرار می‌توانید به سخنرانی قهار تبدیل شوید که صحبت کردن در جمع برایش از هرکاری در دنیا راحت‌تر است!

روی تنفس‌تان کار کنید

داشتن صدایی تاثیرگذار  از مهارت‌های مهم صحبت کردن در جمع است. برای آنکه لحن درستی داشته باشید و طنین صدایتان گوش‌نواز باشد، باید روی تنفس‌تان کار کنید. کسانی که موقع صحبت کردن در جمع تنفس دیافراگمی ندارند و وسط حرف‌هایشان نفس نفس می‌زنند گیرایی لحن‌شان را از دست می‌دهند.

اگر تنفس صحیح برای صحبت کردن را بلد نباشید و وسط حرف‌هایتان نفس نفس بزنید، به مخاطب القا می‌کنید که استرس دارید. از طرفی نفس‌های مداوم وسط حرف زدن تمرکز مخاطب را بهم می‌ریزد و او را کلافه می‌کند.

خونسرد باشید

قبل از سخنرانی روی مهارت‌های کنترل استرس خودتان کار کنید. نفس‌های عمیق بکشید. خوراکی‌هایی که می‌توانند استرس‌تان را کم کنند مصرف کنید و از افکار منفی دور شوید. اگر خاطره و یا تجربه بدی از صحبت در جمع دارید فراموشش کنید و به خودتان اطمینان بدهید که قرار نیست هر تجربه منفی تکرار شود.

[su_box title=”همچنین بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]راهکارهای عملی و ثابت شده برای کنترل استرس و کاهش اضطراب در زندگی[/su_animate]

[/su_box]     

اگر خیلی استرس داشتید، به خودتان بگویید قرار نیست یک سخنرانی و حتی تپق زدن وسط آن شما را بکشد! حتی اگر سخنرانی‌تان خراب شد هم اتفاق عجیبی نمی‌افتد و نهایتا همه فراموشش می‌کنند. جان کلام اینکه هرکاری از دست‌تان برمی‌آید برای کنترل استرس‌تان انجام دهید تا کارایی‌تان به حداکثر خود برسد.

با مخاطب‌تان ارتباط چشمی برقرار کنید

یکی از ترفندهای صحبت کردن در جمع این است که با مخاطب‌تان ارتباط چشمی برقرار کنید. با برقراری ارتباط چشمی می‌توانید مخاطب را با خودتان همراه کنید. وقتی مخاطب به شما توجه کند؛ اعتماد به‌نفس‌تان در صحبت کردن افزایش پیدا می‌کند و می‌توانید به خوبی صحبت‌تان را ادامه بدهید. بی‌راه نیست که از قدیم گفته‌اند: مستمع، صاحب سخن را بر سر ذوق آورد!

[su_note note_color=”# d1d3d4″ radius=”10″ class=””]

سعی کنید هرچند دقیقه یک‌بار یک نفر را مخاطب قرار دهید و با او چشم در چشم شوید. به این صورت مخاطب متوجه می‌شود که به او توجه می‌کنید و برای شنیدن حرف‌هایتان مشتاقانه‌تر عمل می‌کند.

[/su_note]

این نوشته تکنیک‌هایی که صحبت کردن در جمع را برایتان آسان‌تر خواهد کرد برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.