ارزیابی کار و زمان ؛ چگونه عملکردمان را در محیط کار بسنجیم؟

کارول کوئی توصیه می‌کند: هر روز در راه بازگشت از محل کار به خانه خودتان به این فکر کنید که روزتان چطور گذشته است و چه دستاوردهایی داشته‌اید. از خودتان بپرسید آیا همه چیز به خوبی پیش رفت، چه چیزهایی خوب پیش نرفت و چه کارهایی را می‌توانستید بهتر از این انجام بدهید.

او گروهی از معلمان را رهبری می‌کند و به آن‌ها کمک می‌کند که برای ارزیابی کار و زمان ، خودارزیابی را روی خودشان اجرا کنند.

این عادت را در خودتان به وجود بیاورید که در مورد عملکردتان فکر کنید. هر هفته اهداف کاریتان را مشخص کنید. این اهداف را یادداشت کنید. یادداشت کردن اهداف به شما کمک می‌کند که افکارتان را روشن سازید. در پایان هفته این اهداف را مشاهده کنید و ببینید که آیا به این اهدافتان رسیده‌اید یا نه.

کری ماهونی یک مربی دانشگاه و هماهنگ کننده امور آموزشی، از ته قلب با این نکات موافق است.

اگر شما در حال کار بر روی یک پروژه هستید، از خودتان بپرسید که چه چیزی در این پروژه خوب پیش رفته است، چه چیزی خوب پیش نرفته است و در حقیقت چه اتفاقی در حال افتادن است. اشتباه کردن یک امر کاملاً طبیعی است، اما یک اشتباه نباید دو بار تکرار شود.

 

 

نگه داشتن یک کپی از تمام اسنادی که به طور مستقیم یا غیر مستقیم با سطح عملکرد شما ارتباط دارند بسیار مهم است.

این اسناد می‌توانند نامه‌ها، یادداشت‌ها، گزارشات، پروپوزال‌ها یا ایمیل‌های پرینت شده‌ای باشند که نشان دهنده مشارکت شما در فعالیت‌های یک بخش از سازمان هستند. حتماً مواردی را که بالاتر از حد انتظار یا فراتر از حیطه وظایف شما بوده‌اند را ثبت کنید.

ویلسون می‌گوید: ممکن است در مواقعی که مشکلی اساسی وجود دارد کمک زیادی کرده باشید. مدارک آن را ثبت کنید، چرا که ممکن است بعداً در هنگام ارزیابی عملکردتان آن‌ها را فراموش نمایید.

این سوابق همچنین می‌توانند موقعی که رئیستان دیدگاه منفی از شما پیدا کرد، یا در هنگام درخواست ارتقاء یا افزایش رتبه شغلی برایتان مفید باشد. همچنین برای به روزرسانی رزومه یا برای موفقیت در شغل‌های بعدیتان هم می‌تواند مزیت‌هایی برایتان داشته باشد.

ویلسون اضافه می‌کند: شما باید این پرونده را در خانه خودتان نگه دارید. در این صورت زمانی که تعطیل هستید هم می‌توانید به آن‌ها دسترسی داشته باشید و افراد دیگر در محل کارتان هم تفسیر غلطی از آن پیدا نخواهند کرد.

 

افراد متخصص در این امر توافق نظر دارند که گرفتن بازخورد از منابع دیگر می‌تواند در ارزیابی کار و زمان بسیار اهمیت داشته باشد.

از دوستانتان که به آن‌ها اطمینان دارید بپرسید که آیا با نتیجه خودسنجی شما موافق هستند یا نه. یا از یکی از همکاران محل کارتان بخواهید تا به شما بگوید آیا شما کارتان را به خوبی انجام می‌دهید یا نه – شاید یکی از همکارانتان از یک دپارتمان دیگر.

ویلسون می‌گوید: به آن‌ها بگوید که تعارف را کنار بگذارند، چون شما به دنبال سنجش صادقانه هستید.

بسیار مهم است که تنها به یک نظر متکی نباشید. شما حداقل به دو نظر از طرف دو فرد متفاوت نیاز دارید و در صورتی که پاسخ‌های آن‌ها تفاوت زیادی با هم داشته باشد به سه نظر نیاز خواهید داشت.

زمانی که نقص‌ها و کمبودهایتان را شناسایی کردید باید استراتژی رفع نواقص برای خودتان انتخاب کنید. ویلسون اضافه می‌کند: اگر شما قبلاً این کار را انجام داده باشید، در این بازی خیلی جلوتر هستید.

چطور ارزیابی را اجرایی کنیم؟

در سوابق خودتان بنویسید که برای بهبود ضعف‌هایتان چه کاری انجام داده‌اید و نتیجه تلاش‌هایتان چه چیزی بوده است. شما در هنگام ارزیابی رسمی از عملکرد خودتان قادر خواهید بود که به سرپرستتان نشان دهید که در حقیقت چه کارهایی انجام داده‌اید.

ویلسون می‌گوید: سرپرست شما از دیدن این که به تنهایی چقدر پیشرفت کرده‌اید خیلی راضی خواهد شد. چون وظیفه او فقط این است که به شما کمک کند راهی برای پیشرفت خودتان پیدا کنید.

ماهونی توصیه می‌کند: یک مربی برای خودتان پیدا کنید. مربیان شما همان سرپرستان یا همکارانی هستند که معمولاً در مقام بالاتر از شما قرار دارند و در مواقع لازم به شما راهنمایی، مشاوره و بازخورد می‌دهند.

به سازمانتان نگاه کنید و افراد مورد علاقه‌تان را پیدا کنید. با آن‌ها صحبت کنید و ببینید که آیا آن‌ها هم مایل به راهنمایی کردن شما هستند یا نه.

 

از قبل در مورد جایگاهی که می‌خواهید در سازمان یا حرفه خودتان به آن برسید فکر کنید. به دنبال راه‌هایی باشید که مسئولیت‌های شما را افزایش می‌دهند.

ماهونی توصیه می‌کند: اگر در محل کارتان مشغله زیادی ندارید دست به ابتکار عمل بزنید و بفهمید که چطور می‌توانید مهارت‌های جدیدی را کسب کنید. به دنبال افراد پر مشغله بگردید و به آن‌ها بگویید که اگر بخواهند می‌توانید در پروژه‌شان به آن‌ها کمک کنید.

برای خودتان یک برنامه توسعه داشته باشید و علایقتان را به سرپرست خودتان اطلاع بدهید.

به عنوان مثال اگر در شغل فعلی‌تان عملکرد خوبی دارید اما علاقه‌مند به یادگیری سخنرانی در مجامع عمومی هستید، می‌توانید از سرپرست‌تان بخواهید که مسئولیت‌های بیشتری را برعهده شما بگذارد تا فرصتی برای تمرین سخنرانی در جمع برایتان به وجود بیاید.