سوء استفاده روانی و عاطفی از کودک تاثیرات منفی عمیق‌تری نسبت به کودک آزاری جسمی و جنسی دارد. درمورد انواع و علائم کودک آزاری روانی اطلاعات کسب کنید.

تعریف کودک آزاری روانی

کودک آزاری روانی شامل اقدامات و رفتار‌هایی است که باعث می‌شود کودک احساس بی ارزشی کند و فکر کند هیچ کس او را نمی‌خواهد. خودداری از حمایت عاطفی، بی توجهی یا ترساندن کودک انواع مختلف کودک آزاری روانی است. حتی خشونت‌هایی که کودک در خانواده می‌بیند نوعی کودک آزاری روانی محسوب می‌شود.

انواع کودک آزاری روانی

کودک آزاری روانی اغلب به ۹ دسته تقسیم می‌شود:

۱. طرد شدن:

در این نوع کودک آزاری روانی افراد احساسات کودک را از بین می‌برند. دائما او را بی ارزش خطاب می‌کنند و از کمک کردن به او امتناع می‌ورزند.

۲. تحقیر شدن:

نادیده گرفتن، مسخره کردن و توهین کردن به کودک باعث شرمساری او می‌شود و کودک مورد سوء استفاده روانی قرار می‌گیرد.

۳. ترسیدن:

تهدید کردن کودک یا کسی که او دوستش دارد، خشونت جسمی، تهدید به ترک کردن کودک، قرار دادن او در شرایط خطرناک، داشتن انتظارات سخت و تهدید به مجازات جزو کودک آزاری روانی محسوب می‌شوند.

۴. گوشه گیری:

رفتارهایی که باعث می‌شود کودک منزوی شود و از برقراری ارتباط خودداری کند، کودک آزاری روانی محسوب می‌شود.

۵. فساد و استثمار:

تحمل یا تشویق کودک به انجام رفتارهای فاسد و نامناسب، قرار دادن او در نقش‌های ضد اجتماعی و تشویق کودک در انجام فعالیت‌های جنسی جزو کودک آزاری روانی محسوب می‌شود.

۶. عدم پاسخ عاطفی:

نادیده گرفتن نیاز‌های عاطفی کودک مثل نوازش کردن، بوسیدن، ارتباط کلامی و تشویق نکردن او باعث مشکلات روانی در کودک می‌شود.
بی توجهی: نادیده گرفتن سلامت کودک و نیاز‌های آموزشی نیز سوء استفاده روانی محسوب می‌شوند.

۷. قرار گرفتن در معرض خشونت خانگی:

اگر کودک در معرض خشونت خانگی مثل دعوای زناشویی قرار بگیرد، آسیب روانی می‌بیند.
والدین باید به جای ایجاد یک فضا پر استرس و پر خصومت، یک فضای آرام برای رشد سالم کودک تهیه کنند. کودکان نسبت به احساسات، عقاید و عملکرد والدین خود حساس هستند.

۸. عدم توجه به کودک:

بی توجهی به کودکان شامل موارد زیر است:
– محبت نکردن
– نادیده گرفتن حضور کودک و نیازهای او
– نادیده گرفتن کودک در هنگام نیاز به آسایش
– صدا نزدن کودک با نام خودش

۹. گفتن چیزهای ناشایست به کودک:

اگر والدین به کودک حرف‌های ناشایست بزنند، به شدت به او آسیب می‌رسانند. موارد زیر نمونه‌هایی از سخنانی است که هرگز نباید به کودکان بگویید:
– کوچک ترین حرف‌ها می‌تواند کودک را آزارده و ناراحت کند و احساسات او را تحت تاثیر قرار دهد. هیچ وقت به کودک نگویید که ای کاش به دنیا نیامده بودی.
– با تحقیر با او سخن گفتن مثل این که بگویید تو احمق هستی.
– تهدید کودک به مرگ و تنبیه شدید
– سوء استفاده مداوم کلامی
علائم کودک آزاری روانی
علائم کودک آزاری روانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
– ایجاد مشکلات در مدرسه
– اختلال در غذا خوردن (کاهش یا افزایش وزن)
– مشکلات عاطفی مثل اعتماد به نفس پایین، اضطراب و افسردگی
– سرکشی کردن
– اختلال خواب

در ارتباط با مقاله فوق ، مقاله ای با موضوع < ۱۰ جمله ای که هیچ وقت والدین خوب به کودک شان نمی گویند > را پیشنهاد میکنم .

این نوشته کودک آزاری روانی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

محققان دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن، این نتایج را با بررسی و آنالیز اطلاعات ۷۵۴۷ کودکی که بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ به دنیا آمده اند، به دست آورده اند.

این محققین بر اساس یافته هایشان خواستار حمایت بهتر در زمینه سلامتی برای خانواده‌هایی هستند که درگیر مسائل طلاق می‌شوند.

این مطالعه دلایل بسیاری را، اعم از اقتصادی و غیر اقتصادی، نشان می‌دهد در رابطه با اینکه چرا کودکان ممکن است بعد از جدایی والدین دچار اضافه وزن شوند.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

از جمله این دلایل عبارتند از:

• هزینه کمتری در هر دو طرف خانواده برای خرید میوه و سبزیجات تازه وجود خواهد داشت.
• والدین باید ساعات بیشتری کار کنند و زمان کمتری برای تهیه غذای سالم و مقوی خواهند داشت.
• هزینه کمتری برای فعالیت های فوق برنامه مثل ورزش وجود خواهد داشت.
• والدین زمان و انرژی کمی برای ایجاد عادات غذایی سالم در فرزندشان خواهند داشت.
• مشکلات عاطفی موجب می‌شود والدین فرزندان را پرخور کرده و همچنین خود کودک گرایش بیشتری به غذاهای شیرین و چرب پیدا کند.

مرکز مطالعات کوهورت هزاره بریتانیا مطالعه ای را بر روی نمونه نماینده گسترده ای از کودکانی که در شروع هزاره جدید به دنیا آمده‌اند، انجام داده است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

این کودکان در سنین مختلف مورد بررسی قرار گرفتند، در نه ماهگی و سال‌های ۳، ۵، ۷، ۱۱ و ۱۴ سالگی. اگرچه این مقاله تنها مخصوص اطلاعات جمع‌آوری شده در ۱۴ سالگی است، چرا که محققین قصد داشتند بر دوره پیش از نوجوانی تمرکز کنند.

“پیامدهای بلند مدت”

در میان کودکان مورد مطالعه ۱۵۷۳ نفر – یا تقریباً یک نفر از هر ۵ نفر آنها – پیش از سن ۱۱ سالگی شاهد جدایی والدینشان بوده اند.

این مطالعه همچنین قد، وزن، سن و جنسیت کودکان را مورد بررسی قرار داده است تا شاخص توده بدنی (BMI) آنها را محاسبه کند – یک معیار استاندارد برای بررسی اینکه آیا فرد دارای وزن سالم، اضافه وزن یا کمبود وزن است.

نتایج نشان داد که کودکان با تجربه جدایی والدین، در طول مدت ۲۴ ماه بعد از جدایی، نسبت به کودکان در شرایط عادی و در طول همین، مدت افزایش وزن بیشتری داشته اند.

و همچنین این کودکان در طول مدت ۳۶ ماه بعد از جدایی بیشتر در معرض اضافه وزن و چاقی بوده اند.

• چاقی و افسردگی دو عامل همگام در کودکان
• چطور به تغذیه سالم کودکمان کمک کنیم

این مقاله بیان می‌کند، نتایج تاکید دارند که جدایی والدین “یک فرآیند با پیامدهای بالقوه بلندمدت” است.

محققین بیان می‌کنند از آنجایی که مطالعات در سن ۱۱ سالگی متوقف شده است، ممکن است داده ها میزان کامل افزایش وزن کودکان در طول زمان را کمتر تخمین زده باشد، “چراکه شدت این موضوع با گذشت مدت بیشتر از زمان جدایی والدین افزایش می‌یابد”.

با انجام این مطالعات چنین استدلال شده است که باید هرچه سریعتر پس از جدایی تلاش جهت جلوگیری از افزایش وزن کودکان شروع شود.

به گفته محققین: “مداخله سریع می‌تواند به پیشگیری یا حداقل تضعیف این فرآیند، که منجر به چاقی ناسالم در کودکان می‌شود، کمک کند.”

تمرکز این مطالعه بر عواقب اولین جدایی والدین اصلی کودک بوده است. بنابراین کودکانی که والدینشان دوباره آشتی کردند در این بررسی گنجانده نشده اند.

از دیگر مسائل مورد بررسی قرار گرفته آسیب‌های اجتماعی-اقتصادی می باشد.

این مقاله در مجله Demography منتشر شده است.

این نوشته طلاق و چاقی کودکان: تحقیقات نشان داده اند طلاق منجر به چاقی در کودکان می‌شود برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.