برای مثال قبل از اینکه یک پروژه را در مقابل تیم مدیریت شرکت ارائه دهید، احساس دلشوره کرده و بعد قطره های عرق پیشانی تان را پر می کنند.

یا احساس دلواپسی و لرزی که قبل از درخواست یک ترفیع یا اضافه حقوق از رئیس به سراغتان می آید.

تقریباً همه احساس سرمایی که در ستون فقرات از ترس ایجاد می‌شود را تجربه کرده ایم، برای مثال زمانی که بعد از تاریکی در یک خیابان یا پارکینگ تاریک گیر می کنید.

تشخیص نشانه های اضطراب

شناخت و تشخیص نشانه های اضطراب، پیش از آن که استرس و دیگر علائم آن از کنترل خارج شود، می‌تواند به کاهش شدت آن و مدیریت استرس کمک کند.

(اطلاعات کامل درباره حملات اضطرابی را در اینجا پیدا کنید) معمولا، علائم اضطراب به دو گروه تقسیم می شوند: علائم فیزیکی و علائم عاطفی.

روانشناسی چیست؟ چطور می توانیم بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

علائم فیزیکی اضطراب شامل عکس العمل های فیزیکی نسبت به عوامل استرس زا هستند و دیگران متوجه آنها می‌شوند، اما علائم احساسی و عاطفی اضطراب شامل عکس العمل‌های فرد نسبت به استرس و شرایط چالش برانگیزی است که دیگران معمولا نمی توانند این علائم را از بیرون تشخیص دهند.

علائم فیزیکی اضطراب

• حالت تهوع و سرگیجه
• نیاز مکرر به ادرار
• بیرون‌روی که ناشی از بیماری خاصی نباشد
• لرزش و رعشه در بدن
• سردرد
• خستگی
• بی‌خوابی
• عرق کردن
• ضربان بالای قلب و تنفس سریع
• کشش ماهیچه ای

(آیا ارتباطی بین اضطراب و فشار خون بالا وجود دارد؟ رابطه بین اضطراب و حملات قلبی چیست؟ برای اطلاعات بیشتر به لینک های مربوطه مراجعه کنید.)

علائم عاطفی اضطراب

• احساس ترس
• اختلال در تمرکز
• زودرنجی و تند مزاجی
• احساس دلواپسی و دلهره
• پیش‌بینی بدترین پیامدها
• هوشیاری بیش از حد نسبت به نشانه های خطر
• احساس تشویش و نگرانی
• احساس تهی شدن مغز

در بعضی افراد، سطح اضطراب به میزانی افزایش می‌یابد که دچار حملات اضطرابی می‌شوند.

در اینجا می توانید اطلاعاتی درباره درمان حملات اضطرابی به دست آورید.

چگونه می توان علائم اضطراب را کاهش داد؟

یکی از راه‌های درمان اضطراب، کاهش علائم آن از طریق مواجهه با نگرانی ها و ترس هایتان پیش از روبه‌رو شدن با چالش‌های موجود می باشد‌.

شاید رئیستان از شما بخواهد که در عرض دو هفته یک سخنرانی، برای ارائه به مدیران اجرایی و افرادی که می‌توانند در آینده شما تاثیرگذار باشند، آماده کنید – یا چند روز دیگر وقت دکتر دارید و قرار است که با توجه به علائمی که داشته‌اید، آزمایش‌های خاصی را انجام دهید.

شاید در حال حاضر هنوز درباره این اتفاقات احساس اضطراب زیادی نداشته باشید. بنابراین بهترین زمان است که از حالا با ترس ها و استرس هایتان که می‌دانید در روز موعود به سراغتان می‌آیند، مواجه شوید.

یک دفترچه برای نگرانی هایتان داشته باشید. درباره یک اتفاقی که قرار است بیفتد و شما می‌دانید که باعث ایجاد احساسات اضطرابی و تفکرات منفی در شما می شود فکر کنید.

هر فکر و خیال منفی، نگرانی و ترسی که در نتیجه آن به وجود می‌آید را بنویسید، از جمله نگرانی‌هایتان درباره مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید، بدترین پیامدهای ممکن و علائم فیزیکی که معمولاً در چنین شرایطی تجربه می کنید.

نوشتن احساسات و نگرانی‌ها بسیار سخت‌تر از فکر کردن به آنهاست. زمانی که شما این الگوهای فکری منفی را به نوشته تبدیل می کنید در واقع توان آنها برای کنترل شما کمتر خواهد شد.

زمانی را برای نگرانی‌هایتان کنار بگذارید.

در میان برنامه روزانه‌تان دو فرجه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای را در هر روز به نگرانی‌هایتان اختصاص دهید، هر روز در یک زمان ثابت.

برای مثال می توانید هرروز یک ۱۰ دقیقه را ۷ صبح و ۱۰ دقیقه دیگر را ۳ بعد از ظهر برنامه ریزی کنید، هر شکلی که برایتان مناسب تر است.

اما حتما زمان آن را در هر روز ثابت نگه دارید و به آن پایبند بمانید.

در طول این فرجه ها می توانید بر ترس ها و نگرانی های تان تمرکز کنید، بدون تلاش برای “درست کردن” آنها.

اما بقیه روز باید از این احساسات اجتناب کنید.

اگر در طول روز احساس اضطراب به سراغتان آمد یا افکار منفی ذهنتان را پر کردند، همه آنها را در دفترچه یادداشت کرده و تا فرجه نگرانی بعدی از فکر کردن به آنها دست بکشید.

عدم قطعیت های زندگی را بپذیرید. نگرانی درباره همه چیزهایی که می توانند در زندگی اشتباه پیش بروند (یا حتی درست پیش بروند) زندگی را قابل پیش‌بینی نمی کند.

یاد بگیرید که از زمان و جایی که در آن هستید لذت ببرید – چیزهای خوبی که در حال حاضر در زندگیتان جریان دارند. یاد گرفتن پذیرش عدم قطعیت به شما کمک می‌کند بر بسیاری از علائم اضطراب خود غلبه کنید.

درباره متدهای دیگر خود درمانی اضطراب و درمان های طبیعی آن بخوانید.

ترس – نشانه ریشه‌ای اضطراب

ترس، که نشانه بسیار رایج اضطراب است، زمانی که مستقیماً با آن مقابله شود، قدرت خود را از دست داده و از بین می‌رود.

دیگر نشانه های اضطراب نیز  که در بالا به آنها اشاره شد، اگر پیش از قرارگرفتن در شرایط استرس زا و چالشی شناسایی شوند، تاثیر خود را از دست خواهند داد.

علائم اضطراب اگرچه خوشایند نیستند، اما تا زمانی که کوتاه مدت بوده و مانع فعالیت های روزانه فرد نشوند، عکس العمل هایی طبیعی تلقی خواهند شد.

این نوشته علائم اضطراب: تشخیص نشانه های اضطراب برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

برای مثال قبل از اینکه یک پروژه را در مقابل تیم مدیریت شرکت ارائه دهید، احساس دلشوره کرده و بعد قطره های عرق پیشانی تان را پر می کنند.

یا احساس دلواپسی و لرزی که قبل از درخواست یک ترفیع یا اضافه حقوق از رئیس به سراغتان می آید.

تقریباً همه احساس سرمایی که در ستون فقرات از ترس ایجاد می‌شود را تجربه کرده ایم، برای مثال زمانی که بعد از تاریکی در یک خیابان یا پارکینگ تاریک گیر می کنید.

تشخیص نشانه های اضطراب

شناخت و تشخیص نشانه های اضطراب، پیش از آن که استرس و دیگر علائم آن از کنترل خارج شود، می‌تواند به کاهش شدت آن کمک کند.

روانشناسی چیست؟ چگونه بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

(اطلاعات کامل درباره حملات اضطرابی را در اینجا پیدا کنید) معمولا، علائم اضطراب به دو گروه تقسیم می شوند: علائم فیزیکی و علائم عاطفی.

علائم فیزیکی اضطراب شامل عکس العمل های فیزیکی نسبت به عوامل استرس زا هستند و دیگران متوجه آنها می‌شوند، اما علائم احساسی و عاطفی اضطراب شامل عکس العمل‌های فرد نسبت به استرس و شرایط چالش برانگیزی است که دیگران معمولا نمی توانند این علائم را از بیرون تشخیص دهند.

علائم فیزیکی اضطراب

• حالت تهوع و سرگیجه
• نیاز مکرر به ادرار
• بیرون‌روی که ناشی از بیماری خاصی نباشد
• لرزش و رعشه در بدن
• سردرد
• خستگی
• بی‌خوابی
• عرق کردن
• ضربان بالای قلب و تنفس سریع
• کشش ماهیچه ای

(آیا ارتباطی بین اضطراب و فشار خون بالا وجود دارد؟ رابطه بین اضطراب و حملات قلبی چیست؟ برای اطلاعات بیشتر به لینک های مربوطه مراجعه کنید.)

علائم عاطفی اضطراب

• احساس ترس
• اختلال در تمرکز
• زودرنجی و تند مزاجی
• احساس دلواپسی و دلهره
• پیش‌بینی بدترین پیامدها
• هوشیاری بیش از حد نسبت به نشانه های خطر
• احساس تشویش و نگرانی
• احساس تهی شدن مغز

در بعضی افراد، سطح اضطراب به میزانی افزایش می‌یابد که دچار حملات اضطرابی می‌شوند.

در اینجا می توانید اطلاعاتی درباره درمان حملات اضطرابی به دست آورید.

چگونه می توان علائم اضطراب را کاهش داد؟

یکی از راه‌های درمان اضطراب، کاهش علائم آن از طریق مواجهه با نگرانی ها و ترس هایتان پیش از روبه‌رو شدن با چالش‌های موجود می باشد‌.

شاید رئیستان از شما بخواهد که در عرض دو هفته یک سخنرانی، برای ارائه به مدیران اجرایی و افرادی که می‌توانند در آینده شما تاثیرگذار باشند، آماده کنید – یا چند روز دیگر وقت دکتر دارید و قرار است که با توجه به علائمی که داشته‌اید، آزمایش‌های خاصی را انجام دهید.

شاید در حال حاضر هنوز درباره این اتفاقات احساس اضطراب زیادی نداشته باشید. بنابراین بهترین زمان است که از حالا با ترس ها و استرس هایتان که می‌دانید در روز موعود به سراغتان می‌آیند، مواجه شوید.

یک دفترچه برای نگرانی هایتان داشته باشید. درباره یک اتفاقی که قرار است بیفتد و شما می‌دانید که باعث ایجاد احساسات اضطرابی و تفکرات منفی در شما می شود فکر کنید.

هر فکر و خیال منفی، نگرانی و ترسی که در نتیجه آن به وجود می‌آید را بنویسید، از جمله نگرانی‌هایتان درباره مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید، بدترین پیامدهای ممکن و علائم فیزیکی که معمولاً در چنین شرایطی تجربه می کنید.

نوشتن احساسات و نگرانی‌ها بسیار سخت‌تر از فکر کردن به آنهاست. زمانی که شما این الگوهای فکری منفی را به نوشته تبدیل می کنید در واقع توان آنها برای کنترل شما کمتر خواهد شد.

زمانی را برای نگرانی‌هایتان کنار بگذارید.

در میان برنامه روزانه‌تان دو فرجه ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای را در هر روز به نگرانی‌هایتان اختصاص دهید، هر روز در یک زمان ثابت.

برای مثال می توانید هرروز یک ۱۰ دقیقه را ۷ صبح و ۱۰ دقیقه دیگر را ۳ بعد از ظهر برنامه ریزی کنید، هر شکلی که برایتان مناسب تر است.

اما حتما زمان آن را در هر روز ثابت نگه دارید و به آن پایبند بمانید.

در طول این فرجه ها می توانید بر ترس ها و نگرانی های تان تمرکز کنید، بدون تلاش برای “درست کردن” آنها.

اما بقیه روز باید از این احساسات اجتناب کنید.

اگر در طول روز احساس اضطراب به سراغتان آمد یا افکار منفی ذهنتان را پر کردند، همه آنها را در دفترچه یادداشت کرده و تا فرجه نگرانی بعدی از فکر کردن به آنها دست بکشید.

عدم قطعیت های زندگی را بپذیرید. نگرانی درباره همه چیزهایی که می توانند در زندگی اشتباه پیش بروند (یا حتی درست پیش بروند) زندگی را قابل پیش‌بینی نمی کند.

یاد بگیرید که از زمان و جایی که در آن هستید لذت ببرید – چیزهای خوبی که در حال حاضر در زندگیتان جریان دارند. یاد گرفتن پذیرش عدم قطعیت به شما کمک می‌کند بر بسیاری از علائم اضطراب خود غلبه کنید.

درباره متدهای دیگر خود درمانی اضطراب و درمان های طبیعی آن بخوانید.

ترس – نشانه ریشه‌ای اضطراب

ترس، که نشانه بسیار رایج اضطراب است، زمانی که مستقیماً با آن مقابله شود، قدرت خود را از دست داده و از بین می‌رود.

دیگر نشانه های اضطراب نیز  که در بالا به آنها اشاره شد، اگر پیش از قرارگرفتن در شرایط استرس زا و چالشی شناسایی شوند، تاثیر خود را از دست خواهند داد.

علائم اضطراب اگرچه خوشایند نیستند، اما تا زمانی که کوتاه مدت بوده و مانع فعالیت های روزانه فرد نشوند، عکس العمل هایی طبیعی تلقی خواهند شد.

این نوشته روانشناسی علایم اضطراب: شناسایی نشانه ها و مشخصات اضطراب برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

این امر یک واقعیت نگران کننده است، به ویژه باید به این نکته توجه داشت که چاقی یکی از عوامل اصلی خطرساز در رابطه با بسیاری از بیماری های مزمن، بیماری قلبی و عروقی و متابولیسم است.

بنابراین، جای تعجب ندارد که عواملی نظیر مقاومت به انسولین، پیش دیابت ها و دیابت ها در سراسر جهان رو به گسترش است.

اگر چه واضح است زمانی که جذب انرژی کالری بیش از مصرف انرژی است، چاقی افزایش می یابد، اما باید گفت که همیشه مبارزه با اضافه وزن بدن و تجمع چربی آسان نیست.

استراتژی های متعددی برای مقابله با چاقی و مصرف غذا، توسعه یافته است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

این استراتژی ها، شامل تغییرات رفتاری (از جمله رژیم غذایی)، مداخلات مکمل های متعدد و درمان های دارویی و جراحی است.

اما باید گفت که اخیرا پیشرفت های تحقیقاتی صورت گرفته است که شامل کنترل چاقی از طریق تنظیم آبشار سیری است.

این روش، روی عصب هایی است که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند، تاثیر می گذارد. گرسنگی، یک سیگنال عصبی است که مقدمه خوردن است.

سرچشمه سیگنال های گرسنگی، در معده است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

علاوه بر این، هورمون های روده اطلاعات را از دستگاه گوارش به مراکز تنظیم اشتها در سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهند.

این ارتباط بین روده و مغز، به عنوان محور روده – مغز شناخته شده است.

فرض بر این است که اطلاعات را می توان از طریق سیگنالینگ عصبی یا گردش خون، از روده به مغز انتقال داد.

هیپوتالاموس، به عنوان بخش مهمی از مغز در کنترل رفتار خوردن ما نقش دارد.

این بخش، سیگنال های محیطی را که اطلاعات مربوط به مصرف رژیم غذایی و همچنین اطلاعات مربوط به مصرف انرژی را حمل می کنند، ادغام می کند.

هیپوتالاموس سیگنال اشتها را دریافت می کند و با تعدیل انتشار نوروپپتید ها در دو جمعیت نورونی واکنش نشان می دهد.

در حالی که یک جمعیت از نورون ها با نوروپپتیدها همکاری می کنند تا اشتها را تحریک کرده و گرسنگی را افزایش دهند (و به این ترتیب موجب افزایش خوردن و افزایش وزن می شوند) جمعیت دیگر از طریق نوروپپتیدها برای کاهش اشتها (و کاهش خوردن و کاهش وزن می شوند) وارد عمل می شوند.

در نتیجه، تعادل بین این دو جمعیت عصبی برای حفظ وزن مطلوب بدن ضروری است.

با توجه به اهمیت محور روده – مغز، تأثیرگذاری هورمون ها و نورون هایی که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند می تواند یک استراتژی مناسب برای کنترل چاقی باشد.

داروهایی که از طریق هورمون های تنظیم کننده گرسنگی عمل می کنند، اغلب به منظور کنترل چاقی و وزن بدن تجویز می شوند، هر چند که ممکن است این طور به نظر برسد که تا دراز مدت تاثیر خاصی ندارند.

در همین حال، توسعه استراتژی هایی که بر روی نورون ها و سیگنال های عصبی عمل می کنند، هنوز در مراحل اولیه است.

یک مطالعه آزمایشی اخیر نشان داد که انجماد نورون هایی که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند، می تواند یک روش کاهش وزن مناسب در افراد دارای چاقی خفیف تا متوسط ​​باشد.

ده نفر با شاخص توده بدنی (BMI) بین ۳۰ تا ۳۷ کیلوگرم بر متر مربع، در این تحقیق تحت یک رویکرد نوآورانه قرار گرفتند.

بعنوان نمونه، یک رادیولوژیست، یک سوزن سرنگ را به بدن بیماران وارد کرد و گاز آرگون را برای فریز کردن عصب (تنه واگال خلفی) که سیگنال های گرسنگی را از روده به مغز انتقال می دهد، مورد استفاده قرار داد.

این روش با استفاده از تصاویر زنده از سی تی اسکن انجام شد.

پس از درمان، وضعیت بیماران به مدت سه ماه مورد پیگیری قرار گرفت.

نکته جالب این که همه افراد تحت مطالعه، کاهش اشتها، همراه با BMI پایین تر و کاهش وزن قابل توجهی را گزارش دادند.

به طور خاص تنها یک هفته بعد از این مطالعه، میانگین کاهش وزن ۱٪ بود، در حالی که پس از سه ماه این عدد به  ۳.۶٪ رسید.

علاوه بر این، در پیگیری سه ماهه، ۱۳٪ کاهش BMI ثبت شد.

مهم تر از همه اینکه، هیچ عوارض جانبی و یا عوارض ناخواسته ای برای هیچ یک از شرکت کنندگان وجود نداشت.

هدف این پروژه آزمایشی این نبود که پاسخ بیولوژیکی به گرسنگی را از بین ببرد، بلکه هدف کنترل سیگنال های گرسنگی و کاهش قدرت آنها بود.

با توجه به نتایج اولیه، به نظر می رسد که این روش می تواند یک استراتژی مفید در کاهش اضافه وزن از طریق کنترل اشتها و مصرف غذا باشد.

نقش عصب واگ در تنظیم اشتها پیش از اینها نیز مورد مطالعه قرار گرفته بود.

تحریک الکتریکی عصب واگ از نظر بالینی برای تنظیم خلق و خوی شناخته شده است.

برای نمونه، می توان به درمان بیماران که به داروهای ضد افسردگی پاسخ نمی دهند اشاره کرد.

از سوی دیگر، تحریک عصب واگ به منظور درمان چاقی اخیرا مورد توجه قرار گرفته است.

مطالعات انجام شده در مدل های حیوانی، نشان داده است که تحریک عصب واگ در طولانی مدت می تواند مانع از افزایش وزن بیشتر از طریق کاهش مصرف مواد غذایی شود.

با این حال مکانیزم های شرکت کننده هنوز دقیقا مشخص نیستند و تحقیقات بیشتری در این رابطه لازم است.

به استثنای تحریک عصب واگ، مطالعات همچنین اثرات انسداد واگ (به عنوان مثال، برش عصب واگ) در کنترل چاقی را مورد سوال قرار دادند.

یافته های این مطالعات، کاهش وزن و سیری طولانی مدت بیشتری را در مقایسه با اثرات حاصل شده از طریق تحریک عصب واگ نشان می دهد.

با این حال، مطالعات بالینی در انسان هنوز ادامه دارد. امیدوار هستیم که این مطالعات نشان دهند که چگونه می توانیم وزن خود را بهتر کنترل کنیم.

واضح است که سیستم عصبی مرکزی و سیگنالینگ عصب ما نقش مهمی در تنظیم اشتها و مصرف غذا دارند.

علاوه بر کاهش مصرف کالری و افزایش هزینه های انرژی، اعمال سیگنالینگ گرسنگی می تواند به طور بالقوه یک استراتژی کارآمد برای کنترل چاقی باشد.

با این وجود، حتی اگر داده های حاصل از یافته های اخیر امیدوار کننده باشند، اما در آزمایش های بالینی بزرگ تر نیاز به مطالعات بیشتری روی آنها حس می شود.

این نوشته درمان چاقی با سیگنالینگ گرسنگی: آیا می توان آن را برای درمان چاقی تنظیم کرد؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

روانشناسی اختلال اطراب فراگیر: اختلال اضطراب فراگیر (GAD) نوعی اضطراب و نگرانی افراطی می باشد (اضطراب مزمن) که غیر واقعی و غالبا خارج از کنترل می باشد. به خاطر داشته باشید که نگرانی برای هر شخصی امری نرمال است چرا که زندگی در حالت کلی استرس زا است.

اگرچه نگرانی بیش ازحد اضطراب و نشانه های جسمی مانند تپش قلب، که تأثیر منفی بر عملکرد روزمره اشخاص دارد، می تواند از نشانه های اختلال اضطراب فراگیر (GAD) باشد.

مثال هایی از اختلال اضطراب فراگیر

مانند بسیاری از افراد، فردی که مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر است، ممکن است روز خود را با نگران بودن در مورد به موقع فرستادن فرزندانش به مدرسه و صبحانه دادن به آنها شروع شود.

مرتبط: روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

اما کسی که به اختلال GAD یا همان اضطراب فراگیر مبتلاست، در این شرایط فکر می کند که اگر این وظیفه را بخوبی انجام ندهد، فرزندش دیگر هیچگاه موفق نخواهد شد.

این اشخاص ممکن است ساعت ها در مورد امنیت خانوده خود و یا حتی پول احساس نگرانی کنند و مطمن باشند که اتفاقی بدی در انتظار آنهاست.

درحالت شدیدتر این وضع شخص بیخواب می شود و ممکن است شب را با قدم زدن بگذراند.

این چرخه حتی روز بعد هم ممکن است برای فرد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مجددا تکرار شود.

اختلال اضطراب فراگیر اختلالی که تمام افراد را درگیر خود می کند

اختلال اضطراب فراگیر، که به عنوان GAD شناخته می شود، یک بیماری روحی است که بین ۴٪ تا ۷٪ از افراد را  تحت تاثیر قرار میدهد.

۴٪  دیگر از افراد ممکن است این اختلال را بصورت خفیفتر تجربه کنند.

اختلال اضطراب فراگیر GAD دوبرابر در زنان نسبت به مردان شایع تر است.

پس در نتیجه این نوع از اختلال میتواند درکودکان، نوجوانان و بزرگسالان رخ دهد.

اختلال اضطراب فراگیر مانند دیگر بیماری های روانی جدی، مانند اختلال افسردگی ،  یک تاثیر منفی در زندگی مردم به شمار می آید.

معیارهای اختلال اضطراب فراگیر

در حالی که بسیاری از افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی ، اضطراب را تحت شرایط و موقعیت های خاصی تجربه میکنند، اما اختلال اضطراب فراگیر تمام جنبه های زندگی فرد را درگیر خود می کند.

معیارهای اختلال اضطراب فراگیر همانند سایر اختلالات اضطرابی است، اما علائم این اختلال فراگیر در هر زمان  و هر مکان وگاها بدون هیچ دلیلی آشکار میشود.

بر اساس آخرین نسخه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-IV-TR)، معیارهای اختلال اضطراب فراگیر شامل علائم روانشناختی مانند ناتوانی در کنترل نگرانی و علائم جسمی ازجمله بیحسی، خستگی و  اسپاسم عضلانی میباشد.

اختلال اضطراب فراگیر اغلب در کنار سایر اختلالات اضطرابی مانند اختلال پانیک یا اختلال فوبیا رخ می دهد.

بهتر است بدانید که اختلال اضطراب فراگیر با سایر بیماریهای روانی از جمله،  اختلالات خلقی و روحی و اختلالات خواب،  همراه است.

درمان اختلال اضطراب فراگیر (GAD)

همانند بسیاری از بیماری های روانی، علل دقیق پدید آمدن اختلال اضطراب فراگیرشناخته نشده است اما درمانهای موثری برای این نوع اختلال تشخیص داده شده است.

درمان های موجود برای اختلال اضطراب فراگیر شامل موارد زیر است:

• دارو _ ممکن است به منظور درمان اختلال اضطراب فراگیر داروهای ضد افسردگی، آرام بخش و داروهای ضد اضطراب تجویز شود.
• درمان – انواع مختلفی ازدرمان ها مانند روان درمانی (گفتاری) و درمان رفتاری شناختی می تواند به فرایند درمان اختلال  اضطراب  فراگیر GAD کمک کند.
• تغییر سبک زندگی – آرامش، رژیم غذایی و ورزش، خواب باکیفیت و اجتناب از الکل می تواند به کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر کمک کند.

دورنمایی از درمان اختلال اضطراب فراگیر (GAD)

• افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر به طور کلی شانس زیادی برای بهبودی دارند. البته هر روش درمانی برای همه ی افراد به یک صورت جواب نمی دهد، با این همه باید از چندین تکنیک مختلف برای شناسایی صحیح ترین روش درمانی استفاده کرد. فاکتورهای که شانس موفقیت بهبودی این اختلال را افزایش میدهند شامل:
• داشتن دانش در مورد GAD
• درمان با کیفیت
• دسترسی به مراقبت های بهداشتی (مانند یک روانپزشک)
• درمان سایر اختللات که بصورت همزمان با این نوع اختلال همراه هستند.

این نوشته روانشناسی اختلال اضطراب فراگیر (GAD) را بهتر بشناسید برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

درمان بیماری اختلال پانیک به دوصورت امکان پذیر است:

۱.داروهای اختلال پانیک

۲.درمان اختلال پانیک

درواقع درمان بیماری اختلال پانیک می تواند اورژانسی یا تدریجی باشد.

مرتبط: روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

اگر حمله پانیک در حال پیشرفت باشد، بیمار باید برای درمان اورژانسی حمله پانیک به بخش اورژانس منتقل شود.

در موارد بسیار وخیم در این شرایط برای بیمار از ماسک اکسیژن استفاده می شود و تمامی علائم حیاتی وی تحت نظر قرار خواهد گرفت.

داروها در این وهله از زمان ممکن است به صورت وریدی برای بیمار تجویز شود.

کنترل تمامی موارد، جهت اطمینان از آنچه که برای بیمار اتفاق میفتد، بخش مهمی از درمان اختلال پانیک میباشد.

بعد از اتمام مرحله ی درمان اورژانسی، مرحله ی تدریجی درمانی ،که معمولا توسط روانپزشک انجام میشود،الزامی است.

بسته به شدت علائم مشاهده شده، پزشک معالج دارو و درمانهای مورد نیاز (یکی یا هر دو )را برای بیمار تجویز میکند.

داروهای اختلال پانیک

برای درمان اختلال پانیک انواع مختلفی از داروها وجود دارد- انواعی از داروهای ضدافسردگی و آرام بخش.

بعضی از داروهای تجویزی برای اختلال پانیک به صورت کوتاه مدت استفاده می شوند مانند مواقعی که حمله پانیک برای بیمار اتفاق می افتد، درحالیکه سایر داروها بصورت بلندمدت برای بیمار تجویز می شوند.

در صورتیکه داروهای تجویز شده در درمان اختلال پانیک موثر نباشند، دکتر معالج احتمالا داروی درمانی را تغییر خواهد داد.

موارد زیر  انواعی از داروهای معمول در درمان اختلال پانیک میباشد

• مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)

– این نوع از داروهای ضد افسردگی و تجویز شده برای اختلال پانیک کمترین عوارض جانبی را برای بیمار به همراه دارند و به همین دلیل این داروها اولین انتخاب برای درمان این نوع اختلال می باشد.

 SSRI هایی که در درمان اختلال پانیک توسط FDA تایید شده اند عبارتند از:

• Prozac، Prozac Weekly)

• Paxil، Paxil CR، Pexeva

• (Zoloft)

• مهارکننده های بازجذب سروتونین-نوراپی نفرین (SNRIs)

این نوع از داروهای ضد افسردگی شبیه به SSRI  هستند و همچنین  به عنوان درمانی محبوب برای اختلال پانیک به شمار می آیند.

Venlafaxine (Effexor) ونلافاکسین نیز یک درمان تایید شده برای اختلال پانیک می باشد.

• داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (TCAs) –

این دارو یکی از انواع داروهای ضدافسردگی قدیمی تر است که نسبت به  SSRI یا SNRI  دارای عوارض احتمالی بیشتری است.

با اینکه این دارو توسط FDAتایید نشده اما  این داروگاها توسط دکتران برای درمان اختلال پانیک تجویز میشوند:

• Imipramine (Tofranil, Tofranil-PM) ایمی پرامین

• Desipramine (Norpramin) دسیپرامین

• Clomipramine (Anafranil) کلومیپرامین

• مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs) –

نوع دیگری از داروهای ضد افسردگی قدیمی که ممکن است در درمان اختلال پانیک موثر باشند.

با این حال، این نوع دارو ممکن است باعث عوارض جانبی شدید و محدودیت های شدید غذایی شود.

به همین دلیل  این نوع داروها همیشه آخرین انتخاب برای درمان اختلال پانیک می باشند.

هیچ MAOI به طور خاص برای استفاده در درمان اختلال پانیک تایید نشده است اما این دو نوع دارو گاها تجویز می شود:

• Phenelzine (Nardil)

• Tranylcypromine (Parnate)

• بنزودیازپین ها Benzodiazepines – این نوع دارو، داروهای آرام بخش برای اختلال پانیک هستند.

بنزودیازپین ها اغلب به صورت کوتاه مدت در صورت حمله پانیک استفاده می شوند اما در بلند مدت این نوع دارو اعتیاد  بوجود می آورد. داروی بنزودیازپین تایید شده توسط FDA برای اختلال پانیک شامل موارد زیر است:

• Alprazolam (Xanax)

• Clonazepam (Klonopin)

درمان اختلال پانیک

اغلب مواقع به منظور درمان اختلال پانیک روش روان درمانی برای بیماران توصیه می شود.

به طور معمول این درمان رفتاری ذهنی است، اما درمان روان درمانی (گفتاری) نیز ممکن است استفاده شود.

درمان رفتاری ذهنی برای اختلال پانیک همیشه از میزان موفقیت بیشتر، هزینه کمتر در مقایسه با دارودرمانی

برخوردار بوده است.

درمان ذهنی رفتاری برای درمان اختلال پانیک شامل:

• تجزیه و تحلیل فرآیندهای فکر و عمل، تشخیص محرک ها برای حملات پانیک
• تغییر اندیشه و رفتار برای کاهش علائم اختلال پانیک
• یادگیری در مورد تکنیک های غلبه بر اضطراب و پانیک
• تمرین های تنفسی و آرامشی
• آموزش در مورد اختلال پانیک
• علائم پانیک ممکن است در یک فضای امن برای آموزش تکنیک های مقابله و کنترل بر علائم پانیک ایجاد شود.

تفاوت درمان روان درمانی برای اختلال پانیک در این است که به دنبال درک و کشف علل زمینه ای اختلال  پانیک است.

درمان روان درمانی  به شما کمک می کند که  افکار ناخودآگاه و درگیری های احساسی که به شکل گیری اختلال پانیک کمک می کنند را درک کنید.

براساس این افکار روش های سالم جدیدی برای مقابله با اختلال پانیک شناسایی می شوند.

این نوشته روانشناسی درمان اختلال پانیک: نحوه درمان و تجویز دارو برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

درمان اضطراب با استفاده از استراتژی های کمک به خود، برای آنهایی که دارای سطح پایین تا متوسط اضطراب هستند بسیار خوب عمل می کند. بهترین دفاع شما از خودتان در برابر اضطراب، داشتن یک سبک زندگی سالم است.

اگر خورد و خوراک شما درست نباشد، ورزش نکنید، بیش از اندازه از نوشیدنی های الکلی استفاده کنید، مواد مخدر غیرقانونی مصرف کنید و یا در جامعه و فعالیت های خارج از منزل تان مشارکت کافی را نداشته باشید، احتمال بیشتری دارد که در معرض علائم ناخوشایندتر اضطراب قرار بگیرید، از جمله حملات اضطرابی.

مرتبط: روانشناسی-دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

پس چرا سعی نکنیم به عنوان یک خوددرمانی، سبک زندگی سالم تری داشته باشیم و از هزینه‌های مربوط به داروها و ویزیتهای دکتر نیز دور بمانیم؟

بهترین درمان اضطراب، داشتن یک زندگی سالم و فعال است

مشارکت در فعالیت هایی که در آن افراد دیگر را ملاقات می کنید، بهترین کمک به درمان اضطراب است.

این فعالیت می تواند کمک در یک مرکز خیریه، کار داوطلبانه برای مدرسه فرزندتان یا حتی برای یک مرکز عبادتی باشد.

این گونه فعالیت‌ها نیازمند این است که شما به جای غوطه ور شدن در ترس ها و نگرانی های خودتان، بیشتر به دیگران اهمیت بدهید.

ممکن است افراد دیگری را ببینید که در شرایطی دچار اضطراب می‌شوند که اصلا برای شما اذیت کننده نیست.

می توانید از چنین فرصت‌هایی برای کمک به آنها استفاده کنید چرا که این کار باعث می شود افکار منفی و احساسات نگران‌کننده خودتان نیز کاهش پیدا کند.

درمان اضطراب با ورزش

درمان اضطراب از طریق ورزش علاوه بر اینکه باعث تسکین علائم بیماری می شود، سلامتی فیزیکی تان را نیز افزایش می دهد (برای مثال فشارخون بالای ناشی از اضطراب).

به گفته کلینیک معتبر Mayo در مینه سوتا:

“ورزش منظم می تواند هم علائم اضطراب و هم افسردگی را در فرد بهبود بخشد”.

دانشمندان مطمئن نیستند که ورزش چطور به اضطراب و افسردگی کمک می کند، اما می دانند که علائم این بیماری ها را تسکین داده و حتی ممکن است از بروز دوباره آن ها در آینده پیشگیری کند.

یکی از تئوری هایی که متخصصین درباره نحوه عملکرد ورزش در مقابله با اضطراب دارند به این شکل می باشد:

تولید اندورفین در مغز (که به هورمون حال‌خوب معروف است)، کاهش مواد شیمیایی خاصی که مربوط به سیستم ایمنی بدن است، و افزایش دمای بدن که همگی در نهایت تاثیر آرامش بخشی بر بدن و ذهن دارند؟

ورزش همچنین حواس شما را از نگرانی هایتان پرت کرده و چرخه افکار منفی را که به ایجاد احساس اضطراب منجر می شود، می شکند.

زمانی که به اهداف ورزشی تان می رسید کم‌کم میزان اعتماد به نفستان بالا رفته و احساس قدرت بیشتری در شخصیت تان خواهید داشت. علاوه بر این در مورد ظاهرتان نیز احساس بهتری پیدا می کنید.

شما در مسیر دویدن، در باشگاه یا در کلاس یوگا افراد دیگری را می بینید. گاهی اوقات یک سلام و احوالپرسی یا لبخندی دوستانه تمام چیزی است که برای بهتر شدن حالتان و آرام گرفتن افکارتان نیاز دارید.

درواقع می‌توان گفت که ورزش یک راهکار مثبت برای مقابله با اضطراب است؛ چراکه در دراز مدت بسیار موثر تر و سالم تر از فکر کردن مداوم درباره ترس ها و نگرانی هایتان یا استفاده از الکل و مواد مخدر برای مقابله با آنها، عمل می کند.

چطور با ورزش اضطراب را درمان کنیم؟

در واقع سوال این نیست که چطور با ورزش با اضطراب مقابله کنیم، بیشتر شبیه این است که: کی و چطور شروع کنیم؟ ممکن است با گفتن ورزش در ذهنتان این تصویر تداعی شود که در حال دویدن در یک میدان دو هستید و همزمان مربی تان فریاد می زند که باید سریع‌تر بدوید.

اما در واقع ورزش شامل انواع مختلفی از فعالیت هاست که اگر به طور مداوم انجام شود، بر سلامت فیزیکی و روانی شما موثر خواهد بود.

شاید همیشه دوست داشتید که به کلاس یوگا بروید یا کلاس های زومبا را امتحان کنید. یا شاید از بسکتبال، وزنه‌برداری یا دویدن لذت می برید.

اگر اینطور است حالا زمان آن رسیده که یکی از این علایق را انتخاب کرده و آن را دنبال کنید.

به هیچ کدام از این فعالیت‌های ورزشی علاقه ندارید؟ هر چیزی که شما را وادار به بلند شدن و حرکت کردن کند، ورزش محسوب می‌شود.

اگر دوست دارید باغبانی کنید، یا سگتان را به گردش ببرید، به ماشینتان برسید، یا با فرزندانتان در پارک بازی کنید؛ می توانید با هر چیز دیگری که نیاز به فعالیت و تحرک فیزیکی دارد شروع کنید.

تمام فعالیت های فیزیکی روزانه‌تان را در یک دفترچه یادداشت کنید. این کار هم به افزایش اعتماد به نفس تان کمک می کند و هم شما را برای ادامه راه تشویق می کند.

در نهایت، برای اینکه بهترین شانس را در درمان موفق اضطراب داشته باشید:

• تغذیه تان را سالم کنید
• ورزش کنید
• با دیگران معاشرت داشته باشید
• از الکل و مواد مخدر دور بمانید

این نوشته روانشناسی درمان اضطراب: جدیدترین تکنیک های درمان اضطراب برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

رواشناسی اجتماعی درباره درک رفتار فردی در زمینه اجتماعی است.

بارون، بایرن و سولز (۱۹۸۹) روانشناسی اجتماعی را به عنوان … تعریف می کنند

«زمینه علمی که به دنیال درک طبیعت و علل رفتار فردی در شرایط اجتماعی است»

به همین دلیل، رفتار انسانی را تحت تاثیر افراد دیگر و زمینه اجتماعی که در آن رخ می دهد می بیند.

بنابراین، روانشناسان اجتماعی با عواملی مواجه می شوند که ما را به رفتاری تعیین شده در مقابل دیگران وا می دارند و شرایطی را بررسی می کنند که رفتار/کردار و عواطف مشخص اتفاق می افتد.

روانشناسی اجتماعی مربوط به شیوه ایجاد شدن این احساسات، افکار، باورها، قصدها و اهداف و اینکه چگونه این عوامل روانشناسی به نوبه خود بر تعاملات ما با دیگران تاثیر می گذارند می باشد.

مرتبط: روانشناسی-دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

موضوعات مورد بررسی در روانشناسی اجتماعی عبارتند از: خودشناسی، شناخت اجتماعی، نظریه اسناد، نفوذ اجتماعی، فرایندهای گروهی، تعصب و تبعیض، فرایندهای بین فردی، تعرض، نگرش ها و باورهای کلیشه ای.

تاریخ روانشناسی اجتماعی

تاثیرات اولیه

ارسطو معتقد بود که انسان ها طبیعتا اجتماعی هستند، ضرورتی که امکان زندگی کردن با هم را به ما می دهد (رویکردی فرد گرا)، در حالیکه افلاطون حس می کرد که دولت فرد را کنترل می کند و مسئولیت پذیری اجتماعی را از طریق زمینه اجتماعی (رویکرد اجتماعی محور) ترویج می دهد.

هگل (۱۷۷۰ تا ۱۸۳۰) این مفهوم را که جامعه ارتباطات اجتناب ناپذیر با توسعه ذهن اجتماعی دارد را معرفی کرد.

این امر موجب به ایجاد ایده ی ذهن گروهی شد که در مطالعه روانشناسی اجتماعی مهم است.

لازاروس و استینتال در مورد تاثیرات آمریکایی انگلیسی در سال ۱۸۶۰ نوشتند.

«Volkerpsychologie» در این زمان ظهور می کند و بر ایده ذهن جمعی متمرکز می شود.

این موضوع تاکید بر این مفهوم داشت که شخصیت به دلیل تاثیرات فرهنگی و اجتماعی توسعه می یابد، به خصوص از طریق زبان که هم یک محصول اجتماعی جامعه است و هم ابزاری برای تشویق تفکر اجتماعی خاص در فرد است.

بنابراین، ووندت (۱۹۰۰ تا ۱۹۲۰) مطالعات روش شناختی زبان و تاثیر آن بر جامعه اجتماعی را تشویق کرد.

متون اولیه

متونی که بر روانشناسی اجتماعی متمرکز هستند ابتدا در اوایل قرن ۲۱ شکل گرفتند.

اولین کتاب قابل توجه به زبان انگلیسی توسط مک دوگال در سال ۱۹۰۸ منتشر شد که شامل فصل هایی در مورد عاطفه و احساس، اخلاق، شخصیت و مذهب، کاملا متفاوت با آنهایی که اکنون حضور دارند می باشد.

او اعتقاد داشت که رفتار اجتماعی ذاتی/غریزی است و بنابراین فردی است، از روی انتخاب موضوعات.

با این وجود، این باور در اصل در رواشناسی اجتماعی مدرن موجود نمی باشد.

کار آلپورت (۱۹۲۴) تفکر فعلی را به میزان بیشتری پی ریزی می کند، همانطور که تصدیق کرد رفتار اجتماعی از تعاملات بین مردم نشئات میگیرد.

او همچنین یک رویکرد روش شناختی را در پیش گرفت که در رابطه با تحقیق فعلی بحث می کرد و تاکید کرد که این زمینه یکی از «علوم … که رفتار فرد را مورد مطالعه قرار می داد که رفتار او افراد دیگر را تحریک می کند یا خودش واکنشی به این رفتار است.

کتاب او همچنین موضوعاتی که امروزه هم آشکار هستند مانند عاطفه، پیروی و تاثیر مخاطبی بر دیگران را مورد بررسی قرار داده است.

مورچیسون (۱۹۳۵) اولین کتاب راهنمای روانشناسی اجتماعی را در سال ۱۹۳۵ منتشر کرد.

مورفی و مورفی (۳۷/۱۹۳۱) کتابی را منتشر کردند که خلاصه ۱۰۰۰ تحقیق و مطالعه در زمینه روانشناسی اجتماعی بود.

متنی از کلاینبرگ (۱۹۴۰) تعامل میان زمینه اجتماعی و رشد شخصیتی را بررسی کرد و تا سالهای ۱۹۵۰ تعدادی متن در این زمینه در دسترس بودند.

آزمایشات اولیه

برخی مخالفت ها در مورد اولین آزمایش واقعی وجود دارد اما موارد زیر قطعا تعدادی از مهمترین ها هستند.

تریپلت (۱۸۹۸) روش تجربی را برای بررسی عملکرد دوچرخه سواران و بچه های مدرسه ای عملی کرد تا چگونگی تاثیر دیگران بر عملکرد کلی را دریابد؛ یعنی افراد چگونه تاثیر می گیرند و تحت شرایط اجتماعی رفتار می کنند.

تا سال ۱۹۳۵، مطالعه هنجارهای اجتماعی با نگاه بر نحوه رفتار افراد با توحه به قوانین جامعه، توسعه یافته بود. این امر توسط شریف (۱۹۳۵) پیاده شد.

لوین و همکارانش سپس در سال ۱۹۳۹ تحقیقات تجربی را در زمینه فرایندهای رهبری و گروهی آغاز کردند که اخلاق کاری موثر را تحت سبک های مختلف رهبری بررسی می کردند.

پیشرفت های بعدی

بخش عمده ای از تحقیقات کلیدی در روانشناسی اجتماعی پس از جنگ جهانی دوم انجام گرفتند، هنگامی که مردم به بررسی رفتار افراد در گروه ها و موقعیت های اجتماعی غلاقه پیدا کردند.

مطالعات کلیدی در حوزه های مختلف انجام شد.

برخی مطالعات بر چگونگی شکل گرفتن نگرش ها، تغییر آنها توسط شرایط اجتماعی و سنجیدن آن برای اطمینان حاصل کردن از اینکه تغییر انجام گرفته تمرکز دارند.

یکی از مشهورترین اثرات در زمینه روانشناسی اجتماعی، اثری است که در مورد اطاعت در «شوک الکتریکی» میلگرام انجام شده است که نقش یک شخصیت معتبر در شکل گرفتن رفتار را مورد بررسی قرار می دهد.

به طور مشابه، شبیه سازی زندان زیمباردو به طور قابل توجهی سازگاری با نقش های معین شده در جهان اجتماعی را نشان داد.

سپس موضوعات گسترده تری ظهور یافتند، مانند ادراک ، خشونت، روابط، تصمیم گیری، رفتار جامعه پسند و اختیار اجتماعی که بسیاری از آنها امروزه جزو موضوعات اصلی قرار دارند و در این وب سایت بحث خواهند شد.

بنابراین سالهای رشد روانشناسی اجتماعی دهه های پس از ۱۹۴۰ بود.

شخصیت های کلیدی روانشناسی اجتماعی

آلپورت (۱۹۲۰) – تسهیلات اجتماعی

آلپورت این مفهوم که حضور دیگران (گروه اجتماعی) می تواند رفتار خاصی را تسهیل کند را بیان کرد.

مشخص شد که حضور افراد عملکرد یک بازیگر را در کارهای از پیش آموخته شده و آسان بهتر می کند اما عملکرد آن را در کارهای تازه فرا گرفته شده و سخت به خاطر بازداری اجتماعی کمتر می کند.

باندورا (۱۹۶۳) نظریه یادگیری اجتماعی

باندورا این مفهوم را که رفتار در جهان اجتماعی می تواند شکل گیرد را معرفی کرد. سه گروه از کودکان ویدیویی را نگاه کردند که در آن بزرگسالی در مقابل «bobo doll» خشن بود و بزرگسالی که آن عمل را انجام می داد توسط بزرگسال دیگری به خاطر آن رفتار تشویق یا تنبیه می شد.

به نظر می رسید بچه هایی که تشویق بزرگسال را دیدند بیشتر آن رفتار را کپی برداری کردند.

فستینگر (۱۹۵۰) ناهماهنگی شناختی

فستینگر، شکتر و بلک این ایده را که هنگامی که ما اعتقاد، نگرش یا شناخت نسبت به موضوعی که متفاوت از همدیگر است، بنابراین ناهنجاری را تجربه کرده ایم – این یک ناهنجاری است که ناراحتی را به دنبال دارد.

تحریک شده ایم که این امر را با تغییر یک یا چند مورد از تفکر، باورها یا نگرش هایمان کم کنیم یا بصورت انتخابی به اطلاعاتی مطالعه کنیم که یکی از آن باورها را حمایت و دیگران را نادیده می گیرد (فرضیه در معرض قرار گرفتن انتخابی).

ناهمانگی زمانی رخ می دهد که تصمیمات یا انتخاب های دشواری وجود داشته باشد یا هنگامی که مردم درگیر رفتاری می شوند که برخلاف نگرششان است.

از این رو، ناهماهنگی توسط اعمال تلاش (هنگامی که قصد رسیدن به یک هدف منسجم دارید)، اطاعت اجباری (هنگامی که مردم مجبور به موافقت بر خلاف نگرش هایشان هستند) و انتخاب آزاد (هنگام سبک سنگین کردن تصمیمات) به وجود می آید.

تاجفل (۱۹۷۱) – نظریه هویت اجتماعی

هنگامی که به گروه های انسانی (کیفی) تقسیم می شوند، به سادگی نتایج تبعیض آمیزی از آگاهی این که یک گروه خارجی (گروه دیگر) وجود دارد، گرفته می شود.

هنگامی که از پسران خواسته شد تا به دیگران امتیاز اختصاص دهند (که ممکن است به پاداش تبدیل شود) که یا عضو گروه خودشان و یا گروه خارجی بودند، آنها یک برتری درون گروهی قوی را نشان دادند.

به این ترتیب، آنها امتیازات بیشتری را به وظایف تعیین شده پسرانی که باور داشتند در همان گروه باشند اختصاص دادند.

این را می توان نظریه هویت اجتماعی تاجفل و ترنر در نظر گرفت که بیان می کند افراد نیاز به حفظ حس مثبتی از هویت فردی و اجتماعی دارند: این تا حدی با تاکید بر مطلوبیت گروه خود فرد با تمرکز بر تفاوت ها میان گروه های «کمتر» به دست می آید.

وینر (۱۹۸۶) – نظریه اسناد

وینر به انتساب هایی که برای تجربه ی موفقیت و شکست ایجاد شده بودند علاقه نشان داد و ایده اینکه ما به دنبال توضیح رفتار در جهان اجتماعی هستیم را معرفی کرد.

او معتقد بود که این ها بر اساس سه حوزه ایجاد شده اند: مکان، می تواند درونی یا بیرونی باشد؛ ثبات، که آیا علت پایدار است یا در طول زمان تغییر می یابد؛ و کنترل پذیری.

میلگرام (۱۹۶۳) – آزمایش شوک

به شرکت کنندگان گفته شده بود که آنها در تحقیقی در مورد یادگیری مشارکت می کنند اما هنگامی که مسئولیت کارهای گروهی یادگیری را متقبل می شدند همیشه به عنوان یک معلم عمل می کردند.

هنگامی که یادگیرنده (دست نشانده) جواب اشتباه داد، توسط یک دانشمند به آنها گفته شد که باید شوک الکتریکی را اعمال کنند.

این در واقع اتفاق نیفتاد، اگرچه شرکت کنندگان از این آگاه نبودند آنها یک نمونه از شوک (واقعی!) را در ابتدای آزمایش داشتند.

آنها به افزایش ولتاژ پس از هر پاسخ غلط تا حداکثر ولتاژ ترغیب شدند و یافت شد که همه شرکت کنندگان تا ۳۰۰ ولتاژ با ۶۵ درصد رسیدن به بالاترین ولتاژ ۴۵۰ ولتاژ  شوک دادند.

به نظر می رسد که اطاعت بیشتر در محیطی ناآشنا و در حضور یک شخصیت بانفوذ خصوصا هنگامی که فشارهای مخفی بر مردم وارد می شود اتفاق می افتد.

همچنین ممکن است به دلیل اینکه شرکت کنندگان احساس می کردند کسی غیر از خودشان مسئول اعمالشان است اتفاق بیفتد.

هنی، بنکس، زیمباردو (۱۹۷۳) – آزمایش زندان استنفورد

داوطلبان در شبیه سازی شرکت کردند که بطور تصادفی نقش یک زندانی یا نگهبان را به عهده گرفتند و به زیرزمین دانشگاه شبیه سازی شده به زندان منتقل شدند.

برخی حقوق اساسی نادیده گرفته شده برای زندانیان وجود داشت که بصورت غیرمنتظره دستگیر شده بودند و به آنها یونیفورم و شماره شناسایی (نافردی شده) دادند.

این مطالعه نشان داد که انطباق با نقش های اجتماعی به عنوان بخشی از تعامل اجتماعی رخ می دهد، همانطور که هر دو گروه احساسات منفی و ستیزگی و غیر انسانی بیشتری را نشان دادند.

زندانیان غیر فعال بودند در حالی که نگهبانان نقش فعال، بی رحمانه و غالبی را برعهده داشتند.

هرچند تاثیر اجتماعی هنجاری و متضمن در اینجا نقش داشتند، نافردی شدن/کاهش حس هویت به احتمال زیاد منجر به اطاعت شدند.

هم این مطالعه و هم مطالعه میلگرام، هنجار تاثیر اجتماعی و راه هایی که می توان آن را مشاهده/آزمایش کرد را معرفی کرد.

این نوشته روانشناسی اجتماعی-کامل ترین بررسی تئوری های روانشناسان اجتماعی برای موفقیت بیشتر برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.