من برای فرار از تنهایی این ماه برای اولین بار کارم را در یک کافی شاپ شروع کردم.

در حال حاضر یک حس عمیق در من وجود دارد احساس می کنم سرشار از انرژی هستم.

من تا رسیدن به این سن این حس را تجربه نکرده بودم. شغل من به عنوان یک نویسنده ی مستقل است، هر صبح از خواب بلند می شوم و روزم با چرخیدن در خانه و نوشتن می گذرد.

از ساعت ۲ بعد از ظهر احساس خستگی می کنم حس می کنم شانه هایم درد گرفته و پلک هایم سنگین شده و تقریبا چرت می زنم، در این موقعیت است که انگیزه ی خود را برای نوشتن از دست می دهم.

روانشناسی چیست؟ چگونه می توانیم بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

من یک فرد درون گرا هستم، برایم اهمیتی ندارد که مدت زیادی را تنهایی بگذرانم. شاید یکی از دلایلی که شغل نویسندگی را انتخاب کردم همین مسئله باشد.

از زمانی که شوهرم وارد کار پزشکی شد و در طول هفته ۷۰ ساعت کار می کند. (بیشتر اوقات کارش به شکل شیفت شبانه است) احساس تنهایی کردم.

اما تنهایی من زمانی بیشتر اوج گرفت که با فوت مادربزرگم از مادرم نیز دور شدم.

احساس تنهایی در من بیشتر شد، از نظر کاری دچار افت شدم و هیچ هم صحبتی نداشتم، بعضی روزها اتفاق می افتاد که حدود شش، هفت ساعت حتی یک کلمه هم صحبت نمی کردم.

صرف نظر از اینکه گاهی به دوستانم پیام می فرستادم.

بیش از ۵ درصد از مردم امریکا در خانه به شکل تمام وقت کار می کنند. افراد زیادی در خانه کار می کنند و این یک مزیت محسوب می شود.

من با بسیاری از آن ها چت کرده ام و نظرشان را پرسیده ام احساس آزادی که در این مدل کار کردن وجود دارد بسیار زیاد است، اما با این روش شما تنهایی زیادی را تجربه خواهید کرد.

در زیر راهنمایی هایی برای جلوگیری از احساس تنهایی مناسب افرادی که در خانه کار می کنند پیشنهاد شده است.

از جمله نکاتی برای نویسندگانی مانند خودم تا بتوانند روش های اجتماعی شدن را بدون نیاز به  حضور یافتن در دفتر کار و صحبت کردن با همکاران را فرا بگیرند.

۱- صرف ناهار با یک دوست

صرف ناهار دوستانه

این یکی از بهترین راهکارها برای مقابله با تنهایی است، من سعی می کنم در تقویم خود یک روز در هفته را به صرف ناهار یا قهوه با یک دوست اختصاص بدهم.

من در آخر هفته ها که انگیزه ی کاری ام را از دست می دهم این کار را انجام می دهم.

هیلاری بیلینگز در یک پادکست سخنرانی ، این دست تعاملات را به عنوان شارژ روحیه می نامد.

او می گوید” هفته هایتان را به نحوی برنامه ریزی کنید که افرادی که به شما انرژی می دهند در آن حضور داشته باشند” او معتقد است که ” یک قرار ملاقات هر چند کوتاه و ساده با یک دوست، پیوستن به کلاس های تمرینی بعد از ساعت کاری، یا کسی را برای یک مکالمه ۱۵ دقیقه ای در روز پیدا کردن، یا داشتن ارتباط هایی از این قبیل می تواند احساس تنهایی را در شما کاهش بدهد.

۲- انجام کار داوطلبانه یکبار در هفته

کار داوطلبانه

من چندین نویسنده ی مستقل را می شناسم که در کنار کار در منزل در هفته شغل های پاره وقت نیز برای از بین بردن احساس تنهایی و ارتباط با دیگران انجام می دهند.

برخی از کار فرمایان این ایده را نمی پذیرند و (به همین دلیل است که من در ابتدا به عنوان یک فرینسلر یا مبتدی محسوب شدم) به جای یافتن یک شغل درآمد زا من به شکل داوطلبانه یک روز در هفته را در یک مهد کودک شروع به کار کردم.

من به شدت نیاز دارم که چهار شنبه ها با بچه های ۵ ساله بازی گروهی انجام بدهم.

جودی وماک نویسنده و گوینده می گوید شما با کار داوطلبانه می توانید خیلی مسائل را تغییر بدهید.

او می گوید: من به شکل داوطلبانه برای یک موسسه ی خیریه  در لس آنجلس کار می کنم که نویسندگان زن حرفه ای را با دختران در معرض خطر متصل می کنم.

او می گوید که به مدت هفت سال داوطلب نوشتن برای دختران بوده است.

این یک برنامه مفید و عالی برای بچه ها است، از طرف دیگر یک برنامه مناسب برای من که با نویسندگان دیگر ارتباط برقرار کنم.

۳- به کتابخانه بروید

به کتابخانه بروید

بعضی از افراد تمایلی به رفتن به کافی شاپ ها ندارند، زیرا عقیده دارند که پرسر صدا است و حواس شان را پرت می کند.

اگر شما جزو این دسته افراد هستید به جای رفتن به کافی شاپ، کتابخانه را امتحان بکنید.

با این کار شما هم برای از بین بردن تنهایی خود از خانه بیرون آمده اید هم در یک محیط آرام وقت گذرانده و کارهای مختلفی را انجام داده اید. این یک نتیجه ی برد- برد است.

۴- عکس های افراد مهم زندگی تان را روی میز کارتان بگذارید

عکس افراد خانواده

لوسی هریس مدیر عامل شرکت Hello Baby Bumpمی گوید: یکی از راه های مبارزه با تنهایی ناشی کار در خانه نگه داشتن عکس عزیزان مان در کنار خودمان است.

شما دیگر احساس تنهایی نمی کنید با نگاه کردن به آن خاطره و کارهای آن افراد در ذهن ما جان می گیرد.

این جوری دیگه احساس تنهایی نمی کنم زیرا می دانم افراد دیگری در همین نزدیکی در زندگی من وجود دارند.

• روابط ضعیف خود را تقویت کنید

تقویت روابط ضعیف

ما در زندگی دو نوع روابط داریم که یکی قوی است و دیگری ضعیف، ارتباط قوی مانند رابطه ی ما با والدین، همسر و دوستان نزدیک و همه ی کسانی که ما را دوست دارند.

نوع دوم افرادی هستند که غریبه نیستند اما دوست هم نیستند.

به عنوان مثال منشی باشگاهی که به آن می روید. فروشنده ای که در فروشگاه غذای دریایی که گاهی به آن جا می روید حضور دارد، گارسونی که در کافی شاپ محبوب تان قهوه سرو می کند، این روابط  کم اهمیت و ضعیف می تواند نقش مهمی را در سلامتی ما ایفا کند. به تازگی تحقیقات نشان داده است که  این روابط به اندازه روابط قوی ما اهمیت دارند.

استیسی کاپریو مربی تجارت می گوید هر روز از خانه بیرون می رود تا با دیگران ارتباط برقرار کند.

همین طور که هر روز صبح برای انجام کارتان از خانه بیرون می زنید، به همه ی کسانی که می بینید مانند مدیر ساختمان، سرایدار، پیکی که غذای سفارشی برای تان می آورد، همسایه هایی که قصد بیرون رفتن از منزل شان دارند، سلام کنید.

می توانید به روی افرادی که می بینید لبخند بزنید.

این ارتباطات کوچک در زمان طولانی مسیری را طی خواهد کرد بدون اینکه شما بخواهید برای این ارتباطات برنامه ریزی کنید و زمانی را به آن اختصاص دهید روحیه شما را بهتر خواهد کرد و شما کمتر احساس تنهایی می کنید.

۶- از پادکست استفاده کنید

پادکست گوش کنید

شارون روزنبلات مدیر موفق می گوید: من هنگام کار پادکست گوش می دهم. او می گوید این افراد واقعی نیستند ولی پیش زمینه ی خوبی برای ایجاد ارتباط است.

۷- دریک فضای مشترک با دیگران کار کنید

همکاری در فضای مشترک

امروزه در کلان شهرها فضا های مشترک همکاری شغلی مانند دفتر کار مشترک و از این قبیل موارد زیاد دیده می شود.

هزاران نفر وجود دارند که در یک دفتر کاری مشترک کارشان را انجام می دهند. به طور کلی افرادی که به شکل مشترک محلی را برای فعالیت های شغلی شان اجاره کرده اند زیاد هستند.

درست است که این فضاهای کاری احساس بهتری را نسبت به کار کردن در منزل به شما القا می کنند، اما هزینه ی این محیط های بسته به شرایط هر شهری که در آن زندگی می کنید بسیار پرهزینه هستند.

۸- ورزش

ورزش کنید

هیچ فهرستی پیشنهادی برای جلوگیری از احساس تنهایی در خانه وجود ندارد که ورزش جزو موارد آن نباشد.

ورزش مزایایی زیادی برای ما دارد که همه به خوبی از آن آگاه هستیم علاوه بر تاثیر مثبت جسمی بر روی ذهن و قدرت تمرکز افراد هم نیز تاثیر مطلوبی دارد.

اگر تا به حال این کار را انجام نداده اید به باشگاه بروید یا به یک تیم ورزشی بپیوندید تا تاثیر مثبت آن را مشاهده کنید.

۹- حیوان خانگی داشته باشید

حیوان خانگی

من برای تهیه این مقاله با افراد زیادی که در خانه کار می کرده اند گفتگو کرده ام، تقریبا بیشتر آن ها موافق نگهداری از حیوان خانگی بوده اند.

این یک پیشنهاد هوشمندانه است تحقیقات نشان داده وجود حیوانات خانگی می تواند در از بین رفتن احساس تنهایی در افراد موثر باشد.

سابینا برنان روانشناس و متخصص علوم و اعصاب مزایای داشتن حیوان خانگی را اینگونه بیان می کند.

او می گوید که برای رهایی از احساس تنهایی از چهار سگ نگهداری می کند. او در ادامه می گوید من هرروز برای گردش سگ ها از خانه بیرون می روم، سگ ها موضوع خوبی برای ارتباط با دیگران هستند معمولا مردم در کنار من می ایستند و در مورد آن ها سوالاتی می پرسند.

سابینا برنان همچنان می گوید که لبخند زدن به حیوانات خانگی حال او را خوب می کنند. همان طور که می دانیم لبخند زد برای سلامتی ما بسیار مهم است.

لبخند زدن فشار خون را کاهش و سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند، باعث آزادی هورمون هایی می شود که ما احساس خوبی را تجربه کنیم. طبیعی است که این عمل از فشار روانی ما می کاهد.

او می گوید: بسیاری از ما لبخند زدن را فقط در پاسخ به مسائل خنده دار یا در پاسخ لبخند دیگران طبیعی می دانیم، زمانی که در منزل کار می کنیم وجود حیوانات خانگی و کارهای بامزه ی آن ها می تواند یک موضوع خوب برای لبخند زدن باشد.

این نوشته ۹ پیشنهاد برای ازبین بردن تنهایی افراد شاغل در منزل برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

۷ افسانه خواب رایج که سلامت شما را تحت تاثیر قرار می­ دهد

” غده ای کوچک و باریک به نام غده کاجی (پینه آل یا غده صنوبری) وجود دارد که هورمونی به نام ملاتونین را ترشح می کند.

ملاتونین دمای بدن ما را پایین آورده باعث خواب آلودگی می­شود و ماهیچه ها را شل میکند. دکتر تارا نارولا در برنامه امریکایی CBS This Morning توضیح داد: “ترشح ملاتونین هنگامی که هوا رو به تاریکی می رود، اتفاق می ­افتد.”

“بنابراین می­توانید تصورکنید که در تابستان وقتی که هوا دیرتر تاریک شود، ترشح ملاتونین نیز دیرتر اتفاق می­افتد. هوا زودتر روشن می شود.

این هورمون تا شب ترشح نمی شود و این به معنی خواب کمتر است.”

روانشناسی چیست؟ چگونه بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

در این بخش، راه هایی وجود دارد که می توانید با استفاده از آنها خود را برای استراحت خوب شبانه آماده کنید- حتی در طولانی ­ترین روز سال:

* بهداشت خواب خوب را تمرین کنید.

* ساعت خواب ثابتی داشته باشید.

* قبل از خواب از تناول غذا و مصرف الکل پرهیز کنید.

* یکساعت پیش از خواب، لوازم الکترونیکی خود را کنار بگذارید.

* اگر می ­خواهید از صفحه نمایش استفاده کنید، از یک فیلتر نور آبی استفاده کنید (چراغ آبی می تواند از ترشح ملاتونین جلوگیری کند).

* اتاق خوابتان را مانند یک غار نگه دارید.

* تابش نور را تا حد امکان به حداقل برسانید- حتی تابش نورازبیرون، می ­تواند مختل کننده خواب باشد.

* چراغها را قبل ازساعت خواب خاموش کنید.

* دما را بین ۶۸-۶۰ درجه نگه دارید.

ملاتونین، یک مکمل است؛ نه دارویی که از سوی FDA تنظیم شود.

این امربرای کسانی که دارای خستگی پرواز (خستگی ناشی از اختلاف ساعت) هستند یا درشیفت شبانه کار می­کنند، اثر بخشی نشان داده است.

نارولا عنوان داشت: این مورد در دراز مدت مورد مطالعه قرار نگرفته است اما در کوتاه مدت روشی ایمن است. این مورد به شما کمک می کند که حدود ۷ دقیقه زودتر از تایم روتین به رختخواب بروید.

آیا داروهای خواب آور ایمن هستند؟

ابتدا سعی کنید تا بفهمید که علل مشکلات خواب شما چیست.

مشکلاتان منتج ازاستفاده طولانی مدت ازداروها نیست؟! داروهایی که معمولا برای استفاده مداوم جلسات درمان شناختی در طی ۸-۶ هفته مورد استفاده قرا میگیرد.

نارولا افزود: “مراقب عوارض جانبی باشید: “در ماه آوریل، FDA مجموعی ازهشدارها را درمورد برخی ازداروها نظیر Ambien و Lunesta اعلام داشت زیرا رفتارهای مشابه خواب ازعوارض این داروها است. رفتارهایی نظیر در خواب راه رفتن، رانندگی در حال خواب، غرق شدن وحتی دراین مورد مرگ نیز گزارش شده است. “

این نوشته روانشناسی بهداشت خواب: چگونه خواب شبانه خوبی در طی روزهای طولانی تابستان داشته باشیم؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

ما در عصر ارتباطات فوق العاده زیاد زندگی می کنیم که در آن، رسانه های اجتماعی به طور گسترده  تقریبا هر گروه سنی در جهان را هدف قرار داده اند.

این رسانه های اجتماعی، مردم را از چهار گوشه دنیا به هم وصل کرده اند و به ما این فرصت را داده اند تا عملا مکالمات جهانی را در مورد هر موضوع، رویداد یا بخش خبری داشته باشیم.

با این حال، بسیاری از متخصصین رفتار و سلامت روان معتقدند که رسانه های اجتماعی، تاثیر منفی بر سلامت روان شناختی کسانی که از آن استفاده می کنند داشته است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

دلیل این امر این است که این رسانه های اجتماعی، این توهم را برای کاربران شان ایجاد می کنند که محبوبیت آنها به تعداد لایک ها و دوستانی است که در پروفایل خود دارند.

روانشناسان نیز مشاهده کرده اند که رسانه های اجتماعی، گرایش به کاربران مکرر را افزایش می دهند تا تصور کم رنگی از جهان که به ندرت دقیق یا سالم است را توسعه دهند.

برای مثال، وقتی دختران و زنان جوان، بدن و ظاهر خود را بر اساس آنچه در شبکه های اجتماعی مشاهده می کنند می سنجند، درگیر استانداردهای واهی می شوند.

اما به جای برچسب زدن به رسانه های اجتماعی به عنوان یک عامل مخرب، باید گفت این رسانه ها مثل یک شمشیر دو لبه هستند.

این که آنها در نهایت چه تاثیری در زندگی شما دارند، به این برمی گردد که شما چگونه و برای چه هدفی آنها را بکار می گیرید.

اینترنت، یک بستر خنثی و باز است که سطوح مختلفی از میدان بازی را برای کاربران فراهم می کند و در عین حال با دسترسی به دانش، به ما در جهت یک زندگی سالم تر، کارآمد و شادتر کمک می کند.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

اگر کسی بخواهد از تاثیر منفی رسانه های اجتماعی بر تصوراتش در امان باشد، نیاز به آگاهی بیشتر در رابطه با رژیم رسانه ای اش دارد.

اگر کاربران، اعتبارات رسانه های اجتماعی و بلاگ هایی را دنبال کنند که توسط اشخاص و موسسات سطحی و متمرکز بر ظواهر نظیر مدل های اینستاگرامی و فشن های سلیبریتی و شایعات مرتبط با پروفایل ها ارائه می شود، این امر می تواند به آنها صدمه بزند.

و این مشکل در صورتی رخ می دهد که کاربران، از تاثیرات احتمالی رسانه ها بر خودشان آگاه نباشند، به خصوص اگر این امر در سطح ناخوداگاهی رخ دهد.

چنانچه مردم به سوی تطبیق با یک استاندارد قدرتمند و جامع از زیبایی که تمام جنبه های عقلانی، آرمان ها، احساسات، استعدادها و اخلاق را در بر می گیرد سوق داده شوند، این موهبت می تواند تاثیر منفی رسانه های اجتماعی را از بین ببرد.

و به این ترتیب، آنها به طور طبیعی به سمت توسعه هویتی گرایش پیدا می کنند که صرفا ظواهر بیرونی را در نظر نمی گیرد و به شخصیت متکی است.

این مزیت به نوبه خود، بر استفاده از رسانه های اجتماعی برای مقاصد اصیل که ذهن را رشد می دهند و یک بستر برای بیان پتانسیل خلاقانه و ایجاد تفاوت فراهم می کنند، تاثیر خواهد گذاشت.

به عبارت دیگر، هنگامی که به مبارزه با اثرات بالقوه مخرب رسانه های اجتماعی یا هر نوع دیگر از رسانه ها می پردازیم، باید رویکردی مناسب به درون و بیرون وجود را بیابیم.

این نوشته روانشناسی شبکه های اجتماعی: آیا رسانه های اجتماعی مخرب هستند؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

این امر یک واقعیت نگران کننده است، به ویژه باید به این نکته توجه داشت که چاقی یکی از عوامل اصلی خطرساز در رابطه با بسیاری از بیماری های مزمن، بیماری قلبی و عروقی و متابولیسم است.

بنابراین، جای تعجب ندارد که عواملی نظیر مقاومت به انسولین، پیش دیابت ها و دیابت ها در سراسر جهان رو به گسترش است.

اگر چه واضح است زمانی که جذب انرژی کالری بیش از مصرف انرژی است، چاقی افزایش می یابد، اما باید گفت که همیشه مبارزه با اضافه وزن بدن و تجمع چربی آسان نیست.

استراتژی های متعددی برای مقابله با چاقی و مصرف غذا، توسعه یافته است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

این استراتژی ها، شامل تغییرات رفتاری (از جمله رژیم غذایی)، مداخلات مکمل های متعدد و درمان های دارویی و جراحی است.

اما باید گفت که اخیرا پیشرفت های تحقیقاتی صورت گرفته است که شامل کنترل چاقی از طریق تنظیم آبشار سیری است.

این روش، روی عصب هایی است که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند، تاثیر می گذارد. گرسنگی، یک سیگنال عصبی است که مقدمه خوردن است.

سرچشمه سیگنال های گرسنگی، در معده است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

علاوه بر این، هورمون های روده اطلاعات را از دستگاه گوارش به مراکز تنظیم اشتها در سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهند.

این ارتباط بین روده و مغز، به عنوان محور روده – مغز شناخته شده است.

فرض بر این است که اطلاعات را می توان از طریق سیگنالینگ عصبی یا گردش خون، از روده به مغز انتقال داد.

هیپوتالاموس، به عنوان بخش مهمی از مغز در کنترل رفتار خوردن ما نقش دارد.

این بخش، سیگنال های محیطی را که اطلاعات مربوط به مصرف رژیم غذایی و همچنین اطلاعات مربوط به مصرف انرژی را حمل می کنند، ادغام می کند.

هیپوتالاموس سیگنال اشتها را دریافت می کند و با تعدیل انتشار نوروپپتید ها در دو جمعیت نورونی واکنش نشان می دهد.

در حالی که یک جمعیت از نورون ها با نوروپپتیدها همکاری می کنند تا اشتها را تحریک کرده و گرسنگی را افزایش دهند (و به این ترتیب موجب افزایش خوردن و افزایش وزن می شوند) جمعیت دیگر از طریق نوروپپتیدها برای کاهش اشتها (و کاهش خوردن و کاهش وزن می شوند) وارد عمل می شوند.

در نتیجه، تعادل بین این دو جمعیت عصبی برای حفظ وزن مطلوب بدن ضروری است.

با توجه به اهمیت محور روده – مغز، تأثیرگذاری هورمون ها و نورون هایی که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند می تواند یک استراتژی مناسب برای کنترل چاقی باشد.

داروهایی که از طریق هورمون های تنظیم کننده گرسنگی عمل می کنند، اغلب به منظور کنترل چاقی و وزن بدن تجویز می شوند، هر چند که ممکن است این طور به نظر برسد که تا دراز مدت تاثیر خاصی ندارند.

در همین حال، توسعه استراتژی هایی که بر روی نورون ها و سیگنال های عصبی عمل می کنند، هنوز در مراحل اولیه است.

یک مطالعه آزمایشی اخیر نشان داد که انجماد نورون هایی که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند، می تواند یک روش کاهش وزن مناسب در افراد دارای چاقی خفیف تا متوسط ​​باشد.

ده نفر با شاخص توده بدنی (BMI) بین ۳۰ تا ۳۷ کیلوگرم بر متر مربع، در این تحقیق تحت یک رویکرد نوآورانه قرار گرفتند.

بعنوان نمونه، یک رادیولوژیست، یک سوزن سرنگ را به بدن بیماران وارد کرد و گاز آرگون را برای فریز کردن عصب (تنه واگال خلفی) که سیگنال های گرسنگی را از روده به مغز انتقال می دهد، مورد استفاده قرار داد.

این روش با استفاده از تصاویر زنده از سی تی اسکن انجام شد.

پس از درمان، وضعیت بیماران به مدت سه ماه مورد پیگیری قرار گرفت.

نکته جالب این که همه افراد تحت مطالعه، کاهش اشتها، همراه با BMI پایین تر و کاهش وزن قابل توجهی را گزارش دادند.

به طور خاص تنها یک هفته بعد از این مطالعه، میانگین کاهش وزن ۱٪ بود، در حالی که پس از سه ماه این عدد به  ۳.۶٪ رسید.

علاوه بر این، در پیگیری سه ماهه، ۱۳٪ کاهش BMI ثبت شد.

مهم تر از همه اینکه، هیچ عوارض جانبی و یا عوارض ناخواسته ای برای هیچ یک از شرکت کنندگان وجود نداشت.

هدف این پروژه آزمایشی این نبود که پاسخ بیولوژیکی به گرسنگی را از بین ببرد، بلکه هدف کنترل سیگنال های گرسنگی و کاهش قدرت آنها بود.

با توجه به نتایج اولیه، به نظر می رسد که این روش می تواند یک استراتژی مفید در کاهش اضافه وزن از طریق کنترل اشتها و مصرف غذا باشد.

نقش عصب واگ در تنظیم اشتها پیش از اینها نیز مورد مطالعه قرار گرفته بود.

تحریک الکتریکی عصب واگ از نظر بالینی برای تنظیم خلق و خوی شناخته شده است.

برای نمونه، می توان به درمان بیماران که به داروهای ضد افسردگی پاسخ نمی دهند اشاره کرد.

از سوی دیگر، تحریک عصب واگ به منظور درمان چاقی اخیرا مورد توجه قرار گرفته است.

مطالعات انجام شده در مدل های حیوانی، نشان داده است که تحریک عصب واگ در طولانی مدت می تواند مانع از افزایش وزن بیشتر از طریق کاهش مصرف مواد غذایی شود.

با این حال مکانیزم های شرکت کننده هنوز دقیقا مشخص نیستند و تحقیقات بیشتری در این رابطه لازم است.

به استثنای تحریک عصب واگ، مطالعات همچنین اثرات انسداد واگ (به عنوان مثال، برش عصب واگ) در کنترل چاقی را مورد سوال قرار دادند.

یافته های این مطالعات، کاهش وزن و سیری طولانی مدت بیشتری را در مقایسه با اثرات حاصل شده از طریق تحریک عصب واگ نشان می دهد.

با این حال، مطالعات بالینی در انسان هنوز ادامه دارد. امیدوار هستیم که این مطالعات نشان دهند که چگونه می توانیم وزن خود را بهتر کنترل کنیم.

واضح است که سیستم عصبی مرکزی و سیگنالینگ عصب ما نقش مهمی در تنظیم اشتها و مصرف غذا دارند.

علاوه بر کاهش مصرف کالری و افزایش هزینه های انرژی، اعمال سیگنالینگ گرسنگی می تواند به طور بالقوه یک استراتژی کارآمد برای کنترل چاقی باشد.

با این وجود، حتی اگر داده های حاصل از یافته های اخیر امیدوار کننده باشند، اما در آزمایش های بالینی بزرگ تر نیاز به مطالعات بیشتری روی آنها حس می شود.

این نوشته درمان چاقی با سیگنالینگ گرسنگی: آیا می توان آن را برای درمان چاقی تنظیم کرد؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

درونگراها اغلب این گونه به نظر می رسند که در کارهای چند وظیفه ای، به اندازه کافی خوب نیستند و یا ویژگی کاریزماتیک ندارند.

این اشخاص به ندرت در یک مهمانی در مرکز توجه قرار می گیرند و اغلب ساعت ها از گوشی هوشمند خود استفاده نمی کنند.

این روزها که ما باور داریم وظایف بزرگ نیاز به مشارکت فعال گروه های بزرگی از مردم در کنار یکدیگر دارند، درونگرا بودن می تواند به عنوان عیب تلقی شود.

مرتبط: روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

اما درونگراها را نادیده نگیرید: بعضی از موفق ترین افراد جهان، درونگرا بوده اند. آلبرت انیشتین، بیل گیتس و حتی مخترع رسانه های اجتماعی، مارک زاکربرگ، همگی به درونگرا بودن خود اعتراف کرده اند.

پس چگونه چنین افرادی که ظاهرا از مهارت های اولیه مورد نیاز برای موفقیت حرفه ای برخوردار نبوده اند، به چنین موفقیت هایی دست یافته اند؟

چه چیزی باعث می شود که مغز یک درونگرا چنین متفاوت و ویژه عمل کند؟

هنگامی که بحث سلامتی و موفقیت مطرح است، تنها بودن مضرات و معایبی دارد

به خوبی اثبات شده است که ویژگی های خاص شخصیتی، نه تنها نتیجه شرایط اجتماعی است بلکه  بیشتر مربوط به ژنتیک و ساختار مغز است.

افراد متولد می شوند و ویژگی های خاصی نظیر خصوصیات فیزیکی یا شخصیتی ویژه ای را به ارث می برند. این ویژگی های شخصیتی، مزایای و معایبی برای آنها به ارمغان می آورد.

مطالعات همچنین، وجود اختلاف آناتومیک بین مغز درون گراها و برونگراها را نشان داده است.

مطالعات تصویربرداری نشان داده اند که تفاوت حجم در هر دو ماده خاکستری و سفید در بخش های مختلف مغز وجود دارد و این امر تاییدی است بر این که ویژگی های شخصیتی ارتباط زیادی با مغز دارند.

درونگراها، تعاملات اجتماعی طولانی مدت را دوست ندارند و در اجتماعات بزرگ احساس ناراحتی می کنند.

این اشخاص، مشکلی با انزوای طولانی مدت ندارند.

آنها عاشق فکر کردن و خوابیدن هستند. با این حال، این انزوای اجتماعی ممکن است برای آنها گران تمام شود.

تعامل اجتماعی کمتر، خطر ابتلا به اختلالات خاص را افزایش می دهد.

این امر ممکن است بر عملکرد شناختی درونگراها تأثیر منفی داشته باشد، خطر ابتلا به اختلالات متابولیکی را افزایش دهد و سیستم ایمنی را به طرزی نامناسب تحت تاثیر قرار دهد.

انزوای شدید اجتماعی و پیامدهای منفی آن برای درونگراها، به خوبی مورد بررسی قرار گرفته است.

افرادی که در یتیم خانه نگهداری می شوند یا برای دوره های طولانی زندانی می شوند، ممکن است دوره های بی ثباتی ذهنی را تجربه کنند و بعضی حتی ممکن است دچار توهم شوند.

با این حال، درونگرا بودن متفاوت است و انزوای اجتماعی خود خواسته، لزوما نشانگر مغز بیکار و یا عدم انعطاف پذیری نسبت به این مسائل سلامتی نیست.

آخرین تحقیقات حاکی از آن است که این دوره های تنهایی، می توانند تاثیر مثبت بر زندگی عاطفی و کاری فرد داشته باشند.

تمرکز بر روی خلاقیت

یکی از مزایای تمرکز بیشتر بر اندیشه های خود، خلاقیت بهبود یافته است.

ذهن درونگراها بیش از سایرین، به روی ایده های متفاوت باز است. آنها ممکن است سطح بالایی از اعتماد و استقلال را دارا باشند. درونگرا، کمتر نگران این هستند که دیگران چه فکر می کنند.

مطالعات نشان داده است که ویژگی برجسته دانشمندان و هنرمندان، این است که هر دو تمایل زیادی به کناره گیری از اجتماع دارند: آنها از تعاملات اجتماعی دوری کرده و زمان بیشتری را برای تمرکز روی ایده های خود صرف می نمایند.

درونگراها، نسبت به کسانی که بیشتر درگیر تعاملات اجتماعی هستند، وقت بیشتری برای انجام صنایع دستی و مصنوعات خود صرف می کنند.

آنها وقت دارند تا اندیشه و تجربیات خود را درک کنند. همه این ها بدان معنی است که درونگراها، شانس بیشتری برای رسیدن به لحظه کشف و شهود دارند.

با این حال، باید فهمید که همه انواع انزوای اجتماعی در یک رده قرار نمی گیرند. برخی از انواع غیر اجتماعی بودن، به مسائل سلامتی روانی و فیزیکی اشاره می کنند.

برخی کناره گیری ها از اجتماع، ممکن است به دلیل خجالت یا اضطراب باشد و بعضی دیگر ریشه در عدم علاقه به برقراری تعاملات اجتماعی دارد.

هر دوی این موارد، ممکن است که تأثیر منفی روی سلامتی اشخاص درونگرا داشته باشند و الزاما خلاقیت را بهبود نخواهند بخشید.

از سوی دیگر، افرادی که به انتخاب خودشان کمتر با اجتماع ارتباط برقرار می کنند (نه به دلیل اضطراب یا عدم علاقه)، احتمال بیشتری دارند که سالم و خلاق باشند.

این یافته ها مهم هستند، همانطور که قبلا این اعتقاد وجود داشت که غیر اجتماعی بودن و درونگرایی می تواند مضر باشد.

در حال حاضر، محققان نشان دادند که اجتماعی نبودن ممکن است حتی سودمند نیز باشد. درونگراهای سالم ترجیح می دهند زمان بیشتری را به تنهایی بگذرانند، اما این بدان معنا نیست که کاملا تعاملات اجتماعی را کنار گذاشته اند. افراد خلاق، تنهایی را ترجیح می دهند اما در عین حال، به اندازه کافی برای شرکت در جمع سایرین وقت می گذارند.

محققان همچنین متوجه شدند که تفاوت های فرهنگی نیز ممکن است نقش مهمی در این رابطه ایفا کنند.

به عنوان مثال، کودکان غیر اجتماعی در چین مشکلات تحصیلی بیشتری نسبت به همتایان غربی دارند. با این حال، این تفاوت به دلیل جهانی شدن کمتر قابل مشاهده است.

یک باور عمومی وجود دارد که در مشاغل خاصی، شخصیت های اجتماعی تر و برونگراتر بهتر می توانند در نقش رهبر و مدیر ظاهر شوند.

با این حال، این فرضیه همیشه دقیق نیست و تحقیقات نشان می دهد که این امر بسیار به ماهیت جمعی کارکنان بستگی دارد.

کارفرمایان درونگرا بیشتر موفق هستند، اگر کارکنان اجتماعی تر باشند. از سوی دیگر، کارفرمایان برونگرا در نقش رهبری بهتر ظاهر می شوند به شرطی که کارکنان کمتر برونگرا و هیجان زده باشند.

مدیتیشن، انزوا و سلامتی

اگر نگاهی به تاریخ بشری بیندازیم، متوجه می شویم که انزوای خود خواسته و درونگرایی معمولا توسط اعضای انفرادی جامعه اعمال می شود. گوشه نشینان، به تنهایی برای رسیدن به نیروانا عمل می کنند.

خیال بافی، در غیاب تعاملات اجتماعی روزمره به حالت پیش فرض در مغز فعال می شود. بنابراین، درونگرایی و انزوا تا حدی به تثبیت خاطرات و احساسات کمک می کند.

انزوا، به فرد کمک می کند تا اندیشه هایش را دوباره سازماندهی کند. نکته جالب این است که وقتی شخص از انزوای خود خواسته اش بیرون می آید، ارتباطات اجتماعی بهتر و موثرتری دارد.

محققان همچنین هشدار می دهند که مرز بین انزوای خطرناک و تنهایی مفید بسیار باریک است. تنهایی شدید، می تواند تا حدودی مضر بوده یا نشان دهنده سلامت پایین باشد.

تمرین تنهایی برای سازندگی و خلاقیت، به معنای کاملا غیر اجتماعی بودن نیست. از سوی دیگر، سلامت جسمی و روانی کسانی است که هرگز تنها نیستند، در معرض خطری واقعی است.

علاوه بر این، تحقیقات نشان می دهد که درونگراها دارای وابستگی های ضعیف تری به دیگران هستند که این امر منجر به رضایت بهتر در زندگی و خوشبختی بیشتر می شود.

اگر فردی به تعاملات اجتماعی بسیار زیاد علاقه ای ندارد، لزوما دچار مشکل خاصی نیست. بسیار مهم است که تنهایی، انتخاب خود فرد باشد و بر او تحمیل نشده باشد: حتی درونگراهای کلاسیک نیز، نیاز به چند دوست خوب دارند.

این نوشته روانشناسی شخصیتی افراد درونگرا: مغز یک درونگرا چگونه عمل می کند؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.