از میان همه دلایلی که گلف را دوست دارم، یکی از مهم‌ترین‌شان این است: گلف تنها فعالیتی است که هرکسی در آن رجز بخواند برعکس جواب می‌گیرد. هرگز کسی را پیدا نخواهید کرد که بگوید نتوانسته در بازی سافت‌بال یک امتیاز ضربه بگیرد یا یک ارائه مهم در محل کار را خراب کرده باشد یا استیکش زیاد پخته‌شده و سوخته باشد.

۳۰ سال شده و هنوز می‌توانم خنده خفه پشت سرم را بشنوم، وقتی دبیرستانی بودم و با اولین پوکه شاتگان سوت زدم. اوه، من فکر می‌کنم ضربات خیلی خوبی داشته‌ام، اما داستان زندگی گلف‌بازی هرکس داستان ناکامی‌ای است که در اثر ضرباتی گه‌گاه خوب که اتفاق می‌افتد، تحریکمان می‌کند که دوباره بخواهیم به مسیر خود ادامه دهیم.

داستانی که پارسال آن را فروختم من را واداشت تا به عهدم وفا کنم و کل تابستان را در تلاش بودم تا یک توپ را درون سوراخ بیندازم. سردبیر گلفرز جورنال و من ددلاینی ۳ ماهه تعیین کردیم و من از یک روز جمعه داغ شروع کردم و ۳ دوره مشابه را در نزدیکی خانه‌ام بارها و بارها بازی کردم.

من آن را به عنوان فرصتی برای یادگیری استقامت در نظر گرفتم. فکر کردم که با تلاش برای یک کار تقریباً غیرممکن و بارها شکست خوردن، درباره ارزش استقامت می‌آموزم.

یاد می‌گیرم علی‌رغم ناامیدی‌ها ادامه دهم. محکم بودن را یاد می‌گیرم.

در ۳۲ بار دوره گلف و بیش از ۱۵۰۰ تلاش برای انداختن توپ در سوراخ، همه‌چیز را درباره استقامت یاد گرفتم –صادقانه بگویم، شاید بیشتر از آن چیزی که برایم اهمیت داشت.

اما چیزی به همان اندازه مهم را نیز آموختم –ارزش «تقریباً» را.

سعی کردم پرتاب‌های بد را فراموش کنم و سعی کردم برای رسیدن به پرتاب‌های خوب تلاش کنم.

به همین خاطر، قرار است امتیازآوری «تقریباً» را به معنای یک امتیاز کامل –توپ در سوراخ- در دو روش تعریف کنم. اول توپی است که در ۶۰ سانتی‌متری سوراخ قرار می‌گیرد.

راهنمای جامع و کامل دانلود جدیدترین کتاب های گویا و صوتی، مقالات و فیلم های آموزشی روز دنیا در اپلیکیشن ذهن

از میان ۱۵۸۹ پرتاب توپ، فقط ۴ تای آن وارد سوراخ شد. (همچنین ۷۹۹ ضربه روی فضای سبز زدم، ۲۹۹ ضربه در ۶ متری و ۲۶ ضربه در ۱۵۲ سانتی‌متری). دومین تعریف «تقریباً» ضربه‌ای است که وقتی توپ در مسیر است، حتی به اندازه کسری از ثانیه این احتمال را بدهید که توپ وارد سوراخ می‌شود، حتی اگر در نهایت جایی در نزدیکی آن هم قرار نگیرد.

من کلی از این ضربه‌ها داشته‌ام، بدون در نظر گرفتن آن‌هایی که از فضای سبز بیرون افتاده چرا که حتی اگر به سمت هدف بود، هرگز شانس اینکه وارد سوراخ شود وجود نداشت.

در یک صبح زیبا، در ضربه شماره ۱۲۷۰ یا چیزی در همان نزدیکی‌ها، بهترین ضربه‌ای که می‌توانست یک «دارد وارد سوراخ می‌شود» در تمام تلاش‌هایی که کرده‌ام داشته باشد را انجام دادم.

افسوس وارد سوراخ نشد یا حتی دور سوراخ نچرخید.

من یک متر نواری در کیف گلف خود دارم تا ابعاد نزدیک سوراخ را ثبت کنم درنتیجه اندازه‌گیری‌هایی که در ادامه آمده‌اند بسیار دقیق هستند: توپ در فاصله ۳۸ سانتی‌متری سوراخ قرار گرفت. خط روی چمن نشان می‌داد که تنها ۱۰ سانتی‌متر کم آورده است.

خدای من! نمی‌دانستم باید گریه کنم یا بخندم، دستانم را مشت کنم یا عربده بزنم.

اگر خدای باستانی گلف چنین اتفاقی را به عنوان نتیجه در هر موقعیت دیگری به من پیشنهاد می‌داد آن را می‌پذیرفتم.

اما هدف من این نبود که تقریباً در سوراخ بیندازمش درواقع باید توپ واقعاً وارد سوراخ شود.

آن پرتاب درست به همان اندازه یک شکست به حساب می‌آمد که می‌خواستم یک توپ را در آب فرو کنم یا درون چوب سوت بزنم یا توپی را به بیرون از زمین پرتاب کنم.

نه که هیچ‌کدام از این کارها را نکرده باشم (قطعاً کرده‌ام) (صدها بار).

همسرم را صدا زدم و توضیح دادم که توپ را چقدر نزدیک پرتاب کردم. او پرسید که آیا از اینکه کمی مانده بود توپ را به سوراخ بیندازم خوشحال شده‌ام یا ناامید؟ من جواب دادم بله.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

در هر بار تلاش بیشتر برای انداختن توپ در سوراخ، هرچه بیشتر نزدیک سوراخ انداختم، بیشتر آن دو احساس –خوشحالی و ناامیدی- با یکدیگر ترکیب شدند و به یک نیروی پیشراننده تبدیل شدند.

انداختن توپ در سوراخ هدفی غیرقابل‌دسترس و احمقانه بود… اما من برای رسیدن به این هدف مصمم بودم. به خودم می‌گفتم قرار است توپی را درون سوراخ بیندازم حتی اگر هیچ دلیلی جز توجیه خوشحالی و کنار گذاشتن آن ناامیدی نداشته باشم.

کمی کله‌شقی هم در این کارم بود اما دوست دارم فکر کنم کله‌شقی امیدوارانه‌ای بوده است.

آیا دلیل این امیدواری را گفته‌ام؟ نه.

من توپ‌های سرگردان زیادی را از سه استند متحرک نوری متفاوت پرت کرده‌ام که هیچ‌کدامشان را به دلایلی منطقی حساب نکرده‌ام.

شمار تعداد توپ‌هایی که در زمین شنی یا در آب و خارج از فضای بازی انداخته‌ام را به خاطر نمی‌آورم.

حتی بدتر از شواهد روایی شکست‌هایم، مدارک آماری دیگران مطرح بود.

فیلسوف اخلاق بزرگی به نام هان سولو گفته «هرگز با من درباره شانس صحبت نکنید». اما به‌هر‌حال من دنبالشان بوده‌ام: شانس متوسط ورود یک توپ در سوراخ ۱ در ۱۲۵۰۰ ضربه است.

با این حال، هر بار نزدیکش پرتاب کرده‌ام، باورم کمی بیشتر شد که می‌توانم بر آن شانس غلبه کنم.

بله خوب بود، نه بد بود و حد وسط نداشت. اکنون می دانم که کاملاً اشتباه می‌کردم.

نه‌های خوبی وجود دارند که می‌خواهم آن‌ها را «تقریباً» بنامم.

(همچنین بله‌های بدی وجود دارند که آن داستان دیگری است).

قدرت «تقریباً» نیرویی پیش‌برنده در حرفه انفرادی من بوده است، چه در دوره‌های گلف، چه در دفتر و چه هر جای دیگری.

من توجه بیشتری را به «تقریباً»ها و آن چیزی که در ادامه به خاطر داستانی در این مجله آورده می‌شود، معطوف کردم.

اولین داستانی که برای سردبیران یکی از مجله ها  ارائه کردم، مشخصات ماتادوری حرفه‌ای به نام جی.بی. مانی بود. داستان را از این جهت نگفتم چون وی یک ماتادور بود، به خاطر درس‌هایی که می‌توانستیم از سخت‌کوشی او بگیریم، گفتم.

پیش از ارائه این داستان به یکی از مجله ها من «تقریباً» آن را برای چند رسانه خبری دیگر نیز مطرح کرده بودم. سردبیرها از آن استقبال کردند، اما نمی‌توانستم کسی را قانع کنم که فراتر از استقبال بروند «ما روی داستان‌هایی درباره ماتادورها کار نمی‌کنیم».

من به تلاشم برای فروش آن داستان ادامه دادم، و دلیل اینکه تسلیم نشدم، به خاطر آن نه‌های مثبت بود. از اولین ارائه این داستان تا فروشش بیشتر از ۷ ماه طول کشید و برای من یک ابد بود.

درنهایت سردبیرهای بی‌نظیر اینجا موافقت کردند و اجازه دادند تا داستانم را بنویسم.

اگر همه نتیجه کارم همان یک داستان بود، درس بسیار مهمی در دیدن نه‌های انگیزشی بود به این معنا که باید ادامه داد. اما اکنون بیشتر از یک داستان نوشته‌ام.

اکنون ۵ داستان به این مجله فروخته‌ام و به خاطر ارتباطاتی که با سردبیران یکی از مجله ها  که سردبیران دیگر را می‌شناسند، پیدا کرده‌ام و قراردادهایی نوشتم که من را به ایتالیا، آلمان، اتریش، اورگن، کلرادو، مونتانا، آلاسکا، آیداهو و تگزاس فرستاده‌اند.

در کنار هم، این داستان‌ها حقوق نصف یک سالم را پوشش دادند و آن سفرها به معنای واقعی کلمه زندگی‌ام را تغییر دادند. اگر بعد از «تقریباً» فروش داستان ماتادور، به این کار ادامه نداده بودم، هیچ‌کدام از این اتفاقات رخ نمی‌داد.

اکنون، آن الگو را همه‌جا می‌بینیم. زمان و تکرار و قدرت «تقریباً» منجر به فروختن داستان‌های بیشتر، ایجاد روابط جدید و بیشتر پول درآوردن شد.

همچنین: توانستم ماهی‌های بیشتری بگیرم.

ابرهای تیره پدیدار شدند وقتی در داگوود کنیون در جنوب غربی میزوری میان جریان ماهی‌های قزل‌آلا قرار گرفتم.

قرار بود همه بعدازظهر را ماهیگیری کنم. به نظر می‌رسید باران شدید قرار است زود تمام شود و من هم مشتاق بودم تا حدی که بتوانم پیش از اینکه سیل جاری شود، ماهی بگیرم.

به طعمه‌ای که زیر سطح آب انداخته بودم، نگاه کردم.

ماهی کوچکی را دیدم که آن را دنبال می‌کرد. او را دیدم که تقریباً آن را گاز می‌گرفت و سپس دیدم که مسیرش را عوض کرد و رفت.

ناامیدانه به راهنمایم نگاه کردم، مرد مهربانی به نام جیم و از او توضیح خواستم. او چیزی نداشت که بگوید، حداقل توضیحی که من مایل باشم بشنوم، نداشت.

گاهی‌اوقات ماهی‌ها طعمه را می‌گیرند و گاهی نه. جیم گفت «این موضوع مرا عصبی می‌کند».

بی‌خیال گرفتن آن ماهی خاص شدم و به سمت راستم چرخیدم به امید اینکه ماهی‌ای پیدا کنم که فریب بخورد. جیم طعمه مرا عوض کرد.

قلاب را بلند انداختم و چیزی بزرگ‌تر حس کردم. قلاب را کشیدم و گیر کرد سپس شروع به چرخاندن نخ کردم. ماهی را تا نزدیکی ساحل کشاندم. جیم با یک تور کنارم آمد.

نوک قلاب را بلند کردم تا ماهی از آب بیرون بیاید. به طرف راستم چرخاندم و یک ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمانی به بزرگی یک بچه کوچک را درون تور جیم انداختم.

از او برای کمک به من در تغییر «تقریباً» ماهی گرفتن به واقعاً ماهی گرفتن تشکر کردم. بعد از آن چند ماهی دیگر نیز گرفتم. باران خیلی زود شروع شد و به سرعت به طرف پناهگاه رفتیم.

خوشحال بودم که پناهگاه بسته نبود.

من معتقدم تنها یک احمق ممکن است فکر کند هدف من از ماهیگیری این است که ماهی بگیرم.

بلکه واقعاً از ماهی گرفتن خوشم می‌آید.

همان‌طور که به طرف کلبه‌ای که در آن مستقر بودیم می‌رفتیم بیشتر به ماهی‌ای فکر کردم که نگرفتم تا آن یکی که گرفتم چرا که بدون آن تقریباً ممکن بود هیچ‌وقت موقعیت خود را تغییر ندهم و آن ماهی از دست رفته را به یک ماهی بزرگ تبدیل نکنم.

چیزی که در کل این داستان وجود دارد قدرت «تقریباً» و چگونگی اینکه چیزی که خیلی نزدیک از دست رفته می‌تواند به یک موفقیت تبدیل شود را نشان می‌دهد.

بیشتر فعالیت من در حوزه کسب‌وکار است و بیشتر آن برای سردبیرانی که دوستانم هستند.

فلسفه من این است: من بیشتر ترجیح می‌دهم یک ایده شایسته و یک دوست داشته باشم که آن را برایش ارائه بدهم تا یک ایده ناب و یک غریبه که بخواهم سراغش بروم.

من فکر کردم سوراخ بازی گلف من در ارتباط با یک ایده بین یک ایده شایسته و ناب باشد. اوه، چه کسی را دارم گول می‌زنم؟ من فکر کردم ایده نابی است که داستانی قانع‌کننده بگویم به هر قیمتی که می‌خواهد باشد: اگر یک توپ را در سوراخ نینداختم، داستانی درباره شکست دارم که بیشتر از موفقیت جذابیت دارد.

زندگی همیشه آن طوری که ما انتظار داریم پیش نمی‌رود.

پایان‌های غم‌انگیز، خاطره‌انگیز، قابل همدردی، واقعی و حتی خوشایند هستند. من رؤیای داستانی درباره شکست خوردن در سر داشتم.

از طرف دیگر، اگر توپ را به سوراخ می‌انداختم، هم داستانی درباره موفقیت با پایان خوش داشتم و هم یک توپ در سوراخ. من رؤیای داستانی خوشایند درباره استقامت برای رسیدن به هدف در سر داشتم.

مایلم فکر کنم دوستانم می‌دانند می‌توانستم هر کدام از آن داستان‌ها را به آن‌ها بدهم. اما شک داشتم می‌توانم غریبه‌ها را قانع کنم تا به من اعتماد کنند و قراردادهایی این‌چنینی با من ببندند.

اول آن را به مشتری مجله خودم با تیراژ بالا فرستادم که سردبیر موردعلاقه‌ام را استخدام کرده که اکنون دوست خوبی است.

پاسخ او این بود: «اگر من مجله خودم را داشتم؟ حتماً. مطمئن بودم داستانی بسیار تأمل‌برانگیز و سرگرم‌کننده می‌شد. برای این مجله؟ فکر نمی‌کنم.»

سپس سراغ دوست دیگری رفتم، این بار در یک مجله گلف. او ایده من را دوست داشت ولی به دلایل مالی نمی‌توانست آن را بخرد.

این همان نه‌هایی است که یک فرد می‌تواند آن را به چیز بهتری تبدیل کند، اگر مصمم باشد.

علی‌رغم آن شانس‌های از دست رفته، تلاش کردم تا داستانم را بفروشم. سردبیر اخبار ورزشی، کارفرمای سابقم، ایده‌ام را دوست داشت اما خیلی از اینکه بتوانند داستان‌های آزادانه نوشته‌شده را در اخبارشان بگنجانند، فاصله داشتند.

اسپرتز ایلاستریتد داستانم را رد کرد. ایمیل‌هایی که یک هفته بعدش دادم هم به جایی نرسید.

این موضوع برایم ۴ نه به همراه داشت.

قانون سریع و سختی درباره تعداد نه‌هایی که باید برای یک ایده تحمل کنم تا بتوانم تسلیمش بشوم ندارم اما ۴ نه داشت واقعاً فشار می‌آورد.

با این حال، آن ۳ «تقریباً» باعث می‌شدند بخواهم ادامه دهم لذا از منطقه آرامش خود خارج شدم و سراغ سردبیر گلفرز ژورنال رفتم. او آن روز پاسخ من را «داستانت فوق‌العاده است.» داد و چند هفته بعد قراری گذاشتیم.

آن داستان به یکی از ۱۲ داستانی تبدیل شد که در سال ۲۰۱۸ بر اساس ایده‌ای که به سردبیران دادم، نوشته شد.

(داستان‌های دیگری نوشتم که این بار سردبیران سراغ من آمدند). از آن ۱۲ تا، ۶ تایشان توسط دیگر نشریه‌ها رد شد اما در هر مورد، پاسخ‌های نه انگیزه‌بخش بودند.

آن مجلات درست مثل آن ماهی که طعمه من را نادیده گرفت، یک «تقریباً» بودند. من بی‌خیال آن‌ها شدم و به سراغ چیزهای دیگری رفتم.

اما همیشه این‌طور جواب نمی‌دهد. فهرست ایده داستان فروش نرفته من صبحانه سگی است از ارائه‌های بی‌سر‌و‌ته و ایده‌های خام و برخی ایده‌هایی که هیچ‌وقت فروش نرفتند.

احتمالاً روی برخی از آن‌ها، پیش از اینکه بی‌خیال شوم خیلی پافشاری کردم و برخی دیگر را خیلی زود رها کردم. وقتی دوباره به ماهیگیری رفتم، یاد گرفتم چه وقت بی‌خیال شوم و چه وقت ادامه دهم این بار در دریاچه تیبل راک با تری «بیگشو» اسکراگینز، مردی چاق از افراد حرفه‌ای در ماهیگیری.

صبح زود به آب زدیم و وارد قایق اسکراگینز شدیم.

بالای دریاچه مستقر شدیم. باد به صورتم می‌خورد و کلاهم را از روی سرم برداشت؛ و تقریباً هیچ‌وقت پیدا نمی‌شد اگر آن را با یک بند دور گردنم نبسته بودم. اسپری روی پوستم پاشیده شد و توقف کردیم و به آن قاه‌قاه خندیدیم.

از او پرسیدم اصلاً او پیر می‌شود و او هم با گفتن بله من را شگفت‌زده کرد.

سپس متوجه پوستش شدم که همچون چرم چکمه بود. قایق‌سواری صبح زود بسیار سرگرم‌کننده است. فوق‌العاده بی‌نظیر است.

قلاب‌هایمان را در آب انداختیم و درباره ماهیگیری صحبت کردیم. منظورم این است که درباره زندگی حرف زدیم –امیالی که به آن‌ها رسیدیم و نرسیدیم، امیدهایی که داشتیم و آن‌هایی که از بین رفتند، رؤیاهایی که به حقیقت پیوستند و آن‌هایی که هرگز واقعی نشدند.

دلم می‌خواهد از آن‌ها نیز برایتان بگویم اما گزارشم از صحبتم با اسکراگینز کمی قلمبه سلمبه به نظر می‌رسد چرا که ماهیگیری زبان خودش را دارد که درآوردن اصواتی تقلیدی برای گرفتن طعمه توسط ماهی است: بونک، تونک، ونک، سونک، چشمک زدن، چشمک زدن، واهوگو و غیره.

زبان‌شناس نیستم اما حدس من این است که کلمات بسیاری برای برخورد ماهی با طعمه وجود دارد چرا که این تنها اتفاق مهم در ماهیگیری است.

این تبدیل تقریباً ماهیگیری به ماهیگیری را نشان می‌دهد.

اما آنجا پر بود از بونکینگ، تونکینگ، ونکینگ و غیره. آن روز ادامه داشت و من می‌خواستم چرایی آن را بدانم.

به خاطر کمبود ماهی نبود.

به رادار روی قایق اسکراگینز نگاه کردم و من را به یاد دیوار اتاق غذاخوری‌ام انداخت وقتی دختر کوچکم سیب‌زمینی را روی آن می‌پاشید.

نقطه‌های روشن همه‌جای آن بود. آن نقطه‌ها ماهی‌هایی که درست زیر ما بودند را نشان می‌داد.

آن ماهی‌ها «تقریباً»های من بودند. همه کاری که باید می‌کردیم این بود که «تقریباً» را به ماهیگیری تبدیل کنیم و ماهی را راضی کنیم که طعمه را بخورد.

فهمیدم اگر کسی قادر باشد این کار را بکند، اسکراگینز است.

او بسیار خلاق است و وقتی صحبت از طراحی طعمه باشد دانشمندی دیوانه می‌شود.

او استفاده از یک گلوله برای اینجا سوراخ، اپوکسی برای ایجاد وزن و سوزن زیرپوستی برای شلیک به کسی که می‌داند چه کار می‌کند را برایم توضیح داد.

با آن کارها، حالا فقط مسئله زمان بود، به این فکر کردم کاش ماهی‌ها پیش از اینکه زیر قایق بروند به ما می‌پیوستند.

شروع کردم از اسکراگینز درباره اینکه چقدر صبر می‌کند تا تسلیم شود یا جایش را عوض کند پرسیدم و پیش از اینکه سؤالم را تمام کنم مشغول دور شدن بودیم.

«اگر آن‌ها را نگیرید و درست نگیرید، بهتر است به مسیر ادامه دهید تا به جای بهتری برسید.» این چیزی بود که اسکراگینز می‌گفت. «شما نمی‌توانید صبور باشید.»

قدرت تقریباً؟ پوف! او برای پول ماهی می‌گیرد.

ماهی نباشد پولی هم نیست پس زیاد صبر نمی‌کند.

سخت می‌شود با نتایج کارش بحث کرد: او ۱.۸ میلیون دلار درآورده است، ۵ مسابقه را برده و ماهیگیر جهان موفقی است که می‌داند چه وقتی باید ماهی بگیرد و چه وقتی باید طعمه را رها کند.

زود فهمیدم من هم وقتی برای عقد قرارداد می‌روم باید چنین کاری انجام دهم.

نقطه بعدی که رفتیم بهتر نبود، حتی نقطه بعد از آن هم خوب نبود یا حتی بعد از آن.

بعد از یک ساعت، طعمه‌ای نداشتم و حتی رادار نشان داد که ما دوباره بالای یک تن ماهی نشسته‌ایم.

ناامید شده بودم و فکر می‌کنم اسکراگینز متوجه شده بود چرا که ماهیگیری خود را رها کرد و مرا دید که قلابم را جمع می‌کنم.

او به من گفت «آرام باش. کمی صبر کن.»

شاید اشتباه من بود، اما اهمیت ندادم چرا که درنهایت یک «تقریباً» داشتم و می‌دانستم با کمک اسکراگینز یک «تقریباً» به گرفتن یک ماهی منجر می‌شود.

در تلاش بعدی‌ام، دوباره همان کاری که اسکراگینز به من آموخته بود را انجام دادم و توئینک، بلینک، واهوگو. خیلی زود در کنار اسکراگینز لبخند به لب ایستاده بودم و باسی بزرگ دستم بود و نیازی به تلاش برای قانع کردنتان ندارم چرا که تصویر آن را در همین صفحه می‌توانید ببینید.

در کمتر از چند دقیقه با اسکراگینز، از هیچ به «تقریباً» و سپس به بیرون کشیدن بزرگ‌ترین ماهی زندگی‌ام رسیدیم.

همه چیزی که نیاز بود یک جابجایی کوچک برای فراخواندن قدرت «تقریباً» بود.

درست همان‌طور که من در فروختن داستان‌هایم این تجربه را کسب کردم.

آیا قدرت تقریباً می‌توانست چنین نتایجی را در گلف برایم رقم بزند؟

چند روز بعدازاینکه توپ در فاصله ۱۰ سانتی‌متری چپ سوراخ قرار گرفت و ۳۸ سانتی‌متر پشت آن متوقف شد، برای سی و دومین بار به دوره گلف بازگشتم.

۱۰ یا همین حدود پرتاب انجام دادم و سراغ ۱۰ تای بعدی رفتم. بعد از یک ساعت، ۲۲ بار در فضای سبز پرتاب کردم که از این میان ۷ بار آن در ۳۸ سانتی‌متری سوراخ قرار گرفت اما نه خیلی نزدیک به آن.

روی جایگاه مربوط به سوراخ شماره ۱۱ ایستادم که لیست امتیازات در ۱ کیلومتری آن در وضعیت اتوماتیک قرار داشت: به توپ ضربه زدم، توپ بعدی را گذاشتم.

ضربه زدم. توپ بعدی را گذاشتم. تا وقتی سی و پنجمین توپ آن روز خود را پرت کنم، انتظار زیادی نداشتم. توپ بعدی خود را پرت کردم ۴۵ متر هم در هوا پرواز نکرد.

رقت‌انگیز بود.

در دور بعدی، به‌طورکلی پرتاب ۱۵۸۹ام، توپ آهنی را دوباره پرتاب کردم. این بار توپ پرتاب و مستقیم وارد سوراخ شد.

وارد سوراخ شد… از کل فضای سبز گذشت و افتاد درست وسط سوراخ.

آن‌قدر سریع اتفاق افتاد که حتی زمان اینکه بخواهم از اینکه دارد وارد سوراخ می‌شود، هیجان‌زده شوم را هم نداشتم.

در یک لحظه از همه آن «تقریباً»ها نتیجه گرفتم. انگیزه‌ای که آن‌ها در من ایجاد کردند به ثمر نشست و ناامیدی از من دور شد. کلاب خود را به آسمان انداختم و درست مثل دیوانه‌ها فریاد زدم.

کلاب خود را روی زمین انداختم و سوار بر ماشین گلف به سمت فضای سبز رفتم و به طرف سوراخ دویدم و درون آن را نگاه کردم که مطمئن شوم توپ وارد آن شده است. آنجا بود.

من «تقریباً» نمی‌توانستم باور کنم چنین اتفاقی افتاده است.

این نوشته قدرت «تقریباً»! برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

کارآفرین‌ها، مربیان ما، به ما می‌گویند تا روی کسب‌وکارمان و خودمان کار کنیم و توجهمان به دومی بیشتر باشد.

گفتنش از انجام دادنش خیلی آسان‌تر است، چون امروز تمام وقت‌ ما صرف دستیابی به مشتریان جدید، حفظ مشتریان قدیمی، سروکار داشتن با کارکنان و مسائل مالی و هزاران مشکل دیگری می‌شود که سعی می‌کنیم آن‌ها را در بهترین وضعیت ممکن نگه ‌داریم.

من باور دارم که یک انرژی مشترک وجود دارد که تمام ما را به هم متصل می‌سازد و موجب می‌شود تا ما افراد و چیزهای مختلف با قصدونیت، روحیه و تمرکز مشابه را به خود جذب کنیم.

از این رو، بمنظور تکامل و جذب افراد و فرصت‌های خوب به زندگی‌های‌مان، باید خودمان را به آن سطح برسانیم.

توان بالقوه نامحدود ما نسل بشر، این مهم را امکان‌پذیر می‌سازد.

هرچه بیشتر انرژی‌مان را در این مسیر متمرکز سازیم، بیشتر به درک هدف‌مان از زندگی یا شمال واقعی نزدیک خواهیم شد.

همه ما در حال پیشرفت و در این مسیر در حال حرکت هستیم و هرچه بیشتر بتوانیم روی بهبود انرژی‌مان کار کنیم، زندگی‌مان بیشتر تکامل پیدا خواهد کرد.

راهنمای جامع و کامل دانلود جدیدترین کتاب های گویا و صوتی، مقالات و فیلم های آموزشی روز دنیا در اپلیکیشن ذهن

در ادامه ۶ مرحله آورده شده تا شما را در مسیر درست، قرار داده و هدایت کند:

1. تصمیم‌ بگیرید.

اولین مرحله این است که باید تصمیم بگیرید، واقعاً به لحاظ شخصی و حرفه‌ای از زندگی چه می‌خواهید. آیا خواهان جذب روابط خوب به زندگی‌تان هستید؟ آیا قصد دارید کارهای خیرخواهانه انجام دهید؟

آیا قصد دارید محصولی اختراع کنید یا خدمتی ارائه کنید که بر بهتر شدن زندگی افراد تاثیر می‌گذارد؟

آیا قصد دارید به افرادی که مانند شما، فرصت‌هایی پیش روی‌شان قرار نمی‌گیرد، کمک کنید؟

رویاهای بزرگ در ذهن خود داشته باشید، چون این تنها راهکاری است که می‌تواند موجب رشد شما شود، و سپس تصمیم بگیرید.

2. سنجیده رفتار کنید.

در راستای دستیابی به تکامل روزانه برای انجام کارهای معمولی و روزمره برنامه‌ریزی داشته باشید.

برای نمونه، هر روز صبح، من ورزش می‌کنم، دوش می‌گیریم، مدیتیشن می‌کنم و مطالعه می‌کنم. سپس چشمانم را می‌بندم و ۱۲۰ ثانیه به این فکر می‌کنم که می‌خواهم امروزم چگونه باشد.

این لحظه از مراقبت و حضور ذهن من را در راستای دستیابی به نتایج مثبت آماده و متمرکز نگه می‌دارد.

سپس در پایان هر روز، چشمانم را می‌بندم و ۱۲۰ ثانیه دیگر به این فکر می‌کنم کدامیک از افکاری که داشتم در طول روز جواب داده‌اند و موفق عمل کرده‌اند.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

پیش از اینکه به تختخواب بروم، تعدادی سوال اثربخش (در ادامه به آن‌ها اشاره شده) و پنج چیز که به خاطرشان شکرگزار هستم را می‌نویسم.

هنر نوشتن، آن‌ها را از افکارم جدا ساخته، بنابراین می‌توانم با یک چهارچوب ذهنی مثبت و آزاد به خواب بروم.

3. اظهار کنید.

موفقیت و دستاوردهای فردی اساساً به خودارزشمندی فرد بستگی دارد. تصویری که از درون خودتان دارید، تعیین می‌کند چطور عمل می‌کنید و از بیرون واکنش نشان می‌دهید.

اگر به خودتان از درون نمره ۴ از ۱۰ بدهید، در بیرون هم نحوه عملکردتان ۴ از ۱۰ خواهد بود. زمانی‌که تصویرتان از خود قویاً به کمک اقدامات سنجیده با نوشتن اظهارات مثبت تقویت شود، منافع آن در ذهن ناخودآگاه‌تان ریشه می‌دواند.

این اظهارات کوتاه، گزاره‌های مثبت نوشته‌شده به زبان اول شخص و زمان حال هستند. آن‌ها ویژگی‌هایی که شما آرزوی‌شان را دارید، چیزهای زیادی که می‌خواهید در زندگی خود داشته باشید و… را توصیف می‌کنند.

اپلیکیشنی مانند «پرومپتر» می‌تواند به شما کمک کند تا اظهاریه‌های روزانه موردعلاقه خود را بنویسید. این اپلیکیشن فهرستی از ۱۲ اظهاریه را برای شما آماده کرده تا آن‌ها را روزانه پر کنید و بنویسید.

بعد از ۲۱ روز، این اپلیکیشن یک فهرست جدید به شما ارائه می‌دهد. کاربران «پروپمتر» از هر سن و سالی هستند و هر کدام در بخشی متفاوت از مسیر زندگی قرار دارند.

من به مدت ۳۰ روز مشغول به بیان این اظهارات مثبت بودم و واقعاً باور داشتم که این کار نقشی کلیدی در موفقیت‌های شخصی و حرفه‌ای من دارد.

4. سوالات اثربخش بپرسید.

هرآنچه که شما نگرانش هستید، احتمالاً نمی‌تواند بین ساعات نیمه‌شب تا ۵ صبح حل شود، اما در این بازه زمانی شما را بیدار نگه می‌دارد.

یکی از راه‌هایی که به کمک آن می‌توانید ذهن ناخودآگاه‌ خود را به عمل وادارید تا به شما کمک کند یک خواب شبانه آرامش‌بخش داشته باشید، نوشتن سوالاتی اثربخش پیش از رفتن به تختخواب است.

سوالات اثربخش باید پایانی باز داشته و نیازمند یک پاسخ مثبت و رهگشا باشند. برای مثال:

• چطور می‌توانم از پس این موقعیت برآیم تا به نفع همه تمام شود؟
• با چه کسی باید صحبت کنم؟
• چطور می‌توانم یک تفاوت مثبت ایجاد کنم؟
• چطور می‌توانم از مهارت‌هایم به بهترین نحو ممکن استفاده کنم؟
• علت اصلی این شرایط بن‌بست چیست؟
• چه راه‌های دیگری را می‌توانم امتحان کنم؟
• اگر مطمئن بودم شکست نمیخورم، چه کارهایی انجام می‌دادم؟
• انگیزه‌های من مبتنی بر عشق است یا نفرت؟

اغلب زمانی‌که روی این روش کار می‌کنم، ذهن ناخودآگاه من، آن شب به راهکار موردنظر فکر می‌کند و زمانی‌که از خواب بیدار می‌شوم، نام کسی که باید با آن تماس بگیریم یا اقدامی که باید انجام دهم تا به وضعیتی که در آن گیر کرده‌ام، کمک کند را به خاطر می‌آورم.

5. گروهی از مشاوران را دور خود جمع کنید.

منشاء این نقل قول «اگر شما باهوش‌ترین فرد داخل اتاق باشید، شما در اتاق اشتباهی قرار گرفته‌اید»، مشخص نیست، اما یکی از نقل‌قول‌های موردعلاقه‌ من است.

یک گروه محوری از افراد که به آن‌ها احترام می‌گذارید، تحسین‌شان می‌کنید و به آن‌ها اعتماد دارید، می‌تواند منبعی ارزشمند از بازخورد را برایتان فراهم نماید تا در مسیر تکامل خود به آن تکیه کنید.

راهنمایی‌کنندگان شخصی یا حرفه‌ای شما را بهتر از خودتان می‌شناسند. به آن‌ها اعتماد کنید و به آن‌ها بگویید که چطور قصد اصلاح و پیشرفت دارید و از آن‌ها مشورت و توصیه بخواهید.

در حوزه کسب‌وکار، ما به یک دیدگاه ۳۰۰۰۰ پایی از صنعت‌مان نیاز داریم تا بتوانیم تمامی ترندها و فرصت‌های موجود را به خوبی شناسایی کنیم. یکی از راه‌های بهره‌مندی از تخصص دیگران جهت کمک به خودتان و دستیابی به دیدی بهتر و سطح بالا، گوش‌دادن به پادکست‌هاست.

مطابق با یافته‌های اندیشکده ادیسون ریسرچ، ماهانه به پادکست گوش دادن در هر سن و سالی در حال افزایش است و یک مصرف‌کننده پادکست معمولی احتمالاً بتواند بیش از ۱۰۰۰۰۰ دلار در سال درآمد داشته باشد.

صدها هزار پادکست مجازی در هر دسته‌بندی موضوعی که بخواهید وجود دارد. پادکست‌های موردعلاقه‌ من، آن‌هایی هستند که در ارتباط با مدیتیشن، اصلاح فردی و راهنمایی به دیگران صحبت می‌کنند.

6. یک بیانیه ماموریت شخصی بنویسید.

با سفر به اقصی نقاط ایالات متحده و کانادا، می‌بینم که افراد زیادی به من می‌گویند در حال جستجوی معنا و مفهوم برای زندگی‌های‌شان هستند. مسئله پول نیست؛ آن‌ها می‌خواهند تاثیرگذار باشند و تفاوت ایجاد کنند. آن‌ها در جستجوی یک علت یا مسیر هستند که به درستی با خود وجودی‌شان همخوانی داشته باشد.

آن‌ها می‌خواهند به زندگی‌شان ارزش بیفزایند و نشان و اثر منحصربه‌فردشان را بر این دنیا برجای بگذارند.

میراثی که می‌خواهید از خود برجای بگذارید چیست؟ نوشته شما، بیانیه ماموریت شما به مرکز ثقل تمام فعالیت‌های شما بدل خواهد شد. اولویت‌های شما، اهداف بلندمدت شما و برنامه اجرایی شما را دربرخواهد داشت.

هفته‌ها یا ماه‌ها شاید نوشتنش زمان ببرد. فعالیت‌هایی که برای خودتان در منزل انجام می‌دهید و سوالات اثربخشی که از خودتان می‌پرسید می‌تواند به تعریف بیانیه ماموریت شما کمک نماید.

اکنون، تنها زمانی است که در اختیار داریم، در محشر کبرای دنیای کسب‌وکار،  محتاطانه رفتار کردن و همیشه آمادگی داشتن و در لحظه بودن کار چالش‌برانگیزی است. رویاها در زمان حال وجود دارند.

اظهارات در زمان حال به سر می‌برند. مدیتیشن در زمان حال است.

بیانیه ماموریت شما باید به زمان حال نوشته شود. هرچه بیشتر در لحظه باشید، سطح انرژی شما بالاتر خواهد رفت، خوبی‌های بیشتری به زندگی خود جذب می‌کنید و به عنوان یک فرد بیشتر تکامل پیدا می‌کنید.

من به شخصه یکی از طرفداران ستاره شمالی هستم.

زمانی‌که بچه بودم، جیمی کریکت به من قول داد که اگر در زمان رد شدن یک ستاره، آرزو کنم، رویاهای من به حقیقت خواهند پیوست.

بعدها درباره بردگانی که توانستند مسیر امنیت و آزادی را شبانگاه از طریق راه‌آهن‌های زیرزمینی ایالات متحده پیدا کنند، مطالعه کردم، متوجه شدم تنها راهنمای‌شان –GPSشان- ستاره شمالی بوده است.

همه یک ستاره شمالی شخصی داریم – احساسی که در عمق وجودمان به ما می‌گوید چه زمانی در مسیر درست قرار گرفته‌ایم و چه زمانی از آن منحرف شده‌ایم. به GPS درونی‌تان اعتماد کنید و دست به کار شوید و مسیر تکامل شخصی‌تان پیش به سوی ستاره شمالی‌تان را آغاز کنید.

این نوشته ۶ مرحله برای آغاز یک تحول فردی بزرگ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

همه ما صرف نظر از نژاد، حرفه یا وضعیت اجتماعی، ترس های مشابهی را تجربه می‌کنیم.

عدم اطمینان، طرد شدن و قضاوت چیزهایی هستند که ما همگی بدون استثنا در زندگی با آنها دست و پنجه نرم می‌کنیم. اما آنچه که ما را از هم متمایز می کند، شیوه تصمیم‌گیری در مقابله با این ترس هاست.

در اینجا شیوه های مختلف تفکر در افراد با ذهنیت قوی را بررسی می‌کنیم.

با این کار از یک طرف، تصویری کلی از شخصیت چنین افرادی برایتان ایجاد می شود، و از طرف دیگر، در ارزیابی تصمیم خاصی که ممکن است در ذهنتان باشد، به شما کمک خواهدکرد.

درواقع، اگر شما در حال خواندن این مطلب هستید، در بسیاری شرایط یک فرد با ذهنیت قوی و پر اراده هستید، اگر نه اینجا نبودید!

ما می‌توانیم به راحتی خودمان را در هر مسئله ای زیر سوال برده و مدام از خودمان انتقاد کنیم که چرا نمی توانیم در همه حال کامل باشیم. اما قصد نداریم در اینجا همه زمینه ها را با هم در نظر بگیریم. نکاتی که در ادامه گفته می‌شود، تنها یادآوری دوستانه هستند. این فهرست نشان نمی دهد که شما چه کسی  نیستید، بلکه دعوتی است به درک اینکه واقعاً چه کسی هستید. پس با آسودگی خاطر ادامه می‌دهیم.

افراد دارای تفکر نیرومند:

1. پیش قدم می‌شوند

از شروع یک مکالمه ساده تا پیشنهاد یک ابتکار جدید در محل کار، ما همه ترجیح می دهیم که شخص دیگری اولین قدم را بردارد. علت اینکه ما همواره در انتظار یک چراغ سبز از دیگران هستیم، ترس از طرد شدن است.

افراد دارای تفکر نیرومند، این ترس را درک کرده و از عدم اطمینان ناشی از پیش قدم شدن استقبال می‌کنند. چرا که می دانند این هزینه ای است که باید برای رسیدن به منافعشان، بدون اجازه دیگران، بپردازند.

یاد گرفتن اینکه پیش‌قدم شویم، نیاز به درک محدودیت هایی دارد که ما برای خودمان در نظر گرفته‌ایم، مثلاً این که برای رشد شخصی خود به دنبال اجازه از دیگران هستیم. به چراغ سبزی احتیاج نداریم چون اصلا نیازی نیست که در این محدودیت ها باقی بمانیم.

2. دست به آزمایش و تجربه می زنند

ما اغلب ترجیح می‌دهیم زندگی را با پیمودن مسیری که دیگران چندین بار در آن موفق شده اند، مطمئن و ایمن نگه داریم، برای مثال تحصیلات و شغلی که انتخاب می کنیم.

ترجیح می‌دهیم از تجربه کردن پرهیز کنیم و از آسیب‌های برگشت‌ناپذیر احتمالی یک تجربه نامطمئن بترسیم.

بله، رها کردن کار برای کشف بیشتر خود جذاب به نظر می‌رسد، اما اگر سرمایه مان تمام شود و نتوانیم دوباره به کارمان برگردیم، چه خواهد شد؟ با همین فکر است که هیچ وقت این کار را انجام نمی‌دهیم.

راهنمای جامع و کامل دانلود جدیدترین کتاب های گویا و صوتی، مقالات و فیلم های آموزشی روز دنیا در اپلیکیشن ذهن

افرادی که تفکر و اراده قوی دارند میدانند که چگونه دست به آزمایش و تجربه بزنند، چه یک دوره مطالعاتی یک ساله باشد، یا یک استراتژی فروش جدید در کار.

آنها می‌دانند که این آزمایش به تجربه ممکن است نتایج دلخواه را نداشته باشد، اما مطمئنن هستند تجربیاتی خواهدساخت که از راه دیگری به دست نمی‌آیند.

و اگر این عمل آنها خوب پیش نرود، آماده هستند تا به عقب برگشته و آن را جبران کنند.

آزمایش و تجربه کردن مستلزم پذیرش این است که، مسیر زندگی با شیبی همواره رو به بالا، افسانه‌ای بیش نیست، و چه بخواهیم یا نخواهیم مسیری پیچیده است.

به جای اینکه از این پیچ ها بدون فکر و با تردید بگذرید بهتر است که آنها را با تجربیات خود خلق کنید، هرچند در ابتدا بسیار کوچک باشند.

3. ارزش شکست ها را می دانند

اغلب ما به دلیل شیوه آموزش و پرورشی که داشته‌ایم، شکست ها را بد می دانیم. مثلا اگر در مدرسه تنبیه شده باشیم، به هر روشی آن را در زندگی بزرگسالی مان پنهان می‌کنیم.

ما شکست را به عنوان قضاوت شخصیت خود می‌دانیم. به همین دلیل بعد از یک شکست، تمام تلاشمان را می‌کنیم که برگشته و راه قبلی را ادامه دهیم.

افراد دارای تفکر قوی نیز از درد شکست در امان نیستند.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

اما با این حال از ناراحتی و فضای منفی یک شکست عبور کرده و به راهشان ادامه می‌دهند. اما درس هایی که از آن می گیرند را به هیچ وجه نادیده نمی‌گیرند! زمانی را برای بررسی گذشته صرف کرده و بعد با قدرت و زکاوت بیشتر ادامه می‌دهند.

وقتی از روبرو شدن با شکست هایتان اجتناب کنید، ناآگاهانه به مسیر ادامه داده و مستعد انجام دوباره اشتباهاتتان خواهید بود.

در عوض، شجاعانه با آن مواجه شوید! متوجه خواهید شد چه میزان خرد و آگاهی پشت چهره آزاردهنده شکست پنهان شده است، و برای اولین بار قدردان شکست هایتان خواهید بود.

4. به دنبال خوشنودی و رضایت آنی نیستند

در دنیای پر سرعت امروز، ما به خودمان فشار می آوریم تا سریع به چیزهایی که می خواهیم برسیم.

زمانی که دسترسی به افراد و منابع بسیار آسان باشد، به دنبال پیدا کردن رضایت آنی هستیم. مثلاً دریافت ۲۴ ساعته یک لباس از ایتالیا، گرفتن بازخورد مثبت از تیم کاری در نقطه دیگری از دنیا، یا کسب بازدید بیشتر برای پست جدید وبلاگمان.

اما آنهایی که تفکرات قوی دارند، به دنبال خشنودی و رضایت آنی نیستند، چرا که می‌دانند به ناامیدی و اضطراب ختم می شود.

خواستن چیزها در همین لحظه و حالا، باعث احساس خود کم بینی و حقارت می شود. چون همیشه کسی وجود دارد که آن چیز را سریعتر، بیشتر و بهتر به دست بیاورد.

اما خوشنودی که با تعویق و تاخیر به دست بیاید، مقایسه را سخت کرده و شکیبایی را در افراد پرورش می‌دهد، چه یک دونده ماراتون باشد، که انرژی را به طور یکسان در مسیر تقسیم می‌کند، چه دونده دو سرعت باشد، که در آرامش منتظر زمان مناسب است تا با سرعت تمام شروع به دویدن کند.

تشخیص اینکه کجای زندگیتان به دنبال خشنودی آنی هستید، شما را در پیدا کردن منبع اضطراب روزانه تان کمک می‌کند.

بهترین شروع برای تمرین شکیبایی، محدود کردن تعداد دفعات چک کردن برنامه های مجازی و تعداد دفعاتی است که با افراد دیگر از طریق برنامه‌های آنلاین ارتباط برقرار می‌کنید.

5. به فرصت‌ها توجه می کنند، نه محدودیت‌ها

ما اغلب دوست داریم در همه چیز مشکلی پیدا کنیم. این یک مکانیزم حفاظت از خود است که خودمان ساخته ایم و تا زمانی که به ما درباره خطرات پنهانی پیش رویمان هشدار می‌دهد، شگفت انگیز خواهد بود.

اما در در اغلب موارد، این مشکل جویی به سادگی مانع ما از وارد عمل شدن خواهد شد.

افرادی که تفکری قوی دارند، به جای مشکلات، فرصت ها را در نظر می‌گیرند. بنابراین زمانی که چیز جدیدی را شروع می‌کنند، می‌دانند که محدودیت‌هایی وجود خواهد داشت ولی این محدودیت ها را در مرکز توجه قرار نداده و می فهمند که فرصت ها همراه با محدودیت ها، و به دلیل این محدودیت ها، به وجود می‌آیند. و همین فرصت ها باعث پیشرفتشان خواهدشد.

هر بار که از فضای راحت خود برای یافتن فرصت‌های جدید فاصله گرفتید، حواستان باشد که آیا محدودیت هایی می‌سازید که اصلا وجود ندارند، و بعد از آنها به عنوان بهانه ای برای توقف استفاده می کنید؟

اگر اینطور است، دارید با ترمزهای گرفته حرکت می‌کنید. تنها با برداشتن تمرکز از ترمز ها، میتوانید وارد قلمروهای نامعلومی شوید که فرصت های احتمالی بسیاری را برای شما خواهدداشت.

6. در ارتباط با دیگران انعطاف نشان می‌دهند

ما برای اثبات اهمیت خودمان، در ارتباط با دیگران اغلب انتخاب می‌کنیم که موضع های قطعی بگیریم و تا زمانی که آخرین نفر در میدان مبارزه باشیم به جنگ ادامه می‌دهیم. این رفتار در مذاکرات، کارهای گروهی و روابطمان خود را نشان می‌دهد.

فکر می‌کنیم که این کار ما را قوی می‌کند، اما متوجه نمی شویم که این میل همیشگی به برد، ما را نابود خواهدکرد.

انسان هایی با تفکر قوی انتخاب می‌کنند که در ارتباط با دیگران از خود انعطاف نشان دهند، و می‌دانند که واکنش‌های سختگیرانه، فرصت‌های زیادی را از دست آنها می‌گیرد.

به علاوه، آنها به دنبال فرصتی برای برد یا باخت نیستند. بلکه به دنبال راه‌هایی می گردند که در دراز مدت منجر به پیشرفت برای همه باشد.

انعطاف پذیری با رها کردن این نیاز شروع می‌شود که “همیشه حق با من است و کنترل اوضاع باید در دست من باشد”. به این موضوع فکر کنید: در اغلب موارد به خاطر موضوع مذاکره و بحث نیست که سرسختی نشان می‌دهید، بلکه برای اثبات مهم بودنتان است.

بدانید که اهمیت دارید – صرف نظر از اینکه در مقابله با دیگران به چه نتیجه‌ای می‌ رسید تا بتوانید به فرصت‌های بیشتری دست یابید.

7. در رابطه با ارزش هایشان قاطع هستند

ارزش‌های ما راهنمای تصمیم‌گیری‌های ما هستند. اما گاهی این ارزش‌ها را در خطر می‌بینیم.

مثلاً شریکی که از ترفندهای فریبنده بازاریابی استفاده می‌کند؛ یک مشتری که با تغییر شرایط، منافع تجاری ما را نادیده می‌گیرد؛ یک هم گروهی در کار که به ما به خاطر اینکه نسبت به او آمادگی بیشتری در جلسه داشتیم، احساس گناه می دهد.

به خاطر ترس از دست دادن اعتماد و احترام این افراد، شرایط را تحمل می‌کنیم.

آنهایی که تفکری قوی دارند، با اینکه در روابطشان انعطاف‌پذیری بیشتری نشان می‌دهند، اما درباره ارزش هایشان سختگیرانه و قاطعانه عمل می‌کنند و تفاوت بین این دو را به خوبی درک می‌کنند. آنها از تمام شدن رابطه ای که با ارزش هایشان هم خوانی ندارد ترسی نداشته و می‌دانند که فداکردن ارزش‌ها به نوعی خود فریبی است.

مهم نیست که یک پیشنهاد در ابتدا چقدر فریبنده باشد، بدون ارزش‌های اساسی و پایه ای، متلاشی شدن آن اجتناب ناپذیر خواهد بود.

هروقت احساس کردید که رابطه ای را تحمل می کنید که در آن به ارزش های شما بی توجهی می‌شود، از خودتان بپرسید که آیا ارزش این تحمل را دارد یا نه؟

آیا بلاتکلیفی ناشی از رها کردن چنین رابطه ای، ترسناک تر و مخرب تر از خشمی است که با ماندن و تحمل کردن آن درون خودتان تلنبار می‌کنید؟

8. به خیلی چیزها “نه” می‌گویند

خیلی وقت‌ها ما تا حد امکان “بله” گفتن را با آزادی اشتباه می‌گیریم. ما هر چیزی که سر راهمان قرار بگیرد را قبول می‌کنیم، فقط برای اینکه وقتی آنچه که واقعاً می‌خواهیم ظاهر شود، آماده باشیم. ترس از دست دادن قدرتمند است!

کسانی که قدرت تفکر بالایی دارند، اولویت بندی کرده و تمرکز می‌کنند. این کار مستلزم “نه” گفتن به بسیاری چیزها است.

به جای ترس از این که ممکن است فرصت جدیدی برایشان پیش نیاید، آنها به این باور دارند که زمانی که آماده باشند، فرصت بهتری نصیبشان خواهد شد.

اگر در نظر شما زندگی با کمیت در ارتباط است، مسلم است که می‌خواهید تا حد امکان تجربه های بیشتری به دست آورید. اما این کار تنها ناراحتی از دست دادن فرصت های دیگر را به همراه خواهد داشت.

اما اگر به زندگی به عنوان یک محصول از کارهایتان نگاه کنید که در آن همه چیز روی هم تاثیر می‌گذارد، اضافه کردن چیزی به آن ممکن است به طور ناگهانی نتیجه کلی را کاهش دهد، یا شاید حذف کردن چیزی کیفیت کلی زندگی‌تان را بهبود بخشد. با این نگرش “نه” گفتن بسیار آسان‌تر خواهد بود.

9. برای هر کاری که انجام می‌دهند هیجان دارند

ما عادت کرده ایم وقتی اتفاق خوبی برایمان می‌افتد، به خودمان گوشزد کنیم: “خیلی هیجان زده نشو!” انگار هیجان آن را تهدید می کند.

با این ترس که چیزی در انتظار خراب کردن شادی ماست، احساسات شدیدمان را تنها در موارد بسیار نادری بروز می‌دهیم.

اما افرادی که تفکری نیرومند دارند، از هیجان به عنوان یک نگرش کلی در هر کاری که انجام می‌دهند استفاده می‌کنند.

این کار به عنوان یک منبع نیروبخش، روزمرگی را به یک تجربه خاص تبدیل می‌کند.

هیجان برای این افراد طبیعی است، چون با “نه” گفتن به خیلی کارها، تنها چیزهای هیجان انگیز برای شما باقی می‌ماند.

این حس به معنی تظاهر به لذت بردن در مقابل دیگران نیست، بلکه برای آنها هیجان، بیانی از خود واقعی آنهاست.

دفعه بعد به جای شعار همیشگی “خیلی هیجان زده نشو!” برعکسش را بگویید.

این کار نه تنها باعث می‌شود قدردان چیزهای لذت‌بخش زندگیتان باشید، بلکه کمک می کند یک روز خسته کننده را به یک ماجراجویی هیجان انگیز تبدیل کنید.

• برای کارهایشان هدف دارند

در فرهنگ امروز، مشغله داشتن به عنوان شاخصه ای از مهم بودن فرد تلقی می شود و شکایت همیشگی افراد این است که “این روزها خیلی سرم شلوغ است”.

تعجبی ندارد که نیاز داریم همه زمانمان را پر کنیم، چون باعث می‌شود احساس کنیم هیچ بخش کوچکی را از دست نمی دهیم.

اما به ندرت برای ما سوال می شود هدف کاری که انجام می دهیم چیست؟

افراد با تفکر قوی، هدف انجام یک کار را بالاتر از نیاز به مشغول بودن می‌دانند.

آنها می‌دانند که حرکت مداوم بین کارها ممکن است فقط حس کاذبی از پیشرفت ایجاد کند و چیزی که ممکن است به نظر پیشرفت برسد، تنها تلاشی برای ساکت کردن افکار ناخوشایند و حس گمراهی است.

آنها از مشغله به عنوان راه خلاصی از تردید و شک استفاده نمی‌کنند.

پشت هر عمل و یا حتی انفعالی که انتخاب می‌کنند، یک هدف وجود دارد که ریشه در ارزش هایشان دارد.

هر زمان احساس کردید که میخواهید سرتان شلوغ باشد، به دنبال علت آن باشید.

یک تقویم پر از برنامه، نشانه ضعف ارزش شماست. در حالی که یک روز، با تنها یک کار که به آن معنی می‌دهد، قطعاً ارزش زندگی کردن را خواهد داشت.

پیشنهاد میکنم این مقاله را هم بخوانید: از قانون مورفی و کارکرد آن در واقعیت چه می‌دانید؟

• نیازی به اثبات خود ندارند

یکی از قوی ترین محرک های انگیزشی نیاز به اثبات است که بسیاری از ابعاد زندگی ما را در بر می‌گیرد: از شغلی که انتخاب می‌کنیم تا نحوه نشان دادن خودمان در شبکه های مجازی.

مشکل اینجاست که این کار می‌تواند ما را به راحتی کنترل کند؛ با این سوال که “آیا می توانی آن را انجام دهی؟” ما را به چالش می کشد و ما نیز با سرعت آن کار را انجام می‌دهیم تا فقط ثابت کنیم توانا، لایق و مناسب هستیم.

اما آنهایی که از تفکری قوی برخوردارند، تنها برای اثبات یک هدف آن را دنبال نمی‌کنند و تحت تاثیر نظرات دیگران درباره خودشان قرار نمی‌گیرند. گرچه خوب دیده شدن یک تمایل طبیعی است، اما ثابت کردن به دیگران تنها نتیجه ای از دستیابی به هدفشان خواهد بود، نه خود هدف!

دفعه بعد که نیاز کردید باید فقط برای اثبات خودتان به دیگران کاری را انجام دهید، به خودتان گوشزد کنید که نظر دیگران درباره شما، خود واقعی شما را نشان نمی دهد. و به یاد داشته باشید که همیشه کافی هستید.

• به خودشان اجازه “متفاوت بودن“ می‌دهند

در طول زندگی ما مدام تلاش می‌کنیم که از طرف دیگر آن پذیرفته شویم؛ در مدرسه با همین شیوه دوست پیدا می‌کنیم، و در شرکت‌ها از این راه موقعیت به دست می‌آوریم.

پذیرفته شدن در ارتباط سازی به ما کمک می‌کند اما برخلاف آن، آنچه در ما منحصربه‌فرد است، ما را انگشت نما می کند. پس یاد می گیریم که آن را پنهان کنیم.

افراد با تفکری قوی، مشکلی با تفاوت هایشان ندارند و آنها را پنهان نمی کنند. بلکه تفاوت هایشان را توجیه کرده و داستان‌های قابل باوری برایشان می سازند. به همین سادگی به آن‌ها تجسم می بخشند!

از آنجا که نیازی به اثبات چیزی ندارند، تفاوت هایشان را به عنوان مانعی در راه پیشرفت نمی بینند. بلکه از آنها به عنوان منبعی برای ساخت مسیر مخصوص خودشان استفاده می‌کنند.

اینکه به خودتان اجازه متفاوت بودن بدهید، مستلزم خودآگاهی است.

باید بدانید منحصر به فرد بودن شما چطور به قدرت خاص شما تبدیل می شود. ارتباط برقرار کردن با دیگران توسط این قدرت ها به شما نشان خواهد داد، اگر جایی که به آن تعلق دارید را پیدا کنید، دیگر نیازی به تلاش برای پذیرفته شدن نیست.

• گوش می‌دهند و سوال می‌پرسند

هر جا که می‌رویم دوست داریم یک شخصیت “همه چی دان” از خودمان نشان دهیم. این کار اعتماد به نفسمان را بالا برده و احساس برتری به ما می‌دهد.

ترجیح می دهیم اطلاعات خودمان را به رخ بکشیم و برای این کار از بحث هایی که اطلاعاتی درباره شان نداریم، می گذریم. ساعت های زیادی را صرف حل مسائل می کنیم تا ضعیف به نظر نرسیده و حرفی برای گفتن داشته باشیم.

آنهایی که تفکری قوی دارند، مشکلی ندارند که در همه چیز متخصص نباشند. آنها برای فهمیدن گوش می‌دهند، نه پاسخ دادن. در ذهن آنها سعی برای دانستن همه چیز، نبردی است که نمی توانند پیروز آن باشند.

پس در عوض، سوالات خوبی می پرسند و اطلاعات را جمع آوری می کنند.

سوال پرسیدن برای آنها نشانه ضعف نیست، بلکه ابزاری برای تغذیه حس کنجکاوی شان است.

دفعه بعد که خواستید برای نشان دادن خودتان، موضوع مکالمه‌ای را عوض کنید، صبر کنید و گوش دهید. به جای یادآوری اینکه چه اطلاعاتی را کم دارید، قدردان فرصتی باشید که برای یادگیری نصیبتان شده است.

• با خودشان صادق هستند

با سرعت بالای زندگی امروز، پیدا کردن زمانی برای فکر کردن به احساساتمان یک دارایی گرانقیمت محسوب می‌شود. از آنجا که سرمان خیلی شلوغ است، برای بهبود عملکردمان از پنهان کردن احساساتمان استفاده می‌کنیم.

ترجیح می‌دهیم احساساتمان را سرکوب کنیم تا کسب و کارمان به شکل معمول بگذارد، تا اینکه نسبت به چیزی که برای مقابله با آن آماده نیستیم واکنش واقعیمان را نشان دهیم.

افراد با تفکر قوی تنها به این خاطر که خودشان را انعطاف پذیر نشان دهند، احساساتشان را نادیده نمی گیرند. بلکه برعکس عمل می کنند؛ انتقادپذیری، قدرت بزرگی برای آنها محسوب می‌شود.

آنها هم به حرف های دیگران و هم به نظرات خودشان گوش می دهند، برای بررسی احساساتشان وقت گذاشته و خودپذیری شان را افزایش می‌دهند. خودآگاهی بخش بزرگی از هوش آنهاست.

هرگاه خواستید که احساساتتان را، به بهانه اینکه یک حواس پرتی غیر ضروری است، سرکوب کنید، به دنبال منبع آن بگردید. تنها زمانی که واقعاً ضعف خود را بشناسید می توانید روی نقاط قوتتان حساب کنید، و تنها زمانی که ترسهایتان را بشناسید می‌دانید چطور باید شجاع باشید.

نظرات نهایی

علاوه بر تمرین های کوچک روزانه ای که هر زمان که بخواهید می توانید انجام دهید، کارهای زیادی برای تقویت تفکر جهت تصمیم‌گیری بهتر وجود دارد.

نیاز به الهام گرفتن از تجربیات سبک زندگی دارید؟ وارد دنیای “تیم فریس” شوید.

احساس می کنید باید تصمیمات روزمره تان را بررسی کرده و به نگرش خود کم بینی غلبه کنید؟ به وبلاگ Khe Hy سر بزنید.

می‌خواهید بدانید رهبران امروز چطور با ترس هایشان کنار می‌آیند؟ به پادکست های محرک فکری گوش کنید.

خبر خوب این است که رسیدن به تفکر قوی، نیاز به تظاهر یا فدا کردن چیزی ندارد. همچنین چیزی نیست که انسان با آن به دنیا بیاید.

تفکر قوی مربوط به نگرشی است که در مقابله با هر چیزی در زندگی انتخاب می‌کنید، چه بزرگ و چه کوچک، و انتخاب این نگرش تنها مستلزم این است که بتوانید به خودتان گوش کنید و شجاعت تعامل با جهان از موضع واقعی تان را داشته باشید.

چرا خوشحال نیستم؟ ۵ گام برای پیدا کردن دلیل آن

در دنیای پر آشوب ما، که هر کسی می‌خواهد خود را متمایز کرده و هر کسی دیدگاه خودش را درباره همه چیز دارد، یک ایده تقریبا جهانی وجود دارد که همه ما مشتاقانه به دنبال آن هستیم – فارغ از سن، نژاد، موقعیت، جنسیت – همه می‌خواهیم شاد و خوشبخت باشیم

می‌خواهیم احساس کنیم که مهم هستیم، دوست داشته می‌شویم و از ما قدردانی می شود، بدون هیچ مشکل و بدون هیچ دغدغه ای و از لحاظ مالی نیز خیالمان راحت باشد.

در واقع این به یکی از وسواسی ترین تلاش‌ها در جامعه تبدیل شده است – که به هر قیمت و به هر وسیله ای به خوشبختی برسیم و شاد باشیم.

مطالعات بیشماری نشان دهنده مزایای بی‌چون و چرای این حس هستند – از وضعیت فیزیکی و روحی گرفته تاا شغل، روابط و وضعیت مالی.

هرچند توصیه‌های مختلفی برای رسیدن به این وضعیت مطلوب وجود دارد، اما هیچ کسی یک معجون جادویی برای آن ندارد – یک چیز یا عمل یا فکر که بتواند همه ما را به این حس خوب برساند.

البته که مشخص است برای هر کس راه حلی متفاوت وجود دارد، و این راه هم معمولاً ترکیبی از چیزهایی است که هرکدام از ما هر روز انجام می‌دهیم تا به آن وضعیت شاد و روشن برسیم.

دلیل اینکه یک راهکار واحد برای احساس افسردگی و غم وجود ندارد ممکن است این باشد که، چنین حسی می‌تواند از میلیون‌ها دلیل متفاوت نشأت بگیرد. تقریباً برای هر کس دلیل، مسیر و تجربه متفاوتی وجود دارد.

این مسئله شبیه به پدیده “تردمیل خوشبختی” است – یک چرخه بی پایان (و نسبتا خسته کننده) از جستجوی چیزی که در واقع هیچ کسی نتوانسته است میزان آن را اندازه بگیرد.

مشکل دیگر خوشحالی این است که همه ما بسیار درگیر خود هدف می شویم – وضعیت ایده‌آلی که میخواهیم “یک روز” به آن برسیم.

شما می‌توانید تمام زندگیتان منتظر این باشید که خوشحالی به سراغتان بیاید – امیدوار باشید، مدام آن را پیش‌بینی کنید و در نارضایتی دائمی به سر ببرید – و این لحظه ممکن است هیچ وقت فرا نرسد.

و بعد یک روز به عقب نگاه می کنید و از خودتان می پرسید – آیا من واقعاً اینقدر ناراحت و درمانده بودم یا فقط قربانی وسواس خوشبختی شده بودم؟

این طور است که متوجه می‌شوید که واقعاً فردی ناراحت و ناراضی هستید یا نه، که خوشبختی برای هر کسی معنای متفاوتی دارد، اندازه گیری مستقیم آن غیر ممکن است و نسبتاً گذراست.

پس بیایید از تبتدا شروع کرده و علت، علائم و درمان ناراحتی را بررسی کنیم.

فهرست محتوا

1. علائم نارضایتی
2. دلایل احساس ناراحتی و نارضایتی
3. پنج گام برای پیدا کردن علت
4. توصیه نهایی
5. سخن آخر

علائم نارضایتی

بعضی از علائم معمول که نشان می‌دهند شما فردی ناراحت و ناراضی هستید، عبارتند از:

• احساس کنید که به اندازه دیگران خوب نیستید
• احساس کنید که قربانی شرایط خارج از کنترل نشده‌اید
• احساس کنید که زندگی روزانه شما بی‌معنی و کار محور است
• احساس درماندگی، ناامیدی یا بدبینی
• کسی را به حریم احساسی تان راه ندهید
• سعی کنید احساس تعلق پیدا کنید اما به ندرت موفق شوید
• احساس شکست دربرابر چالش هایی که در زندگی با آن مواجه می‌شوید
• احساس افسردگی، اضطراب یا نگرانی دائم
• احساس کنید که به اندازه کافی از شما قدردانی نمی‌شود

اگر در یک روز عادی از زندگیتان، هیچ یک از اینها را احساس می‌کنید، باید بگویم که فرد خوشحالی نیستید.

دلایل احساس ناراحتی و نارضایتی

مهم‌ترین چیزی که نشان می‌دهد از اوضاع راضی نیستید، احساس “کمبود” چیزی است. ممکن است ندانید آن چیز دقیقا چیست، اما احساس پوچی و نقص می‌کنید و می‌دانید که باید کاری انجام دهید تا دوباره زنده شوید.

پیداکردن دلایل ناراحتی‌ها امری حیاتی برای تشخیص گامهای درست جهت حل آنها است.

بنابراین، در اینجا به چند دلیل معمول برای احساس ناراحتی و نارضایتی، یا احساس اینکه “دیگر لذتی در زندگی وجود ندارد” اشاره می‌کنیم.

فقدان معنا

هر متخصصی به شما خواهدگفت که این یکی از مهم‌ترین دلایل احساس نارضایتی و ناراحتی است. به ویژه در زندگی شغلی، فقدان اهمیت و معنا می‌تواند ناامیدکننده باشد.

مقاله‌ای در نیویورک تایمز درباره فارغ التحصیلان هاروارد وجود دارد؛ کسانی که در سال ۱.۲ میلیون دلار درآمد دارند اما احساس بدبختی کرده و این طور توصیف می کنند که “زندگی‌شان را هدر می‌دهند”.

به بیان ساده‌تر، ممکن است احساس ناراحتی شما به این علت باشد که “دلیل” خود زندگی کردن را درک نمی‌کنید.

عوامل اخلالگر شادی

حتی مشکلات فرضی ما هم می‌تواند برای ما واقعی جلوه کند و هرگونه مشکل فرضی یا واقعی شخصی، مالی، شغلی یا فیزیکی می‌تواند باعث کاهش سطح رضایت و شادی ما شود.

ممکن است مسائل و موانع بسیاری بر سر راه ما قرار بگیرد؛ برای مثال، ظاهرتان را دوست نداشته باشید، :درآمد کافی نداشته باشید، هیچ دوست یا فرد خاصی در زندگی شما وجود نداشته باشد، سلامتیتان دچار مشکل شده باشد.

کمبود عزت نفس و احترام به خود

در سال ۲۰۰۳ مقاله‌ای دنیای علم را تکان داد، با این عنوان که “آیا عزت نفس بالا منجربه عملکرد بهتر، موفقیت بین فردی، شادی و شیوه زندگی سالم تر می‌شود؟”. در واقع ایده این مقاله وجود ارتباطی بین عزت نفس و شادی بود.

می توان گفت عزت نفس بالا در نهایت به شادی بیشتر منجر می‌شود.

به‌علاوه به گفته نویسنده و سخنران، Gary Vaynerchuk، دلیل اصلی که مردم ناراضی و ناراحت هستند این است که احترام به خود ندارند – به این معنی که آنها نظرات دیگران را بر نظرات خودشان مقدم می‌دانند. این استدلال به نظر منطقی می‌رسد و مطمئنا برای خیلی از ما صادق است.

شخصیت

دلیل دیگر، که غلبه بر آن، اگر ممکن باشد، می تواند کمی چالش برانگیز باشد، شخصیت شماست.

البته، پیشه خودیاری فرض می کند که شما با قدرت اراده خود می توانید در کل به شخصیت دیگری، یعنی نسخه بهتری از خود فعلی تان، تبدیل شوید.

اما آنچه که متخصصان به ما می گویند این است که شما یا یک فرد امیدوار به دنیا آمده اید یا نه.

البته شما می توانید روی خودتان کار کنید و نیمه پر لیوان را ببینید. اما ممکن است هرگز به پای کسی که با خلق و خویی رها از اهمیت متولد شده، نرسید.

انتظارات نامعقول

طبق تحقیقات، داشتن انتظارات زیاد از خود، می تواند مفید بوده و به عملکرد بهتر شما، منجر شود. به این پدیده، “پیگمالیون” می گویند.

بااین حال، داشتن انتظارات زیاد از خود، می توانید برعکس عمل کرده و هرنوع مشکل سلامتی روانی را در شما ایجاد کند، مثل افسردگی، خود زنی، تنبیه خود و غیره. و این امر بر کل زندگی شما تاثیر می گذارد.

گرایشات اجتماعی

حداقل چند مقاله یا حتی یک کتاب لازم است تا همه دلایلی که می تواند باعث احساس ناراحتی ما شود را لیست کنیم.

برخی از دلایل اجتماعی که در زندگی شما باعث ناراحتی می شوند: ساعت های طولانی کار کردن در محیط کار، فرهنگ جدید “همیشه در دسترس بودن” در اینترنت، افزایش زمان تماشای تلویزیون یا کسالت در زندگی (کمبود هیجان).

اعتیاد به نارضایتی

ظاهرا، می شود به نارضایتی اعتیاد پیدا کرد. به این معنی که، برخی افراد احساسات منفی را می پسندند و “از ناراحت بودن خوشحال می شوند”، که نگران کننده است.

دلایل غیر قابل توضیح

گاهی اوقات نمی توانید یک چیز خاص، یا هیچ چیز دیگری را علت بدانید، به همین دلیل است که نه می دانید چه چیزی باعث ناراحتی شما می شود و نه می دانید چه چیزی شما را خوشحال می کند. احساس می کنید که این همه ماجراست و کل زندگی شما آشفته است.

اما این پایان داستان نیست. مهمترین سؤالاتی که باید از خودتان بپرسید اینها هستند:

چرا؟ علت نارضایتی من چیست؟

چون اگر ندانید که مشکل از کجاست، نمی توانید درستش کنید. درسته؟

۵ گام برای پیدا کردن علت

اگر بیشتر علائم زیر را داشته باشید، بسیار محتمل است که هم اکنون در بهترین حالتتان زندگی نمی کنید.

بنابراین، در اینجا توصیه هایی داریم برای این که بدانید چگونه مشکلتان را حل کنید.

1. به این فکرکنید که « شادی » برای شما چه معنایی دارد

خوشبختی می تواند شکل های مختلفی داشته باشد، مانند لذت، رضایت از زندگی، تحقق اهداف. همه اینها، چه جداگانه چه با هم، می توانند آبشارهای شادی را در زندگی ما جاری کنند.

و از آنجا که زندگی ما بسیار متنوع است، برای هر کدام از ما، پیگیری موارد فوق شکلی متفاوت دارد.

به عنوان مثال، خوشحالی آخر هفته من، این است که کتاب بخوانم یا بنویسم، در حالی که ممکن است کسی دوست داشته باشد معاشرت کند، به پیاده روی برود، یا خرید کند.

یا رضایتم از زندگی می تواند این باشد که یک خانواده بزرگ داشته باشم و از این طریق در جهان اثری بگذارم. ممکن است رضایت از زندگی برای شخصی دیگر، رسیدن به شهرت و ثروت باشد.

اما درهرصورت، اسیر “تله های داستانی” جامعه نشوید – اینکه حقوق بیشتر، خانه، یک شغل خاص، فردی خاص و … باعث سعادت بی پایان شما خواهد شد. اینطور نیست و علم این را بارها و بارها ثابت کرده است.

بنابراین، هنگامی که می دانید خوشبختی شما چه شکلی دارد، تصور بهتری درباره آنچه که در زندگی خودتان گم کرده اید، خواهید داشت.

2. دوباره به انتظارات خود مراجعه کنید

همانطور که قبلاً نیز اشاره کردم، انتظارات غیر منطقی که شما از خودتان دارید، می تواند شما را از احساس خشنودی دور کند.

اغلب،اهداف و خواسته های ما تاریخ انقضا دارند. آنچه شما ده یا پنج سال (یا حتی شش ماه) پیش می خواستید، شاید به وضعیت امروز شما ربطی نداشته باشد و آن را کنار گذاشته باشید.

مسئله دیگر این است که فرهنگ، به همه ما فشار می آورد تا بیشتر و بهتر عمل کنیم، سعی کنیم در ۲۴ ساعت شبانه روز را اندازه ۳۰ ساعت فعالیت کنیم، به دنبال تجلیل و شناخته شدن باشیم. هر نتیجه کمتر از طلایی، با محرومیت از ارتباط با افراد حسابی و قدرت، پاداش و قدردانی کمتر، مجازات خواهدشد.

در نتیجه، اضطراب، افسردگی و احساساتی از این دست، به ذهن ما نفوذ کرده و هر چیز دیگری را که ممکن است باعث خوشحالی و رضایت ما شود را از بین می برند.

بنابراین، بررسی دوره ای انتظارات – اعتبار و اهمیت وجود آنها در لیست شادی شما، برای جلوگیری از ناخرسندی در زندگی، حائز اهمیت است.

3. مسیر تفکر خودتان را بررسی کنید.

در قلب نظریه به اصطلاح رفتار احساسی عقلانی (REBT) ، که توسط روانشناس آمریکایی آلبرت الیس در سال ۱۹۵۶ بیان شد، این ایده وجود دارد که این واقعیت ها نیستند که ما را ناراحت می کنند، بلکه تفسیر و افکار ما از آنهاست. با استنتاج به این نظریه، تغییر افکارمان، اضطراب ما را کاهش می دهد (و در بهترین حالت، از بین می برد).

بیایید این را بیشتر بسط بدهیم. مثبت اندیشی (نه به شکل خیال بافانه) مدتها است که در زمینه سلامت روانی برنده است. اگر متوجه شدید که وارد مارپیچی از افکار منفی درون خودتان می شوید، باید فوراً خود را متوقف کنید. این تله نارضایتی است.

البته انجام این کار، و هوشیار و مراقب بودن در تمام مدت کار آسانی نیست. البته روانشناسان می گویند، این می تواند تبدیل به یک عادت شود. کارهای زیادی می توانیم انجام دهیم تا به خودمان بیاموزیم که منفی بودن درونمان را مهار کنیم.

و فراموش نکنید که سپاسگزار باشید. این، بهترین شادی است.

4. نکات مثبت و منفی

لیست کردن نکات مثبت و منفی مدتهاست که مورداستفاده است، اگرچه ممکن است به نظر روش جذابی نباشد برای فهمیدن اینکه شما ناراضی هستید یا نه – اما هنوز هم یک ابزار عالی برای شماست که بتوانید موارد را از نزدیک بررسی کرده، گزینه های مختلف را ارزیابی کنید و به جوابهای رضایت بخش برسید.

جالب است که تاریخ، این اختراع را در قرن هجدهم و به بنجامین فرانکلین، ربط داده است.

او که به خاطر عملکرد بالایش شهرت دارد، تقریباً در همه کارهای زندگی خود، روش نکات مثبت-منفی را به کار گرفته است.

زیبایی این روش، در سادگی آن نهفته است. بنابراین، به تابلوی زندگی تان برگشته و چیزهایی را که در زندگی تان دوست دارید و دوست ندارید، طراحی کنید.

همچنین چیزهایی که با اطمینان می دانید شما را امروز در زندگی تان خوشحال می کنند.

فکر کنید که چه کاری می توانید انجام دهید تا آنچه زیرمجموعه “چیزهایی که باعث نارضایتی من در زندگیم می شود” می باشد را، به سمت روشن تر زندگیتان سوق دهید.

شاید از این تعجب کنید که در ساختن شادی خود، بیشتر از شانس، شرایط یا دیگران حرف برای زدن دارید.

5. پاکسازی ذهنی

این روزها سلامت روان، تقریباً و به درستی مورد توجه قرار گرفته است.

نحوه مراقبت از بدن و ذهن ما ارتباط مستقیمی با بسیاری از نتایج زندگی مان دارد.

آشفتگی ذهنی می تواند مانعی برای سلامت و شاد زیستن ما باشد. تفکر بیش از حد، کینه های قدیمی، وقایع گذشته، همه می توانند برای رسیدن به حس آرامش و راحتی، بسیار چالش برانگیز باشند.

انجام یک پاکسازی ذهنی یک بار در ماه، می تواند راهی برای پیشبرد خود در مسیر بهبودی سعادت باشد.

به گذشته سفر کنید تا با ترس های خود مقابله کرده، از دست افرادی که به شما حس تحقیر می دهند خلاص شده و خود را از هرگونه بند و بار احساسی، رها کنید. این به شما کمک می کند تا صدای سرکوبگر درون خود را خاموش کنید.

هرچندوقت یکبار، همه چیزهایی که به شما حس اضطراب و ناتوانی می دهند را بررسی کنید. چرا چیزهایی را که می دانید باعث ناراحتی و اندوه شما هستند، در زندگیتان نگه می دارید؟

به دوش کشیدن بارهای احساسی، بدون انجام کاری برای رهایی از آنها، یک رفتار مخالف شادی و خوشنودی است. مگر اینکه شما یکی از معتادان نارضایتی باشید!

توصیه نهایی

پیدا کردن پاشنه آشیل خوشبختی می تواند سخت باشد. زمان می برد، و به تلاش آگاهانه و اشتیاق صادقانه نیاز دارد. همچنین نشانگر این است که ما آماده هستیم که دست به خودیاری زده و برای بهبود اوضاع خودمان، اقدامتی جدی انجام دهیم.

اما این تحقیق به ما می گوید که علت گمشده ای وجود ندارد و غیرممکن نیست که بطور مداوم خودمان را خوشحال و راضی نگه داریم.

در اینجا چند پیشنهاد جامع وجود دارد:

یکی از کارهایی که می توانید انجام دهید این است که به زندگی خود معنا دهید. و بهترین راه برای حل این مسئله عوض کردن داستان است. در این مورد می توانیم به داستان سفر جان اف کندی به ناسا در سال ۱۹۶۲ اشاره کنیم؛ او در ناسا به یک مستخدم برخورد کرد و وقتی از او پرسید که چه کاری انجام می دهد، پاسخ داد: “به رفتن به کرده ماه کمک می کنم.”

گرتچن روبین به ما می گوید که خوشبختی دو مسیر اصلی دارد که زندگی پر تحرک تری را با خود به همراه دارد:

یک روش از طریق روابطمان است – داشتن پیوندهای قوی و احساس تعلق خاطر.

روش دیگر از طریق بهبود خودشناسی انجام می گیرد – اینکه چه چیزهایی ما را خوشحال یا ناراحت می کند. و بعد زندگی مان را بر اساس ارزش ها و اهداف خودمان، نه دیگران، پایه گذاری کنیم.

این احساس که ما پیشرفتی نمی کنیم، قطعا شادی ما را خراب می کند.

ما باید عاقلانه مقایسه کنیم، علایقمان را پیدا کنیم و تجربیات متنوعی را کسب کنیم.

اینها قرص هایی جادویی نیستند بلکه فرصت هایی هستند تا وقت خود را در اینجا ارزشمند و هدفمند بگذرانیم.

سخن آخر

به دست آوردن خوشبختی، بسیار دشوار است.

تعریف واحدی از رضایت و هیچ راه واحدی برای رسیدن به آن وجود ندارد. این یکی از آن مواردی است که شما نمی توانید و به اصطلاح، احمقانه است که آن را تعیین کنید.

هرروز بیشتر و بیشتر زمزمه هایی از دنیای علم می شنویم که برای رسیدن به شادی باید نقص ها، کاستی ها، و شکست های زندگی را بپذیریم.

البته، پیدا کردن راه حلی برای این مشکل، با دانستن اینکه چه چیزی باعث نارضایتی مان می شود، امکان پذیر است. احساس نارضایتی مداوم، خوب نیست و نیاز به بررسی دقیق تر دارد.

سرانجام، از این تله کلیشه ای اجتناب کنید که می گوید: اگر ناراضی هستید، حتما مشکل از شما است.

داشتن احساس نارضایتی طبیعی است، حداقل برای مدتی.

در غیر این صورت، اگر لحظات غم انگیز و سخت زندگی را نداشته باشید، چطور می خواهید از درخشش لحظات برجسته زندگی خود قدردانی کنید؟

یا همانطور که خواننده بزرگ لئونارد کوئن به ما می گوید:

“در همه چیز شکاف وجود دارد. از این طریق است که نور وارد می شود.”

این نوشته ۱۴ شیوه تفکر متفاوت انسان‌های دارای تفکر قوی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

درمان رفتار دیالکتیکی یا DBT یک درمان مبتنی بر شواهد است که در درمان طیف گسترده ای از اختلالات موثر است. DBT نوعی درمان شناخته شده است که توسط انجمن روانشناسی آمریکا (APA) و موسسه ملی سلامت روان (NIMH) پذیرفته شده است.

در این مقاله، ما درمورد خود DBT و تحقیقاتی که در رابطه با آن انجام شده میپردازیم.

این مقاله شامل موارد زیر است:

• درمان دیالکتیک رفتار چیست؟
• تعریف نظریه
• نگاهی به تکنیک های DBT
• نمونه هایی از DBT
• سوالات متداول درباره DBT
• مداخلۀ DBT چگونه کار می کند؟
• مزایای استفاده از درمان رفتاری دیالکتیکی چیست؟
• استفاده از DBT با کودکان و نوجوانان
• تستهای DBT، ارزیابی ها و پرسشنامه ها
• مداخلات قدرتمند
• تمرین هایDBT و فعالیت
• کتابهای توصیه شده
• نقل قول ها
• یک پیام
• منابع

درمان رفتار دیالکتیکی چیست؟

درمان رفتار دیالکتیکی مبتنی بر این فرض است که مشکلاتی که افراد دارند ناشی از کمبود مهارت می باشد.

میتوان از DBT  به عنوان یک روش درمانی در بسیاری از موارد استفاده کرد:

• افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی
• افرادی که دچار اختلالات غذا خوردن می باشند
• PTSD
• افراد مبتلا به اختلال سوء مصرف مواد
• کسانی که در معرض خطر ابتلا به خودکشی هستند
• نوجوانان
• درمان اختلال دوقطبی
• بیش فعالی
• دانشجویان کالج با اختلال هیجانی

به گفته جان گروول (John Grohol)  DBTیک نوع خاص از روان درمانی شناختی- رفتاری است که در ابتدا برای کمک به درمان اختلال شخصیت مرزی ایجاد شد.

از آنجا  که برای بسیاری از مسائل مربوط به سلامت روان استفاده می شود.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

DBT یک نوع روان درمانی یا گفتمانی است که از یک رویکرد شناختی-رفتاری استفاده می کند که بر جنبه های روان شناختی درمان تأکید دارد.

این نظریه بر پایه این ایده است که برخی از افراد مستعد واکنش در شرایط پیچیده و غیر معمول از شرایط عادی هستن و این بیشتر در موقعیت های خاص احساس شکل می گیرد.

روابطی که احساس، خانواده و یا دوستان را شامل می شود.

این بر اساس این ایده است که سطح انگیختگی در این افراد در چنین شرایطی می تواند در مقایسه با فرد معمولی بسیار سریعتر باشد.

به نظر می رسد که این نوع افراد به سطح بالاتری از تحریک عاطفی دست می یابند در حالیکه مقدار قابل توجهی از زمان را صرف بازگشت به سطوح پایه می کنند.

این  شرایط  یک حالت شدید نوسانی احساسات را بروز میدهد.

این نوع شخصیت ها همه چیز را سیاه و سفید می بینند و  ممکن است به دلیل  نداشتن مهارت های اولیه ای لازم  از بحرانی به بحران دیگر می رسند.

DBTبه آنها مهارت های لازم در یک حالت سالم تر را به آنها آموزش می دهد.

مجموعه ای از شواهد وجود دارند که اثربخشی DBT را  گزارش داده اند.

اولین کارآزمایی کنترل شده تصادفی DBT در سال ۱۹۹۱ توسط دکتر مارشا لینهان و همکارانش منتشر شد.

آنها کشف کردند که DBT پیشرفت های بزرگی را برای زنان مبتلا به BPD  که خودکشی کرده اند و دست به فعالیت های خودآزاری زده اند، نشان داده است.

راهنمای جامع و کامل دانلود جدیدترین کتاب های گویا و صوتی، مقالات و فیلم های آموزشی روز دنیا در اپلیکیشن ذهن

این جمعیت بالینی قبلا جمعیتی محسوب می شد که قابل درمان محسوب نمی شده اند.

درمان فوق به مدت یک سال ادامه داشت و هر چهار ماه یکبار ارزیابی شد وهمچنین درمان کنترل به طور معمول انجام می شد.

در مورد افرادی که تحت رفتاردرمانی دیالکتیکی بوده اند، شواهد کمتری ازاقدام به خودکشی و خودزنی گزارش شده است.

در افراد تحت درمان در اکثر ارزیابی ها گزارشات کمتری داده شد.

نتایج این مطالعه نشان داد که افراد تمایل بیشتری به درمان انفرادی دارند و همچنین دوره های روانپزشکی کمتری را طی کردند.

زمانی که نوبت به ارزیابی میزان افسردگی، ناامیدی، افکار خودکشی رسید هیچ تمایزی بین گروه ها وجود نداشت اگرچه نمرات این ۴ ارزیابی در طول سال کاهش یافتند.

تعریف نظریه

در هنگام معرفی درمان شناختی رفتری ،رویکرد اولیه درمانی به بیماران مبتلا به افسردگی و اضطراب تاثیر مثبتی داشت.

با این حال، این درمان برای کسانی که با اختلال شخصیتی مواجه بودند بسیار دشوار بود و به همین خاطر  تاثیر مثبتی نداشت.

در نتیجه این، روانشناس مارشا لینمانMarsha Linehan بهبود رویکرد اولیه مدل شناختی رفتری را به عهده گرفت.

پیشرفت های Linehan به منظور مدیریت چالش های اختلال رفتاری عاطفی و رفتارهایی که خود سازنده هستند  بوده است  که  با BPD مرتبط میباشند.

مسئله اصلی که او مشاهده کرد  این بود که افراد مبتلا به BPD بسیار حساس هستند. این نوع افراد زمانی که احساس حقارت و بی ارزشی کنند واکنشهای قوی و شدیدی از خود نشان  میدهند.

بسیاری از افراد مبتلا به این اختلالات اغلب در دوران کودکی دچار مشکل شده اند. که مظمنا کمک خاصی به بیمتار نمیکند. با توجه به حساسیت و مسائل مربوط به مراقبین، بسیاری از کودکان در یک محیط عاطفی ضعیف رشد می کنند.

این نوع شرایط عاطفی اغلب باعث احساس پوچی و حقارت در کودکان میشود.

این نوع  احساس پوچی و بی ارزشی زمانی رخ می دهد که  والدین  شروع به تنبیه ، سرزنش و نادیده گرفتن نیازهای کودک میکنند. مادامیکه بچه در حال گریه است دادن نظراتی مانند “بچه ی بزرگی شدی و نباید گریه کنی” احساس  حقارت را به کودک القا میکند چراکه کودک درواقعیت گریه میکند .

این نوع از کودکان مبتلا به BPD اغلب مدت زمان طولانی را برای آرام شدن و بهبودی از نوسانات شدید احساسی نیاز دارند.

این  مشاهدات لینهان را به این حدس وا داشت که ایجاد چالش مداوم و سعی در تغییررفتار افراد مبتلا به BPD تنها منجر به احساس بی ارزشی در آنها می شود.

در نتیجه آنها به یک نوع دیگری از درمان نیاز داشتند. لینهان درپاسخ به این مشاهدات ،چندین متغییر منحصر بفرد برای رویکرد درمانی خود ارائه داد.

یکی از مهمترین پیشرفت ها تاکید بر پذیرش و اعتبار سنجی بود که به نیازهای عاطفی منحصر به فرد  اشخاص مبتلا  تاکید داشت.

این تغییر به عنوان نوعی تعادل برای تاکید بیشتر شناختی-رفتاری سنتی بر تلاش برای تغییر آن حالتها در نظر گرفته شده بود.

نگاهی به تکنیک های DBT

DBT یک مدل درمانی پذیرفته شده است که توسط اداره های سومصرف مواد و خدمات سلامت روانی به عنوان یک روش درمانی مبتنی بر مدرک ثبت و بازبینی شده است.

علاوه بر ساختار منحصر به فرد  این درمان،  DBT همچنین این واقعیت را نشان میدهد که اکثر مردم از مهارتهایشان بهترین استفاده را  میکنند.

اگر کسی کارش را خوب انجام ندهد پس احتمالا مهارتهای لازم را ندارد.

دکترلینهان مهارتهای لازم برای قوی شدن و اصلاح را تعیین کرده است (Hoermann، Zupanik & Dombeck، n.d.).

چهار مهارتی که DBTبه کار میگیرد عبارتند از:

:۱. ذهنیت

2. اثربخشی بین فردی

۳.قواعد هیجانی

4. تحمل درد و رنج

مهارت های ذهنیت در موردبهبود خود آگاهی و درلحظه زندگی کردن می باشد و همچنین ذهنیت منظقی و عاقل را آموزش می دهد.

• ذهن منطقی ،ذهنیست که بامنطق است و مطابق با قوانین عمل می کند.
• ذهن عاطفی برای هر چیزی معنا ایجاد کرده و در مورد اهمیت آنها مانند پیچیدگی روابط به ما اطلاع میدهد.
• ذهن عاقل یک نوع تعادل ایجاد میکند و موجب میشود که فرد هر زمان که لازم است به ذهن عاقل برگردد.

مهارت های اثربخشی بین فردی به افرادکمک می کند تا در تعاملات بین فردی، مخصوصا در مورد درگیری ها، مهارت بیشتری کسب کنند.

آموزش یک سری مراحل به شخص کمک می کند که با ذهن عاقل خود عمل کنند.

مهارت های تنظیم هیجانی به فرد کمک می کند تا احساساتش را درک و با آنها مقابله کند. افراد در مورد  چگونگی عملکرد احساسات ، ارتباط بین تفسیر و احساسات مربوطه، چگونگی پاسخ بدن و نتایج یا ضررهای ناشی از آن یاد میگیرند.

مهارت های تحمل آن دسته از مهارت هایی هستند که فرد می تواند بدون انجام کار اشتباهی از بحران عبور کند. با پذیرش و نگرش غیر قضاوتی به انعطاف پذیری شخص در هنگام گذر از بحران  کمک میکند .

افرادی  تحت درمانBPD هستند، اغلب اوقت سختی را در مواجع با بحران  تجربه میکنند . یادگیری این مهارت ها به این افراد کمک میکند که بدون دخالت رفتارهای ویرانگر از بحران به سادگی گذر کند.

ایده های پذیرش و تغییر در باهم در تناقض هستند. سعی در تغییر چیزی که از قبل آن را پذیرفتهاید   آن هم بدون تصدیق تجربه شخصی  امری دشوار است.

راه حل دکتر لینهان برای حل یکپارچگی این اهداف ظاهرا ناسازگار، این است که  در طی درمان  عقب و جلو رفت. این جایی است که ایده «دیالکتیکی» به وجود آمده است.

اصطلاح دیالکتیک به  فلسفه ی استدلال گفتمان اشاره دارد، در غیر این صورت به عنوان درمان رفتاری دیالکتیکی (DBT) شناخته می شود.

این اساساً اعتقاد اصلی در درمان رفتاری دیالکتیکی لینهان میباشد

مدل DBT استاندارد شامل دو جز اصلی درمان است:

۱. جلسات درمان هفتگی انفرادی.

۲. جلسات درمانی گروهی هفتگی

نمونه‌هایی از DBT مورد استفاده

مطالعات متعددی وجود دارد که اثربخشی DBT را نشان می‌دهند. DBT برای درمان افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، استرس ، خودزنی  و خودکشی موثر است.

DBT و مراکز بهداشت

جامعه بهداشت روانی اجتماعی یا CMHO به عنوان یک پناه‌گاه امن برای کسانی که از اختلالات روانی رنج می‌برند، عمل می‌کنند.

DBT با موفقیت در بخش بهداشت عمومی برای رفتارهای خودکشی و خودزنی و نیز برای افرادی که دارای طیف وسیعی از اختلالات میباشند مورد استفاده قرار گرفته‌است.

نتایج آزمون کاهش یا حذف این رفتارها را نشان داده است که بنظر حیرت انگیز است. نتایج همچنین میزان بالای رضایت کارکنان را نشان می‌دهد که  این درمان منجر به صرفه‌جویی کلی هزینه در سیستم بهداشت روانی می‌شود.

DBT واختلالات غذا خوردن

DBT به کسانی که اغلب تغییر برای آنها دشوار است، تجربه احساسی فراگیر دارند و یا کسانی که واکنش‌های عاطفی شدیدی را تجربه می‌کنند کمک می‌کند.

افراد در یک مرکز سلامت روانی اجتماعی به احتمال زیاد آموزش مهارت‌های گروهی را برای یادگیری ذهنیت، مقررات احساسی، تحمل تروما و اثربخشی بین فردی دریافت می‌کنند. درمان انفرادی نیز ممکن است برای کمک به یکی از این مهارت‌ها به فرد داده شود. ( (How DBT Helps, n.d

به عنوان مثال، زنان با سابقه ی خود زنی و خودکشی و همینطور اختلال شخصیت مرزی میزان بهبودی تشخیص داده شده حدود۶۴ درصد در هنگام بروز اختلالات غذا خوردن افزایش یافته است.

DBT می تواند به افراد مبتلا به اختلالات غذا خوردن کمک کند تا  بیماران بتوانند با چالشهای احساسی پیش آمده سازگارتر باشند که این منجر به نتیجیه ای حیرت آور شده است.

همچنین DBT ممکن است به فرد برای درک بهتر الگوهایی که به طور معمول آن‌ها را هدایت می‌کند تا در رفتارهای مخرب تغذیه سهیم شوند، کمک میکند.

آن‌ها همچنین مهارت‌هایی را یاد خواهند گرفت تا توانایی خود را برای تحمل و کاهش احساسات بدون نیاز به  به بازگشت به غذا و رفتارهای غذایی ، افزایش دهند( (How DBT Helps, n.d

DBT و بیماران ریسک بالا ی PTSD

همچنین DBT می‌تواند برای افراد مبتلا به PTSD نیز مفید باشد. اختلال استرس پس از سانحه ، یک اختلال ناتوان‌کننده‌ای است، که با خاطرات مداخله گر از مشکلات روحی گذشته، اجتناب از موقعیت ها و افکار ترومایی، بی‌حسی عاطفی و نیز  هیجانی  مشخص می‌شود.

DBT از یک مدل چهار مرحله‌ای برای درمان با PTSD استفاده می‌کند. مرحله اول درمان بر استفاده از DBT برای رسیدن به  حس کنترل خودکشی، خودزنی – و دیگر رفتارهای جدی که نیازمند تثبیت قبل از شروع درمان است، متمرکز است.

دومین مرحله درمان، پروتکل نوردهی طولانی DBT (DBT PE) است که توسط دکتر ملانی  هارند توسعه داده شد.

مراحل سه و چهار برای کمک به افراد در مدیریت زندگی روزمره شان طراحی شده‌اند  و همینطور بر روی احساسات  آزادی و لذت از زندگی آنها هم کار میشود. (How DBT Helps, n.d)

پروتکل DBT PE

این پروتکل براساس نوردهی طولانی درمان است، که یک درمان مبتنی بر شواهد برای PTSD است. سازگار با نیازهای منحصربفرد افراد با ریسک بالا و چند مشکل سازگار شده‌است.

DBT با پروتکل PE DBT به عنوان یک درمان سرپایی یکساله برای زنان خودکشی و اختلال استرس پس از تروما مورد ارزیابی قرار گرفته‌است.

این تحقیق نشان داده‌است که DBT با پروتکل PE DBT منجر به میزان بسیار بالایی از بهبود تشخیصی برای PTSD یا ۷۱ – ۸۰ درصد می‌شود.

تحقیقات همچنین شاهد بهبودهای  زیادی در رفتار خودکشی ،خودزنی ، شرمساری، افسردگی، سازگاری اجتماعی، کیفیت مربوط به سلامتی، و عملکرد جهانی بودند.

مطالعات در جامعه سرپایی و خانگی با مردان و نوجوانان نیز در حال انجام میباشد. (How DBT Helps, n.d)

 سوال های رایج در مورد  DBT

روش درمانی DBT چگونه با سایر روشهای درمانی دیگر متفاوت است؟

DBT یک نوع جامع از درمان رفتاری شناختی است. هدف آن درمان افرادی است که کمی یا هیچ پیشرفتی با انواع دیگر مدل‌های درمانی نمی‌بینند.

DBT بر روی استراتژی‌های حل مساله و پذیرش تمرکز دارد و در چارچوب روش‌های دیالکتیکی عمل می‌کند. عبارت دیالکتیکی به فرآیندهایی اشاره دارد که برای ایجاد مفاهیم مخالف با یکدیگر به کار می‌روند.

تفاوت اصلی بین DBT و دیگر مدل‌های درمانی این واقعیت است که DBT اغلب با افرادی کار می‌کند که درمان آن‌ها دشوار است.

DBT به درمان کدام بیماری ها می پردازد؟

DBT در حال حاضر برای درمان افراد مبتلا به بیماری‌های روانی مزمن یا جدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. درمانگران با افرادیکار می‌کنند که به آن‌ها کمک می‌کنند به اهداف خود دست یابند،  پیشرفت کنند و به آن‌ها کمک کنند تا تغییر مثبتی داشته باشند.

برخی از مسایل مشترک DBT عبارتند از:

• خودزنی
• غذاخوردن و مسائل مرتبط با غذا
• اعتیاد
• استرس بعد از تروما
• اختلالشخصیت مرزی

DBT اصولا به درمان چه بیماری می پردازد؟

DBT در اصل برای درمان افراد دارای افکار خودکشی مزمن مورد استفاده قرار می‌گرفت که نشانه‌ای از اختلال شخصیت مرزی محسوب می‌شد.

DBT  در ابتدا توسط چه کسی معرفی شد؟

DBT اولین بار در دهه ۱۹۷۰-توسط لینهان مارشا معرفی شد. لینهانDBT را از طریق کار خود با دو جمعیت سلامت روانی توسعه داد: کسانی که دارای افکار مزمن خودکشی هستند و مبتلا به اختلال شخصیت مرزی هستند.

در سال ۱۹۹۳، اولین دفترچه راهنمای درمانی خود را بنام اختلال شناختی – رفتاری از اختلال شخصیت مرزی منتشر کرد .

روش درمان مداخله ای DBT به چه صورت می باشد؟

DBT از چهار مهارت که پیش از این مورد بحث قرار گرفته بود بهره می‌برد: ۱. ذهنیت ۲. سختی تحمل ۳. اثربخشی فردی ۴. تنظیم عاطفی با استفاده از این چهار مهارت یک فرد تحت درمان DBT در چهار مرحله درمان خواهد  شد. ، درمانگر در یک سطح پایه سعی خواهد کرد تا افراد را از جایی که هستند به جایی که میخواهند منتقل کنند.

چهار مرحله درمان DBT عبارتند از:

* مرحله اول برای بدست آوردن کنترل.

* مرحله دوم: انتقال احساسات به شیوه‌ای مناسب.

* مرحله سوم: یادگیری برای حل مشکلات به عنوان بخشی از زندگی عادی.

* مرحله چهار – حرکت به سمت احساس کامل به عنوان یک فرد.

در مرحله اول, فرد تلاش می‌کند تا حس کنترل را به دست آورد. آن‌هایی که از dbt استفاده می‌کنند ممکن است سابقه بی‌احتیاطی یا حتی خارج از کنترل داشته باشند.

همچنین ممکن است برای خودشان یا دیگران خطرناک تلقی شوند.

به فرد در ایجاد روابط مثبت کمک می‌کند و به آن‌ها کمک می‌کند تا احساسات خود را بهتر درک کنند.

DBTهمچنین به فرد در ایجاد حس توجه کمک می‌کند.

مرحله دوم درباره بیان احساسات است. DBT به فرد کمک می‌کند تا احساسات خود را به شیوه‌ای مناسب بیان کند تا احساس ناراحتی نکند.

در مرحله سوم, فرد یاد می‌گیرد چگونه با زندگی بهتر زندگی کند. در این مرحله, مشتری تکنیک‌های حل مساله ساده را یاد می‌گیرد چرا که یاد می‌گیرند چگونه بین وضعیت‌های جدی و مشکلاتی که در زندگی روزمره رخ می‌دهند, تفاوت قائل شوند.

در مرحله چهارم, فرد یاد می‌گیرد چگونه حس کامل بودن را احساس کند. این مرحله تماماً در مورد کمک به فرد در یافتن حس رفاه و زندگی شاد است.

فواید رفتار درمانی دیالکتیک کدام ها هستند؟

بیش از ۳۰ سال تحقیقات اثربخشی “رفتار درمانی” را اثبات کرده‌اند.

براساس این تحقیق گسترده، DBT با هم‌کاری Cochrane به عنوان درمان باقویترین سودمندی برای اختلال در DPB یا اختلال شخصیت مرزی شناخته شده ‌است.

TBD نیز دارای قوی‌ترین حمایت تحقیقاتی برای DPB توسط بخش ۱۲ انجمن روانشناسی آمریکا می‌باشد.

فواید DBT عبارتند از:

• کاهش رفتارهای خودکشی و خودزنی.
• کاهش افکار مربوط به خودکشی و افسردگی برای نوجوانان که دارای  ویژگیهای BPD میباشند.
• در پیش‌گیری از افراد در معرض خطر از پیشرفت معیارهای تشخیصی کامل برای BPD، مفید است.
• کمک به افراد DPB، استراتژی‌های موثرتر برای تنظیم احساسات به منظور دستیابی به احساسات، رفتارها و افکار متعادل‌تر.

DBTبه عنوان یک درمان جامع,  با توجه به Dimeff & linehan (2001) پنج   نقش زیر را ایفا میکندBPD

1. به افزایش توانایی‌های رفتاری کمک می‌کند.

۲. بهبود انگیزه برای تغییر با کمک به  مهار و احتمالات تقویتی.

۳. اطمینان از اینکه توانمندی‌های جدید به محیط طبیعی تعمیم می‌یابند  را فراهم می‌کند.

۴. محیط درمان را به منظور پشتیبانی مناسب از فرد و هم درمانگر شکل میدهد.

۵. استفاده از قابلیت‌های درمانگر از نظر ارائه انگیزه برای درمان موثر افراد.

 DBT برای کودکان

با توجه به فن‌آوری رفتاری، شرکت آموزش موسسه لینهان، DBT می‌تواند برای نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

اگر چه در اصل برای بزرگسالان معرفی شده است، DBT  برای نوجوانان در سنین بین ۱۲ تا ۱۸ سالگی کاملاً موثر است.

درمان برای نوجوانان نیز شامل همین نوع استراتژی درمانی و نیز اهداف اولیه‌ای است که بزرگسالان دریافت می‌کنند، با این حال، این نوع درمان والدین را نیز درگیر میکند.

این امر به شناسایی الگوهای رفتاری دشوار میان نوجوانان و خانواده‌های آن‌ها کمک می‌کند.

استفاده از DBT در این گروه سنی معمولاً در مقایسه با درمان بزرگسالی که در طول ۲۴ تا ۲۴ هفته به طول می‌انجامد، در زمان کمتری انجام می‌شود.

این نوع درمان حداقل یک سال پس از پایان درمان اولیه صورت میپذیرد.DBT برای نوجوانان شامل چهار حالت اولیه درمانی است:

۱. درمان انفرادی.

۲. جلسات خانواده دوره‌ای برای نوجوانان و والدین و / یا مراقبان.

۳. مهارت‌های گروهی برای یادگیری مهارت‌های DBT مانند تمرکز حواس، تحمل پریشانی، مقررات احساسی و اثربخشی بین فردی

۴. مربی اختصاصی که در استفاده از مهارت‌های DBT یا شرایط بحرانی کمک می‌کنند.

روانپزشکان همچنین در تیم‌های مشاوره درمانی  برای کمک  به درمان موثر افراد نیز حضور دارند.

DBT آزمایش‌ها، ارزیابی‌ها و پرسشنامه‌ها

 پروتکل مدیریت ریسک ارزیابی ریسک (LRAMP)

پروتکل مدیریت ریسک ارزیابی ریسک (LRAMP) یک چارچوب پشتیبانی تجربی و جامع است که برای ارزیابی ریسک عوامل انتحاری و حفاظتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این یک راهنما برای درمانگر می باشد تا گزینه‌های منطقی را برای مداخله در رفتار خودکشی در نظر بگیرد.

این ارزیابی شامل یک چک لیست برای ارزیابی، مدیریت و مستند سازی ریسک خودکشی است.

همچنین ساختاری برای مستندسازی فراهم می‌کند که به درمانگر امکان می‌دهد تا به طور واضح ارزیابی و مداخلات را در جلسه توصیف کند که می‌تواند به پیگیری و نیز تصمیم‌گیری کمک کند.

پروتکل ارزیابی ریسک (WA UWRAP)

UWRAP یک ابزار خوب دیگر برای ارزیابی خطر خودکشی و پروتکل‌های اضطراری است. UWRAPدر ابتدای هر جلسه ارزیابی یک فرم کسب اطلاعات وجود دارد که به معنی   ارزیابی افراد است. پروتکل بهبود وضعیت برای کمک به اندازه‌گیری وضعیت ذهنی فرد نیز در نظر گرفته می‌شود.

فهرست علائم شخصیت مرزی

فهرست نشانه های شخصیت مرزی یا فهرست23_ BSL حاوی ۲۳ سوال است که به سنجش احساست افراد کمک میکند.۱۱ سوال اضافی دیگر در لیست LSB به عنوان مکمل وجود دارند: آیتم‌های ارزیابی رفتاری

دستورالعمل‌های امتیازدهی نیز ارائه شده ‌است.

نوع و امتیاز DBT – WCCL

DBT  برای سنجش شیوه‌های مقابله طراحی شده‌است و افراد با این روش می‌توانند به بررسی و ارزیابی روش‌های مختلف که  به سازگار شدن با حوادث استرس زا در زندگی کمک می کنند  فکر کنند.

دستورالعمل‌های امتیازدهی نیز ارائه شده‌است.

مداخلات قدرتمندی در DBT وجود دارد. برخی از قویترین روشهای مداخله ای، مهارت‌های تنظیم احساسات هستند.

وقتی کسی یک احساس را تجربه می‌کند،نوعی رفتار معمولاً با آن همراه می‌شود.

برای مثال، اگر شما احساس نگرانی و یا ناراحتی می‌کنید، احتمالاً تمایل دارید بحث کنید.

اگر شما احساس افسردگی می‌کنید، احتمالاً میل به انزوا خواهید داشت.

انجام یک اقدام مخالف می‌تواند به شما کمک کند حالت عاطفی خود را تغییر دهید. به جای بحث کردن، می‌توانید به آرامی صحبت کنید. به جای انزوا می‌توانید با دوست خود بیرون بروید.

این یک مهارت ساده و در عین حال موثر است.

بدن و ذهن به شدت به هم مرتبط هستند. سلامت هر کدام از این بخش ها بخش دیگر را تحت تاثیر قرار میدهد . یک بدن ناسالم  به سختی میتواند احساسات سالم را مدیریت کند.

۲.  مهارت تنظیم عاطفی ، P.L.E.A.S.E

مخفف P.L.E.A.S.E  این عبارت برگرفته از اعمال زیر میباشد:

• درمان فیزیکی بدنتان را فراموش نکنید
• دائما در حال یادگیری باشید
• سالم غذا بخورید
• از داروهای روان گردان بپرهیزید
• خوب بخوابید
• ورزش را از یاد نبرید

این ها اعمال آسانی هستند اما باید حتما آنها را به خاطر داشته باشید.

تمرکز بر اتفاق های مثبت

تنها انسان است که بر روی افکار  منفی متمرکز است.

گاهی باید به خودمان یادآوری کنیم که  نیمه پر لیوان را ببینیم و مثبت فکر کنیم. برای مثال, اگر ده تعریف و یک انتقاد بشنوید, احتمالاً بر روی انتقاد تمرکز خواهید کرد!

این تمرین می‌تواند با انجام فعالیت‌های مثبت کوچک هر روز به فرد در داشتن تفکری مثبت کمک کند. با اینکه یک فعالیت مثبت ممکن است زندگی شما را خیلی تغییر ندهد اما تاثیر آن بسیار زیاد است.

برخی فعالیت‌های مثبت سریع که می‌توانید انجام دهید عبارتند از:

• یک غذای آرامش‌بخش بدون عجله داشته باشید
• فیلم تماشا کنید.
• از دوستان یا خانواده خود دیدن کنید.
• بازدید از باغ‌وحش یا موزه محلی.
• در طبیعت پیاده روی کنید
• یک شب استراحت کنید.
• از هدفون گوش کنید و به موسیقی گوش دهید و کار دیگری انجام ندهید.
• یک سرگرمی جدید را امتحان کنید

فعالیتهای تحمل استرس _ انحراف

A.C.C.E.P.T.Sاین یک فعالیت عالی دیگر است. احساسات منفی معمولاً تا حدی طول می‌کشد تا فروکش شوند. اگر تا زمانی که احساسات فروکش کند حواس خود را پرت کنید, ممکن است بتوانید کارها را بهتر انجام دهید.

 فعالیت‌ها. سعی کنید در فعالیت‌هایی شرکت کنید که به افکار و تمرکز نیاز دارند. این فعالیت می تواند یک سرگرمی، شغل ، یا پروژه و هر چیز دیگری باشد.

مشارکت. روی چیزی غیر از خودتان تمرکز کنید. برای مثال, شما می‌توانید داوطلبانه  یک کار خوب یا هر چیز دیگری را امتحان کنید.

مقایسه‌. وضعیت خود را با دیگران مقایسه کنید. همچنین می‌توانید زمانی را به یاد داشته باشید که در زمان سختی بودید و یا زمانی که شخص دیگری دچار مشکل شده بود.

عواطف. فعالیتی را امتحان کنید که احساس رقابتی مانند تماشای یک فیلم خنده‌دار, یا گوش دادن به موسیقی آرامش‌بخش را ایجاد می‌کند.

کنار زدن افکار منفی سعی کنید افکار منفی را روی تکه کاغذ بنویسید و آن را  پاره  کنید و آن را دور بریزید. از فکر کردن درباره موقعیت کنونیتان تا زمانی که بهتر شوید خودداری کنید.

افکار. وقتی احساساتان شما را دربرمیگیرد بر افکار خود تمرکز کنید. تا ده بشمارید, یک شعر بنویسید و یا کتابی را بخوانید.

حواس. حواس خود را با احساسات فیزیکی مانند یک نوار پلاستیکی پرت کنید و آن را روی مچ خود قرار دهید و یا یک تیکه یخ را در دستان خود نگه دارید. همچنین می‌توانید چیزی شبیه لیمو ترش بخورید.

فعالیتها و تمرین های  DBT

در اینجا بسیاری از تمرین‌ها و فعالیت‌هایی که می‌توانند به عنوان بخشی ازDBT  باشند وجودد دارند مانند :  تمرین هوشیاری

هوشیاری چیست؟

هوشیاری اساساً حالت اگاهی نسبت به چیزی است که در حال حاضر رخ می‌دهد، از جمله آگاهی از افکار، احساسات و احساسات خود.

همه چیز در مورد آگاه بودن از افکار، احساسات و احساسات در زمان حال است. هدف این نیست که ذهن خود را کاملاً  روشن کنید و یا فکر کردن را متوقف کنید، بلکه ۱۰۰ % توجه خود را در حال حاضر و اکنون در اینجا و در حال حاضر متمرکز کنید.

هنر هوشیاری به شما این امکان را می‌دهد که از افکار خود آگاه شوید بدون اینکه در دام آن‌ها گرفتار شوید. انجام این کار به روش غیر منتقدانه، به شما این امکان را می‌دهد که هر احساسی را که دارید بپذیرید.

اگر نگران هستید، می‌توانید قبول کنید که نگران هستید.

اگر ناراحت هستید، می‌توانید آن را به عنوان یک احساس معتبر تشخیص دهید.

شما می‌توانید به عنوان مثال بگویید: “من نگران هستم، و این خوب است.”

چند فایده در این زمینه عبارتند از:

• کاهش اضطراب و افسردگی
• بهبود حافظه و تمرکز
• کم‌تر در مورد آن فکر کنید و یا دوباره مشکل را مرور کنید
• توانایی بهتر مدیریت احساسات
• سازگاری بهتر با شرایط استرس زا
• رضایت بیشتر از روابط
• بیشتر یک حالت آگاهی است تا یک تمرین

این اطلاعات از کاربرگ هوشیاری در وبسایت  therapistaid.com می باشد.

فعالیت‌هایی مانند فکرکردن در حال راه رفتن و ایجاد زمان آرام، از فعالیت‌های مربوط به هوشیاری هستند که ممکن است مفید باشند.

برای دسترسی به این فعالیت‌ها در جعبه‌ابزار روانشناسی مثبت ما بر روی لینک‌های زیر کلیک کنید.

مهارت اثر گذار بین فردی DBT

بهبود مهارتهای اثرگذار بین فردی به فردکمکم میکند تا بهتر با دیگران کنار آید. بعضی از روشهای شگرفی که در این رابطه انجام میشود شامل تمرینهای  G.I.V.E  و FAST می باشد.که مخفف نکات زیر هستند:

اثربخشی رابطه  تمرین به  اثربخشی رابطه کمک می‌کند. روابط نه تنها چیزی است که ما نیاز داریم بلکه در مورد نیازهای دیگر نیز صدق می‌کند.

ملایم بودن یعنی حمله نکردن, تهدید یا بیان قضاوت در طول تعاملات. این در مورد پذیرش درخواست‌های شما است.

علاقه مند شدن. این در مورد نشان دادن علاقه واقعی به شخص دیگری است.

اعتبار سنجی. اعتبار سنجی ابزار سنجش افکار و احساسات دیگران است. همچنین در مورد تصدیق احساسات دیگران و تشخیص زمان درخواست و احترام گذاشتن به دیگران نیز هست.

آسان نگر. این در مورد داشتن یک نگرش ساده و به یاد آوردن لبخند و عمل کردن است.

اثربخشی احترام به نفس, در مورد عزت‌نفس است. گاهی در روابط, ممکن است به اعتقادات خود خیانت کنیم تا برای آنچه می‌خواهیم موافقت کنیم.

عادل. این در مورد عادلانه بودن نه تنها برای خود بلکه برای دیگران است.

عذر خواهی.  تا زمانی که نیاز نباشد عذرخواهی نکنید، برای درخواست عذرخواهی نکنید وبرای نظرمخالف خود ایده داشه باشید .

ارزش. ارزش‌های خود را برای اینکه دوست داشته شوید و یا به چیزی برسید  به خطر نندازید.  برای آنچه به آن اعتقاد دارید ایستادگی کنید.

صداقت. از عدم صداقت مانند اغراق, با درماندگی به عنوان نوعی دروغ خودداری کنید.

تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss انجام میشود.

مهارتهای تحمل تروما

پذیرش رادیکال،  مهارت تحمل ترومااست. گاهی اوقات ما دچار مشکلی می‌شویم که  از کنترل ما خارج است. در این شرایط ما فکر میکنیم که این عادلانه نیست و یا ما نباید این مشکل را داشته باشیم .اینطور فکر کردن باعث بدتر شدن اوضاح میشود.

پذیرش رادیکال یک روش سالم‌تر برای فکر کردن است. به جای تمرکز بر روی این که  میخواستید اوضاح چطور باشد ، می‌توانید مشکل یا وضعیت را به همان طور که هست، تشخیص دهید.

پذیرش چیزی شبیه دوست داشتن یا بخشش چیزی نیست. یادگیری برای پذیرفتن مشکلاتی که خارج از کنترل ما هستند منجر به عصبانیت، استرس و اضطراب می‌شود.

به عنوان مثال، شما برای شغلی که فکر میکردید ایده ال بوده اید انتخاب نشده اید:

• تفکر معمول ما را به این باور می‌رساند که این وضعیت عادلانه نیست.
• از سوی دیگر، پذیرش رادیکال به ما کمک می‌کند درک کنیم که از اینکه برای این شغل پذیرفته نشده ایم نامید شده ایم،اما می‌توانیم بپذیریم که حتما شخص  مناسب دیگری را برای این شغل یافته اند.

این نوشته درمان رفتار دیالکتیکی (DBT) چیست؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

اگر مرزهای واضحی تعیین نکنید، زندگی حرفه‌ای و شخصی‌تان می‌تواند به هم بریزد.

دخیل کردن زندگی خصوصی‌تان در فضای کار یا حتی بدتر، دخیل کردن کارتان به فضای خانه بسیار خطرناک است.

ممکن است مسیر دشواری برای تمایز قائل شدن بین کار و زندگی‌تان در پیش داشته باشید و گاهی‌اوقات ممکن است تفاوتی میان‌شان نبینید –درحالی‌که باید با هم تفاوت داشته باشند.

ایجاد تمایز میان آن دو به شما کمک می‌کند تا جریان کلی سلامت روان خود را حفظ کنید.

همچنین شما را مطمئن می‌سازد که به‌هم‌ریختگی ذهنی غیرضروری نخواهید داشت.

به‌هم‌ریختگی ذهنی نشانه‌ای رایج برای افراد شلوغ بوده و جزو پدیده‌های ذهنی انسان‌های مدرن است.

به‌هم‌ریختگی ذهنی فکر کردن درباره کار در خانه و برعکس است، دردسر داشتن در خوابیدن است چرا که ذهن شما به طور دائم درگیر است یا به خاطر شلوغی و به‌هم‌ریختگی با کمبود تمرکز مواجه می‌شود.

به‌هم‌ریختگی ذهن یعنی شما به‌ندرت استراحت می‌کنید.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

اگر می‌خواهیم کاملاً از زندگی رضایت داشته باشیم، از بین بردن به‌هم‌ریختگی ذهنی ضرورت پیدا می‌کند.

تعیین مرز، آزادی را از بین نمی‌برد؛ درواقع، برعکس عمل می‌کند.

توانایی ما در انتقال از کار و بازی را تقویت می‌کند و هر چیز را سر جایشان می‌گذارد. مرزهای سلامتی میان آن دو را نیز تقویت می‌کند.

آشوب، گیجی و استرس را از بین می‌برد. فهمیدن و ارزش قائل شدن برای مرزها باعث موفقیت می‌شود.

وقتی میدانیم چطور مسائل مربوط به کار را سر کار رها کنیم و مسائل مربوط به خانه را در خانه، می‌توانیم از حواس‌پرتی که باعث افزایش عملکرد و تمرکز ما می‌شود، پرهیز کنیم.

راز واقعی مانور بین کار و خانه در مدیریت مناسب زمان و کاهش واکنش عاطفی قرار دارد.

راز مدیریت زمان و عدم واکنش منجر به تمرکز می‌شود.

بررسی جامع و کامل بهترین قفل های دیجیتال و الکترونیکی هوشمند بازار در سال ۲۰۱۹

وقتی متمرکز هستیم، هیچ فضایی برای به‌هم‌ریختگی ذهنی وجود نخواهد داشت. به شکل طبیعی درست همان‌طور که ابری به استراتوسفر می‌رود یا خورشیدی پشت افق پنهان می‌شود، آن هم کنار می‌رود.

چالش در تعادل وجود دارد. بسیاری آن را تعادل کار-زندگی می‌نامند.

با این حال ما انتخاب می‌کنیم آن را چه بنامیم، اگر می‌خواهیم حس تعادل و افزایش سلامت روان داشته باشیم، جدا نگه‌داشتن این دو جهان از هم امری حیاتی تلقی می‌شود.

شفافیت ذهنی در خانه و کار در دسترس ما قرار دارد.

با انجام کمی اصلاحات، به زندگی‌ای نزدیک می‌شویم که نه‌تنها متعادل بلکه بسیار رضایت‌بخش است.

برای داشتن فردایی بهتر از همین امروز شروع کنید و به‌هم‌ریختگی‌های ذهنی‌تان را از بین ببرید.

طراحی کل زندگی شما یکپارچه‌تر خواهد شد، کیفیت زندگی شما بسیار بهتر از قبل خواهد شد و ذهن شما باهوش‌تر از قبل عمل خواهد کرد.

در ادامه ۵ راه برای از بین بردن به‌هم‌ریختگی ذهنی وجود دارد:

1. حدومرز تعیین کنید.

حدومرز مشخی را با توجه به موضوع مورد بحث در خانه و محل کار تعیین کنید –و به آن پایبند باشید.

صحبت درباره ضرب‌العجل‌ها، مشتریان ویژه، همکاران و ملاقات‌ها نباید پشت میز شام انجام شود.

همچنین سالن غذاخوری محل کار جای مناسبی برای مطرح کردن مسائل زندگی خصوصی‌تان نیست.

البته می‌توانیم داستان‌های کار را با خانواده و مسائل خانوادگی را با همکاران به اشتراک بگذاریم، اما باید محدودیت‌هایی قائل شویم.

هرگز نگذارید تنها موضوعات مکالمات‌تان، این چیزها باشند؛ اجازه دهید مکالمات و موضوعات مختلفی برای صحبت به وجود آید.

2. با نوشتن، ذهن‌تان را پاک کنید.

وقتی شک دارید، بنویسید.

یک دفترچه روزانه برای کار و خانه داشته باشید که به شما فضایی برای نوشتن از ناامیدی‌های‌تان بدهد و بتوانید مرزهایتان را حفظ کنید.

خستگی ذهنی و ناامیدی معمولاً وقتی رخ می‌دهد که ذهن و بدن ما لبریز شده باشد.

با حذف احساسات از درون و جایگزین کردن‌شان با جهان بیرون، سلامت روان شما به طور خودکار بهبود می‌یابد. زمانی زندگی‌مان غنی و ارزشمند خواهد شد که فضای ذهنی‌مان پاک باشد.

همچنین فضای ذهنی‌مان را برای فعالیت بیشتر، افکار مهم‌تر و خلاقیت باز می‌گذاریم.

3. حواس‌جمع باشید.

در همه فعالیت‌ها حواس‌جمع باشید. اگر کار می‌کنید، شش‌دانگ حواستان به آن جمع بدهید؛ اگر بازی می‌کنید به کار فکر نکنید.

حواس‌جمع بودن، ذهن‌تان را تقویت می‌کند. ذهنی که بتواند تمرکز کند، ذهن سالمی است.

ذهن احساسی حواس‌پرت و لبریز از فکر، واکنش نشان می‌دهد.

چیزی که به دنبالش هستیم، متانت است، ما باید یاد بگیریم که رها کنیم و خودمان را از هر چیزی که دیگر برایمان کارکردی ندارد پاک نگه‌داریم.

4. وابسته نباشید.

افکارتان را مشاهده کنید و بگذارید سیال باشند. بسیاری‌اوقات افکار بدون هشدار می‌آیند، اما بهترین کار این است که فقط متوجهشان باشید و ناپدید شدنشان را ببینید بجای اینکه به آن‌ها توجه کنید.

هر فکر را به شکل یک ابر تصور کنید. آن را ببینید که وارد فضای فکرتان می‌شود و سپس به آن اجازه خروج دهید.

بگذارید ابرها بالا و پایین یا چپ و راست بروند اما بدانید هر زمانی که ابری وارد مغز می‌شود، باید از آن خارج شود.

یادآوری به خودمان که همه افکار و احساسات موقتی هستند، هرگونه وابستگی را از بین می‌برد و فشار ذهن را از افکار و احساسات غیرضروری دور می‌سازد.

5. طبقه‌بندی کنید.

برای بهره‌وری بیشتری، برنامه‌ریزی کنید.

فضایی که پاک به نظر می‌رسد آسان‌تر می‌تواند در زندگی تعادل ایجاد کند.

یک خانه یا دفتر مرتب نشان از ذهنی مرتب دارد. شروع به درست کردن به‌هم‌ریختگی‌ها کنید و مطمئن باشید مغزتان به زودی همین روش را پی می‌گیرد.

اگر چیزی دیگر باقی نمانده باشد، راحت‌تر می‌تواند در مکانی مرتب کار کنید.

دیگر نیازی نیست زمانی را صرف چیزهایی کنیم که از دست رفته‌اند.

احساس حرفه‌ای بودن بیشتری می‌کنیم. تمرکز افزایش می‌یابد و در عوض بهره‌وری نیز افزایش می‌یابد.

این نوشته ۵ راه دقیق برای از بین بردن به‌هم‌ریختگی ذهنی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

آنها در مورد ورزش، آهسته دویدن، سر زدن به باشگاه ورزشی و… صحبت میکنند؛ اما هرگز در مورد سلامت روانی شان صحبت نمیکنند.

سلامت روان شامل بهزیستی روانشناختی، اجتماعی و عاطفی ما میشود. این امر بر نحوه تفکر، احساس و نحوه عملکرد ما در زندگی روزمره تاثیر میگذارد.

توانایی تان در مقابله با احساسات، استرس، نحوه معاشرت با دیگران و تصمیمی گیری، تا حد زیادی از زاویه روانی تان بررسی و تعیین میگردد.

چرا باید به سلامت روان توجه کنیم؟

در گذشته انسانها فقط بر اهمیت بهزیستی جسمی تاکید میکردند. به همین دلیل است که ما اسپارتها و بربرها را داریم، که برای زنده ماندن، بدن خود را ورزیده کرده و می ساختند.

اما در دنیای امروز، سلامت روان مان به همان اندازه حائز اهمیت است.

دانلود انواع کتاب های صوتی موفقیت و انگیزشی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

ما نمی توانیم متعادل شویم اگر فقط به سلامتی جسمی خود توجه داشته باشیم و وضعیت روانی مان را نادیده بگیریم.

این امر به ویژه در صورتی که می خواهید زندگی خوبی داشته باشید و نتایج خارق العاده ای را در هرجا کسب کنید، صادق است.

هنوز قانع نشده اید؟

در اینجا چند دلیل وجود دارد که تبیین می کنند سلامت روان به اندازه سلامت جسمی دارای اهمیت است:

۱.) سلامت روان شما می تواند بر وضعیت جسمی تان تاثیر بگذارد.

افرادی که از مشکلات روحی/ روانی رنج می برند، مستعد ضعف سیستم ایمنی هستند. این مورد امکان راحتتر بیمار شدنشان را فراهم می­آورد. شاون لیم

۷ گام عملی برای به حداکثر رساندن پتانسیل های روزانه تان

آیا میدانید بین بدن و ذهن شما ارتباط محکمی برقرار است؟ به عنوان مثال وقتی دردهای جسمی دارید، ممکن است کار وزندگی خانوادگی شما تحت تاثیر قرار گیرد.

اما این مورد، حالات روحی شما را نیز تضعیف می نماید و درقالب استرس، اضطراب، یا افسردگی تجلی می­یابد.

نقطه مقابل نیز صادق است. طبق مطالعات، مشکلات سلامت روان میتواند باعث بدتر شدن سلامت جسمی تان نیز گردد.

به عنوان مثال: اگر دچار اضطراب و افسردگی مزمن هستید، ممکن است در خواب مشکل داشته باشید.

بنابراین، سلامت جسمی خود را در معرض خطر قرار دهید.

نه تنها، علم ثابت کرده که افرادی که از بیماری روانی رنج می برند، ایمنی کمتری دارند، که موجب می گردد زودتر بیمار شوند؛ بلکه پزشکان دریافته اند که وقتی به مشکلات سلامت روان پرداخته می شود، بسیاری از بیماران پیشرفتهایی در سلامت جسمی شان گزارش می کنند.

برای تغییر زندگی‌تان چطور باید با خود آینده‌تان صحبت کنید؟

بنابراین به یاد داشته باشید: اگر از نظر جسمی ضعیف هستید، می تواند برسلامت روانتان نیز تاثیر بگذارد.

در عین حال، اگر از نظر روحی ضعیف هستید، می تواند بر سلامت جسمی تان نیز تاثیر بگذارد.

۲.) سلامت روان شما بر ثبات مالی تان نیز تاثیر می گذارد.

بیشتر مردم از اینکه چگونه آمادگی ذهنی می­تواند بر ثبات مالی تاثیر بگذارد، آگاهی ندارند، زیرا ارتباط آن با سلامت جسمی مان چندان آشکار نیست.

طبق مطالعه ای که توسط ژورنال آمریکایی روانپزشکی انجام شده است، افرادی که از بیماری روانی رنج می­برند ۴۰% کمتر از افرادی که در وضعیت روحی خوب هستند، کسب درآمد می کنند.

در این مطالعه، همچنین مشخص شد که افراد مبتلا به بیماری روانی درمان نشده یک سوم از کل بی خانمان ها را تشکیل می­دهند که حدود ۱۶ % است.

مشکلات بهداشت روانی، میتواند بهره وری تان را نیز از بین ببرد.

سازمان بهداشت جهانی گزارش داد که سالانه بیش از ۲۰۰ میلیون روز کاری به دلیل افسردگی، از بین می­رود.

تقریبا نیمی از ۱۰ دلیل اصلی ناتوانی ناشی از مشکلات سلامت روان در جهان ، افسردگی، است.

۵ مزیت خلاقانه رؤیاپردازی: چیزهایی که با رویا پردازی می توانیم به آنها دست پیدا کنیم

به طور کلی، افرادی که مشکلات ذهنی دارند، بیشتر از افراد دیگر، مکررا از مرخصی پزشکی استفاده می کنند. به نظر نمی رسد که حتی در هنگام کار، کاملا به وظایف خود توجه کنند.

بنابراین سلامت روان خود را دست کم نگیرید. همانند سلامت جسمی تان، با آن رفتار کنید.

۳.) سلامت روان شما می ­تواند بر خانواده تان تاثیر بگذارد.

عزیزانمان اغلب با حداکثر تاثیرات ناشی از مشکلات و مسایل مرتبط با سلامت روان مان مواجه و متاثرهستند. شاون لیم

دلیل مهمی که تبیین میکند سلامت روان حائز اهمیت است این است که می تواند بر خانواده فرد تاثیر بگذارد.

به عنوان مثال، کودکان مبتلا به مشکلات بهداشت روان، بیشتر در خطر سوء استفاده، بی توجهی و همچنین انواع سوءاستفاده های عاطفی و رفتاری قرار میگیرند.

غالبا وقتی کسی به سمتشان نمیرود، خود را از دیگران جدا می کنند.

متاسفانه این تاثیرات میتوانند در بزرگسالی به وجود بیایند. این احتمال وجود دارد که این کودکان بزرگتر شده و دچار مشکلات روحی و روانی شوند که نیاز به معالجه داشته باشند.

پدر چهارفرزند که از افسردگی مزمن رنج می برد.

به این فکرکنید که چگونه همسر و چهارفرزندش می­توانند با وی کنار بیایند.

این عزیزان هستند که اغلب با فشار اقتصادی، از دست دادن شغل، استرس و سایر مشکلات ناشی از مسائل بهداشت روان بیشترین تاثیرپذیری را دارند.

به همین دلیل، گاهی اوقات بهبودی برای کل خانواده پیشنهاد میشود تا همه بتوانند شفا یافته و با قدرت پیش بروند.

۴.) درمان نشدن بیماری روانی حاد یا بی ثباتی، ممکن است به خطراتی منتج گردد.

بحثهایی در مورد بیماری روانی درمان نشده و ارتباط آن با جرایم خشونت آمیز صورت گرفته است.

همچنین مسئله استفاده از مواد مخدر یا الکل نیز مطرح شده که باعث میشود، افراد دارای مشکلات بهداشت روان، رنج بیشتری را متحمل گردند.

اما شاید نگرانی جدی تر این باشد که چگونه افراد دارای اختلالات روانی معمولا قربانی جرم خشن می­شوند.

در حالی که مطالعات هنوز هم در مورد پیوند بین خشونت و مسائل روانی مزمن درمان نشده در حال انجام است، افراد مبتلا به چنین مشکلاتی متاسفانه به هدف سوءاستفاده یا بدرفتاری بدل می­شوند.

در حقیقت، مرکز خدماتی در کارولینای شمالی کشف کرده است که افراد دارای مشکلات روحی شدید، که دارو مصرف نمی­کردند، ۲.۷ برابر بیشتر قربانی جرم خشن بودند.

۵.) سلامت روانی خوب میتواند زندگی طولانی­تر و شادتری برایتان به ارمغان آورد.

ارزیابی خودتان را بیاموزید. روزانه دلایل زیادی به خود برای لبخند زدن و شاد ماندن، ارائه دهید. شاون لیم

آیا میدانید وضعیت روانی تان میتواند بر امید به زندگی شما تاثیر بگذارد؟

مطالعه ای در مجله پزشکی بریتانیا ۲۰۱۲ نشان می دهد افرادی که حتی دارای مشکلات روحی و روانی خفیفی هستند، ممکن است امید به زندگی کمتری داشته باشند.

همچنین مشخص شده کسانی که از مشکلات روانی مزمن مانند افسردگی و اضطراب رنج می­برند، خطر مرگ ( مربوط به بیماری های قلبی) را به ۹۴% افزایش دهند.

اگرچه ممکن است مشکلات روحی و روانی شدید نداشته باشید، اما دائما احساس افسردگی، نگرانی یا وحشت می­تواند عواقب جدی را به همرا ه داشته باشد و جنبه های زندگی تان را تحت تاثیر قرار دهد.

بنابراین یاد بگیرید که برای خود ارزش قائل شوید: مرتبا ورزش کنید؛ مراقبه و یوگا را تمرین کنید؛ از سیگار و الکل خودداری کنید- به خودتان دلایل بیشتری برای لبخند زدن و خوشحال ماندن هر روزه ارائه دهید.

اینها روشهای خوبی برای بهبود سلامت روان و بهزیستی شما هستند.

در حال حاضر شما باید بدانید که مراقبت از ذهن و بدنتان نه تنها به معنای زندگی طولانی­تر، بلکه کیفیت بهتر نیز خواهد بود.

از این رو هر زمان که نشانه ای از بیماری روانی وجود داشته باشد، در اسرع وقت به دنبال داروهای مناسب و معالجه باشید.

اجازه ندهید مشکل بزرگ شود و زندگی تان را تحت تاثیر قرار دهد.

این نوشته چرا سلامت روان به اندازه سلامت جسم از اهمیت برخوردار است؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

میل زیاد به تجربه دوباره مصرف مواد و انجام یک کار که به شکل بالقوه تحت تأثیر عوامل روانی (مانند استرس و سابقه آسیب‌های روانی)، اجتماعی (مانند سابقه مصرف مواد در میان افراد خانواده یا دوستان) و محیطی (مانند دردسترس و کم هزینه بودن مواد) می باشد، می تواند منجر به مصرف/انجام مداوم آن شود که درنهایت منجر به ایجاد تغییرات در مغز فرد خواهد شد.

این تغییرات عبارتند از دگرگونی غشایی (قشر پشت پیشانی) و زیر غشایی (سیستم لیمبیک) که مدار عصبی لذت، حافظه، کنترل انگیزشی، برانگیختگی و قضاوت را شامل می شود‌.

روانشناسی چیست؟ چطور بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

این موضوع می تواند باعث اشتیاق و میل چشمگیر فرد به مواد یا فعالیت‌ خاصی شود و البته با وجود دانش و تجربه ای که نسبت به عواقب بسیار رفتارهای اعتیادآور وجود دارد، توانایی کنترل موفقیت‌آمیز این اشتیاق را نخواهد داشت.

(انجمن روانشناسی اعتیاد) پیشرفت‌هایی در تحقیقات، آموزش های تخصصی و عملکردها و روش های بالینی داشته است که طیف گسترده ای از رفتارهای اعتیادآور را شامل می شوند، از جمله: مصرف بیش از اندازه الکل، نیکوتین و مواد مخدر دیگر و اختلالات مربوط به قمار کردن، عادات غذایی، رفتارهای جنسی و خرج کردن پول.

کاری که می‌توانید انجام دهید

درک اینکه افراد در اولین مرحله ایجاد تغییر در رفتار ناسالم خود چطور تغییر می‌کنند.

برای توسعه و بهبود برنامه تغییر رفتار، ازجمله پیشگیری از HIV، و برای کمک به مردم در داشتن عمر طولانی تر و زندگی سالم تر، از تحقیقاتی در زمینه “مراحل تغییر” استفاده شده است.

چگونه روانشناسان مراقبت‌های درمانی را بهبود می‌بخشند؟

استفاده از دارو یک استاندارد طلایی برای اختلال مصرف مواد افیونی و مخدر است، اما مداخلات رفتاری می‌تواند درمان اعتیاد را بهبود بخشیده و شرایط همایندی بیماری‌های دیگر را نیز حل کند.

پشتیبانی های زندگی‌بخش

برنامه هایی شامل مسکن، کار و خانواده که توسط روانشناس برای افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد طراحی می شوند، عملکرد موفق تری خواهند داشت.

تحقیقات درباره اعتیاد:

اولین خط دفاعی، پیشگیری از آن است.

روانشناسان با آموزش درباره مدیریت دردها بدون استفاده از مواد مخدر، به افرادی که احتمال لغزش به سمت این اختلال را دارند کمک می کنند.

رها شدن از اعتیاد

بیشتر درباره درمان های موثر دارویی و رفتاری اعتیاد یادبگیرید.

نقش منحصربه‌فرد روان‌شناسی در حل بحران سوء مصرف مواد

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، بحران مصرف مواد را به عنوان یک وضعیت اورژانسی در سلامت عمومی اعلام کرده است.

در شرایطی که تعداد بسیاری از افراد تحت تاثیر مصرف مواد افیونی تجویزی یا غیر تجویزی، اوردوز کرده و مرده اند، روانشناسان و علم روانشناسی می‌تواند به اوضاع کمک کند.

اعتیاد به تلفن، نظریه درست یک روانشناس نوجوان

دانش آموز سال آخر دبیرستان، Michelle Hackman، با انجام پروژه‌ای درباره اعتیاد به تلفن بورسیه دانشگاهی ۷۵،۰۰۰ دلاری برنده شد.

مبارزه با اعتیاد به مواد غذایی

فارغ التحصیل دانشگاه ییل، Ashley Gearhardt، با پیدا کردن ارتباطی بین مصرف مواد و میل به غذا مسیر جدیدی را پیش روی روانشناسی قرار داده است.

این نوشته اعتیاد چیست؟ بررسی اعتیاد از جهات مختلف روانشناسی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.