حتی بعید نیست یک فلزیاب معمولی داشته باشید تا دوست داشتن خودتان را لای شن‌های ساحلی و گیرکرده در صخره‌های دست‌نیافتنی پیدا کنید!

همین ابتدای مقاله بهتر است برایتان روشن کنم که دوست داشتن خود یک عمل جستجوگرانه نیست. چون با تمرین است که استاد می‌شوی.

خیلی از ما گمان می‌کنیم عشق‌ورزی به خود یک رفتار ناگهانی بدون فکر است. روزی وارد زندگی‌مان می‌شود و همه‌چیز را قشنگ و خوش‌رنگ می‌کند. درحالی‌که فراموش می‌کنیم چطور مثل کاشفی صبور و دقیق، این عشق را پیدا می‌کنیم، آن را یاد می‌گیریم و همواره در حال تمرین هستیم.

همه ما حق داریم روزهایی در زندگی به خودمان بیاییم و از خودمان در نهایت سردرگمی بپرسیم « دوست داشتن خود یعنی چه ؟» درحالی‌که حسابی غرق مشکلات زندگی هستیم.

شادی حقیقی اتفاق نمی‌افتد اگر به ارزش واقعی خودمان اهمیتی ندهیم یا حتی برای دوست داشتن خود به روش های سخت فکر کنیم گویی حق نداریم به سادگی خوش‌حال باشیم!

شاید باید به خاطر بسپارید که عشق‌ورزی به خود یکی از سازنده‌ترین انتخاب‌های فردی است که خوش‌حالی قلبی را به کالبد زندگی تزریق می‌کند.

همه تردیدها، کم لطفی و شناخت کم از خود مثل یک مانع جلوی حرکت روبه‌جلوی فرد را می‌گیرد و کاری می‌کند تا او نتواند ظرفیت واقعی خودش را به نمایش بگذارد.

مهم:

♦♦ اگر همچنان علاقه‌مندید که بدانید به‌راستی دوست داشتن خود یعنی چه بد نیست آن را با غرور بیجا اشتباه نگیرید. چه بسیار والدینی که دوست داشتن خود را با تزریق این باور که باید خودخواه، همواره طلبکار، مغرور، سلطه‌گر، مدعی و غیرمفید باشند در روح فرزندشان نهادینه کرده‌اند.

شاید برایتان عجیب باشد اگر بخوانید که کم لطفی به خود تا سال‌های سال یکی از محرک‌های قوی افراد برای توسعه فردی بوده است. آن‌ها خود را نادیده می‌گرفتند چون فکر می‌کردند برای موفقیت، همین لازم است.

بسیاری از ما افراد بهره‌مند از اعتمادبه‌نفس بالا و عزت‌نفس قوی را متهم به مغرور بودن می‌کنیم چون به نظر ما، دوست داشتن خود یعنی کنار گذاشتن فردیت و هر آنچه باورهای درست برای زندگی باکیفیت را در ذهن ما تقویت می‌کند.

دوست داشتن خود یعنی چه طور شاد بودن را بدانیم

برای اینکه به سطح قابل‌قبولی از عشق به خود برسیم باید « شادی» و «امنیت» را یک‌بار دیگر برای خود بالغمان تعریف کنیم.

تعریف درست « شادی» چیست؟

بنا بر پژوهش‌های انجام‌شده، همراهی دو حس درونی در ما بیانگر شادی واقعی یا به عبارتی شادی پایدار می‌تواند باشد:

◄ رضایت فردی- معنای نهفته در فعالیت یا عملکرد نهایی ما

◄ کیفیت احساسات- هر آنچه به دلیل ارتباط با دیگران دریافت می‌کنیم. این احساسات متنوع هستند که هرچه سطح شفافیت و مثبت بودن آن‌ها بالاتر باشد، تأثیری که روی ذهن ما می‌گذارند به‌مراتب قوی‌ترند.

امنیت چگونه تعریف می‌شود؟

امنیت حالت فراغت نسبی از تهدید، حمله یا آمادگی برای رویارویی با هر تهدید و حمله را گویند. امنیت از ضروری‌ترین نیازهای یک جامعه است.

فاصله نسبی انسان از تهدید و حملات احتمالی را امنیت تعریف می‌کنند. از سوی دیگر اگر آمادگی نسبی یا کافی برای رودررویی با هر تهدید یا حمله را داشته باشیم، از این ضروری‌ترین نیاز جامعه، بهره‌مند هستیم.

پاسخ به « دوست داشتن خود یعنی چه ؟ » در دوران کودکی

تشخیص اینکه ما با چه تجربه زیسته‌ای در کودکی، عشق به خود را در بزرگ‌سالی و بعد از آن آموخته‌ایم چندان هم سخت نیست. با گذری کوتاه به گذشته خودمان می‌توانیم چند خاطره یا تصویر روشن برداشت کنیم و با تکیه‌بر آن‌ها نتیجه بگیریم دوست داشتن خود یعنی چه.

مهم‌ترین اهرم نگه‌دارنده مفهوم عشق‌ورزیدن به خود در کودکی، نیروی عزت‌نفس  و اعتمادبه‌نفس در اوست.

درصورتی‌که کودک دلبند شما نشانه‌ها و احساسات زیر را بروز می‌دهد، باید به شما برای تربیت کودکی که خودش را قبول دارد تبریک گفت:

• خودش را دوست‌داشتنی و پذیرفتنی می‌داند.
• اعتمادبه‌نفس دارد.
• نسبت به آنچه از پس انجامش برمی‌آید به خودش می‌بالد.
• عموماً احساس و افکار خوشایندی در مورد خودش دارد.

نقطه مقابل، کودکی است که خودباوری ضعیفی دارد. نشانه‌های زیر را باید جدی گرفت:

• مرتب از خودش ایراد می‌گیرد. سخت‌گیری‌های بیجا در مورد خودش دارد.
• پیوسته خودش را با هم سن و سال‌هایش مقایسه می‌کند.
• شکست‌هایش بیشتر از موفقیت‌هایش به چشم می‌آید.
• اعتمادبه‌نفس پایینی دارد.
• خودش را برای انجام درست کارها باور ندارد.

چگونه خودش را دوست داشته باشد؟

این قابلیت شگفت‌انگیز فردی به‌مرورزمان و با رشد کودک خودش را نشان می‌دهد. فاکتورهای تأثیرگذاری مثل احساس امنیت، دوست داشته شدن از طرف والدین و پذیرش از طرف دیگران شکل‌دهنده این احساس عشق به خود در روان کودک هستند.

اگر در سفر زندگی شما کودک یا کودکانی همراهی‌تان می‌کنند می‌توانید با در نظر گرفتن موارد زیر، نیروی دوست داشتن خود را در او شعله‌ور کنید.

◄ وقتی برای رسیدن به خواسته‌اش، پیشرفت می‌کند.

◄ وقتی چیزهای جدید در مدرسه یاد می‌گیرد.

◄ وقتی رفقای تازه‌ای پیدا می‌کند و دوستی‌هایش دوام زیادی دارد.

◄ وقتی مهارت جدیدی می‌آموزد.

◄ وقتی برنامه‌های موردعلاقه‌اش را تمرین می‌کند.

◄ وقتی کمک می‌کند، می‌بخشد و مهربانی می‌کند.

◄ وقتی برای رفتارهای خوبش تشویق می‌شود.

و این فهرست همچنان با بزرگ‌تر شدن او طولانی‌تر می‌شود.

♦♦ مهم: کودکی که ارزش عشق به خود را می‌داند، با خود واقعی‌اش زندگی می‌کند و دچار وابستگی نخواهد شد.

دوست داشتن خود یعنی چه ؟ یادآوری چند راهکار فراموش‌شده

به موضوع اصلی برمی‌گردیم. همان‌طور که ابتدای مقاله هم نوشتم برای دوست داشتن خودمان قرار نیست حرکت غیرممکنی از ما سربزند یا هفت خان رستم را رد کنیم.

عشق به خود یک فرایند شگفت‌انگیز درونی است که هرکسی آن را درک کرده، توانسته با قاطعیت بگوید که

«« من، خودم را همان‌گونه که هستم و تلاش می‌کنم باشم، باور دارم»»

« من باید همه‌چیز تمام باشم» را فراموش کنید

اگر بخواهم بی رودربایستی با شما حرف بزنم، در چند سال اخیر همه ما شاهد افتتاح ویترین‌های مجازی از زندگی آدم‌ها در شبکه‌های اجتماعی شده‌ایم.

نمایش‌های گاهی مضحک دروغین که ما را تا مرز سردرد و عیوب سنجی از خود می‌کشاند. طبیعی است که از وجود این ویترین‌ها نتیجه بگیریم:

« من به‌اندازه کافی عالی نیستم»

[su_box title=”همچنین بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]تفکر همه یا هیچ ؛ سبک زندگی یا اختلال ذهنی ؟

[/su_box]

♦♦ یادآوری: هیچ‌کدام از ما قرار نیست در آینده « عالی و کامل» بشود. ما با داشته‌های فعلی خود، « عالی و کامل هستیم.»

معیارهای اجتماعی؛ انتظارات بیجا

ثابت شده است که طبیعت بشر میل به بیشتر و بهتر داشتن دارد. این موضوع نباید کاری کند تا فرد احساس کند باید مبتنی بر انتظارات جامعه برای بیشتر و بهتر داشتن تلاش کند.

با چیرگی قدرت‌های سرمایه‌داری که مردم را بیش از هرزمان دیگری تبدیل به برده‌هایی مصرف‌کننده و تحت تأثیر تبلیغات کرده است، معیارهای اجتماعی غیرواقعی در هر جامعه‌ای- مدرن یا سنتی، تحصیل‌کرده یا کم‌سواد، مذهبی یا غیرمذهبی- فشارهایی را تحمیل می‌کند که گاهی می‌تواند غیرقابل‌جبران باشد.

◄ استانداردهای غیرواقعی، فرد را وادار به مقایسه کردن بی‌دلیل و بی‌موقع می‌کند.

آینده را دریاب ولی حال را فدا نکن

برای اینکه بتوانیم در لحظه شناور بمانیم یکی از تأثیرگذارترین تمرین‌ها، انجام انواع مدیتیشن  است.

اگر تابه‌حال تجربه چند دقیقه « سلام بر خورشید» را نداشته‌اید فکر می‌کنم این مقاله شروع خوبی برای جدی‌تر شدن شما باشد.

surya namaskara – سلام بر خورشید

قدرشناسی روزانه

به نظرم بهتر است همین‌جا مقاله را تمام کنم! شما به کلید شادی و دوست داشتن خودتان دست پیدا کردید.

تأثیر نوشتن و نقش درمان با خاطره‌نویسی تقریباً برای همه روشن است. اگر هنوز جزو آن دسته افراد نیستید که پناهگاهی برای خودشان ندارند برای ساخت یک وبلاگ جمع‌وجور ساده یا خرید یک دفترچه یادداشت کوچک معطل نکنید!

با روزی سه دقیقه نوشتن از اینکه چه چیزهایی حس قدرشناسی شما به خودتان را بیدار می‌کند به‌راحتی برای پرسش « دوست داشتن خود یعنی چه » پاسخ مناسبی پیدا کنید.

حتی خاطره برق نگاه آن غریبه که حرفه‌ای شما را صمیمانه گوش می‌داد می‌تواند حالتان را خوب کند.

پذیرش واقعیت موجود

کدام واقعیت؟!

جهان در حال گذر است و از کودکی به نوجوانی و از آن به جوانی و کهن‌سالی می‌رسد و واقعاً موقعیت‌هایی در زندگی هست که کاری از شما برنمی‌آید.

قدرت ما به‌راستی کجا خودش را نشان می‌دهد؟ در همه آن مواردی که قدرت کنترل و واکنش به موضوع را داریم.

به خاطر بسپارید که دوست داشتن خود یعنی چه طور با واقعیت‌های زندگی روبه‌رو شویم نه اینکه چه طور آن را تغییر بدهیم.

پرسش: چند نفر از ما معتقد به جمله « من تلاشم را کردم. حالا باید صبر کنم تا ببینم چه می‌شود» هستیم؟

مراقب خودت باش

ما نیاز به نسلی داریم که پرچم‌دار دوست داشتن و مراقبت از خود باشند چون سالیان سال است باور کرده‌ایم خود مراقبتی یک رفتار خودخواهانه و خلاف اخلاق است.

بسیاری از ما ترس از قضاوت شدن داریم و اینکه مبادا کسی ما را خودخواه بخواند درحالی‌که همین ما برای رسیدگی به خود و روحمان، آموزش ندیده‌ایم.

تربیت افکار منفی!

ازنظر علمی ثابت شده است که ذهن انسان به‌صورت خودکار تمایل به افکار منفی دارد. تا اینجا موضوع طبیعی و قابل‌قبول است. اما اینکه چه میزان از توجه و وقت خود را صرف همین افکار منفی بافته شده در ذهن کنیم، کاملاً به نحوه برخوردمان با فکرهای منفی دارد. با چند پرسش کوتاه و تعیین‌کننده شروع کنید:

◄ شما افکار منفی، واقعی هستید؟

◄ قرار است نفعی برای من داشته باشید و کمکم می‌کنید؟

◄ نمی‌خواهید آسیبی به من برسانید؟ گذرا و موقتی هستید؟

همین سه سؤال کافی است که با فکرهای ناراحت‌کننده روزانه‌تان جدی‌تر روبه‌رو شوید و آن‌ها را با روش تربیتی خودتان، مدیریت کنید.

[su_box title=”همچنین بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]تجربه آرامش عمیق با چند راهکار تخلیه ذهن

[/su_box]

دوستان گزیده داشته باش

شخصاً این تمرین و تصمیم را چند ماهی است جدی گرفته‌ام؛ انتخاب دوستانی سالم، مثبت، ساده و غیر سمی.

اگرچه حلقه دوستانم به‌مراتب کوچک‌تر از قبل شده است و پاندمی کرونا حتی من را از دیدار با آن‌ها هم محروم کرده، اما از نتیجه راضی‌ام.

♦♦ مهم: خروج دوستان و افراد نامناسب برای معاشرت از دایره تعاملات اجتماعی شما، جا را برای آن‌هایی که برایتان مفید خواهند بود بار می‌کند. این قانون زندگی است.

از سادگی چه باک!

اگر درآمد خوبی دارید و یک زندگی آسوده با امکانات عالی برای خود و اطرافیانتان تدارک دیده‌اید عالی است. زندگی مرفه برای همه خوشایند است. اینجا قصد ندارم رفاه مالی را زیر سؤال ببرم. بلکه می‌خواهم به اهمیت و تأثیر ساده زیستی حتی در رفاه اشاره کنم.

فکر می‌کنید در پایان یک زندگی پرزرق و برق شلوغ، آدم‌ها بیشتر دنبال رسیدن به چه پاسخ‌هایی برای سؤال « دوست داشتن خود یعنی چه ؟» هستند؟

من به‌عنوان یک فرد معمولی مستقل دوست دارم بدانم چقدر زندگی برایم ارزش واقعی داشته است؟

تا چه اندازه موفق شدم این ارزش را به دیگران هم نشان بدهم؟

چقدر به خواسته‌های قلبی‌ام ( نه لزوماً مادی) برای خوشبختی رسیدم؟

یادگیری، این سفر بی‌پایان

اگرچه یک عاشق فیلم با یک آرشیو قابل‌توجه هستم ولی از مطالعه و ورق زدن کتاب هم غافل نمی‌شوم. به‌عنوان یک نویسنده محتوای دانش محور در حال حاضر سرگرم خواندن کتاب « باورهای نادرست در مورد سئو» هستم.

شاید همه تجربیات گذشتگان برای زندگی امروز کارآمد نباشد ولی سفر به دنیای افکار دیگران و تلاش برای یافتن نقاط مشترک که دردها و شادی‌هایمان را باورپذیرتر می‌کند هیچ‌وقت خسته‌کننده نخواهد بود.

همچنین، می‌توانید با رعایت قوانین ساده زیر، به‌راحتی عاشق خودتان شوید. زندگی آن‌قدرها هم برای دوست داشتن خودمان، معمایی نیست:

◄ خوردن غذای کافی و سالم

◄ ورزش و دوری از یکجانشینی طولانی

◄ خودشناسی ( من که هستم و در زندگی چه می‌خواهم؟)

◄ زندگی با یک بدن واقعی نه متناسب با استانداردهای جامعه

در کنار مطالعه این مقاله، پیشنهاد میکنم با دانلود رایگان اپلیکیشن ذهن سری به کتابخانه صوتی مجموعه بزنید تا با دنیای متنوعی از کتاب ها در حوزه خودشناسی روبه رو شوید.

پایان‌بخش

درس‌هایی که در جواب به پرسش دوست داشتن خود یعنی چه ؟ با آن‌ها روبه‌رو می‌شویم آن‌قدرها هم پیچیده و عجیب‌وغریب نیستند. آن‌ها به حدی آشنا و تکراری شده‌اند که گاهی به خودم نهیب می‌زنم که هی! چطور می‌توانی تا این اندازه بی‌توجه و منفعل باشی؟

کدام‌یک از شما با این جمله موافقید؟

برای دوست داشتن خود نیازی نیست هرروز یک کلاس اخلاق یا معرفت شناسی جدید را انتخاب کنم؛ تمرین، حرف آخر را می‌زند.

منبع:

https://www.lifehack.org/863539/learning-to-love-yourself

https://www.chetor.com/39978-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA/

 https://kidshealth.org/en/parents/self-esteem.html

این نوشته دوست داشتن خود یعنی چه؟ پرسشی با چند پاسخ قانع‌کننده برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

احساس می‌کردم خودت باش آن‌قدر شگفت‌انگیز است که از شدت جذابیت، می‌تواند ترسناک و ناشناخته هم باشد. من واقعاً چگونه می‌توانستم بهترین خودم باشم؟!

زمان زیادی گذشت تا توانستم با طرح چند پرسش زیر، مفهوم “ خودت باش » را بهتر درک کنم:

◄ اگر این وسط، یکی هم باشد که ازنظر دیگران آدم حوصله سربر و بی‌مزه‌ای باشد چه می‌شود؟

◄ به نظرت مشکلی نیست اگر یک نفر خودش باشد ولی با دیگران رفتار زشت و ناامیدکننده‌ای داشته باشد؟

◄ تکلیف آن‌هایی که هراس رودررویی با دیگران را دارند و زاهدانه در انزوا زندگی می‌کنند چه می‌شود؟ آن‌ها خود واقعی‌شان هستند؟

همچنان به دنبال تکمیل پاسخ به این پرسش‌ها هستم درحالی‌که کم‌کم دریافتم برای اینکه خودم باشم شاید نیاز به زمان و تلاش بیشتری داشته باشم ولی کار سختی نیست. آن یکی که ازنظر دیگران آدم حوصله سر بر و بی‌مزه‌ای است یا او که به تنهازیستی عادت دارد و از روی ترس، روابط اجتماعی محدود و ایزوله‌ای را تجربه می‌کند در واقعیت خودشان نیستند.

تفکر آمیخته به ترس از ارتباط یا موقعیت‌های مختلف، مثل نقابی، خود واقعی آن‌ها را پنهان کرده است درحالی‌که مدام تکرار می‌کردند “ خودت باش ».

برداشت درست از “ خودت باش » چیست؟

خالی از لطف نیست اگر در مورد معنای دقیق این جمله بیشتر بنویسم.

با توجه به تجربه‌ای که از ارتباطات و زندگی شخصی خود اندوخته‌اید و آنچه دیگران از شما می‌خواهند، « خودت باش » لزوماً به معنی این نیست که همیشه همان آدم همیشگی باشیم.

بعید است اگر همان‌طور که با پدر و مادرتان رفتار می‌کنید، به همان روش هم با رفقایتان ارتباط داشته باشید یا بخواهید مثل دو مورد قبلی با کارفرما یا مدیر شرکت برخورد کنید.

تمام شد! ما، با سنجیدن موقعیتی که در آن قرار داریم رفتار خودمان را تنظیم می‌کنیم. این، یعنی هوش اجتماعی social intelligence.

با این اوصاف، وقتی قرار است چهره‌ای واقعی از خودم داشته باشم؛ یعنی می‌خواهم « من» باشم:

• او که باورهای خودش را دارد.
• افکار و اعتقاداتش معرف خود واقعی اوست.
• احساسات و نظراتی دارد که امضای شخصی خودش زیر تمام آن‌هاست.

♦♦ بهترین و درست‌ترین برداشت از « خودت باش» می‌تواند اعتبار بخشیدن به فردیت فرد باشد.

« خودت باش » دربرابر هراس از قضاوت شدن

بله! میدانم با خواندن جملات بالا چه فکری در ذهنتان نقش بسته است؛ زیر ذره‌بین دیگران قرار گرفتن. اینکه تلاش و تمرین کنید تا یک خود طبیعی و درست از خودتان نمایش بدهید می‌تواند گاهی آزاردهنده و ترسناک باشد. چرا؟ چون دیگرانی هستند که در لباس قاضی بر جایگاه بلندمرتبه خود نشسته تا ما را زیر ذره‌بین بگیرند.

• آن‌ها احتمالاً از خود واقعی ما خوششان نمی‌آید.
• آن‌ها ممکن است این خود حقیقی را تأیید نکنند.
• آن‌ها می‌توانند به‌راحتی منتقدی سخت و جدی در برابر خود واقعی ما باشند.

فکر می‌کنید در دنیای مدرن امروز این سه دسته بتوانند قدرت پنهان کردن خود واقعی ما را داشته باشند؟

ارتباط هراس از قضاوت شدن و ضعف اعتمادبه‌نفس

در ادامه این مقاله باید بنویسم بهتر است فراموش نکنید که هر چیزی بهایی دارد. اگر باور “ خودت باش » در ذهن شما نقش نبسته و همچنان درگیر یک خودت غیرواقعی هستید، باید منتظر بهای این هراس هم باشید.

هرچه این هراس مدت‌زمان بیشتری بر شخصیت شما سایه افکند، بهای بیشتری باید بابت آن بپردازید؛ بهایی به قیمت زیر سؤال رفتن ارزش وجودی‌تان، عزت‌نفس و اعتمادبه‌نفستان.

« خودت باش » همیشه در رفتار و گفتار، فردی که مراقب اعتمادبه‌نفس Self-confidence خود است تعریف می‌شود.

اعتمادبه‌نفس، حس باور و اطمینان به توانمندی فردی، ویژگی‌های شخصیتی و قضاوت او است. این ویژگی همواره برای سلامت جسمی و روانی فرد مهم است و نقش تعیین‌کننده‌ای در زندگی شخصی همه بازی می‌کند.

[su_box title=”همچنین بخوانید: ” style=”bubbles” box_color=”#a631a8″ radius=”20″]

[su_animate type=”shake” duration=”0.5″]راه های افزایش اعتماد به نفس ؛ چطور به خودمان اعتماد کنیم؟

[/su_box]

« خودت باش »؛ مقایسه ممنوع

مهم‌ترین و اولین قدم برای تقویت اعتمادبه‌نفس این است که دست از مقایسه خودمان با دیگران برداریم. چه بازی ملال‌انگیزی را شروع می‌کنیم وقتی از خودمان می‌پرسیم « چرا مثل دیگری نباشم؟»

مقایسه کردن رفتار سالمی نیست؛ چه مقایسه زندگی خود با زندگی احتمالاً غیرواقعی و سطحی دیگران در شبکه‌های اجتماعی باشد یا مقایسه میزان درآمدتان با دستمزدی که همکار دیگر شما می‌گیرد.

در مطالعات بسیاری که انجام شد، پژوهشگران به ارتباط مستقیم حسادت و احساسی که فرد به خودش دارد پرداختند. در این بررسی‌ها مشخص شد که هرچه فرد حس حسادت بیشتری داشته باشد احساس بدتری در مورد خودش خواهد داشت و این حالت در یک چرخه معیوب، همچنان ادامه دارد.

مهم: بسیاری از افرادی که وارد این چرخه فرساینده می‌شوند فراموش می‌کنند به‌جای مقایسه درآمد، موقعیت شغلی، ویژگی‌های شخصیتی و ظاهر خود می‌توانند برای بهتر شدن تلاش کنند.

انتخاب با خود شماست! می‌توانید وارد این بازی بی‌پایان شوید تا اعتمادبه‌نفستان نابود شود.

طبیعی است که خیلی از ما گاهی فراموش کنیم هرکسی برای اینکه به باور « خودت باش » برسد، نیاز به یک تعریف شخصی از سرعت در زندگی دارد بی‌آنکه رقابتی در میان باشد.

« خودت باش »؛ چند پرسش ساده

احساس می‌کنید مدتی است که در پیله فریب دادن خودتان گرفتارشده‌اید؟ یا حس می‌کنید نقاب « من همیشه آدم خوب و مثبتی هستم » قرار نیست از صورتتان جدا شود؟

قصد ندارم پیش پایتان چند گام فرضی مفید بگذارم تا یکی‌یکی آن‌ها را امتحان کنید. در عوض فکر می‌کنم وقت طرح چند پرسش ساده فرارسیده باشد.

من دارم اشتباه می‌کنم؟

بالاخره بعضی روزها هم هست که در آن تظاهر می‌کنیم. اگر این تظاهر در مورد نمایش خود واقعیتان باشد یا تلاشی برای پنهان کردن واقعیت خودتان، باید منتظر پیامدهای ضربه زننده‌ای باشید که یکی از بدترین آن‌ها این است که عمیقاً احساس کنید کسی که باید واقعاً باشید، اشتباه است.

از خودتان بپرسید آیا اگر دیگران آنچه را من دوست یا باور دارم تأیید نکنند به معنی این است که دارم اشتباه می‌کنم؟

واقعاً حقیقت دارد؟

چه چیزی؟! از خودتان بپرسید ترسی که از گفته‌ها یا عمل دیگران دارم واقعی است؟ به زبان خودمانی‌تر قرار است آنچه می‌ترسم بر سرم بیاید؟

بدون تعارف و کاملاً روراست بگویم که من جزو همین ترسوها هستم. خیلی از اوقات بخش زیادی از این تصورات ناشی از ترس جا خوش کرده در ذهن من است که جان می‌گیرد و فرسنگ‌ها از واقعیت فاصله دارد.

من فراموش می‌کنم که قرار نیست ذهن دیگران را بخوانم تا از افکارشان سر دربیاورم یا اصلاً نمی‌توانم پیشگویی کنم. پس بهترین راهی که به خودم پیشنهاد دادم « شناخت واقعیت» با کمک یک رفیق معتمد بود.

♦♦ نوشتن یکی دیگر از بهترین راه‌های ارزیابی واقعیت و ذهنیت است. خیلی از برداشت‌ها و افکار ما وقتی تبدیل به کلمه می‌شوند تازه غیرواقعی بودن خود را نشان می‌دهند.

اصلاً کسی اهمیت می‌دهد؟

جهان شخصی ما یک مرکز دارد و آن مرکز، خود عزیزمان هستیم. گاهی حس می‌کنیم تلاش ما برای باور به « خودت باش » چقدر در تضاد با حساسیت ما از زیر ذره‌بین دیگران بودن است.

بهتر این است که به خودمان بیاییم و بپذیریم مردم واقعاً به ما آن‌گونه که حس می‌کنیم اهمیت نمی‌دهند بلکه برعکس، آن‌ها با نگرانی سرگرم این هستند که دیگران چطور در موردشان فکر می‌کنند.

گوینده این جمله چه کسی است؟

« خودت باش » یعنی بتوانیم به‌موقع چند پرسش زیر را از خودمان بپرسیم:

• من به نظرات چه کسی یا کسانی اهمیت می‌دهم؟
• گوینده این جمله چه کسی است؟
• این گوینده قرار است چه چیزی به من بدهد؟
• آن‌ها واقعاً من را می‌فهمند؟

وقتی سال‌ها پیش به‌عنوان یک نویسنده دور کار، شروع به فعالیت کردم می‌دانستم نمی‌توانم با همکارانم در محل کار سابقم در مورد موقعیت جدیدم حرف بزنم. آن‌ها همیشه کارمندانی پشت‌میزنشین در لباس رسمی اداری بودند و هستند!

حرف زدن با کسی که درکی از موقعیت فعلی شما ندارد یک‌جورهایی آب در هاون کوبیدن است. پس با کمال میل شنونده نظرات دیگران هستم ولی این به معنی پذیرش حرف آن‌ها نیست.

میتوانم منتقد یا قاضی خود یا دیگران باشم؟

طبیعی است که فکر کنیم دیگران هم مثل ما فکر می‌کنند. اما فراموش نکنیم هرچه کمتر از خود و دیگران انتقاد کنیم به همان اندازه هم کمتر انتظار داریم تا دیگران از ما انتقاد کنند.

وقتی خود را در دام قضاوت یا انتقاد گرفتار دیدیم وقت طرح چند پرسش دیگر است:

• من به چه چیزهایی اهمیت می‌دهم؟
• میدانم چرا دیگران، که هدف قضاوت یا انتقاد من هستند، این کار را انجام می‌دهند؟
• آیا احوال و موقعیت آن‌ها را درک می‌کنم تا چنین قضاوت یا انتقادی در موردشان داشته باشم؟
• آیا دلیل منطقی برای کارها و رفتارشان دارند؟

اگر تظاهر کردن جواب بدهد، چه می‌شود؟

بدترین اتفاقی که می‌تواند در مورد تظاهر فرد به واقعی بودن بیفتد این است که دیگران این تظاهر او را باور کنند. این پذیرش و باور شاید پایان ماجرا باشد ولی فرد متظاهر باید منتظر باشد تا دیگران مبتنی بر همین خود غیرواقعی، انتظاراتی داشته باشند.

♦♦ تداوم انتظارات دیگران از فرد متظاهر باعث می‌شود تا او هم نقش خود را همچنان بازی کند.

تصور کنید با همان نقاب دروغین قرار باشد با کسی معامله کند یا رابطه عاشقانه‌ای داشته باشد. چه داستان غم‌انگیزی قرار است اتفاق بیفتد!

آیا تظاهر، نقش واقعی من است؟

یک نفر تظاهر می‌کند چون در تلاش برای جلب احترام، تحسین، محبت، عشق معشوق یا تأیید دیگران است ولی آیا فقط کسی که خود واقعی‌اش نیست چنین انتظاراتی دارد؟ چطور ممکن است خودمان باشیم و نخواهیم محترم، قابل‌تحسین، دوست‌داشتنی، معشوق یا مورد تأیید دیگران باشیم؟!

تظاهر شاید در کوتاه‌مدت برآیند خوبی داشته باشد ولی بدون شک، در بلندمدت هیچ نتیجه مفیدی نخواهد داشت چون به لطف زندگی در اجتماع ما با افراد روشن‌بینی روبه‌رو می‌شویم که به‌راحتی می‌توانند حق را از باطل تشخیص دهند.

چالش “ خودت باش » در محل کار

این موضوع یکی از دغدغه‌های پرتکرار بسیاری از ما در محیط کار است؛ خود واقعی.

اگرچه همچنان بحث‌های زیادی در مورد حفظ خود واقعی در اجتماع انجام می‌شود اما بدون تردید تربیت خانوادگی و فرهنگ محیط کار دو عنصر تعیین‌کننده در نمایش این خود حقیقی هستند.

نکته: گروه‌هایی که در اقلیت هستند ( اقلیت‌های مذهبی و گرایش‌های جنسی) بیشترین فشار را برای پنهان کردن خود واقعی‌شان تحمل می‌کنند. قسمت غم‌انگیز ماجرا این است که این گروه‌های کوچک حتی می‌توانند برای یکی شدن با اکثریت، حرفی از زندگی خصوصی‌شان نزنند و نوع پوشش یا گفتار خود را تغییر بدهند.

♦♦ « خودت باش » در محیط کار خیلی از مواقع یک عبارت صرفاً مستعمل است که در موقعیت‌های تعاملی- تیمی به‌راحتی می‌تواند فراموش شود.

میتوانید با کلیک روی تصویر زیر و دانلود رایگان اپلیکیشن ذهن، دسترسی آسان به کتابخانه صوتی مجموعه داشته باشید و از شنیدن روایت خانم الهه پرسون از کتاب « خودت باش دختر» لذت ببرید.

در چنین حالتی منتظر چه نتیجه‌ای باید بود؟

◄ فرد، شخصیت خود را نادیده می‌گیرد چون باید با موج بزرگ‌تری همراه شود.

◄ فرد پیوسته به این فکر می‌کند که چطور خودش را به جمع ارائه بدهد به‌جای اینکه برای بیان خودش آزادی کافی داشته باشد.

◄ ترجیح اولویت‌ها و ارزش‌های سازمانی به اولویت‌های فردی که باعث افزایش بهره‌وری شخص می‌شود، کاری می‌کند تا  او دچار استرس و آشفتگی‌های ذهنی و بعضاً روانی شود.

♦♦وقتی اصل “ خودت باش » را می‌توانیم در محل کار هم رعایت کنیم درواقع بستر تعامل و اعتماد را فراهم کرده‌ایم.

بازخورد ۳۶۰ درجه ؛ با کمک دیگران « خودت باش »

با این اوصاف، محیط کار شما می‌تواند یک سکوی پرش با چند هدف باشد؛ محیطی که به شما برای زندگی باکیفیت اعتمادبه‌نفس بیشتری می‌دهد و همچنین محیطی که بازدهی شغلی قابل‌توجهی برای شما دارد.

یکی از اصولی‌ترین روش‌ها برای سنجش رعایت این اصل در بین کارکنان، از کارمند معمولی بگیر تا سرپرست و مدیر سازمان، تهیه پرسشنامه بازخورد ۳۶۰ درجه است که کمک مؤثری به شمار می‌آید.

بازخورد ۳۶۰ درجه چیست؟

در این ارزیابی پنهانی، بناست تا اطلاعات مفید و کاملی در مورد نقاط ضعف و فرصت‌های مطلوب کارمندان و اعضای تیم جمع‌آوری شود.

این ارزیابی با کمک همه همکاران، سرپرست‌های تیم و مدیریت انجام می‌شود تا عملکرد فردی هر فرد به‌صورت جداگانه در زمینه رهبری، تعامل، کار تیمی و مهارت‌های منحصر به حرفه موردنظر سنجیده شود.

پرسش‌نامه بازخورد ۳۶۰ درجه با طراحی ۵۰-۱۰۰ پرسش ساده با درجه‌بندی ۱-۱۰ برای پاسخ‌ها کمک می‌کند تا نظرات و انتقادات به‌صورت منسجم و یکپارچه در دسترس مدیریت قرار بگیرد.

نکته: با طرح چند پرسش باز، سؤالاتی که نیاز به توضیح دارند، فرصت مناسبی برای توضیح بیشتر آنچه با بله یا خیر ممکن نیست، فراهم شود. بدین ترتیب اطلاعات با شفافیت و احتمالاً صداقت بیشتری در اختیار گردآورنده قرار می‌گیرد.

نتیجه‌ای که از این ارزیابی به دست می‌آید، راهنمای سازمان برای درک عملکرد و نقاط قوت و ضعف سازمان است.

پرسش‌نامه بازخورد ۳۶۰ چگونه طراحی می‌شود؟

در بازخورد ۳۶۰ درجه طرح پرسش، مبتنی بر جایگاه شغلی مصاحبه‌شونده خواهد بود. چند نمونه از پرسش‌ها را با هم بخوانیم:

◄ پرسشنامه ارزیابی مدیر فعلی

• آیا مدیریت نقش فعالی در حل مشکلات دارد؟
• رفتار مدیریت با دیگران چگونه است؟
• عملکرد مدیریت چه تأثیری بر بازدهی سایر اعضای تیم دارد؟

◄ پرسشنامه ارزیابی رهبران احتمالی سازمان

• عملکرد کارمند موردنظر در چه سطحی قرار دارد؟
• آیا این کارمند برای وقت خود ارزش قائل است؟
• صداقت، اخلاق‌مداری و معتمد بودن کارمند مورد تأیید است؟

◄ پرسشنامه برقراری ارتباط

• سخنرانی‌های کارمند موردنظر با خونسردی و مدیریت شخصی مناسبی انجام می‌شود؟
• کارمند موردنظر چقدر برای درک موارد مبهم در محل کار نوآوری دارد؟
• آیا کارمند موردنظر به نظر دیگران اهمیت می‌دهد؟

◄ پرسشنامه مهارت‌های بین فردی

• تعهد کاری و معتمد بودن این کارمند در چه سطحی قرار دارد؟
• کنترل و مدیریت احساسات خود و دیگران در مورد کارمند موردنظر در چه سطحی قرار دارد؟
• در زمان بحران و استرس چگونه می‌تواند موقعیت را مدیریت کند؟

ملاحظه می‌کنید که با طراحی این پرسشنامه جامع و راهبردی، به‌راحتی می‌توان اصل « خودت باش » را پیاده و از نقض یا رعایت آن باخبر شد.

در صورت مشاهده امتیازات پایین و نگران‌کننده، می‌توان طی برگزاری یک جلسه صمیمانه با کارمند موردنظر و مصاحبه‌شونده، ارتباط مناسب و اصولی با هریک از طرفین برقرار کرد.

پایان‌بخش

همیشه جمعی هستند که برای زیر سؤال بردن ما احساس وظیفه می‌کنند و باید یا منتقد باشند یا قاضی. مهم این است که بدانید بنا نیست به همان اندازه که آن‌ها متعهد به انجام رسالت خود هستند، ما هم از خود واقعی‌مان فاصله بگیریم و مدام از « خودت باش » هراس داشته باشیم.

                                        « تو می‌توانی دیگران را فریب بدهی ولی خودت را هم بلدی گول بزنی؟!»

منبع:

What It Really Means to “Just Be Yourself” and 3 Ways to Do It

https://medium.com/@tomassvitorka/how-to-be-yourself-without-fear-or-guilt-f7458bd55f1d

https://www.verywellmind.com/how-to-boost-your-self-confidence-4163098

https://www.mindtools.com/blog/great-pretender-be-yourself-work/

https://www.lifehack.org/articles/communication/10-ways-always-yourself-and-live-happily.html

این نوشته خودت باش ؛ نمایش یک من طبیعی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.