آموختن اینکه چگونه یک شخص هدفمند باشید می تواند باعث پیشرفت شما در زندگی شود.

وقتی پای رسیدن به اهداف وسط می‌آید، بیشتر مردم فقدان یک شخصیت کلیدی را برای دستیابی اهدافشان احساس می‌کنند. و آن این است که به اندازه کافی هدفمند نیستند.

یکبار اهداف خود را بررسی کرده و می‌نویسند. و سپس می‌گذارند شانس و اقبال همه چیز را پیش ببرد. اهداف خود را مرور نمی‌کنند، نقشه نمی‌کشند و پیشرفت خود را پیگیری نمی‌کنند.

چگونه در زندگی هدفمندتر باشیم

در نتیجه آن‌ها پیگیری اهداف خود را ترک می‌کنند، که باعث می شود علاقه شان را نسبت به آن هدف از دست بدهند. و در پایان اهداف را رها کرده و تسلیم می‌شوند.

اگر الان این اتفاق برای شما افتاده است، شما باید کاری برای آن بکنید. شما باید یاد بگیرید که در زندگی هدفمندتر باشید.

گل سرخی که از میان صخره رشد می‌کند

آدم‌های بسیار موفق مثل ایلان ماسک، استیو جایز، بیل گیتس، مارک کوبن و… قطعا هدف گرا هستند.

آن‌ها نمی توانند از فکرکردن درباره نتایج دستاوردهایشان دست بردارند، آن‌ها مدام هدف‌هایشان را در ذهن خود حفظ می‌کنند، و بدون خستگی و پیوسته برای چیزی که می‌خواهند تلاش می‌کنند.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

و به همین دلیل قادر به ایجاد موفقیتی چشمگیر در زندگی هستند.

و این چیزی است که همچنین باید یاد بگیرید.

در این مقاله هفت متد برای اینکه چگونه هدفگراتر شویم آورده‌ایم. این روش‌ها را یاد بگیرید و در زندگی خود به کار بگیرید.

۱-روز خود را برنامه ریزی کنید

اولین کاری که برای هدفگراتر شدن باید انجام دهید این است که برای روز خود نقشه بکشید. بدون برنامه ریزی هیچ راهی نیست که ضمانت کند شما در اهداف خود پیشرفت می‌کنید.

سر همه ما شلوغ است و عوامل حواس پرتی همه جه هستند. از این رو، بدون برنامه ریزی برای روز ما کارهای روزانه خود گم می‌شویم و نمی‌دانیم زمان به کجا می‌رود.

درست است که روز شما ممکن است دقیقا آن طوری که نقشه کشیدید پیش نرود، اما برنامه داشتن هنوز هم  بهتر از این است که اصلا برنامه‌ای نداشته باشید. وقتی یک برنامه دارید، می‌دانید برای به سرانجام رساندن کارها به چه نیاز دارید. به عبارت دیگر، فعال هستید.

راهنمای جامع و کامل دانلود جدیدترین کتاب های گویا و صوتی، مقالات و فیلم های آموزشی روز دنیا در ذهن

از طرف دیگر وقتی برنامه ای ندارید، واکنش منفعلانه نشان می‌دهید زیرا شما به هر چیزی که سر راهتان باشد پاسخ خواهید داد. برای مثال، اگر ندانید که آخر هفته قرار است چه کار کنید و وقتی دوستانتان از شما برای نوشیدنی دعوت می‌کنند، احتمال بالایی وجود دارد که شما قبول کنید.

چون فکر می‌کنید که بیکارید و کاری برای انجام دادن ندارید.

هر چند اگر در حال برنامه دارید، همه چیز کاملا متفاوت خواهد بود.

علت اهمیت برنامه ریزی همین است. هر روز صبح پیش از شروع کردن، بنویسید که امروز باید چه کاری را انجام دهید.

۲- کارها را زمان بندی کنید

دومین کاری که برای هدفمندتر شدن می‌توانید انجام دهید زمان بندی اقدامات و کارها است.

مطالعات نشان داده وقتی ما کارها را زمان بندی می‌کنیم، احتمال انجام شدن آن‌ها را قویاً افزایش می‌دهیم.

زمان بندی کردن مثل تعیین وقت ملاقات با خود است. برای مثال، اگر به مدت یکساعت بخواهید به باشگاه بروید و ورزش کنید، فقط زمانش را مشخص کرده و به خود بگویید: من این یکشنبه ساعت هفت صبح به باشگاه می‌روم و از ساعت هفت و نیم تا ۹ صبح به مدت یکساعت و نیم ورزش می‌کنم.

وقتی وظایف خود را با این شیوه زمان بندی می‌کنید، آن وظیفه را به یک کار کاملا خاص تبدیل می‌کنید که باعث افزایش شفافیت ذهن و اجرای دقیق آن می‌شود.

بنابراین می‌توانید بیشتر کارها و فعالیت‌های خود را زمان بندی کنید تا با اجرای آن‌ها به اهداف خود برسید.

همیشه می‌توانید با تقدیم و لیست کارهای روزانه شده کنید. موارد لیست روزانه را زمان بندی کنید تا بدانید که دقیقا کی و کجا چه کاری را باید انجام دهید.

علاوه بر این می‌توانید از تقویم استفاده کرده و کارهای تک موردی و خاص خود را بنویسید.

۳- پیشرفت خود را مرور کنید

مهم ترین دلیلی که مردم هدفمند نیستند و در دستیابی به اهداف خود شکست می‌خورند این است که اهدافشان را مرور نمی‌کنند.

تعداد زیادی از مردم فکر می‌کنند تعیین اهداف یک پروسه ای است که فقط یک بار انجام می‌شود و همین که یک بار کارهایشان را بنویسند کافی است.

و نتایج و ماحصل کار همین طور اتوماتیک به سمت آن‌ها می‌آید! اینطور نیست.

تعیین هدف یک پروسه پیوسته است که باید مدام پروسه را مرور کرده و فعالانه نتایج را پیگیری کنید. هر چیز که از دیده رود از ذهن نیز می‌رود.

بنابراین باید مدام اهداف را مرور کنید تا به خودتان یادآوری کنید که می‌خواهد چه بدست آورید و به چه چیزی برای رسیدن به آن‌جا نیاز دارید.

یک دلیل مهم دیگر برای مرور منظم اهداف این است که شما می‌خواهید اهداف را در ذهن ناخودآگاه شرطی کرده و قید کنید.

بیشتر افراد از رسیدن به نتیجه باز می‌مانند زیرا اهداف خود را مرور نمی‌کنند.

که باعث می‌شود نقطه مورد نظر خود را فراموش کنند. و اشتیاق خود را برای اهداف از دست داده و در نهایت تسلیم شوند.

اجازه ندهید که این اتفاق برای شما بیفتد. مرور روزانه اهداف را برای خود به یک عادت تبدیل کنید.

۴- قانون ۱/۹۰/۹۰ را دنبال کنید

این قانون توسط نویسنده معروف و پرفروش رابین شرما به اشتراک گذاشته شد. او می‌گوید اگر می‌خواهید هدفمند باشید و در زندگی پیشرفت کنید. فقط به این قانون متعهد شوید.

این قانون می‌گوید که برای نود روز آینده، هر روز نود دقیقه را صرف انجام یک کار کنید که شما را به هدفتان نزدیک می‌کنید.

اگر هدف شما ساخت یک بلاگ موفق است، بفهمید آن یک چیزی که می‌توانید با تلاش روی آن به هدف خود برسید، چیست. و به احتمال زیاد آن یک چیز برای وبلاگ نویسان انتشار محتوای با کیفیت است. بنابراین با نوشتن محتوای باکیفیت روزی ۹۰ دقیقه، به مدت نود روز، به قانون ۱/۹۰/۹۰ متعهد شوید.

می‌توانید این قانون را در سایر حوزه‌های زندگی خود به کار بگیرید. اگر می‌خواهید وزن کم کنید، آن یک چیزی که با آن می‌توان وزن کم کرد را پیدا کرده و برای نود روز بعدی به آن متعهد شوید.

متوجه قضیه شدید؟ فقط قانون ۱/۹۰/۹۰ را همانطور که رابین شرما پیشنهاد کرده انجام دهید.

۵- شبکه ارتباطی و قاطی شدن با آدم‌های مناسب

جیم ران حق داشت وقتی می‌گفت:  شما میانگین پنج نفری هستید که بیشترین زمان خود را با آن‌ها می‌گذرانید.

این می‌خواهید هدفگرا باشید باید با آدم‌های هدفمند نشست و برخاست کنید.

آدم‌های هدفگرا بسیار درباره اهداف و رویاهایشان و چگونگی رسیدن به آنجا که می‌خواهند حرف می‌زند. آن‌ها کاملا برای بحث کردن راجع به اهداف و برنامه‌هایشان هیجان زده می شوند.

و راغب هستند که دیدگاه‌ خود را با شما در میان بگذارند.

وقتی با آدم‌های دیگر حرف می‌زنید عنوان گفتگو بسیار مهم است زیرا بر روی فکرکردن شما تاثیر می‌گذارد.

افراد ناموفق اغلب درباره آدم‌های دیگر حرف می‌زنند، دیگران را سرزنش می‌کنند و اغلب بهانه‌هایی برای انکه چرا انجام کاری غیرممکن است پیدا می‌کنند.

اولین قدمی که باید بردارید، توقف یا کاهش زمانی که برای افراد منفی صرف می‌کنید است. و قدم دوم هم شبکه ارتباطی و دوستی با افراد هدفگرا است.

۶- بنویسید

این یکی از اشتباهات رایج است که افراد زیادی آن را انجام می‌دهند.

آن‌ها قدرت نوشت اهداف خود را دست کم می‌گیرند. وقتی اهداف خود را روی کاغذ می‌آورید، به راحتی نشان می‌دهید که برای بدست آوردن آن‌ها به اندازه کافی متعهد و جدی هستید.

به همین دلیل زحمت نوشتن آن‌ها را می‌کشید. افرادی که نسبت به اهداف خود متعهد و جدی نیستند هرگز به خودشان زحمت نوشتن آن‌ها را در مرحله اول نمی‌دهند.

فاصله زیادی میان یک فرد متعهد و آدم غیر متعهد است.

به علاوه وقتی اهداف خود را می‌نویسید، به ناخودآگاهتان می‌گویید این ها ایده‌های مهمی هستند که دوست دارید به آن‌ها برسید. و حدس بزنید چه می‌شود، ذهن ناخودآگاه شما هفت روز و ۲۴ ساعته روی این ایده‌ها کار می‌کند و به شما ابتکار عمل می‌دهد تا روی اهداف خود کار کنید.

کاری که باید بکنید ساده است، فقط هر روز اهداف خود را بنویسید.

و این کار را به شکل یک عادت دربیاورید. یادتان باشد، می‌خواهید طرز فکر رسیدن به اهداف را در ناخودآگاه خود جا بیندازید.

۷- صد در صد متعهد باشید

در آخر اگر می‌خواهید هدفمندتر باشید، باید با تعهد صد در صدی با اهداف خود رفتار کنید. اینجا جایی است که تعداد زیادی از آدم‌ها شکست می‌خورند، مخصوصا وقتی وضعیت سخت می‌شود، آن‌ها رها کردن اهداف را انتخاب می‌کنند.

مثلا، اگر می خواهید هر روز صبح در باشگاه ورزش کنید، صد در صد متعهد شوید و برنامه خود را دنبال کنید. علی رغم اینکه باران ببارد یا نه. خیلی از افراد وقتی با یک مانعی مثل باران مواجه می‌شوند، توقف فعالیت را انتخاب می‌کنند.

آن‌ها ترجیح می‌دهند که به خوابیدن در تخت گرم و راحت خود ادامه دهند تا اینکه بلند شوند و برای هدف خود کاری کنند.

آدم‌های هدفگرا کسانی هستند که برای دستیابی به اهداف خود متعهد می‌شوند. آن‌ها برای انجام هر کاری که به مقصد برساندشان مشتاقند. شما هم هستید؟

این نوشته چگونه می‌توان در زندگی هدفمندتر بود؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

در جامعه امروز، دانستن هدفتان در زندگی و اینکه برای چه چیزی زندگی می‌کنید به معیاری مهم برای اندازه‌گیری میزان خوشحالی شما در زندگی بدل شده است. فشار زیادی برای دانستن هدفتان در زندگی وجود دارد، چرا که اگر ندانید، آن وقت شانس اینکه زندگی شاد و خوشایندی داشته باشید را از دست خواهید داد.

چنین اتفاقی، فاجعه مطلق است.

بیانات رالف امرسون به این شکل است که می‌گوید هدف ما در زندگی هیچ ارتباطی به خوشحالی ندارد، بلکه بیشتر به این مربوط است که چقدر خوب زندگی کرده‌ایم.

«هدف زندگی خوشحال بودن نیست. مفید بودن، شریف بودن و دلسوز بودن است. به این است که تفاوتی رقم بزنید و بتوانید بگویید خوب زندگی کرده‌اید».

این دستورالعمل مخفی شاد و کامل زندگی کردن است.

با دوست من جان آشنا شوید.

بهترین دوست من، جان به طور ناگهانی چند هفته پیش از دنیا رفت. جان کسی بود که زندگی هدفمندی داشت و در آن تعهد و عشق به خانواده و کمک به دیگران محور اصلی زندگی‌اش بود.

دانلود انواع کتاب های صوتی ایرانی و خارجی از اپلیکیشن ذهن

جان به دنبال هدفش در زندگی نبود. هرگز کتاب‌های بهبود شخصیت درباره چگونگی پیدا کردن هدف زندگی را نخواند و هرگز این سؤال را نپرسید که «برای چه باید زندگی کنم؟». او فقط می‌دانست چه چیزی برایش لذت‌بخش است و آن خدمت به خانواده و افرادی بود که در زندگی‌اش حضور داشتند.

جان کسی بود که رالف امرسون در نقل‌قولش به او اشاره کرده بود: «کسی که دلسوزی و مهربانی می‌کرد و زندگی‌ای سرشار از هدف و تعهد داشت».

جان مرد مشهوری نبود که به خاطر آثار برجسته‌اش به شناخت جهانی رسیده باشد. او دوست قدیمی من بود، مردی واقعی که به نظر من هدفمند زندگی کرد.

همه ما شبیه جان نیستیم. او هدفش در زندگی را می‌دانست. برخی از ما برای اینکه بتوانیم این سفر را آغاز کنیم نیاز به راهنمایی داریم…

۳ مرحله برای یافتن هدف زندگی‌تان

در ادامه ۳ مرحله بسیار ساده آمده که اگر آن‌ها را دنبال کنید به شما در دستیابی به هدف و داشتن زندگی کامل کمک می‌کند.

1. قطع ارتباط با رسانه‌های اجتماعی

با وجود رسانه‌های اجتماعی، ما بی‌وقفه در معرض هزاران فردی قرار داریم که زندگی‌ای را ارائه می‌کنند که به نظر می‌رسد به شکلی باورنکردنی کامل و پر از موفقیت و هدف است.

برای برخی افراد این‌طور به نظر می‌رسد که یافتن هدفتان در زندگی امروز پیچیده است و طی کردن روند رسیدن به آن می‌تواند یک عمر طول بکشد. درواقع این موضوع اصلاً حقیقت ندارد.

دانلود جدیدترین کتاب های گویا و صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

در رسانه‌های اجتماعی شما تنها بخش‌های سرگرم‌کننده و جذاب زندگی افراد را می‌بینید، هیچ‌وقت زندگی واقعی‌شان را که می‌تواند همچون زندگی شما پر چالش و پیچیده باشد را نمی‌بینید. هیچ‌کس از واقعیت زندگی فرار نمی‌کند –آن مشکلاتی که ناگهان از ناکجا جلوی آدم سبز می‌شوند.

اگر کیفیت زندگی و خوشحالی خودتان را با دیگر افراد موجود در رسانه‌های اجتماعی مقایسه می‌کنید، بهتر است دست نگه دارید. لازم است معیارهای خودتان را از موفقیت داشته باشید، در این صورت می‌توانید بگویید یک زندگی شاد و کامل برایتان چه معنایی دارد.

در رسانه‌های اجتماعی وقتی صحبت از یافتن آن چیزی است که به زندگی‌تان لذت می‌بخشد، آنچه را که دنبالش هستید را به شما نمی‌دهد.

وقتی مدام مشغول تجربه خوشی و لذت در زندگی‌تان هستید، زنگی هدفمند و کاملی دارید. شما می‌دانید چه زندگی‌ای می‌خواهید و برایتان اهمیت دارد. استفاده از تجربیات دیگران از شادی و خوشحالی در رسانه‌های اجتماعی بهترین راه برای ارزیابی هدف زندگی‌تان نیست.

2. برای تعریف هدف زندگی‌تان، این ۳ سؤال کلیدی را از خود بپرسید.

برای شروع سفرتان و فهمیدن هدفتان در زندگی، باید این ۳ سؤال کلیدی را از خود بپرسید:

• میراثی که می‌خواهم از خود به جای بگذارم چیست؟
• وقتی مُردم، دیگران درباره من چه خواهند گفت؟
• چه تفاوتی در زندگی دیگران ایجاد کرده‌ام؟

پاسخ به این ۳ سؤال به شما در تعیین هدفتان در زندگی کمک می‌کند.

به محض اینکه این پاسخ‌ها را پیدا کردید، قدم بعدی شما این است که دست به کار شوید و به طور مداوم آن کیفیت‌هایی که باور دارید برای دستیابی به زندگی هدفمند و خوشایند لازم است را به کار بگیرید.

3. روی اعمال مشخصی تمرکز کنید که برایتان خوشایند هستند.

«شما زندگی‌تان را با کلمات نمی‌نویسید… با اعمالتان می‌نویسید. طوری که فکر می‌کنید مهم نیست. تنها چیزی که مهم است کاری است که می‌کنید.» – پاتریک نس

پیدا کردن هدفتان در زندگی و اینکه برای چه باید زندگی کنید، برای همه در جهان یکسان است –ثروتمند و فقیر. همه فرصتش را دارند تا زندگی کاملی داشته باشند. چیز پیچیده، دشوار یا غیرقابل‌دسترسی نیست.

یافتن هدف زندگی‌تان بسیار قابل دسترس است. همه کاری که باید بکنید این است که تصمیم بگیرید داشتن زندگی خوشایند و کامل برایتان چه معنایی دارد و سپس برای رسیدن به آن تلاش کنید. تلاش کنید و با دیگران مهربان باشید و هر روز به بهترین شکلی که می‌توانید زندگی کنید.

اعمالی همچون مهربانی، بخشش، قدردانی و عشق اعمالی بسیار مهم برای داشتن یک زندگی هدفمند هستند. اگر اساس روزهایتان بر این اعمال متمرکز باشد، می‌توانید زندگی هدفمندی داشته باشید. در این لحظه است که در زندگی احساس خوشبختی می‌کنید.

هرچه بیشتر به دیگران کمک کنید، خوشحال‌تر خواهید بود.

هشدار

وقتی هدفمند زندگی می‌کنید به این معنی نیست که قرار است مثل فرشته‌ها باشید.

واقعیت را به یاد آورید – شما هنوز نقصان‌هایی دارید، اشتباهات بزرگی می‌کنید، شکست می‌خورید و گاهی برای برآمدن از پس موانعی که زندگی بر سر راهتان قرار داده، مجبور می‌شود مسیرتان را عوض کنید.

با این حال، داشتن زندگی هدفمند و متعهدانه شما را منعطف می‌سازد و باعث می‌شود بتوانید با قدرت و اطمینان با چالش‌ها روبرو شوید.

قدرت انتخاب تنها چیزی است که باعث می‌شود زندگی خوشایند و هدفمندی داشته باشید. دوست من، جان می‌دانست چگونه از قدرت انتخابش به درستی استفاده کند. او زندگی هدفمندی را انتخاب کرد و می‌دانست چه چیزی لذت را به زندگی او و آن‌هایی که دوست دارد، می‌بخشد – دستورالعملی بسیار ساده برای داشتن یک زندگی کامل.

سفر دانستن هدف زندگی و داشتن زندگی هدفمند اکنون پیش روی شما قرار دارد. شما تنها کسی هستید که می‌توانید این کار را بکنید و روی چگونگی زندگی کردنتان کنترل دارید.

به یاد داشته باشید که هیچ‌کس دیگر نمی‌تواند زندگی شما را کنترل کند – همه‌اش به خودتان خلاصه می‌شود. پیشنهاد می‌کنم همین حالا این سفر را آغاز کنید.

این نوشته هدف زندگی چیست و برای چه باید زندگی کنید؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

میل زیاد به تجربه دوباره مصرف مواد و انجام یک کار که به شکل بالقوه تحت تأثیر عوامل روانی (مانند استرس و سابقه آسیب‌های روانی)، اجتماعی (مانند سابقه مصرف مواد در میان افراد خانواده یا دوستان) و محیطی (مانند دردسترس و کم هزینه بودن مواد) می باشد، می تواند منجر به مصرف/انجام مداوم آن شود که درنهایت منجر به ایجاد تغییرات در مغز فرد خواهد شد.

این تغییرات عبارتند از دگرگونی غشایی (قشر پشت پیشانی) و زیر غشایی (سیستم لیمبیک) که مدار عصبی لذت، حافظه، کنترل انگیزشی، برانگیختگی و قضاوت را شامل می شود‌.

روانشناسی چیست؟ چطور بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

این موضوع می تواند باعث اشتیاق و میل چشمگیر فرد به مواد یا فعالیت‌ خاصی شود و البته با وجود دانش و تجربه ای که نسبت به عواقب بسیار رفتارهای اعتیادآور وجود دارد، توانایی کنترل موفقیت‌آمیز این اشتیاق را نخواهد داشت.

(انجمن روانشناسی اعتیاد) پیشرفت‌هایی در تحقیقات، آموزش های تخصصی و عملکردها و روش های بالینی داشته است که طیف گسترده ای از رفتارهای اعتیادآور را شامل می شوند، از جمله: مصرف بیش از اندازه الکل، نیکوتین و مواد مخدر دیگر و اختلالات مربوط به قمار کردن، عادات غذایی، رفتارهای جنسی و خرج کردن پول.

کاری که می‌توانید انجام دهید

درک اینکه افراد در اولین مرحله ایجاد تغییر در رفتار ناسالم خود چطور تغییر می‌کنند.

برای توسعه و بهبود برنامه تغییر رفتار، ازجمله پیشگیری از HIV، و برای کمک به مردم در داشتن عمر طولانی تر و زندگی سالم تر، از تحقیقاتی در زمینه “مراحل تغییر” استفاده شده است.

چگونه روانشناسان مراقبت‌های درمانی را بهبود می‌بخشند؟

استفاده از دارو یک استاندارد طلایی برای اختلال مصرف مواد افیونی و مخدر است، اما مداخلات رفتاری می‌تواند درمان اعتیاد را بهبود بخشیده و شرایط همایندی بیماری‌های دیگر را نیز حل کند.

پشتیبانی های زندگی‌بخش

برنامه هایی شامل مسکن، کار و خانواده که توسط روانشناس برای افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد طراحی می شوند، عملکرد موفق تری خواهند داشت.

تحقیقات درباره اعتیاد:

اولین خط دفاعی، پیشگیری از آن است.

روانشناسان با آموزش درباره مدیریت دردها بدون استفاده از مواد مخدر، به افرادی که احتمال لغزش به سمت این اختلال را دارند کمک می کنند.

رها شدن از اعتیاد

بیشتر درباره درمان های موثر دارویی و رفتاری اعتیاد یادبگیرید.

نقش منحصربه‌فرد روان‌شناسی در حل بحران سوء مصرف مواد

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، بحران مصرف مواد را به عنوان یک وضعیت اورژانسی در سلامت عمومی اعلام کرده است.

در شرایطی که تعداد بسیاری از افراد تحت تاثیر مصرف مواد افیونی تجویزی یا غیر تجویزی، اوردوز کرده و مرده اند، روانشناسان و علم روانشناسی می‌تواند به اوضاع کمک کند.

اعتیاد به تلفن، نظریه درست یک روانشناس نوجوان

دانش آموز سال آخر دبیرستان، Michelle Hackman، با انجام پروژه‌ای درباره اعتیاد به تلفن بورسیه دانشگاهی ۷۵،۰۰۰ دلاری برنده شد.

مبارزه با اعتیاد به مواد غذایی

فارغ التحصیل دانشگاه ییل، Ashley Gearhardt، با پیدا کردن ارتباطی بین مصرف مواد و میل به غذا مسیر جدیدی را پیش روی روانشناسی قرار داده است.

این نوشته اعتیاد چیست؟ بررسی اعتیاد از جهات مختلف روانشناسی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

من برای فرار از تنهایی این ماه برای اولین بار کارم را در یک کافی شاپ شروع کردم.

در حال حاضر یک حس عمیق در من وجود دارد احساس می کنم سرشار از انرژی هستم.

من تا رسیدن به این سن این حس را تجربه نکرده بودم. شغل من به عنوان یک نویسنده ی مستقل است، هر صبح از خواب بلند می شوم و روزم با چرخیدن در خانه و نوشتن می گذرد.

از ساعت ۲ بعد از ظهر احساس خستگی می کنم حس می کنم شانه هایم درد گرفته و پلک هایم سنگین شده و تقریبا چرت می زنم، در این موقعیت است که انگیزه ی خود را برای نوشتن از دست می دهم.

روانشناسی چیست؟ چگونه می توانیم بهترین روانشناس را انتخاب کنیم؟

من یک فرد درون گرا هستم، برایم اهمیتی ندارد که مدت زیادی را تنهایی بگذرانم. شاید یکی از دلایلی که شغل نویسندگی را انتخاب کردم همین مسئله باشد.

از زمانی که شوهرم وارد کار پزشکی شد و در طول هفته ۷۰ ساعت کار می کند. (بیشتر اوقات کارش به شکل شیفت شبانه است) احساس تنهایی کردم.

اما تنهایی من زمانی بیشتر اوج گرفت که با فوت مادربزرگم از مادرم نیز دور شدم.

احساس تنهایی در من بیشتر شد، از نظر کاری دچار افت شدم و هیچ هم صحبتی نداشتم، بعضی روزها اتفاق می افتاد که حدود شش، هفت ساعت حتی یک کلمه هم صحبت نمی کردم.

صرف نظر از اینکه گاهی به دوستانم پیام می فرستادم.

بیش از ۵ درصد از مردم امریکا در خانه به شکل تمام وقت کار می کنند. افراد زیادی در خانه کار می کنند و این یک مزیت محسوب می شود.

من با بسیاری از آن ها چت کرده ام و نظرشان را پرسیده ام احساس آزادی که در این مدل کار کردن وجود دارد بسیار زیاد است، اما با این روش شما تنهایی زیادی را تجربه خواهید کرد.

در زیر راهنمایی هایی برای جلوگیری از احساس تنهایی مناسب افرادی که در خانه کار می کنند پیشنهاد شده است.

از جمله نکاتی برای نویسندگانی مانند خودم تا بتوانند روش های اجتماعی شدن را بدون نیاز به  حضور یافتن در دفتر کار و صحبت کردن با همکاران را فرا بگیرند.

۱- صرف ناهار با یک دوست

صرف ناهار دوستانه

این یکی از بهترین راهکارها برای مقابله با تنهایی است، من سعی می کنم در تقویم خود یک روز در هفته را به صرف ناهار یا قهوه با یک دوست اختصاص بدهم.

من در آخر هفته ها که انگیزه ی کاری ام را از دست می دهم این کار را انجام می دهم.

هیلاری بیلینگز در یک پادکست سخنرانی ، این دست تعاملات را به عنوان شارژ روحیه می نامد.

او می گوید” هفته هایتان را به نحوی برنامه ریزی کنید که افرادی که به شما انرژی می دهند در آن حضور داشته باشند” او معتقد است که ” یک قرار ملاقات هر چند کوتاه و ساده با یک دوست، پیوستن به کلاس های تمرینی بعد از ساعت کاری، یا کسی را برای یک مکالمه ۱۵ دقیقه ای در روز پیدا کردن، یا داشتن ارتباط هایی از این قبیل می تواند احساس تنهایی را در شما کاهش بدهد.

۲- انجام کار داوطلبانه یکبار در هفته

کار داوطلبانه

من چندین نویسنده ی مستقل را می شناسم که در کنار کار در منزل در هفته شغل های پاره وقت نیز برای از بین بردن احساس تنهایی و ارتباط با دیگران انجام می دهند.

برخی از کار فرمایان این ایده را نمی پذیرند و (به همین دلیل است که من در ابتدا به عنوان یک فرینسلر یا مبتدی محسوب شدم) به جای یافتن یک شغل درآمد زا من به شکل داوطلبانه یک روز در هفته را در یک مهد کودک شروع به کار کردم.

من به شدت نیاز دارم که چهار شنبه ها با بچه های ۵ ساله بازی گروهی انجام بدهم.

جودی وماک نویسنده و گوینده می گوید شما با کار داوطلبانه می توانید خیلی مسائل را تغییر بدهید.

او می گوید: من به شکل داوطلبانه برای یک موسسه ی خیریه  در لس آنجلس کار می کنم که نویسندگان زن حرفه ای را با دختران در معرض خطر متصل می کنم.

او می گوید که به مدت هفت سال داوطلب نوشتن برای دختران بوده است.

این یک برنامه مفید و عالی برای بچه ها است، از طرف دیگر یک برنامه مناسب برای من که با نویسندگان دیگر ارتباط برقرار کنم.

۳- به کتابخانه بروید

به کتابخانه بروید

بعضی از افراد تمایلی به رفتن به کافی شاپ ها ندارند، زیرا عقیده دارند که پرسر صدا است و حواس شان را پرت می کند.

اگر شما جزو این دسته افراد هستید به جای رفتن به کافی شاپ، کتابخانه را امتحان بکنید.

با این کار شما هم برای از بین بردن تنهایی خود از خانه بیرون آمده اید هم در یک محیط آرام وقت گذرانده و کارهای مختلفی را انجام داده اید. این یک نتیجه ی برد- برد است.

۴- عکس های افراد مهم زندگی تان را روی میز کارتان بگذارید

عکس افراد خانواده

لوسی هریس مدیر عامل شرکت Hello Baby Bumpمی گوید: یکی از راه های مبارزه با تنهایی ناشی کار در خانه نگه داشتن عکس عزیزان مان در کنار خودمان است.

شما دیگر احساس تنهایی نمی کنید با نگاه کردن به آن خاطره و کارهای آن افراد در ذهن ما جان می گیرد.

این جوری دیگه احساس تنهایی نمی کنم زیرا می دانم افراد دیگری در همین نزدیکی در زندگی من وجود دارند.

• روابط ضعیف خود را تقویت کنید

تقویت روابط ضعیف

ما در زندگی دو نوع روابط داریم که یکی قوی است و دیگری ضعیف، ارتباط قوی مانند رابطه ی ما با والدین، همسر و دوستان نزدیک و همه ی کسانی که ما را دوست دارند.

نوع دوم افرادی هستند که غریبه نیستند اما دوست هم نیستند.

به عنوان مثال منشی باشگاهی که به آن می روید. فروشنده ای که در فروشگاه غذای دریایی که گاهی به آن جا می روید حضور دارد، گارسونی که در کافی شاپ محبوب تان قهوه سرو می کند، این روابط  کم اهمیت و ضعیف می تواند نقش مهمی را در سلامتی ما ایفا کند. به تازگی تحقیقات نشان داده است که  این روابط به اندازه روابط قوی ما اهمیت دارند.

استیسی کاپریو مربی تجارت می گوید هر روز از خانه بیرون می رود تا با دیگران ارتباط برقرار کند.

همین طور که هر روز صبح برای انجام کارتان از خانه بیرون می زنید، به همه ی کسانی که می بینید مانند مدیر ساختمان، سرایدار، پیکی که غذای سفارشی برای تان می آورد، همسایه هایی که قصد بیرون رفتن از منزل شان دارند، سلام کنید.

می توانید به روی افرادی که می بینید لبخند بزنید.

این ارتباطات کوچک در زمان طولانی مسیری را طی خواهد کرد بدون اینکه شما بخواهید برای این ارتباطات برنامه ریزی کنید و زمانی را به آن اختصاص دهید روحیه شما را بهتر خواهد کرد و شما کمتر احساس تنهایی می کنید.

۶- از پادکست استفاده کنید

پادکست گوش کنید

شارون روزنبلات مدیر موفق می گوید: من هنگام کار پادکست گوش می دهم. او می گوید این افراد واقعی نیستند ولی پیش زمینه ی خوبی برای ایجاد ارتباط است.

۷- دریک فضای مشترک با دیگران کار کنید

همکاری در فضای مشترک

امروزه در کلان شهرها فضا های مشترک همکاری شغلی مانند دفتر کار مشترک و از این قبیل موارد زیاد دیده می شود.

هزاران نفر وجود دارند که در یک دفتر کاری مشترک کارشان را انجام می دهند. به طور کلی افرادی که به شکل مشترک محلی را برای فعالیت های شغلی شان اجاره کرده اند زیاد هستند.

درست است که این فضاهای کاری احساس بهتری را نسبت به کار کردن در منزل به شما القا می کنند، اما هزینه ی این محیط های بسته به شرایط هر شهری که در آن زندگی می کنید بسیار پرهزینه هستند.

۸- ورزش

ورزش کنید

هیچ فهرستی پیشنهادی برای جلوگیری از احساس تنهایی در خانه وجود ندارد که ورزش جزو موارد آن نباشد.

ورزش مزایایی زیادی برای ما دارد که همه به خوبی از آن آگاه هستیم علاوه بر تاثیر مثبت جسمی بر روی ذهن و قدرت تمرکز افراد هم نیز تاثیر مطلوبی دارد.

اگر تا به حال این کار را انجام نداده اید به باشگاه بروید یا به یک تیم ورزشی بپیوندید تا تاثیر مثبت آن را مشاهده کنید.

۹- حیوان خانگی داشته باشید

حیوان خانگی

من برای تهیه این مقاله با افراد زیادی که در خانه کار می کرده اند گفتگو کرده ام، تقریبا بیشتر آن ها موافق نگهداری از حیوان خانگی بوده اند.

این یک پیشنهاد هوشمندانه است تحقیقات نشان داده وجود حیوانات خانگی می تواند در از بین رفتن احساس تنهایی در افراد موثر باشد.

سابینا برنان روانشناس و متخصص علوم و اعصاب مزایای داشتن حیوان خانگی را اینگونه بیان می کند.

او می گوید که برای رهایی از احساس تنهایی از چهار سگ نگهداری می کند. او در ادامه می گوید من هرروز برای گردش سگ ها از خانه بیرون می روم، سگ ها موضوع خوبی برای ارتباط با دیگران هستند معمولا مردم در کنار من می ایستند و در مورد آن ها سوالاتی می پرسند.

سابینا برنان همچنان می گوید که لبخند زدن به حیوانات خانگی حال او را خوب می کنند. همان طور که می دانیم لبخند زد برای سلامتی ما بسیار مهم است.

لبخند زدن فشار خون را کاهش و سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند، باعث آزادی هورمون هایی می شود که ما احساس خوبی را تجربه کنیم. طبیعی است که این عمل از فشار روانی ما می کاهد.

او می گوید: بسیاری از ما لبخند زدن را فقط در پاسخ به مسائل خنده دار یا در پاسخ لبخند دیگران طبیعی می دانیم، زمانی که در منزل کار می کنیم وجود حیوانات خانگی و کارهای بامزه ی آن ها می تواند یک موضوع خوب برای لبخند زدن باشد.

این نوشته ۹ پیشنهاد برای ازبین بردن تنهایی افراد شاغل در منزل برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

این امر یک واقعیت نگران کننده است، به ویژه باید به این نکته توجه داشت که چاقی یکی از عوامل اصلی خطرساز در رابطه با بسیاری از بیماری های مزمن، بیماری قلبی و عروقی و متابولیسم است.

بنابراین، جای تعجب ندارد که عواملی نظیر مقاومت به انسولین، پیش دیابت ها و دیابت ها در سراسر جهان رو به گسترش است.

اگر چه واضح است زمانی که جذب انرژی کالری بیش از مصرف انرژی است، چاقی افزایش می یابد، اما باید گفت که همیشه مبارزه با اضافه وزن بدن و تجمع چربی آسان نیست.

استراتژی های متعددی برای مقابله با چاقی و مصرف غذا، توسعه یافته است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

این استراتژی ها، شامل تغییرات رفتاری (از جمله رژیم غذایی)، مداخلات مکمل های متعدد و درمان های دارویی و جراحی است.

اما باید گفت که اخیرا پیشرفت های تحقیقاتی صورت گرفته است که شامل کنترل چاقی از طریق تنظیم آبشار سیری است.

این روش، روی عصب هایی است که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند، تاثیر می گذارد. گرسنگی، یک سیگنال عصبی است که مقدمه خوردن است.

سرچشمه سیگنال های گرسنگی، در معده است.

روانشناسی: دانلود جدیدترین کتاب های صوتی، مقالات و فیلم های روانشناسی روز دنیا در ذهن

علاوه بر این، هورمون های روده اطلاعات را از دستگاه گوارش به مراکز تنظیم اشتها در سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهند.

این ارتباط بین روده و مغز، به عنوان محور روده – مغز شناخته شده است.

فرض بر این است که اطلاعات را می توان از طریق سیگنالینگ عصبی یا گردش خون، از روده به مغز انتقال داد.

هیپوتالاموس، به عنوان بخش مهمی از مغز در کنترل رفتار خوردن ما نقش دارد.

این بخش، سیگنال های محیطی را که اطلاعات مربوط به مصرف رژیم غذایی و همچنین اطلاعات مربوط به مصرف انرژی را حمل می کنند، ادغام می کند.

هیپوتالاموس سیگنال اشتها را دریافت می کند و با تعدیل انتشار نوروپپتید ها در دو جمعیت نورونی واکنش نشان می دهد.

در حالی که یک جمعیت از نورون ها با نوروپپتیدها همکاری می کنند تا اشتها را تحریک کرده و گرسنگی را افزایش دهند (و به این ترتیب موجب افزایش خوردن و افزایش وزن می شوند) جمعیت دیگر از طریق نوروپپتیدها برای کاهش اشتها (و کاهش خوردن و کاهش وزن می شوند) وارد عمل می شوند.

در نتیجه، تعادل بین این دو جمعیت عصبی برای حفظ وزن مطلوب بدن ضروری است.

با توجه به اهمیت محور روده – مغز، تأثیرگذاری هورمون ها و نورون هایی که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند می تواند یک استراتژی مناسب برای کنترل چاقی باشد.

داروهایی که از طریق هورمون های تنظیم کننده گرسنگی عمل می کنند، اغلب به منظور کنترل چاقی و وزن بدن تجویز می شوند، هر چند که ممکن است این طور به نظر برسد که تا دراز مدت تاثیر خاصی ندارند.

در همین حال، توسعه استراتژی هایی که بر روی نورون ها و سیگنال های عصبی عمل می کنند، هنوز در مراحل اولیه است.

یک مطالعه آزمایشی اخیر نشان داد که انجماد نورون هایی که سیگنال های گرسنگی را حمل می کنند، می تواند یک روش کاهش وزن مناسب در افراد دارای چاقی خفیف تا متوسط ​​باشد.

ده نفر با شاخص توده بدنی (BMI) بین ۳۰ تا ۳۷ کیلوگرم بر متر مربع، در این تحقیق تحت یک رویکرد نوآورانه قرار گرفتند.

بعنوان نمونه، یک رادیولوژیست، یک سوزن سرنگ را به بدن بیماران وارد کرد و گاز آرگون را برای فریز کردن عصب (تنه واگال خلفی) که سیگنال های گرسنگی را از روده به مغز انتقال می دهد، مورد استفاده قرار داد.

این روش با استفاده از تصاویر زنده از سی تی اسکن انجام شد.

پس از درمان، وضعیت بیماران به مدت سه ماه مورد پیگیری قرار گرفت.

نکته جالب این که همه افراد تحت مطالعه، کاهش اشتها، همراه با BMI پایین تر و کاهش وزن قابل توجهی را گزارش دادند.

به طور خاص تنها یک هفته بعد از این مطالعه، میانگین کاهش وزن ۱٪ بود، در حالی که پس از سه ماه این عدد به  ۳.۶٪ رسید.

علاوه بر این، در پیگیری سه ماهه، ۱۳٪ کاهش BMI ثبت شد.

مهم تر از همه اینکه، هیچ عوارض جانبی و یا عوارض ناخواسته ای برای هیچ یک از شرکت کنندگان وجود نداشت.

هدف این پروژه آزمایشی این نبود که پاسخ بیولوژیکی به گرسنگی را از بین ببرد، بلکه هدف کنترل سیگنال های گرسنگی و کاهش قدرت آنها بود.

با توجه به نتایج اولیه، به نظر می رسد که این روش می تواند یک استراتژی مفید در کاهش اضافه وزن از طریق کنترل اشتها و مصرف غذا باشد.

نقش عصب واگ در تنظیم اشتها پیش از اینها نیز مورد مطالعه قرار گرفته بود.

تحریک الکتریکی عصب واگ از نظر بالینی برای تنظیم خلق و خوی شناخته شده است.

برای نمونه، می توان به درمان بیماران که به داروهای ضد افسردگی پاسخ نمی دهند اشاره کرد.

از سوی دیگر، تحریک عصب واگ به منظور درمان چاقی اخیرا مورد توجه قرار گرفته است.

مطالعات انجام شده در مدل های حیوانی، نشان داده است که تحریک عصب واگ در طولانی مدت می تواند مانع از افزایش وزن بیشتر از طریق کاهش مصرف مواد غذایی شود.

با این حال مکانیزم های شرکت کننده هنوز دقیقا مشخص نیستند و تحقیقات بیشتری در این رابطه لازم است.

به استثنای تحریک عصب واگ، مطالعات همچنین اثرات انسداد واگ (به عنوان مثال، برش عصب واگ) در کنترل چاقی را مورد سوال قرار دادند.

یافته های این مطالعات، کاهش وزن و سیری طولانی مدت بیشتری را در مقایسه با اثرات حاصل شده از طریق تحریک عصب واگ نشان می دهد.

با این حال، مطالعات بالینی در انسان هنوز ادامه دارد. امیدوار هستیم که این مطالعات نشان دهند که چگونه می توانیم وزن خود را بهتر کنترل کنیم.

واضح است که سیستم عصبی مرکزی و سیگنالینگ عصب ما نقش مهمی در تنظیم اشتها و مصرف غذا دارند.

علاوه بر کاهش مصرف کالری و افزایش هزینه های انرژی، اعمال سیگنالینگ گرسنگی می تواند به طور بالقوه یک استراتژی کارآمد برای کنترل چاقی باشد.

با این وجود، حتی اگر داده های حاصل از یافته های اخیر امیدوار کننده باشند، اما در آزمایش های بالینی بزرگ تر نیاز به مطالعات بیشتری روی آنها حس می شود.

این نوشته درمان چاقی با سیگنالینگ گرسنگی: آیا می توان آن را برای درمان چاقی تنظیم کرد؟ برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.