نوع برخورد با شکست ها

[/su_note]

همه ما شکست می‌خوریم, اما نوع برخورد با شکست ها متفاوت است. همه ما نمی‌توانیم به یک اندازه به شکل پربار و مولد با آن رفتار کنیم. تفاوت بین شکستی که  منجر به خودشناسی و شکستی که فلج‌کننده است ریشه در داستان‌هایی دارد که ما در مورد آنچه رخ داده‌است، برای خودمان تعریف می‌کنیم.
احمق. چطوری می تونی اینقدر احمق باشی؟ ادامه این بحث و برگردان آن بسیار آشناست. و برای بسیاری از ما، این نوع صحبت منفی با خود یک واکنش عادی به شکست است، که خیلی بد است. در رشته‌های مختلف از ورزش گرفته تا آموزش، همان‌طور که هر کسی که در زمینه رشد مطالعه می‌کند می‌داند، انواع کشش لازم برای ایجاد یک مهارت جدید نیاز به تحمل مشخصی برای شکست دارد.

این پی‌آمد بدیهی رسیدن به فراتر از ظرفیت‌های ما به منظور توسعه آن‌ها است. کشیده شدن، در حین حفظ تعادل بر روی یک لبه، به معنی به خطر افتادن و یک سقوط است.

نوع برخورد با شکست ها به آن معنا نیست که مواجهه با شکست‌ها آسان یا سرگرم کننده است. با این حال، همان درد طبیعی که احساس می کنیم وقتی اوضاع به خوبی پیش نمی‌رود، توسط خودپنداری بد که ترسیم می‌کند تشدید می‌شود و اغلب جنبه‌های منفی بودن یک شکست را مورد اغراق قرار می‌دهد، غالبا موارد را برحسب مذمت و یا ویژگی‌های شخصیتی پایدار چارچوب‌بندی می‌کند (من نادان هستم، من در روابط بد هستم و غیره).

مشکل این ویژگی‌ها این است که آن‌ها ذاتاً فلج‌کننده هستند، بیانیه‌هایی در مورد نوع برخورد با شکست ها مانند این که ما برای همیشه نادان هستیم و اکنون و برای همیشه با پول بد هستیم. در عوض، گفت و گوی خوب و مثبت با خود به ما این امکان را می‌دهد تا شکست‌های خود را ارزیابی و از آنها حرکت کنیم و[su_highlight background=”#d991e3″ color=”#000000″ class=””]آنها را به عنوان فرصت‌های رشد، هر چند دردناک، بدانیم.[/su_highlight]

موضوعات مثبت مربوط به صحبت کردن با خود، همان‌طور که توسط تحقیقات در زمینه‌ها نشان داده شده است. به عنوان مثال، محققان ورزشکاران استقامتی دریافته‌اند که با خود حرف زدن انگیزشی عملکرد دوچرخه‌سوارانی را که به حد نهایت خستگی و فرسودگی می‌رسند به‌طور قابل‌توجهی بهبود می‌بخشد(حسی که ما نوع برخورد با شکست ها داریم).

اگرچه بسیاری از ما ورزش‌کاران استقامتی نیستیم، اما اغلب با ناامیدی سروکار داریم، حس از دست دادن میدان مبارزه و تلاش برای ادامه راه به عنوان یک چیز چالش برانگیز مطرح است.[su_highlight background=”#d991e3″ color=”#000000″ class=””]حرف زدن مثبت با خود می‌تواند به ما کمک کند که به راه خود ادامه دهیم، یا وقتی سقوط می‌کنیم، خودمان را بلند کنیم تا دوباره شروع کنیم.[/su_highlight]

این مورد با عملکرد روشنفکرانه‌تر نیز اتفاق می‌افتد همان‌طور که در یک مطالعه از دانشجویان، عدم موفقیت و خودهمدلی به اثبات رسیدند. محققان دریافتند که دانشجویانی که به آرامی با خودشان حرف می‌زنند، بیشتر آگاه هستند که شکست بخشی از تجربه مشترک انسانی است و بیشتر به احساسات منفی خودشان توجه دارند.

آن‌ها بیشتر قادر به دیدن تجربیات شکست به عنوان فرصتی برای یادگیری و رشد هستند تا این‌که در مورد چیزی که عملکرد منفی در مورد ارزش خود آن‌ها می‌گوید، خود را صرف آن کنند. این انعطاف‌پذیری امکان دستیابی به اهداف موفقیت‌آمیز دانشگاهی بیشتر را فراهم می‌کند.”

علیرغم تقصیر و سرزنش بد که “ملایم و تلطیف” می‌شود، از آن‌جایی که این دانشجویان شکست را به عنوان یک کسب تکلیف برای خود به عنوان مردم نمی‌دیدند، با وجود نمره ضعیف نسبت به همسالان خود که زیاد از خود انتقاد می‌کردند، بیشتر درگیر کار و درس بودند.

[su_highlight background=”#d991e3″ color=”#000000″ class=””]از این مورد دوری کنید: هیچ منفعت واقعی در کتک زدن و ضرب و شتم خودتان وجود ندارد. بد صحبت کردن درمورد خودتان باعث تقویت عملکرد نمی‌شود.[/su_highlight]بنابراین، اگر این مساله اهمیت دارد که ما چگونه با خودمان در پی شکست صحبت کنیم، برخی از شیوه‌های تولید گفتگو با خود برای حرکت از طریق آن و فراتر از آن چیست؟

مقاله پیروزی شیرین همان روزنه امید در هر شکست است که طعم آن را بارها چشیده ایم را بارها و بارها بخوانید .

[su_note note_color=”#a631a8″ radius=”10″ class=””]

۱- یک شعار شکست داشته باشید.

[/su_note]

بله ،شعارها و تأییدها می‌توانند تند و تیز و تازه باشند، اما وقتی احساس شکست می‌کنید، مجموعه و ماهیت تکراری یک تایید می‌تواند راه خوبی برای مقابله با همان رفتار یک‌سان و ماهیت تکراری با خود حرف زدن منفی باشد. تو مجبور نیستی کامل بشوی، جانم، همه من را دوست دارند با شما.

چیزهای ساده مثل تکرار و تمرین ذهنی عباراتی، مانند: من از طریق چالش‌ها یاد می‌گیرم، من توسط این مبارزه تقویت می‌شوم، یا حتی مختصر و مفید، جملات بدون درد و فایده(جملات خنثی)، ممکن است برای شما کارساز و مفید باشد. خودتان را گریم کنید، آن را با کامپیوتر خود پست کنید، و به این شعار کوچک تبدیل کنید تا الگوهای فکری منفی را وقتی سر زشت خود را عقب می‌کشند تقویت کنید.

[su_note note_color=”#a631a8″ radius=”10″ class=””]

۲- بازسازی با خود صحبت کردن با صدای بلند با یک دوست را تمرین کنید.

[/su_note]

با خود حرف زدن منفی غالباً پر از اظهارات اغراق‌آمیز است، مانند “من همیشه” یا “من هرگز”. به پیاده‌روی بروید و یا با یک شریک مکالمه‌ای مورد اعتماد قرار یک فنجان چای بگذارید و از آن‌ها بخواهید با اجازه دادن به شما در مورد اینکه چه اتفاقی دارد می‌افتد به شما کمک کنند و مثلا یک سوال خنثی بپرسید، “آیا این واقعاً درست است؟ ” و “آیا این فقط بعضی اوقات درست است؟

“به دنبال سوال مقابل، “چه چیزی در مورد آن صادق نیست؟ ” به طور ایده‌آل این تمرین به شما کمک می‌کند تا با کمک یک دوست بیمار، عادت به قطع کردن و زیر سوال بردن اعتبار سخنان منفی مضر را تمرین کنید. در نهایت، شما باید قادر به انجام این نوع پرسش از خودتان باشید.

[su_note note_color=”#a631a8″ radius=”10″ class=””]

۳- “پنج Ws” را به وضعیت خود اعمال کنید.

[/su_note]

در نوع برخورد با شکست ها اگر صحبت کردن با خود منفی شامل چرخش یک داستان منفی عمیقا ذهنی درباره خودتان است، سعی کنید خودتان را از آن دور کنید در حالی که هنوز با استفاده از سوالات روزنامه‌نگارانه خنثی‌تری مانند “چه‌کسی، چه، کجا، چه موقع و چرا” باید دید بهتری از وضعیت داشته باشید. یک لحظه سعی کنید داستان آنچه که اتفاق افتاده و تا حد امکان بی‌تفاوت و خنثی است را به خودتان بگویید.

[su_note note_color=”#a631a8″ radius=”10″ class=””]

۴- افعال، نه صفت‌ها

[/su_note]

هنگامی که نوع برخورد با شکست ها را ارزیابی کردید، به مراحل اقدام آینده محور فکر کنید. چه اتفاقی افتاد، چه اقداماتی موجب رخ دادن آن شد و شما چه کاری انجام خواهید داد؟ این موضوع شما را مسئول یک داستان قرار می‌دهد و به شما احساس کارآمدی بیشتری نسبت به قاب‌بندی شما به عنوان دریافت‌کننده منفعل از زبان خودگفتاری تاسف‌آور می‌دهد.

[su_note note_color=”#a631a8″ radius=”10″ class=””]

۵- درد‌سر و گرفتاری و سوال

[/su_note]

اگر شما نمی‌توانیددر نوع برخورد با شکست ها آن صدای زننده و ناگوار کوچک را خاموش کنید، چرا برای یک لحظه با پرسیدن این سوال که ” بدترین اتفاقی که خواهد افتاد چیست؟ “آن را رها نمی‌کنید. سپس سوال بعدی را از خودتان بپرسید،” و بعد از آن چه کار خواهم کرد؟”برای مثال، در پاسخ به سوال اول، ممکن است شما بگویید، رئیس من دیگر به من اعتماد نخواهد کرد.

سپس، ممکن است شما با گفتن جملات مقابل استراتژی به کار ببرید، من مجبور خواهم شد که معذرت‌خواهی کنم و دوباره سخت تلاش خواهم کرد تا با انجام وظایف اضافی، اعتماد گذشته را به دست آورم و در ارتباطات و مخالفت با شایعات اداری بسیار شفاف خواهم بود.
تمرین تکنیک‌هاینوع برخورد با شکست ها از طریق گفتگو با خود، بخش مهمی از ابزار هر کسی برای نزدیک شدن به اهداف زندگی هستند. زندگی‌های ما به طرق مختلف توسط داستان‌هایی تشکیل‌یافته است که ما به خود می‌گوییم.با حرف زدن مثبت با خود پیرامون شکست، ما می‌توانیم عوامل داستان خود را به گونه‌ای تبدیل کنیم که از مشکل به سمت راه‌حل حرکت کنیم.

این نوشته ۵ روش تمرین خودآموزی سازنده و پربار برای نوع برخورد با شکست ها و عدم‌ موفقیت برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

روزنه امید در هر شکست

[/su_note]

در طول ماه گذشته، من برای دستیابی به شغلی که مطمئن بودم به آن می‌رسم، سه بار برای مصاحبه شرکت کردم. از لحظه‌ای که خبر آن فرصت‌ شغلی را شنیدم، مطمئن بودم که کاملاً با ویژگی‌ها و مشخصات من سازگاری دارد و برای من ساخته شده است.

این شغل کاملاً با مهارت‌ها و احساسات من جور بود و هر مرحله که بیشتر به آن نزدیک می‌شدم، اطمینان بیشتری پیدا می‌کردم که کاملاً به من تعلق دارد. من (شاید نه در راستای اقدامی هوشمندانه) تمام کارهای دیگر خود را کنار گذاشتم تا منحصراً جهت ایجاد فضای آزاد برای این شغل، تمرکز کافی پیدا کنم.

من سخت کار کردم تا بتوانم یکی یکی از پس مصاحبه‌ها برآیم. من هرچه در توان داشتم، رو کردم. اما در پایان، نتوانستم به آن شغل برسم.
زمانی‌که این خبر به دستم رسید که من در نزدیکی زمان پایان قرار داشتم و کمی بیشتر نمانده بود تا حاصل دسترنج و زحمات خود را ببینم، همزمان احساس غافلگیری و ناامیدی بر من غلبه کرد.

من برایشان آرزوی موفقیت کردم تا از شخصی که انتخاب کرده‌اند رضایت داشته باشند، اما در باطن به شدت این میل در من وجود داشت که التماس‌شان کنم تا این پرسش خوردکننده شخصیتی را بپرسم: چرا من نه؟

برای اینکه احساس شکست من تکمیل شود، این آخرین سناریویی نبود که با آن مواجه شدم. چند ماه بعد، دقیقاً همین تجربه را در مصاحبه برای یک شغل دارای سطحی نسبتاً پایین‌تر از قبلی داشتم.

کاملاً شایسته آن کار بودم و تا بین دو نفر نهایی برای جذب شدن در فرایند مصاحبه پیش رفتم، اما در نهایت باز هم موفق نشدم. و واقعاً این به احساساتم لطمه زد.

با وجود اینکه این شکست‌ها واقعاً به غرور من لطمه زدند، اما چشمان من را باز کردند تا در هر یک از آن‌ها به دنبال روزنه‌ای از امید باشم. اولین شغل، پول خوبی داشت، اما واقعاً مشتاق پذیرفته‌شدن در آن نبودم. زمان زیادی از من می‌گرفت و باید انرژی خلاقانه‌ بسیاری صرفش می‌کردم.

خیلی مناسب نبود، و اگر آن را می‌پذیرفتم هرگز وقتش را نداشتم یا تمایل پیدا نمی‌کردم که برای این شغل دوم، توان بگذارم و خودم را وقف آن کنم. شغل دیگری که در آن هم موفق نبودم. شغلی که شخصیت من را خورد کرد، اما باعث شد برای فرصت شغلی بعدی، رفتاری متواضعانه داشته باشم.

شغلی که من را در مسیری خیلی بهتر از آن چیزی که تصورش را می‌کردم قرار داد، همانطور که از پس هر شکست، پیروزی نمایان می‌شود.

[su_note note_color=”#00beb7″ radius=”10″ class=””]

حقیقتش این است که، این شکست‌های پیاپی برای آینده من بسیار ارزشمند بودند، چون مسیرهایی که (واقعاً) برایم ساخته نشده بودند را به من نشان دادند.

[/su_note]

[su_highlight background=”#8643df ” color=”#000000″ class=””]شکست می‌تواند درسی باشد در ارتباط با تغییرپذیری و بی‌ثباتی، یا درسی در راستای در دست گرفتن افسار شخصیت وجودی خود یا یادگیری هنر بهبود شخصی. شکست استادی است خبره، تا حدی که موفقیت به گرد پایش نمی‌رسد.[/su_highlight]به شما فرصت می‌دهد تا تجربیات خود را تجزیه‌وتحلیل کنید و خودتان را برای دفعه بعد آماده کنید.

اما از بین همه دروس شرافتمندانه‌ای که می‌توان از تعدد شکست‌ها گرفت، و روزنه امیدی که همواره از پس از آن خود را نشان می‌دهد، فرصتی که از «از دست می‌دهید» نیست، بلکه آن فرصتی است که ناگزیر در مسیر شما قرار می‌گیرد.

شکست همیشه به معنای این نیست که یاد بگیرید، بهتر، سریع‌تر یا قوی‌تر از فرد بعدی باشید.

[su_highlight background=”#8643df ” color=”#000000″ class=””]گاهی‌اوقات، یادگیری این مسئله است که هنوز بهترین از راه نرسیده است.[/su_highlight]اگرچه شغل دوم، بهتر از شغل اول بود، من ترس از شکست مجددی که به سراغم می‌آمد را کنار گذاشتم، چون خوب می‌دانستم که این تجربیات من را برای فرصت بعدی آماده می‌کنند.

نه فقط به این خاطر، خود شکست من را پیش روی چیزهای بهتری قرار می‌داد، حتی‌اگر نسبت به چیزی که برایم به همراه خواهد داشت، مطمئن نباشم.
شاید به نظر امید کورکورانه یا خوش‌بینی بی‌خردانه برسد، اما نگاه به شکست تحت عنوان هدیه‌ای در قالب یک فرصت، بی‌ اجر و پاداش نخواهد ماند. در واقع، «شکست‌های مشهور» بسیاری وجود دارد که نشان داده شکست یکی از جاپاهای کلیدی موفقیت محسوب می‌شود:

اپرا وینفری از شغلی که در خبرگزاری تلویزیونی داشت اخراج شد و به یک نمایش گفتگوی روزانه به عنوان نوعی مایه دلخوشی فرستاده شد –فرصتی که او را به نقطه اوجی غیرقابل‌تصور در حرفه‌ شغلی‌اش رساند.

آنا وینتور در سمت یک ویراستار مُد تازه‌کار از مجله هارپر بازار اخراج شد، چون سبک او خیلی «هیجانی» بود – ویژگی‌ که موجب شد او را سالیان سال در سمت سردبیر مجله وُگ حفظ کند.

والت دیزنی در سمت یک نقاش کارتونی روزنامه کانزاس سیتی استار اخراج شد، چون «قدرت تصویرپردازی کافی و ایده‌های خوب و مناسبی» نداشت – و این اتفاق موجب شد تا به هالیوود برود و استودیو کارتونی برادران دیزنی را تاسیس کند.

[su_note note_color=”#00beb7″ radius=”10″ class=””]

موارد بیشماری از موفقیت وجود دارند، اما هرکدامشان فرصتی قدرتمند را به نمایش می‌گذارند که شکست برایشان به ارمغان آورده است:

[/su_note]

فرصتی بزرگ‌تر و بهتر که در اوج انتظارشان را می‌کشد. این فرصت به معنای سخت‌کوشی در مسیری است که خود بهترین و باهوش‌ترین شما را افسار نمی‌زند و تجربه یادگیری و اولین مرحله‌ در مسیری است که همیشه تصورش را داشته‌اید. اگر از من بپرسید، به شما خواهم گفت، این همان روزنه امید در هر شکست است که ارزش جشن گرفتن را دارد.

این نوشته پیروزی شیرین همان روزنه امید در هر شکست است که طعم آن را بارها چشیده ایم برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.