این ۴ ویژگی  ۱۰ نوع کلی از علائم اختلال شخصیتی است، البته هر کدام از آن‌ها علائم خاصی دارند.

شناخت علائم اختلالات شخصیت

گرچه می‌توان علائم اختلال شخصیتی را شناخت ولی تشخیص این اختلال در فرد بسیار دشوار است، زیرا افراد مبتلا به اختلال شخصیتی علائم را به مرور نمایش می‌دهند.

۱. مشکلات بین فردی

فردی که دائما دوستان نزدیک و شریک عاطفی‌اش را تغییر دهد، ممکن است مشکلات بین فردی مربوط به اختلال شخصیتی داشته باشد. بعضی اوقات ممکن است فردی عاشق شود و سریع تصمیم ازدواج بگیرد، اما یک هفته بعد درباره همان کسی که عاشقش بود منفی بگوید. شما ممکن است این افراد را بارها مشاهده کرده باشید. آن‌ها حتی دوستان نزدیک‌شان را بعد از چند وقت تغییر می‌دهند و افراد دیگر را جایگزین می‌کنند.

۲. نداشتن انگیزه

این نشانه ممکن است در هر ۱۰ نوع اختلال شخصیتی مشاهده شود و فرد احساس بی انگیزگی شدیدی بکند. تصور کنید شخصی قاطعانه تصمیم بگیرد کاری را انجام دهد، اما وقتی که زمان انجام آن کار فرا برسد همان فرد احساس بی انگیزگی کند. ممکن است او از این که توسط دیگران مورد تمسخر قرار بگیرد بترسد یا خجالت بکشد. این شخص ممکن است به اختلال شخصیت مبتلا باشد.

از طرف دیگر فردی ممکن است دقیقا برعکس چنین ویژگی را از خود نشان دهد و به پیامدهای کاری که می‌خواهد بکند فکر نکند. او ممکن است رفتار پرخاشگرانه، رابطه‌های جنسی ناسالم و درگیری بیش از حد داشته باشد. حتی ممکن است مواد مخدر مصرف کند. دو نوع اختلال شخصیتی که این نشانه‌ها را دارد عبارتند از: اختلال شخصیتی ضد اجتماعی و مرزی.

۳. پاسخ‌های عاطفی نامناسب

یکی از علائم اختلال شخصیتی که به راحتی قابل مشاهده است، پاسخ‌های احساسی نامناسب است. هر کدام از ۱۰ نوع اختلال شخصیتی الگوی پاسخ عاطفی خاصی دارد. برخی افراد که احساسات خود را به شدت بروز می‌دهند ممکن است اختلال شخصیتی نمایشی یا مرزی داشته باشند. در همه انواع اختلال شخصیتی به جز اسکیزوئید ممکن است فرد دچار چنین احساساتی بشود. افراد سالم می‌دانند چه موقع، کجا و به چه میزان احساسات خود را بروز بدهند.
در فیلم Fatal attraction 1987 بازیگر نقش گلن کلوز همسری دارد که از الگوهای نامناسب عاطفی پیروی می‌کند. این فرد از اختلال شخصیتی مرزی رنج می‌برد.

۴. تفکر تحریف شده

تفکر تحریف شده ناشی از درک فرد مبتلا نسبت به جهان است. این تعبیرات عبارتند از:
– تفکر افراطی نسبت به همه چیز. او باور دارد همه چیز سیاه یا سفید است و خاکستری وجود ندارد.
– هم تراز کردن. آن‌ها برای هم تراز کردن ارزش‌های خود یا دیگران را پایین می‌آورند.
– افکار مشکوک و بی اعتمادی غیر قابل تحمل.
– باورهای عجیب و غریب که خارج از هنجارهای اجتماعی است.
– افکاری که شامل توهمات محیطی و بدنی باشد.
این افراد ممکن است کسی را ببینند که دیگران نتوانند آن را ببینند یا دائما احساس کنند کسی نام آن‌ها را صدا می‌زند، در صورتی که هیچ کدام از این علائم واقعی نیستند. داشتن این علائم می‌تواند مربوط به اختلال شخصیتی اسکیزوتایپی باشد. ممکن است فردی باورهای عجیب و غریب که دور از موازین و معیارهای فرهنگی و زیست محیطی است داشته باشد. این حرف به معنای آن نیست که هر فردی با باورهای مذهبی خرافی اختلال شخصیتی دارد. برای مثال برخی از افراد معتقدند اگر همیشه ۱۰ بادام با خودشان حمل کنند به بهشت می‌روند. چنین اعتقادهایی ممکن است اختلال‌های شخصیتی را نشان دهد.
یکی دیگر از علائم رایج اختلال شخصیتی الگوی تفکر افراطی است. ممکن است از این افراد کلمه “هرگز” و “همیشه” را زیاد بشنوید. برای مثال ممکن است این افراد بگویند که هرگز کاری را درست انجام نمی‌دهند یا حتی بگویند چقدر شما زیبا یا زشت هستید.
الگوی دیگری از تفکر تحریف شده شامل بی اعتمادی و بدگمانی است. این افراد ممکن است همیشه دیگران را قضاوت کنند و گناه کار خطاب‌شان کنند. رفتارهای مثبت دیگران را منفی تعبیر می‌کنند. برای مثال اگر فردی برای آن‌ها هدیه بگیرد فکر می‌کنند دیگران می‌خواهند چیزی را از او مخفی نگه دارند.

تشخیص اختلال شخصیتی

متخصصان بهداشت روان برای تشخیص اختلال شخصیتی طبق دستورالعمل‌هایی عمل می‌کنند. ابتدا از عدم وجود آسیب مغزی، بیماری و اختلال روانپزشکی مطمئن می‌شوند، سپس موارد زیر را بررسی می‌کنند:
– رفتارهای نامشخص، واکنش‌های عاطفی و نحوه تفکر فرد درباره چیزهای مختلف
– الگوهای رفتاری ناسازگار، طولانی مدت و انعطاف ناپذیر و اطمینان از این که این علائم مربوط به بیماری‌های روانی نباشد.
– الگوهای رفتاری غیر عادی که دائما در موقعیت‌های مختلف اجتماعی خود را نشان می‌دهد.
– شروع این رفتارها در کودکی یا بزرگسالی و ادامه دادن آن
– احساس پریشانی که در دهه ۴۰ و ۵۰ زندگی این افراد به شدت مشاهده می‌شود.
– فرد همیشه مشکلات قابل توجهی را برای به دست آوردن موفقیت‌های اجتماعی و حرفه‌ای تجربه می‌کند.
برای تعیین نوع اختلال شخصیتی، پزشک یا روانشناس بر روی سه رفتار برجسته فرد تمرکز می‌کند.

این نوشته علائم اختلال شخصیتی و نحوه تشخیص آن برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

درمان اختلال شخصیتی کار آسانی نیست. طبق آمار انجمن روانشناسی آمریکا، ۳۰ درصد افرادی که نیاز به روان درمانی دارند، حداقل یک اختلال شخصیتی دارند. درمان اختلال شخصیتی شامل روان درمانی است که حداقل ۶ ماه یا بیشتر طول می‌کشد. طول مدت درمان بستگی به شدت اختلال و شرایط بیمار دارد.

درمان اختلال شخصیتی با روان درمانی

درمان اختلال شخصیتی با روان درمانی شامل صحبت کردن با یک متخصص در مورد تجربیات، افکار و احساسات است. همه انواع روان درمانی در جهت تنظیم افکار و احساسات بیمار انجام می‌شود. متخصصان بهداشت روان طیف وسیعی از روان درمانی را برای درمان اختلال شخصیتی به کار می‌برند که عبارتند از:

۱. روانشناختی

این نوع روان درمانی مبتنی بر این عقیده است که بسیاری از رفتارهای نامناسب و آسیب رسان در بزرگسالان ناشی از تجربیات منفی در دوران کودکی است. این تجربیات منجر به تفکر و باورهای تحریف شده می‌شود که اثراتش در کودکی مشخص نمی‌شود. درمانگر فرد را در کاوش تفکر تحریف شده دعوت می‌کند و به او می‌گوید که چگونه به وجود آمده است. سپس درمان برای از بین بردن این الگوهای فکری شروع می‌شود.
هر دو روش روان درمانی فردی و گروهی در درمان اختلال شخصیتی مفید است.

۲. رفتار درمانی شناختی

رفتار درمانی شناختی این ایده را توصیف می‌کند که می‌گوید چگونگی درک شرایط و موقعیت، نحوه پاسخ به آن را تعیین می‌کند. به همین دلیل اعمال ما بر طرز فکر و احساسات ما تاثیر می‌گذارند. این درمان باعث تغییر الگوهای رفتاری ما می‌شود. متخصصان بهداشت روان با نوعی از رفتار درمانی شناختی با نام رفتار درمانی دیالکتیکی موفقیت‌هایی را کسب کرده‌اند. رفتار درمانی دیالکتیکی باعث درمان اختلال شخصیتی می‌شود و فرد با بی ثباتی عاطفی خود مقابله کند.

۳. روان درمانی بین فردی

روان درمانی بین فردی بر این عقیده است که رابطه فرد با دیگران و محیط بیرونی تاثیر قدرتمندی بر سلامت روان دارد. تعدادی از اختلالات شخصیتی که دارای علائم کمبود اعتماد به نفس، ایجاد شک و تردید و استرس است، ناشی از مهارت‌های بین فردی ضعیف می‌باشد. درمانگر مشکلات فرد را در برقراری ارتباط با دیگران بررسی می‌کند سپس چگونگی حل این مشکل را مشخص می‌کند.
گروه درمانی برای درمان اختلال شخصیتی
گروه درمانی درمانی است که شامل کاوش عمیق درباره اختلال شخصیتی است. این نوع درمان یک روش فشرده است که برای نتیجه گرفتن به تعهد بالایی نیاز دارد. برای بهره بردن از این روش باید یک تا پنج روز در هفته از ساعت ۹ صبح تا ۵ عصر وقت بگذارید.

۴. درمان اختلال شخصیتی با دارو

درمان اختلال شخصیتی با استفاده از داروهای روانپزشکی مرسوم نیست، زیرا هیچ دارویی به طور خاص برای این بیماری تایید نشده است. اما بسیاری از افراد مبتلا به اختلال شخصیتی دچار مشکلاتی می‌شوند که باید دارو مصرف کنند. به عنوان مثال پزشک ممکن داروی ضد افسردگی برای کسی که با اختلال شخصیتی دست و پنجه نرم می‌کند تجویز کند.

این نوشته درمان اختلال شخصیتی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

ده نوع اختلال شخصیتی وجود دارد که بین آن‌ها شباهت‌ها و تفاوت‌هایی وجود دارد. ممکن است برخی اختلال‌ها یکسان به نظر برسند ولی حداقل یک تفاوت بین آن‌ها وجود دارد.

دسته A اختلالات شخصیتی

۱. اختلال شخصیت پارانوئید:

افراد مبتلا به اختلال شخصیتی پارانوئید نسبت به دیگران به شدت بی اعتماد هستند. این افراد دائما مراقب هستند تا دیگران آن‌ها را تحقیر نکنند یا توسط بقیه آسیب نبینند. حتی ممکن است به بقیه حمله کنند و رفتار ناشایستی نشان دهند.
در حالی که این رفتارهای نامناسب خارج از هنجار اجتماعی است ولی این افراد رفتار خود را کاملا منطقی می‌دانند. آیا تا کنون افرادی را دیده‌اید که با دیگران رفتارهای نامناسب می‌کنند؟ افراد مبتلا به اختلال شخصیتی پارانوئید دائم احساس می‌کنند که از طرف دیگران تهدید می‌شوند. این افراد به شدت کینه‌ای هستند و نمی‌توانند گذشته را فراموش کنند. این اختلال باعث می‌شود فرد نتواند روابط اجتماعی برقرار کند و دیگران را دشمن خود می‌دانند.

۲. اختلال شخصیت اسکیزوئید:

افرادی که به اختلال شخصیت اسکیزوئید مبتلا هستند، الگوی همیشگی زندگی‌شان انزوای اجتماعی است. آن‌ها به شدت از معاشرت فرار می‌کنند و معمولا در فعالیت‌های انفرادی شرکت می‌کنند. از بین همه انواع اختلال شخصیتی افرادی که به اختلال شخصیت اسکیزوئید مبتلا هستند مشکلات عاطفی بارزتری دارند. این افراد پریشان و سرد به نظر می‌رسند و مانند افرادی که به اوتیسم مبتلا هستند برخورد می‌کنند. اختلال شخصیتی اسکیزوئید یکی از نادرترین اختلالات شخصیتی است.

۳. اختلال شخصیت اسکیزوتایپال:

افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوتایپی رفتارها و افکار عجیب و غریب دارند. آنها به شکل جادویی فکر می‌کنند. علاوه بر این، آنها روابط اجتماعی و صمیمانه اندکی دارند افکارشان به شدت غیرمتعارف است. این افراد نیز تمایلی به معاشرت با دیگران ندارند و منزوی هستند. افراد مبتلا به اسکیزوتایپال برخلاف افراد مبتلا به اسکیزوئیدی واقعیت را به شکل تحریف شده ادراک می‌کنند. برای مثال این افراد ممکن است اشیاء و سایه‌هایی را ببینند، همچنین ممکن است دارای اعتقادات غیر عادی باشند مثلا معتقدند می‌توانند فکر دیگران را بخوانند.

دسته B اختلالات شخصیتی

۴. اختلال شخصیت ضد اجتماعی:

افرادی که به اختلال شخصیت ضد اجتماعی مبتلا هستند به حقوق دیگران بی احترامی می‌کنند. این بی احترامی غالبا در قالب پرخاشگری و خصومت ظاهر می‌شود. رفتارهای خصمانه، پرخاشگرانه و فریبکارانه بیشتر در کودکی ظاهر می‌شوند. این افراد ممکن است به حیوانات آسیب بزنند یا کودکان دیگران را اذیت کنند. رفتار‌های ضد اجتماعی دیگر شامل موارد زیر می‌شود:
– فریبکاری- دروغ گفتن مداوم و انجام دادن رفتارهایی برای لذت خود
– رفتارهای تحریک کننده- عدم توانایی برنامه ریزی برای آینده
– پرخاشگری- دعوا و حمله مکرر بدنی
– عدم پشیمانی- بی تفاوتی نسبت به آزار و اذیت دیگران

۵. اختلال شخصیت مرزی:

این اختلال در اوایل بزرگسالی آشکار می‌شود. مشخصه آن‌ها ناپایداری حالت عاطفی، خلق، رفتار، روابط ابژه‌ای، و خودانگاره آن‌هاست. علائم این اختلال عبارتند از:
– انجام تلاش‌های مضطربانه توأم با سراسیمگی برای اجتناب از ترک شدن واقعی یا تصوری.
– روابط ناپایدار و شدید- بی‌ثبات و شدید بودن روابط فردی به صورت الگویی که مشخصه‌اش تناوب میان دو قطب افراطی است.
– هویت ناپایدار- موضوعات قابل توجه و فراگیر با تصویر و هویت شخصی.
– احساس پوچی مزمن
– پاسخ‌های عاطفی نامناسب- دوره های شدید عصبانیت و نمایش مکرر از خلق و خوی غیرقابل کنترل که به دعواهای جسمی ختم می‌شود.
– تکانشی بودن لااقل در دو حوزه از حوزه‌هایی که بالقوه به فرد صدمه می‌زنند. (مثلاً خرج کردن پول، روابط جنسی، سوء مصرف مواد، بی‌ملاحظه رانندگی کردن، شکمبارگی).
– رفتار عاطفی ناپایدار- تغییرات خلق و خوی می تواند به سرعت رخ دهد و ممکن است چند ساعت طول بکشد ، اما معمولا بیش از چند روز طول نمی‌کشد.
– افکاری شبیه به افکار افراد مبتلا به پارانوئید- دائما استرس دارند که دیگران علیه آن‌ها توطئه می‌چینند.

۶. اختلال شخصیت نمایشی:

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی به احساسات خود را بیش از حد نشان می‌دهند. آن‌ها معمولا در معرض توجه دیگران هستند و زندگی خود را به داستان درام تبدیل می‌کنند. این افراد اغلب نمی‌توانند دلبستگی عمیقی را به مدت طولانی حفظ کنند و معمولا افسرده و پریشان هستند. الگوهای رفتاری آنها داشتن یک رابطه واقعاً صمیمی را غیرممکن می‌کند.

۷. اختلال شخصیت خودشیفتگی:

یکی از شایع‌ترین اختلالات شخصیتی خودشیفتگی است. بسیاری از مسائل پیرامون این اختلال ناشی از احساسات عمیق فردی است که باعث می‌شود فرد احساس کند سزاوار چیزهای بهتری است. علائم این اختلال عبارتند از:

– این افراد ممکن است در نشان دادن استعدادهای خود اغراق کنند.

– به دیگران حسادت می‌کنند.
– از دیگران برای رسیدن به اهداف سوء استفاده می‌کند.
– از دیگران انتظارات زیادی دارد.
– با دیگران همدلی نمی‌کنند.
– رفتارهای مبتکرانه و مغرورانه از خود نشان می‌دهند.
– دائما در طول روز مشغول رویاپردازی هستند.
– اعتقاد دارد که ویژگی‌های منحصر به فردی دارد.

دسته C اختلالات شخصیتی

۸. اختلال شخصیت اجتنابی:

در افراد مبتلا به اختلال شخصیت اجتنابی الگوی انعطاف‌پذیر و مداوم از مهار اجتماعی و حساسیت به اظهار نظر منفی دیگران دیده می‌شود. آیا تا به حال افرادی را دیده‌اید که به شدت با انتقاد دیگران مخالفت کنند؟ این افراد ترس شدیدی نسبت به تمسخر دیگران دارند. به همین دلایل آ‌ن‌ها به شدت از معاشرت با دیگران خودداری می‌کنند و ممکن است خجالتی به نظر برسند.

۹. اختلال شخصیت وابسته:

آیا تا به حال افراد بزرگسالی را دیده‌اید که نیاز شدید به مراقبت توسط دیگران داشته باشند؟ این افراد به شدت می‌ترسند حمایت دیگران را از دست بدهند. آن‌ها ممکن است به شدت از ایجاد درگیری بترسند. نشان دادن استقلال و اختلاف نظر برای آنها دشوار است. کنار آمدن با تنهایی به شدت برای آن‌ها دشوار است و بلافاصله برای جایگزین رابطه از دست رفته رابطه جدیدی ایجاد می‌کنند.

۱۰. اختلال شخصیت وسواسی جبری:

افراد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی جبری کمالگرا بوده و به گونه‌ای زیاده از حد و انعطاف‌ناپذیر، نگران کنترل کردن تمامی جزئیات مربوط به مسائل هستند و همچنین معتقدند باید تمامی جزئیات، دقیقاً بر سر جای خود باشند. علائم این اختلال عبارتند از:
– سرسختی بیش از حد
– کمالگرایی
– بیش از حد وجدان کاری دارد و درباره رعایت اخلاق، اصول، یا ارزش‌ها انعطاف‌پذیری ندارد.
– در خرج کردن پول هم برای خود و هم برای دیگران خسیس است.

روانپزشکان ، اختلالات شخصیت را الگویی ماندگار از ادراک درونی و رفتارهای بیرونی می دانند که باعث می‌شود فرد از هنجارهای اجتماعی فاصله بگیرد. افراد معمولا بیش از یک اختلال از یک دسته دارند.

درمان اختلال شخصیتی

این نوشته ۱۰ نوع از اختلالات شخصیتی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

در این مقاله با ده نوع مختلف ازانواع  اختلال شخصیتی آشنا می‌شویم. انواع اختلال شخصیتی با توجه به خصوصیاتی که دارد در سه دسته قرار می‌گیرد. این سه دسته عبارتند از:

– دسته A اختلال شخصیتی: غیر عادی و عجیب و غریب
– دسته B اختلال شخصیتی: دراماتیک، عاطفی و نامنظم
– دسته C اختلال شخصیتی: مضطرب و ترسناک
ممکن است فردی بیش از یک اختلال شخصیتی داشته باشد. در هر صورت برای تشخیص آن باید با انواع و علائم اختلال شخصیتی آشنا بشویم.

بین ۱۰ نوع از انواع اختلالات شخصیتی شباهت‌هایی وجود دارد که باعث می‌شود آن‌ها در سه دسته قرار بگیرند.
انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) تحقیق بیشتری را در مورد الگوی جایگزین طبقه بندی برای اختلالات مختلف شخصیت پیشنهاد کرده است. اما تا زمان ایجاد یک طبقه بندی جدید به همین طبقه بندی بسنده می‌کنیم.

دسته A اختلالات شخصیتی

این دسته شامل اختلال شخصیتی اسکیزوئید، اسکیزوتایپال و پارانوئید است. افرادی که از اختلال شخصیتی این دسته رنج می‌برند رفتارهای عجیب و غریب و نامتعارف دارند. آن‌ها از برقراری رابطه خودداری می‌کنند و معمولا افکار تحریف شده دارند.

دسته B اختلالات شخصیتی

اختلال شخصیتی دسته B شامل چهار اختلال می باشد. این چهار شخصیت دارای ویژگی های مشترکی هستند که آن ها را در طبقه اختلالات شخصیت دسته B جای می دهد.

آنچه در این اختلالات پررنگ است آسیب به کسانی است که با این افراد در ارتباط هستند. در اغلب موارد اطرافیان با مراجعه به مشاور به دنبال راهی برای کنار آمدن با این افراد هستند.

با ارتباط مداوم با یک متخصص و درمانگر می توانید راه های کمک به خود و فرد مبتلا به اختلال شخصیت دسته B را پیدا کنید. اختلال شخصیتی ضد اجتماعی، مرزی، نمایشی و خودشیفته جزو این دسته هستند.

دسته C اختلالات شخصیتی

دسته سوم از انواع اختلال شخصیتی  را دسته ترس و اضطراب می نامند.

در واقع می توان آن ها را با توجه به همین ویژگی شناسایی کرد. عموما در حال ترس و رفتارهای مرتبط با ترس هستند. مثلا از موقعیت های خاصی اجتناب می کنند، دل مشغولیت بیش از حد دارند، درحال تایید گرفتن از دیگران هستند، ساعات زیادی را صرف اعمال خاصی می کنند.

به طور کلی این ترس و اضطراب همه جنبه های زندگی خود و اطرافیانشان را درگیر می کند. اختلال شخصیتی دوری گزین، وابسته و وسواسی جبری جزو این دسته هستند.
تشخیص انواع اختلاال شخصیتی این دسته کار آسانی نیست و اگر شخصی در کودکی به آن مبتلا شود تا بزرگسالی نمی‌توان مطمئن شد که دقیقا این فرد اختلال شخصیتی دارد. اختلالات شخصیتی این دسته معمولا با افزایش سن شدت می‌یابند و در دهه ۴۰ یا ۵۰ زندگی نگران کننده می‌شود.
هنگام تشخیص انواع اختلال  شخصیتی باید توجه داشته باشیم که هر فردی می‌تواند این رفتارها را از خود نشان دهد ولی چیزی که در تشخیص اختلال شخصیتی مهم است، طولانی مدت بودن این رفتارها است. افرد مبتلا به اختلال شخصیتی بدون توجه به زمان، مکان یا شرایط این رفتارها را از خود نشان می‌دهند.

این نوشته انواع اختلال شخصیتی برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.

همیشه در اطراف‌مان اشخاصی هستند که از اختلال شخصیتی رنج می‌برند. فیلسوفان و دانشمندان در قرن چهارم میلادی جنبه‌های مختلف شخصیت انسان را مورد مطالعه قرار دادند.
فیلیپ پینل روانپزشک فرانسوی در سال ۱۸۰۱ میلادی برای اولین بار مفهوم اختلال شخصیتی را تعریف کرد. طبق تعریف پینل اختلال شخصیتی یعنی خشونت و عصبانیت شدید و مکرر بدون علائم بیماری‌های روانی (مثل بیماری‌هایی که باعث توهم در افراد می‌شود). با گذشت سال‌ها روانپزشکان و روانشناسان این مفهوم را گسترش دادند تا به تعریف امروزی اختلال شخصیتی برسند.

اختلال شخصیت چیست؟

اختلال شخصیت چیست و چگونه بفهمیم خودمان یا کسی که دوستش داریم از آن رنج می‌برد؟ اصطلاح اختلال شخصیت در واقع به کل بیماری‌های روانی اشاره دارد که شامل الگوهای طولانی مدت ناسالم و رفتارهای انعطاف ناپذیر است.

انواع اختلال شخصیتی عبارتند از:

۱. ضد اجتماعی
۲. دوری گزین
۳. اختلال شخصیتی مرزی
۴. وابسته
۵. اختلال شخصیت نمایشی
۶. اختلال شخصیت وسواسی جبری
۷. خودشیفته
۸. پارانوئید
۹. اسکیزوئید
۱۰. اسکیزوتایپال

ممکن است شما به یکی از این انواع اختلال‌های شخصیتی مبتلا باشید ولی متوجه آن نباشید. معمولا این اتفاق برای افرادی که از اختلال شخصیتی رنج می‌برند می‌افتد، زیرا آن‌ها نمی‌دانند که دارای تفکر و رفتار‌های مشکل آفرین هستند. این افراد فکر می‌کنند عادی هستند و اغلب دیگران را سرزنش می‌کنند.

چهار ویژگی اصلی اختلال شخصیت

انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) چهار ویژگی اصلی را برای اختلال شخصیتی بیان کرد. این چهار ویژگی عبارتند از:
– پریشانی: تجربه عذاب هیجانی یا جسمانی، در زندگی متداول
– اختلال: کاهش توانایی فرد در انجام امور روز مره به‌طوری‌که نتواند کارهایش را به نحو مطلوب انجام دهد.
– به مخاطره انداختن خود و دیگران با کارهایی که انجام می‌دهند.
– از لحاظ اجتماعی و فرهنگی غیرقابل قبول است.
فردی که دچار اختلال است ممکن است دو مورد از موارد بالا را نشان دهد. به عنوان مثال اگر فردی از لحاظ اجتماعی و فرهنگی غیر قابل قبول باشد و نتواند پاسخ‌های عاطفی مناسب به رویدادهای زندگی بدهد به دو نوع اختلال شخصیتی دچار شده است.

دلایل اختلال شخصیتی

کارشناسان درک دقیقی از دلایل اختلال شخصیتی ندارند. اما یک تئوری وجود دارد که می‌گوید دو عامل که در رشد شخصیت نقش دارند ممکن است در ایجاد اختلال نقش داشته باشند. این دو عامل عبارتند از:
– ژنتیک
– محیط
ژنتیک و محیط زندگی دو عامل مهم در شکل گیری شخصیت افراد است. برخی از تجربیات منفی در کودکی می‌تواند یک صفت ژنتیکی را در فرد فعال کند و باعث اختلال شخصیتی شود. متخصصان دو عامل تغذیه و ژنتیک را در پیشرفت شخصیت انسانی موثر می‌دانند. آن‌ها همچنین می‌گویند ژنتیک و روش تربیتی به تنهایی نمی‌توانند باعث ایجاد اختلال شخصیتی شوند. دانشمندان تحقیقات گسترده‌ای درباره این نوع اختلال کرده‌اند و بیشتر این تحقیقات راجب اختلال شخصیتی مرزی است.

عواقب اختلال شخصیتی

صرف نظر از این که اختلال شخصیتی خفیف یا شدید باشد، درمان نکردن آن عواقب خطرناکی دارد. اختلال شخصیتی می‌تواند از طریق روش‌های مختلفی بر روی فرد تاثیر بگذارد و عواقب خطرناکی داشته باشد مثل:

– پاسخ نامناسب به استرس‌های زندگی
– امتناع از مصرف داروهای تجویز شده توسط پزشک
– درگیر شدن در رفتارهای خودمخرب و مخاطره آمیز که می‌تواند منجر به بیماری و آسیب شود (مثل مصرف مواد، خواب و تغذیه نامناسب و بیقیدی در امور جنسی).
– ایجاد مشکلاتی در زمینه پرورش فرزندان که باعث می‌شود به فرزندان بی توجهی شود و با آن‌ها توهین آمیز صحبت شود. این موضوع می‌تواند باعث بیماری‌های جسمی و روحی در کودکان شود.
– عدم توانایی برقراری ارتباط با درمانگران. این موضوع به خصوص در شرایطی که درمانگر توانایی تشخیص مشکل را ندارد پیش می‌آید. افراد مبتلا به این بیماری روابط قوی ندارند، زیرا مسئولیت کارهای خود را برعهده نمی‌گیرند نسبت به دیگران بی اعتماد هستند.

احتمال ابتلا به این اختلال در مردان و زنان برابر است، اگرچه انواع مختلف این اختلال ممکن است در یک جنس نسبت به دیگری شایع‌تر باشد

این نوشته اختلال شخصیتی چیست؟ تعریف، علل و اثرات برای اولین بار ظاهر می شود در ذهن.