سلام دوست گرامی
یک شبیه سازی ساده!
از من میپرسند « فکر میکنی چرا رفیقت این رفتار رو باهات کرد؟»
و من جواب میدهم « به نظرم بر میگرده به اون روز که….»
جواب من یک پاسخ توضیحیه. صرفا با یک بله یا خیر، جواب پرسش داده نمیشه. این نوع سؤال پرسیدن معروفه به سؤال باز.

ممنونم که خواننده این مقاله بودید 🙂

باتشکر

سلام آقای پی عزیز 🙂
نیم قرن زندگی باید هم بصیرت به شما داده باشه. حبذا واقعا!
راستش وقتی این مقاله رو مینوشتم بارها در خلال کلماتی که تایپ میکردم از خودم پرسیدم « تو خودت چقدر گوش شنوایی و چقدر این گوش شنوا بودن مفید و اثرگذاره؟»
بدون تعارف بگم من خودم شنونده بلدی نیستم و اتفاقا خیلی کم حرف هستم و بستگی به مودی که دارم میتونم تمرکز کنم تا شنونده خوبی باشم. اگر حس کنم تعامل دوسویه میشه این شنونده بودنه بیشتر درمن تقویت میشه.
خیلی دوست دارم انقدر آرامشم عمیق بشه که پشت سرم بگن « مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد».

من هم همون نگاه اول عاشق تصویر لوگو شدم :))